Respuestas para Gel Martínez

E esto pasa aiquí.
Estaba unha señorita lendo tranquilamente sentada nunha barquiña no medio dun lago.
Noutra barca acércase un policía e dille:
- Voulle por unha multa. Neste lago está prohibido pescar.
- Eu estou lendo, non estou pescando –responde ela.
- Pois multareia igual, porque está vostede en posesión dos medios maila ocasión.
- Vostede verá, porque eu vouno denunciar por violación.
- ¿Cómo? Se eu nin a toquei..
- ¿Non me negará que ten vostede os medios maila ocasión?

Munto obrigado Gel, por felecitarme ô día do meu Santo, referente os chistes munto buenos tanto ô teo como do amigo Piño.

Ahora acordoúseme unho a min. Totale que istá un tren na istación da Gudiña facendo maniobras, nisto xegan dous ciganos despistados,ô ver un guarda civil munto colorado, e decer aspecto de béin cuidado por a xinela do tren, arrimase ô cigano y dale unha torta con todas as suas forzas, más guardia nadamás recivir la torta mencionada comenza a reir como un tolo,-dice ô cigano ... (ver texto completo)

Bien por Piño y Gel. Animarse forer@s que ya entró la Primavera. Un abrazo. Xosé

Feliz día para tódolos papás, Pepes e Pepas, en especial para Pepita, Xosé, Zé e Piño.

Por a parte que me toca. Moitas gracias a tod@s que os acordasteis das Josefas é Josés, Un abrazo.

A ti que estás fora de España, fixate o que pasa aiquí.

Un guardia sorprende a un pescador furtivo, lógicamente se dispone a multarle.
- Son cincuenta € de multa.
- Pero oiga, si no estoy pescando; sólo estoy enseñando a nadar a mis gusanos.
- Puedo ver esos gusanos?
- Aquí los tiene.
- Pues cincuenta euros de multa, porque esto no es una zona nudista y los tiene usted sin bañador.

Prezado 25, o da "ida e tornada" non o tomes como crítica á túa persoa. Nada máis lonxe. Era simplemente unha maneria de loar o método que usas nos foros, que en realidade da resultados moi positivos. Saudos.

Aprezada Gel, nahún te preoucupes, eu sei que tú tabéin me aprezas, a coisa ê que eu sei que istou male na ortodoncía, más levo tuda miña vida por fora de casa, pero sempre me gostou respetar tudo tipo de xentes, sen mirar colore nin raza nin ideas póliticas, eu si teño que defenirme políticamente sahún de izquerdas, más como levo tanto tempo co xefe que so face encherme ô corpo coa parábola de cabeza decorzo, creo que más que menos por levarle a contraría, ahora mesmo istá a decerme puseste ven ... (ver texto completo)

E certo que hai mutos foreros que só leen e non escriben, con todo o meu respecto para eles. O que eu non sabía (e realmente non ó creo) é que os houbera tamén que piden "á carta" os temas dos que queren ler. ¿Será por culpa da crise e que non hai para comprar o periódico? ¿Será que os temas desenfadados que se vein tratando non están a altura? ¿Ou non será máis ben demasiado o brío que poin algúns en que leamos todos o que lle gusta a eles, que con tanto entusiasmo se lle escapa a realidade das ... (ver texto completo)

uff gel no creo q entendi bien.. pero a mi me gusta mas el foro con chistes, anecdotas,, y demas q entrar en un foro de politica pura y dura en el cual seguro q discrepamos muchos,, aunque se puede hablar

Amigo 25, non perdas ese sentido do humor, que te honra. ¡Quen coma ti! Vas cos da feira e volves cos do mercado. Gústame eso que dices do vendedor da razón… jaja. Saudiños.

Aprezada Gel, munto obrigado por ô que dices con relazahún ô sentido de humor, nahún tanto assín por ô da ida ê tornada, entendo que razahún teñes, mira referente os foros dónde istou a escreber, aquí como en tudos os sitios a xentes de destintas idoloxias como ê loxico, creo que debemos ser respeituosos con todos, tambéin tolerantes, logo pensar que a xentes de destintas idades desde un garoto ou garota a un vello como eu, logo ê posible que algún de nos debido a edade nahún nos funcione como nos ... (ver texto completo)

En primeiro lugar e unha ledicia contar de novo coas tuas mensaxes, pois colliche uns dias de descanso, os que te apreciamos botamoste de menos, xa non repito o que dixeches por que estou en todo dacordo contigo.
Algun simpático tamen lebou o recorte de prensa pra Barxa, que seguramente esteamos dacordo ou non co contido, pero os foros da contorna son todos serios excepto un que non fai falta nombralo pois el mesmo se delata.
Un saludo efectuoso.

Totalmente de acordo coa Gel, pero como non podía ser doutra maneira taméin istou de acordo cos que ficaron calados y non solo iso, cos que protestarón, pois digo isto pois as suas razons personales tendrán, en difinitiba creo sempre por unha razón ou outra todos deben teñer a suas razos, incluso ô vendedor da razón, por gañarse a vida de isa maneira, assín ispero y desexo que tudos en xeneral isteen de acordo co portugués más si fora ô contrario as suas razons tendrían por nahún istar de acordo. Ahora por estar de acordo aplaudo aos foreiros que así o manifestaron y os outros tamen, perdoname Gel más nahún ê por levarte a contraria, si nahún por non decir ô mesmo.
Unha aperta. ... (ver texto completo)

Éste seica pasará a censura ¿ou non?
O mestre na clase:
-Oxe vamos a aprender a restar con calculadoras.
Os alumnos en coro:
-Beeeen, beeeen…
O mestre:
-Pedriño, vamos a ver, se teño cinco calculadoras e te dou a ti dúas, ¿cantas me quedan?

Os meus escritos están salpicados de faltas de ortografía. É a consecuencia lóxica do meu descoñecimento da gramática da lingua galega. Así e todo recoñezo que esa "O" que puxen tan grande coma roda dun muiño, quedaría mellor se levara por adiante unha hache. Fun un chisco rañicas, ou como diría o amigo 25: "para a próxima volta nahun sexas miserias".

Xosé, uns días sin entrar no foro e mira con qué noticia me atopo! Sinto muito o ocurrido a Yolanda. Calificándoa de Superwoman quédaste curto. É admirable a valentía que amosou como tamén é normal que curar as secuelas psicolóxicas que deixa unha experiencia tan horrible leve o seu tempo. É moi triste que haxa seres tan despreciables que non tein respeto por nada nin por naide. Esta é por desgracia unha parte da realidade que nos toca vivir.
Mutos ánimos para Yolanda, que se recupere pronto física- ... (ver texto completo)

no solo de afamilia y amigos y creo no meter la pata de todos estos foreir@as do pereiro deja pasar el tiempo y fuerte un abrazo desde euzkadi

O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)

A min paréceme que as becerriñas estaban mal destetadas. Menos mal que non levaban "betillo" no "calamón".
Olliño con estes contos marabillosos, que hai quen che excomulga polo valor dunha palla.
Gracias.

Graciñas Gel polo conto, dende logo as Becerriñas tiñan boa sede, pra trabucarse de mangueira, o mellor era que o tio Horacio as tiña acostumadas.

Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)

Xenial Gel, cua poesía facesme recordar ô cariño que eu le tiña a aquilas 500 pts. donde viña ela pintada y a min me costaba tanto gañarlas, perdoa Xel foiseme ô santo ô Ceo por pensar no conto que contaste das vecerras.
Unha aperta.

Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.

Precioso el poema de Follas Novas, Gel. Disfruto mucho leyéndolos. Un abrazo. José.

Ze, alégrome que o calor brasileiro non te afecte o teu particular enxeño.
Se son certos os rumores que corren de que en España fan falta máis funcionarios para combatir a economía sumerxida... non acabedes con todo o xabón aí no Brasil que eiquí a máis dun faralle boa falta para lavar as calzas.

Munto obrigado por as tuas párabolas, Gel con ralazahún ô das calzas suxas nahún ô dirás por un que corria como un corzo ô outro día,ô mellor ia tan rapido pra lavar as calzas en casa.
Unha aperta.

Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños

Ja, ja, Gel, qué bon e qué oportuno. Biquiños.

Hola Gel, pero esto continúa; ".... ahora estou traballando pra acabar coa crisis, porque SOLO EU mais os do meu gremio...."
Mira tu por onde as frieiras, e mais concretamente un pueblo, se farán famosas por ter acabado coa crisis.
Como esto ven de largo xa me deu tempo a reservarlle un sitio pra facerlle unha estatua; solo me falta a inscripción, podedes colaborar.
Unha aperta.

Menos male Gel, ahora doume conta, pois onte dixome un de Irán, a voçe quein ô mandou pra aquí foi un paisano teo,-eu nahún daba credito, más claro ô ver a tua mensaxe comprendi un bocadito,él decía ê dun sitio que din frieiras, Alá,-eu le explicaba que viñera co padre José ô fillo do Ruiz Matos y ô meu xefe, más él so facía que decir gracias a Alá que ê das Frieiras, xegou a mala ca.
Unha aperta.

Claro que si, Candil, onde millor que no foro do Pereiro para facerlle esa pequena homenaxe ó teu mestre en cargar carros e tantas outras cousas que te ensinou na vida. Gracias por compartir estes bonitos recordos con nos. ¡Xa me gustaría verte cargando o carro!
As miñas aportacións á recollida da herba resúmense en quitarlle as moscas ás vacas de cando en vez e, sobretodo, adicarme a coller saltóns, como testemuñan unhas fotos que subín fai tempo.
Un aplauso tamén pola túa defensa dos funcionarios ... (ver texto completo)

Gracias, Gel, tú sí que téis razón. Quizás haxa áreas de administracións repetidas e outras mal distribuidas, eso non é culpa do funcionariado, si non de un sistema que se foi establecendo, pero é un tema no que se está traballando contínuamente e no que hai grandes avances, dígocho como experta en firma electrónica desde o ano 2000; todo o que levamos avanzando en acercar a administración ó ciudadano, na ventanilla única, nos procedimentos telemáticos pra ganar rapidez, agilidad, eficacia e pra evitar desplazamentos os ciudadanos; en simplificar procedimentos, en no solicitar documentación que xa está en poder da administración, inda que sexa en outra... Oxe temos unha administración máis áxil, eficaz e moderna ca nunca, cos profesionales millor preparados, cualificados e dispostos ca nunca, loitando con ese san benito que nos colgaron hai dous séculos e que algúns se empeñan en non quitarnos de encima. É non é sólo no meu ámbito, vou a congresos, viaxo e vexo o que outras administracións desarrollan e vexo que todas avanzan a pasos agigantados, hasta os ayuntamientos máis humildes se están pondo as pilas. Pero señores, déixennos traballar e se vein unha corrupción, denúncienha, pero ou se abandona esta campaña de desprestigio sobre este colectivo ou esto vai a acabar moi mal, porque somos mutos profesionales cada vez máis indignados e chegará un día que explotemos... Así que moitas graciñas a todos polo voso apoio, sin traballar conmigo, porque os que están día a día con nos sí saben que somos dignos traballadores. Unha aperta moi grande. ... (ver texto completo)

Eu este conto hai anos que o lin nun libro de Ramón J. Sender, "La tesis de Nancy" ou "Nancy doctora en gitanería", non lembro en cal deles. ¿Onde nacería o orixinal?

Seguramente se trata dun contiño anónimo da cultura popular, tan antergo coma esta cultura da que bebemos todos nós.

Eu este conto hai anos que o lin nun libro de Ramón J. Sender, "La tesis de Nancy" ou "Nancy doctora en gitanería", non lembro en cal deles. ¿Onde nacería o orixinal?

O conto collino dun libriño diminuto, que merquei en Santiago un dia de Santiago, ten non mais de quince contos de cregos, dos cuales xa bos contei algun mais pero ainda quedan mutos, aique ir pouco a pouco.
Apertas pra tod@s.

Unha maravilla de flores, están preciosas estas camelias. E os rosales tamén, da gusto miralos. Saúdos

Graciñas e nome meu e das frores que lle fas as aloubanzas. A min gustanme todas as frores pero tamen me gustan os cinco acebos que temos non sendo un que din os entendidos que e o macho, por que bota frores pero nunca pasan a ser bolas, e os outros botan frores e se convirten en bolas que este ano tiñan mais bolas que follas. Ata estes dias dende primeiros de outubro estiveron roxas pero estes dias de friu, as merlas e as tordas cuaseque lle dan cabo delas.
Un saudo

Mikel, Xosé, ¿onde se quedou atascada aquela promesa de anécdotas? Seguimos esperando...........

ya ves gel que tus deseos son ordenes
los foraneos te obedecemos y vamos con chascarrillos pero
los forer@s del pueblo no sueltan prenda

Mikel, Xosé, ¿onde se quedou atascada aquela promesa de anécdotas? Seguimos esperando...........

En la Corbeta "Infanta Elena" de mis pecados, los Suboficiales teníamos un Repostero llamado Juan, que lo primero que hacía al levantarse era fumarse un "porro" con lo cual quedaba listo para funcionar todo el día. Si a las doce del mediodía lo llamabas y le pedías que te pusiera un "cortado", miraba para el reloj que presidía la Cámara, se iba y te aparecía con un "martini". ¡Pero Juan te he pedido un cortado! ¡Ahora no es hora de café, sino de vermout! te contestaba... y tan fresco. Si a las cuatro ... (ver texto completo)

Outra palabra máis que aprendo, fustaxe. No Pereiro nunca a oín. Miña nai usaba a palabra zapaldrán para referirse a persoa que andaba pouco arreglada ou cas faldras fora.
Ás cacaforras nos chamámoslle casi igual, cacaborras. Tamén se usa para referirse as persoas que están con frecuencia doentes.

Gel: Ten en conta que "fustaxe" non aparece en ningún diccionario. Igual é unha palabra que só se dice en Lubián.
Zapaldrán nunca o ouvín en Lubián, pero é sonora, e posiblemente a teña ouvido por aí adiante. Nós decimos BALDROGAS.

Pili, ¿qué tal os ánimos?
Esa fonte da que falas tes que decirme onde está, por ese nome non se me fai coñecida. Creo que no Pereiro, fontes, en cada curro hai unha. Saúdos.

bueno van mellorando llos vosos espero que tamen hai que continuar pra diante graciñas Tere. BUENO a fonte xa te dixo miña irma.

Tamén recordo as salamandras, éstas no Pereiro, o meter o bote no pozo entre os lumiacos as veces tamén se "pescaba" algunha das negras. Miña nai xa me tiña ben avisada de non tocalas. Camiño do xogo dos bolos había unha fonte e alí recordo velas con pintas amarillas. Desde logo son preciosas, pero metelas na boca, Piño,... menos mal que todo quedou nun susto.
Esa palabra que usas, "civaco" ¿é o que levan os paxaros no pico para as crias, que nos lle chamanos "ceballo"? Saúdos.

Gel, Efectivamente cibaco, así lle decimos en Lubián o alimento que levan os paxáros no pico as crias cuando están no nido.
Eu xa ando con cuidado de non meterme no interior de Galicia, teño medo que si me pillan os da Real Academia Da Lengua Galega por ourense, me metan na cadea, asi o salir seguro que me expresaría millor en esta lengua. ¡Por As Portelas mal será!

Gracias, Ballesteros, por refrescarme a memoria. Ahí precisamente nese pozo me recordo de collelos. ¡Que bonitos recordos teño dese tempo nese rincón da Vilavella e da súa xente en xeral!
No Pereiro chamámoslle lumiacos a esas algas que tamén proliferan nas fontes.
Cágados creo que é o nome mais usado no resto dos pobos, claro que como se esquezan do acento..... Apertiñas

Si, en Vilavella tamén lle decimos así as algas; tamén as había nese pozo ó que tú ibas a xogar, sobre todo na parte darriba ó lado do caño. Non crecían muto porque meu pai se encargaba de que así fora, xa que quería que a auga estuvera limpa pra que as vacas beberan tranquilamente.
En cuanto os cágados, teño que reconocer que nunca oira tal nombre; por certo, como ben dices,é mellor acordarse de por o acento pra non c... cometer ningún error.
Un abrazo.

Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.

¡Do que se entera unha! Así que "Cádavos" significa "renacuajos"; entonces, ¿qué significa "Manzalvos"?

Non entendo moito de pesca, pero teño oído que é un recurso usado con frecuencia eso de pasar pola lonxa, pero... non quitarlle o DNI os rodaballos, Xosé, eso xa é un despiste que non se pode facer dúas veces...
Miña nai ía as veces a lavar o regueiro da Ponte do Charro. Eu adicábame a facer pozas na area e a "pescar" cádavos. Un día tive sorte e enchín a poza. Fumos a comer á casa ao mediodía e cando volvimos a auga da poza filtrárase pola area e os bichiños estaban todos panza arriba. ¡Coitadiños, ... (ver texto completo)

gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.

En Vilavella chamábanse LUMIACOS, por certo, sempre había mutos no pozo que estaba cerca da casa de teus primos (e da miña),ó pé do forno.
Un saludo.

En Lubián tamén lle chamamos CÁDAVOS aos "renacuajos".

Lo sospechaba Gel, aunque el Traductor de la Xunta no lo contempla. Unos traductores le llaman "cágados" y otros "girinos". Pobriños, metelos non buraco de area, e despois todos mortiños. Pero en fin aprendeche unha boa lección de física, e eso e moi bo, ¿non che parece?. Te fijas que moi mal, pero de vez en cando escribo en galego?. Un bico. Xosé.

Boa lección Gel; Eu tamén aprendin a non presumir do que non somos. A propósito aunque o sospecho ¿que son os cádavos?. Saudos. Xosé.

Mikel, despois de 40 anos ben seguro que xa tes todo baixo control en non haberá parto que se te resista.
Xosé, ¿cómo te foi a parar o anzuelo na cabeza? ¿Ficecheo tu soíño ou metiche a cabeza onde non debías? Saúdos para os dous.

De todas formas Gel, aunque dejé la pesca por esos y otros motivos, yo seguía llegando a casa los dias salientes de guardía con mi quiñón de pescado, con lo que me hice pescador famoso entre la familia, y famoso cliente entre las pescantinas de la lonja. Claro que puesto que a rizar el rizo un dia llegué a casa con un par de rodaballos "recien pescados" y no les quité la etiqueta de "made in Galicia" que llevaban colgando. No sirvieron las explicaciones de que habian cruzado el Estrecho, y llevaban ... (ver texto completo)

Gel, te juro que fuí yo solo. Estaba pescando en un costado del barco (estabamos en puerto). y al lanzar se trincó el carrete de la caña, y el plomo y los anzuelos rebotaron y uno de ellos me alcanzó la cabeza; como sabreis los anzuelos clavados no pueden sacarse hacia atrás, asi que hubo que completar el recorrido para poder sacarlo. ¡y sin anestesista...!. En otra ocasión (soy un desastre), y ya destinado en tierra, me clavé otro en un dedo, pero esa vez me lo quitaron en el Hospital y con anestesia. ... (ver texto completo)

Venga, venga, a animarse e contar anécdotas! Mikel, tu a primeira que tes que contar é a do teu primer parto, que me diexache moi intrigada... apertas

pues si gel mi primer parto fue en el hospital santa cristiana en madrid, yo 18 añitos de hace 40 me encuentro en un paritorio con una sra despendolada y afeitada (entonces se afeitaban) y me dice el ginecologo (dr. caballero) junta el 2º y3 dedo y dime plano.... ufff yo en aquella epoca excarceos con la novia.. pero de dedos naaaa.. y claro le dije mal la situacion del feto... de ahi llega el parto y mikel redondo al suelo... pero lo pase.. esta es la primera pero hay mass un bico

Barxes, este cartel pódese ver a veira dun río da provincia, non é o de Barxa, pero unha troitiña desta medida daría ben para facer unha boa merenda ja ja.
Saúdos.

Graciñas Gel por facernos reir, e colgar a foto na paxina de Barxa, dende logo en principio pensei que pasáras por Barxa porque o lugar onde sacache a foto e igual o da sinal informativa que está no rio de Barxa tamen xusto na ponte que pasa a estrada pra Portugal coa diferenza que a do noso rio no contido pon "talla minima 19 cm." No caso da tua foto se a troita tivese 20m daba pra merendar a fartar Pereiro, Barxa, e creo que Lubian ainda que en Lubian son moitos mais.
Unha aperta.

Vaia, xa me andaba preguntando eu tamén qué sería do fillo da señora Carmen. Alegróme que estés ben, en que non te olvidaras de nos. Saúdos.

gel lo teniamos acongojado...

Xa teño ganas de tomar ese café no escano das Marujas e recordar tempos bonitos todos xuntos. Unha aperta.

pois animate, o cafe esta sempre quente
si eu non esto a chabe la ten o nino para q os la mostre
QUE MAL LO HAGO
? por donde anda nuestro cartagenero?
perdonar pero un bico
muxu bat bitzetikan

Xa teño ganas de tomar ese café no escano das Marujas e recordar tempos bonitos todos xuntos. Unha aperta.

Yo que vi el banco restaudaro, te puedo asegurar que quedo muy bien.

Picarel, podes creerme, levo bo rato exprimindo os miolos e non logro lembrar o escrito ó que te refieres. Dime por favor cando e en qué foro o puxen. Eu as veces leo as mensaxes despois de postas e doume conta de que se poiden interpretar de xeito distinto ao que un desexa. O que si te podo asegurar é que nunca utilizaría esa palabra de maneira deliberada para referirme aos da Gudiña nin aos de ningún outro pobo, por suposto. As bromas io respecto deber de ir ó par.
Alégrame que teñamos cousas ... (ver texto completo)

Gel non lle des mais voltas, por favor, que non paga a pena, o meu comentario era un guiño, dito en tono de broma. Foi, fai tempo, no foro da Vilavella e tu falabas de duas mulleres que tiñan problemas de vocabulario dicindo que ocurrira na Gudiña, pero non decias que "as pavas" foran da Gudiña, podían ser incluso de Vilavella, ja, ja. Unha aperta

Picarel, primeiro saudarte, xa que é a primeira vez que entro neste foro, pero teño que aplaudir esta túa mensaxe. Non podo estar máis de acordo co que escribes.
É unha falta de respecto para a nosa lingua o querer torcer (ou estancar) a súa evolución según lle veña en gana a un grupo concreto.
O galego foi avasallado fai séculos pola burguesía, pola dictadura mais tarde, ahora polos lusistas, os castellanistas.... pero esta lingua rebule e non hai quen poida con ela!

Ola Gel un saudo da miña parte para ti tamén, a pesar de que, como dices, e a primeira vez que participas no foro da Gudiña, teño leido as tuas mensaxes en outros foros, principalmente no da Vilavella e vexo que temos varias cousas en común ou polo menos dúas, o amor a nosa lingua nai e formar parte dos galegos da diáspora. Hay tamén algún dos teus comentarios nos que non queda muy ben parada a xente da Gudiña, penso en particular aquel da que decía "analfabeto", este último comentario fago en clave ... (ver texto completo)

Prezada Belsita, claro que son a filla da Clementina e sigo en Holanda. A min tamén me encanta comunicarme coa xente do pobo, non me importa en qué lingua, cada cual na que poida ou queira. Eu a ti creo que fará dous anos que te vin no don Pepe, xunto ao Manolo máis a Toñita. Eu estaba cos meus irmáns e as nosas familias.
Lito, o teu galego e precioso, tu sigue practicando que o vas a conseguir.
Un abrazo.

gel eu no soy lito soy un suplantador... mikel y mi lengua materna es el euzkera... necesito algo sencillo para aprenderlo.. hace 30 años cuando apareci por pereiro no entendia na de na.. ahora al menos creo q entender lo entiendo.. y hablarlo pues no aunque me encanta soltar parrafadas cantarinas

Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...

Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)

Xenial Piño. Esta mensaxe faime lembrar con nostalxia aquel encanto peculiar que atopei neste foro que a min personalmente me cautivou e incitou fai tempo a participar nel.
Esta é unha opinión moi persoal, claro está. Quizais sexan as secuelas da miña pertenza á diáspora neste curruncho do mundo mundial.

Gel Graciñas. Me gusta moito como te expresas nos teus mensaxes, sempre que podo os leo, referente a tua opinión sobre os mensaxes dos demáis foreir@s, que che vou decir, das moitos ánimos ¡eres un cielo de muller.! O do corruncho do mundo mundial, tamén me fai gracia.
Que pasedes todos un feliz día, e non vos olvidéis de tomar un cafetiño a media mañá, que eso levanta os ánimos, a seguir luchando, non queda outra.

Totalmente de acordo con tigo, ademirada Gel, penso que sahún más democratas que ahí en outro foro cualquera, temos que escreber algo más en iste, claro eu coas dificultades que me carecterizan, pero nunca me tratarín mal, coisa que en outros por ser portugués non vexas, más que si fodan que ô Ze non le debe nada a ningüen.
Unha aperta.

Hola Belsita, alégrame saudarte neste foro e non deixes de amenizalo cas túas mensaxes. Tamén aproveito para desexarte a ti máis a túa familia un feliz ano.

¡Que sea yo de Pereiro y que no tenga ni idea de quién es Belsita...!:-)

Seguro que coñecedes esa parella de xubilados que non perde unha feira no contorno das Frieiras.
Nesta última feira de Verín a dona estaba un pouco doente e como non puido ir encargoulle ó home unhas luvas, que co frío que vai andaba cuelas rotas.
Cando o home chega a mercería que hai na praza a mecar as luvas, a dependenta, unha rapaza nova, atenta e ben feita, pregúntalle de qué talla as quere.
El ponse a cavilar e o fin tivo que confesar que non o sabía.
-Non se preocupe –dille cun sorriso ... (ver texto completo)

Grazas Gel por participar no noso foro e da forma que o fixeches, creo que esa parella de xubilados mercaron un piso na rua diputación,é ultimamente adicanse a pasear un can grande áta fabrica das augas.
Feliz natal e venturoso ani novo.
UNHA GRANDE APERTA