¡Qué recuerdos! Teresa, Lucera, Ángel..., están tal cual los recuerdo de la niñez. El poder de las fotos...
Paréceme interesante todo o dito sobre o escudo de A Gudiña, inda que non sei a quen creer, a vostede ou ó Sr. Picarel.
De todas formas o motivo do meu mensaxe non é ese, se non, decirlle a vostede que a porta de Galicia nunca estuvo na Gudiña; a non ser que sea a entrada desde Portugal polo Tameirón.
Recórdolle que o primeiro concello que se atopa en Galicia, entrando desde a meseta é A Mezquita; polo tanto esa porta estatía na Canda, ou no seu defecto, (pola via de comunicación actual) na Vilavella.
Saudos.
Miña nai tamen fiaba moi ben toda-las noits do inverno, a min me encantaba air ise ruidiño que facía o fusocando torcia a lan, eu ye insistia a miña nai que me enseñara a fiar, encanto ela soltaba a roca xa estaba eu con ela na man pero munca me deixou porque decía que ye estropeaba a lan, que na queles anos era tan preciada como me gustaría saber fiar o que nunca me gustou era por aqeles calcetins que aunque abrigaban moitísimo picaban como pulgas o mesmo cas mantas que despois de recoller alan ... (ver texto completo)
El escudo oficial de A Gudiña, no fué copiado de ninguno anterior, es el resultado de un trabajo realizado por D. Jose Manuel Perez Fernandez, hijo de nuestra villa y Doctor en Filosofia y Letras, Catedratico de Latin, especialista en textos altomedievales y del Bajo Imperio. La descripción heraldica de este Escudo de Armas es la que sigue:
En campo de gules, nueve rosetas con seis pétalos de azur inscritas en circulo de plata. Cuatro de ellas en palo, en el flanco diestro; otras cuatro en palo ... (ver texto completo)
Gracias por la información, intentaremos saber algo mas. Yo cuando tenga algo nuevo te lo comunico.
Un saludo
Es mas no solo Gudiña, a mi entender, no era cabeza de nada sino que creo debía de tener cierta dependencia de Pentes que en aquella epoca era el pueblo, digamos, con mas representatividad, prueba de ello es que la iglesia de abajo en el siglo XVI dependía jerárquicamente de la de Pentes y normalmente la dependencia eclesiástica iba unida a la administrativa o política. ¿Porque digo esto? Pues porque hace años, quizás 20, el párroco, no recuerdo quien era, hizo una exposición en la Iglesia de San ... (ver texto completo)
Sería interesante descubrir ese escudo que aparentemente ha quedado en el olvido. Sin embargo en la descripción que hace "Casa del Perú" hay algunos elementos que por lo anacrónico (dicho sea con todo el respeto) a mi no me cuadran. Por un lado dice Casa del Perú:"... La Gudiña, tuvo la concesión de su escudo, con motivo de haber pernoctado, en dicha villa, el día 15 de junio de 1.506, el Rey D. Felipe El Hermoso y su esposa Dñª. Juana, que habían desembarcado en La Coruña..." y por otro añade "... ... (ver texto completo)
Mi nombre es Ramon E. dapena Vidal soy Puertorriqueño de nacimiento y ciudadano de España residente en La Coruña. Busco el lugar de nacimiento de mi antecesor Tomás Dapena López, nacido en "Vilavella, Obispado de Mondoñedo" para los años 1740-1760 (según lee su acta de defuncion). Lo he buscado allí y no aparece su acta de nacimiento por lo que pregunto si el Obispado de Mondoñedo se extendía entonces hasta A Mezquita y si era así, ¿con quien podría comunicarme para realizar una búsqueda en los archivos ... (ver texto completo)
Eu credo que a Vilavella que ti dices, ten que ser outra, cerca de Mondoñedo, xa que denantes, a Vilavella era da xuridixión do bispado de Astorga. Ollo o Can En 1353, nun despacho librado polo Bispo, xa figura a parroquia no arquivo Diocesano de Mondoñedo, coma podemos comprobar na páxina 166 da obra de don Enrique Cal Pardo, transcripción íntegra dos documentos, Diplomática medieval do Arquivo da Catedral de Mondoñedo”, Consello da Cultura Galega, Ponencia de Patrimonio Histórico, Santiago de Compostela ... (ver texto completo)
Iste e o noso escudo
No te localicé por la fiesta de Rios, visité la feria, las exposiciones y los platos elaborados con productos del pais, que presentaron diversos grupos a concurso, estaban riquisimos, finalmente no quedé a comer, me venció el miedo a las setas, aunque habia una exposicion en el crucero de la plaza muy buena sobre setas tóxicas y setas comestibles. También habia una colección de fotos antiguas de pueblos de Riós bastante buenas. En algun momento tendremos q
Envié el mensaje sin terminar, decia que en alguna ocasión deberiamos continuar hablando del escudo de A Gudiña que segun ´tu dices, existió antes que el oficial de ahora, no conseguí ninguna documentación sobre el mismo.
Saludos y salud para tod@s los foreros....
No te localicé por la fiesta de Rios, visité la feria, las exposiciones y los platos elaborados con productos del pais, que presentaron diversos grupos a concurso, estaban riquisimos, finalmente no quedé a comer, me venció el miedo a las setas, aunque habia una exposicion en el crucero de la plaza muy buena sobre setas tóxicas y setas comestibles. También habia una colección de fotos antiguas de pueblos de Riós bastante buenas. En algun momento tendremos q
Hola Eva! me ha resultado muy entrañable todo lo que escribes sobre la relacion de mis padres con vosotros y el valor que me da tu padre. Me encantaría veros cuando vayamos a Riós. Estamos arreglando la casa y mi hermano Chus el que vive en Islándia) está por allí hasta Navidad. Nosotros iremos en a pasar la Navidad allí, espero que sea una buena oportunidad para vernos, aunque ya se que son días con muchos compromisos familiares, pero no estamos lejos y podemos quedar. Será un placer, si no nos ... (ver texto completo)
Hola Noemí, Eva es hija de Pepe y de Meri. Pepe es hermano de mi madre. Seguro que con esta información ya la ubicas. Un besote. Puri
¡Ainda te acordas da famosa botella de Faustino I gran reserva 1982! Pero teño que aclarate unha cousa: que non te de tanta pena do can que non se quedou sin cea por nosa culpa. Ainda que nos tiraron os osos dende a terraza para acompañar o viño, nos deixámolos todos para o can, xa que a apoteose foi cando a Isabel nos trouxo aquel prato de fréxoles con ovos cocidos, pura denominación de orixe do Pereiro. Cando lle comentei que estaban ben mellor co viño, o meu irmán chamounos maltratadores, que ... (ver texto completo)
información en general
Si o dixo o señor alcalde será verdade, pero eu non me membro de contar un conto de lobos.. Seguirei cavilando, que se cadra acláranseme as ideas.
Saúdos Mikel e Lito.
Gel, preguntaréille o alcalde cuál foi o conto teu que leeu, tal vez fora”O día da boda” ou ”As contas claras”, esos non son de lobos, pero o millor decediu leelos porque so graciosos é están en galego, él é un gran defensor do noso idioma. A ver se o vexo estas Navidades e lle pregunto. Xa te diréi. Porque o que recordo perfectamente é que dixo que os publicara na web de Lubian a Gel do Pereiro. Biquiños.