Eusebio foi sempre un home moi apacible. No pobo inda hoxe a hora de facer comparanzas é frecuente escoitar: "ten máis aguante que o Eusebio".
Estuvo casado ca tía Marcela. Serache verdai eso de que os polos opostos se atraen, porque ela era todo ó contraio, moi rexileira, sempre estaba rebulindo, mandando e xurdindo para non deixalo tranquilo.
Cando enviuvou púsolle de epitafio: "Miña amada Marcela, agora descansas e eu tamén".
Pero un bo día ó Eusebio chegoulle tamén a hora de pasar a, según ... (ver texto completo)
Ademirada Gel, claro istá por os teus relatos. Foi ver ô teu mensaxe pegar a reir como un tolo, veo ô xefe que te pasa cabeza de corzo, mira ô que dice a Gel ísa e unha incredula como tú, vais a ir ô inferno de cabeza, eu aporbeitei pra decirle por ô menos librareime que me xames cabeza de corzo, pois tú irás pro ceu. Ahora en serio Gel te deseo que ô menino, quero decer ò Jesus te traiga sorte nistás festas do Natal, pro ano que 2012 igual.
Unha aperta.
Hola Maribel, bienvenida al foro de Pereiro. Yo he conicido bien a tu abuela, la tía Morena, y mi madre hablaba mucho de Eduardo (d. e. p. los tres) pues parece ser que eran de la misma edad y tenía bonitos recuerdos de su niñez. Tu prima Milagros hija de Francisco d. e. p. es una gran amiga mía y aunque no viven en el pueblo van a menudo. En Pereiro sólo vive Toño, que yo sepa. Si te animas a visitar el pueblo estarás en tu casa, siendo nieta de la tía Morena también es un poquito tuyo. Saudiños.
hola Gel Martinez gracias por contestarme y darme la bienvenida al foro del pereiro soy maribel la hija de eduardo. Me ha dado alegria que me hablaras de mi abuela que la recuerdo xçcomo era ya que siempre que iba a su casa dormia con ella la ultima vez que fui a pereiro tenia 12 años creo y fue en verano recuerdo un bar que tenia la madre de milagros y siempre estaba en casa de ella y paco su hermano tengo pocos pero buenos recuerdos, tengo que ir ahi para verlas las tierras que tenia mi padre no ... (ver texto completo)
O Xosé que poña o barril, que non faltarán candidatos que se amarren a él, e so o deixaran rodar barroque abaixo cando esté ben valeiro..
Aqui polo que vexo, todo dios se apunta o barril. Pois tendes que esperar a ver si nos suben o sueldo os retirados, que de momento mal o vexo. Por ahora... biquiños. Xose.
Hola Maribel, bienvenida al foro de Pereiro. Yo he conicido bien a tu abuela, la tía Morena, y mi madre hablaba mucho de Eduardo (d. e. p. los tres) pues parece ser que eran de la misma edad y tenía bonitos recuerdos de su niñez. Tu prima Milagros hija de Francisco d. e. p. es una gran amiga mía y aunque no viven en el pueblo van a menudo. En Pereiro sólo vive Toño, que yo sepa. Si te animas a visitar el pueblo estarás en tu casa, siendo nieta de la tía Morena también es un poquito tuyo. Saudiños.
hola maribel yo tanbien he conocido a tu abuela y sus hijos aun me acuerdo como era su casa algunos de sus hijos estaban en eibar no se si esta algun vivo no siendo toño k esta en pereiro chus fallecio sobre 3 años aprosimadamente.
Mikel, o de bellezas ía por as vosas sobriñas e pola Carmen, pero todo hai que reconocer, vos tamén estades de bo ver...
gracias gel.... mentirosilla....
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.
Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
Desde logo o que se dí cantar, non cantaba moi ben, pero pegar, pegaba unhas lambazadas de moito medo. O domingo de Ramos era de costumbre levar o ramo mais alto porque decian que era o que tiña todas as bendicións, (as palmas eran cousas dos señoritos). Pois antes da misa, Sifó pasaba revista, e o que tiña a vara do ramo máis longa, aparte de romperlla, daballe con ela no lombo. Era un caso. Decia a misa en dez minutos... e sin monaguillo. Deus o teña na gloria.
Moi bo, Xosé. Cóntanos máis historias, anda. Estas do viño non teñen desperdicio. ¡E viva o bó viño, que con moderacón alegra as festas! Apertas.
Existió, y digo existió porque ya falleció hace algún tiempo, un personaje en Marin llamado artísticamente "Jhon Balan" el "Hombre Orquesta". Este hombre tuvo mucha resonancia en Galicia donde tuvo programa propio en la Televisión Gallega, y ya se cuenta que de pequeño mostraba buenas cualidades. Siendo todavía un "cativo" un vecino lo contrató para acarrear una partida de leña que le habían traído para su horno. El contrato era de 5 pesetas que le abonó por anticipado por realizar el trabajo.
Cuando ... (ver texto completo)
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
gracias gel por el email de esta mañana, si antes digo q esto esta muerto antes sale el foro corriendo
no me ha dejado subir fotos.. ahora mismo currando en urgencias y entre paciente y paciente dando a la charleta un bico a tod@s
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
que voa reflexión Gel, é moi profunda.
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
Muy bueno Gel. Un abrazo. Jose.
Prezado 25, ese comentario deume muto que pensar porque é a pura realidade, estamos ó borde dun abismo, e se damos un paso adiante esnafrámonos todos abismo adentro... A perspectiva non é moi alentadora.
Aprezada Gel: Istamos mal pero, no lo querín pintar pior, olla aquí en Madride, asociazahún de restaurantes cbligou ó xefe a tirarnos ó paro a uns cuantos, dicen que depois do día 20 que nos tornan a coller, a min foime mellor, istou no paro y gañar un xornal a pintar as trasteiras dos restaurantes do xefe. O que nahún debe ser o que ouvin onte ahí nun foro cualquera, dito por un cabeza de corzo, niste caso que me perdoe o corzo.
Unha aperta
Como ben din O Candil mais Teresa a imaxinación infantil é moi grande. Pero daquela, por moi medosas que foramos, ó ver a alguén ou ó chegar a casa o medo disipábase como por arte de maxia. Ó medrar, aqueles medos desaparecen pero dan lugar a outros de máis calibre que non se quitan de modo tan sinxelo. Eu escoitei fai pouco un comentario dunha desas persoas entendidas, que dixo que o país está ó borde do abismo, pero que a partir do día vinte daremos todos un paso adiante...
Apreciada Gel,ó comentario que ouviste nahu le des munta importancia, más creo quen ó dixo xa sabemos do pe que coxea. Iso do paso adiante sona cando fixe a mili, oxalá a sín sea por ó bein de tudos, más eu axo que a que ir o xeito.
Me gostan tudos os teos mensaxes, pero en especial un que puseste onte no foro de Lubian.
Uha aperta.
Como non pondes fotos novas, estiven repasando as vellas.. O mirar esta do barroque, aflóranme mutos recordos deste camiño tantas veces andado cando inda regañaban os corollos de pedra no chan, hoxe enterrados debaixo desa capa escura de progreso chamada asfalto.
Vouvos a contar algo que me pasou de pequena, cando tiña uns sete ou oito anos.
Eu acordo o buzón do correo en tres ou catro sitios no pobo. Un deles foi colgado na parede da casa do carteiro, por aquel entonces o tío Alejandro (d. e. ... (ver texto completo)
Gel, parecido a esto tuyo me pasó a mí pero en la Zapagueda, cuando bajaba de la Carretera de Arriba al Pereiro de Abajo para ir a la catequesis de Primera Comunión, que me la daba mi querida Petita. También recuerdo como si fuese ahora el miedo que me daba cruzar las leiras de centeno de la Zapagueda, el camino era muy estrechito, yo era muy pequeñita y las espigas subían por encima de mi cabeza con lo cual, cuando yo entraba en ese camino sólo veía espigas y más espigas a ambos lados, pero no veía ... (ver texto completo)
Como non pondes fotos novas, estiven repasando as vellas.. O mirar esta do barroque, aflóranme mutos recordos deste camiño tantas veces andado cando inda regañaban os corollos de pedra no chan, hoxe enterrados debaixo desa capa escura de progreso chamada asfalto.
Vouvos a contar algo que me pasou de pequena, cando tiña uns sete ou oito anos.
Eu acordo o buzón do correo en tres ou catro sitios no pobo. Un deles foi colgado na parede da casa do carteiro, por aquel entonces o tío Alejandro (d. e. ... (ver texto completo)
gracias gel por esas experiencias tan bonitas... ahora en el barroque queda tan poco de esas cosas tan bonitas q cuentas,,, ya no hay trigo, ni maiz ni.... gente solo quedan unos castaños y un monton de paisaje quemado en un sin sentido,, eso en el barroque.. mas abajo... ahi donde te estaban esperando tampoco queda mucho... algun coche q pasa, y un par de vecinos, q van a dar de comer al perro o a las gallinas y de vez en cuando algun peregrino que al saludo de buen camino se para a tomar un cafe.. ... (ver texto completo)
Como non pondes fotos novas, estiven repasando as vellas.. O mirar esta do barroque, aflóranme mutos recordos deste camiño tantas veces andado cando inda regañaban os corollos de pedra no chan, hoxe enterrados debaixo desa capa escura de progreso chamada asfalto.
Vouvos a contar algo que me pasou de pequena, cando tiña uns sete ou oito anos.
Eu acordo o buzón do correo en tres ou catro sitios no pobo. Un deles foi colgado na parede da casa do carteiro, por aquel entonces o tío Alejandro (d. e. ... (ver texto completo)
Estupendo tu relato Gel. Es un placer leerte. Sigue así para amenizar este foro que ultimamente esta bastante apagado. Un abrazo. Jose.
¡Alabado seas Mikel! É verdade que ultimanente estaba o foro algo apagadiño, pero votas tu un berro ehhhhhhhhhhh, e xa se volveu a encher.
Cocido e magosto, nada menos, que vos aproveite, pero sin sobrepasarse por eso das flatulencias posteriores, xa sabes. Unha aperta para todos.
hola gel iba a tireme al galego pero no puedo el foro o lo alimentamos o nos pasa como al pueblo o sea q caña... te prometo q el domingo hablamos de ti y disfrutamos con tu envidia.. si puedo hago una foto con los netos de xefa en nuestro caserio y las cuelgo un biko desde euzkadi
Gracias a tod@s polas vosas palabras de agarimo. Os enfermer@s con pacencia e mimo xa aportamos o noso gran de area, para eso estamos.
Mikel, si non conoces o magosto non sabes o que te perdes, asique animote a facelo e xa me contaras. Para min unha verdadeira delicatesse xunto cos cocomelos, anque con a sequia este ano non habera mutos. Seguro que o noso amigo Barxes sabera onde atopar algun. Saudos para tod@s.
Prezad@ Gel, Lito e Mikel: De volta das vacacións que paseie nas illas Canarias quero darvos as gracias por lembrarvos de min. E ó meo desexo que os problemas de saude vosos e dos vosos familiares estexan resoltos e con bon resultado. Que tamen eu no mes de xullo tiven a sogra ingresada no hospital, dun tumor no cólon pero todo por fin saío ben.
Gel referente os cogumelos este ano no hái nen o primeiro namentras non chova, o que si hái e incendios que devastaron as mellores zonas de masa forestal ... (ver texto completo)
Moita sorte para Xosé e Lito, e por suposto para outro foreiro moi querido polo que a min me toca; en fin, para todolos doentes, participantes ou non, que se poñan pronto ben.
Esto contoumo un día o Valentín das Frieiras:
Para mercar aquel famoso tractor o Valentín marchou, coma moitos naquel tempo, un ano para Suiza. Alí traballou de sol a sol e aforrou todo o que poido, pero como en ningún sitio atan os cans con longanizas, en vez dun ano tivo que pasar dous.
Cando volveu, chegou a estación ... (ver texto completo)
Gel. Sempre tan genial cos teus comentarios, me gusta como escribes, deberías de facelo máis a menudo. A próxima vez que utilice un taxi, vou a intentar ese sistema.
Teño entendido, que tiña habido un problema de salud con un familiar teu, por tal motivo, este verán non pudeche pasar as vacacións no pueblo. Espero esté todo xa solucionado, de ser o caso contrario que resuelva o máis pronto posible.
Observo no foro que tamén hay por ahí máis problemas de salud, os deseo en breve esté todo perfecto.
Saudos.
Moita sorte para Xosé e Lito, e por suposto para outro foreiro moi querido polo que a min me toca; en fin, para todolos doentes, participantes ou non, que se poñan pronto ben.
Esto contoumo un día o Valentín das Frieiras:
Para mercar aquel famoso tractor o Valentín marchou, coma moitos naquel tempo, un ano para Suiza. Alí traballou de sol a sol e aforrou todo o que poido, pero como en ningún sitio atan os cans con longanizas, en vez dun ano tivo que pasar dous.
Cando volveu, chegou a estación ... (ver texto completo)
Gel, muy bueno "o conto". Me he reido mucho. Un abrazo. Jose.
Prezado Xosé, alégrome que te guste o poema. Temos unha gran sorte de ter unha lingua tan agarimosa e que xente como Rosalía soupera apreciar o valor que ten e nos deixara a súa obra en herdanza, un verdadeiro tesouro. Aiquí te mando outro para que lla ensines os teus netiños.
Teño o corazón senlleiro
e orfo na noite fría.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día.
Teño lobos, teño sombras,
teño a sorte fuxidía.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día. ... (ver texto completo)
Desde luego Gel, dominas el gallego que es un portento. Me encantan tus mensajes, aunque un gallego de segunda mano como yo, tenga que echar mano del diccionario, para traducir palabras gallegas que nunca escuché. A mis nietos de Cartagena les traduciré el poema, y a mis nietos gallegos se lo mandaré en versión original. Gracias y te sigo. Un abrazo. José.
Has de cantar,
meniña gaitera;
has de cantar,
que me morro de pena.
Canta, meniña,
na beira da fonte;
canta, daréiche
boliños do pote.
Canta, meniña,
con brando compás, ... (ver texto completo)
Muy bonito Gel, el poema de nuestra mas insigne poeta y escritora. No lo conocia pero es precioso. Tendré que profundizar más en la obra de Rosalia, ahora que tengo mas tiempo para ello. Un abrazo. Jose.
D. Antonio xa fai bastantes anos que nos deixou. Tamén o seu fillo faleceu hai máis dun ano. Que descansen en paz os dous, eran persoas moi queridas no pobo. Saúdos.
Gracias Gel, e Lito por a informazaho, o sinto eran boas persoas, pra min xa digo, eu aprendin do pouco que sey co el istaba na aquel pobo de maestro y eu de criado, as noutes ensiname gratis, nunca me cobrou uha coroa, so me decia cando eu le decía voçe istá a perder aquí o tempo conmigo eu debía pagarle algo-contestaba guarda Zé pra cuando sexas vello. Teño que decer co meu sueldo era de 500 pts. o mes más munto bein cuidado y pra aquil tempo había criados que so gañaban 300, ate nin sey debía contar amiña vida dista mareira. Saúdos. ... (ver texto completo)
Espero que foran so cousas boas...... Non vos preocupedes que cando me atope polo pobo unha das primeiras visitas teñoa resevada para vos. Apertas.
claro gel eran cosas buenas de cuando erais crios...
Gracias, Barxes. A ver si para o ano que ven hai máis sorte. Nos de momento aínda non podemos facer planes a longo prazo, pero en canto poidamos darémonos unha escapada. Alégrome que o pasarades ben cos amigos foreros; seguro que foi o aquel día que a min me asubiaban moito os oídos jajaja. Apertas.
pues avisa cuando aparezcas manel y lito el sabado hablaron de ti
Pura, gracias polo teu interés. A cousa penosa, depende de cómo se mire. Foi por unha caída tonta do Manolo que acabou dando máis a lata do que nun principio pensamos.
En cuanto o meu galego, nótase ben que non o aprendín na escola, anque na casa sempre me inculcaron o valor que ten a nosa lingua. Aprender a escribilo é un reto persoal que un día me impuxen e inda me queda moito por andar, porque o curso vou a ter que deixalo para cando me xubile, a ver si teño máis tempo, jaja. Apertiñas.
Prezada Gel: Alegrome que os problemas familiares se vain solucionando aunque sexa pouco e pouco, que as vacacións se non se disfrutan nunha epoca disfrutanse noutra. Referente o teo galego pensome que o escribes mui ben, que te pasou como a min que na escola da dictadura estaba prohibido, e non nolo ensinaban, ten moito valor xente que esta distante o manteña vivo, apesares de que alguns non lles guste.
Haber si pro ano nos coñecemos persoalmente, que os amigos de Lubian xa os coñezo, non asi as ... (ver texto completo)
Prezado 25, xa vexo que aproveitache moi ben os días de lecer, que volves con muta enerxía. Eu non podo dicir o mesmo, pois as nosas vacacions quedáronse en auga de castañas, pero bueno, todo se andará.
Non sei si nos teus anos novos tamén te tocou de andar a seitura polo Pereiro. Eu era pequena, pero ainda lembro cando viñan as cuadrillas polo pobo, e anque na nosa casa non había nin seitura nin malla, miña querida nai sempre tiña algún favor que dovolver a algún veciño, e ía mutas veces a levarlle ... (ver texto completo)
Ola Gel: Non deixa de abraiame a tua narrativa. Asemesmo estou impresionada co teu galego. Mesmo parece que estudiaches en galego, e a min polas miñas contas, dame aquela que non foi asi. Supoño que les moito no noso idioma ou que estas ou estuveches a facer algun curso. De todas maneiras en hora boa. Una apreta. Pura
Prezado 25, xa vexo que aproveitache moi ben os días de lecer, que volves con muta enerxía. Eu non podo dicir o mesmo, pois as nosas vacacions quedáronse en auga de castañas, pero bueno, todo se andará.
Non sei si nos teus anos novos tamén te tocou de andar a seitura polo Pereiro. Eu era pequena, pero ainda lembro cando viñan as cuadrillas polo pobo, e anque na nosa casa non había nin seitura nin malla, miña querida nai sempre tiña algún favor que dovolver a algún veciño, e ía mutas veces a levarlle ... (ver texto completo)
Muy simpático lo de Valentin, Gel. Me he reido mucho. Un abrazo. Jose.
Prezado 25, xa vexo que aproveitache moi ben os días de lecer, que volves con muta enerxía. Eu non podo dicir o mesmo, pois as nosas vacacions quedáronse en auga de castañas, pero bueno, todo se andará.
Non sei si nos teus anos novos tamén te tocou de andar a seitura polo Pereiro. Eu era pequena, pero ainda lembro cando viñan as cuadrillas polo pobo, e anque na nosa casa non había nin seitura nin malla, miña querida nai sempre tiña algún favor que dovolver a algún veciño, e ía mutas veces a levarlle ... (ver texto completo)
Aprezada Gel; De momento so teño que darte as gracias por contestar a iste omilde portugues, dito isto te digo que claro que seguey nise pobo, ate recordo o patraón, un fillo era guarda ou policia ahora nahu recordo ben quero pensar que de apellido le chamaban simple ou uha coisa parecida, de tudas maneiras isto foi por os anos 1970, pasou munto tempo, teño bos recordos, aunque dormin nuha palleira, más eu era garoto, durmia donde quera, eran tempos dificiles, mas concido con tigo había outra armonía na xente. Con relazaho o que dices do Valentín, penso que debía ter coisas parecidas a min, aveces penso pra que ir mais rapido se o fin tes que esperar a que abran.
Istiben de ferias casi tudo tempo en Portugal mas un día bin comer a un restaurante ahí no teo pobo, coisa que me trataron munto bein, me acompañaba miña prima, ila ista munto ben empregada la no Porto, a diferencia de min fala mellor o castellano, pidio de primeiro un caldo gallego clarito, y le aclara a camarera sin tropezones, coisa que cando ben a camareira co mencionado caldo mira pra min y dice rarito pro señor, nahu respondo de inmediato, pra miña prima. Iste foi o meu delito logo dice miña prima aquí xa te coñecen como rarito. coisa eu le contesto sera por ir de camisa bermella. Coisas que pasan. Si alguha coisa nahu entenderes bein ta explico outra vez que tu me mereces os mayores respeitos do mundo, por tu sencillez y respecto con los demas. O outro día istibe afalar en ti co meu amigo Barxés, con relazahu os que escribimos nos foros y os dois concedimos que tu eres uha gran persoa, amin particularmente me faces reir muntas veces. Uha Aperta. ... (ver texto completo)
Lito e Mikel, en hora boa pola casa. Quedóu moi bonita, e o detalle do escudo é precioso, así sí que será sempre a casa da Xefa como vos queredes. Que a disfrutedes. Saúdos.
gracias gel sera siempre la casa de la mujer mas noble que yo conoci y que ahora q voy conociendo la historia dura de este pueblo cada vez la admiro mas.. y eso que ya hace muchos años cuando la deje en el loreto solo se me ocurrio poner agur ama
mikel
¡Hola guapetón! Me alegra mucho saludarte en este foro. Aquellos veranos ya tan lejanos seguirán siendo siempre valiosos recuerdos, así como las maravillosas personas que nos rodeaban. Siento muchísimo el fallecimiento de Pepita, ella también sigue presente en mi recuerdo. Un abrazo para ti y tu familia, tus padres, y como no, para el "patito".
Tienes razón fueron especiales, Recuerdo a una muchachita preciosa con un nombre que no me cuadraba, me preguntaba ¿Gel que nombre es? jajajajaja
Y Leo cuantos días de juegos, Para mi fueron experiencias que me aportaron muchas cosas, un crio de ciudad, metido en un pueblecito en que todos se ayudaban a recoger la cosecha, también recuerdo un incendio y todos los vecinos acudían a luchar contra el fuego, aprendí muchos valores, Que en la selva de la ciudad casi me convierten en un bicho raro,
Pero ... (ver texto completo)
Xosé, faille caso a Mikel e non cerres capítulo. Eu alégrome que polo menos tu entenderas a intención da miña mensaxe, xa te dixen que me parecías unha persoa razonable e pola túa reacción vexo que non me equivoquei. Saúdos.
Gracias Gel. Vas a ser la primera en saberlo: Aunque oficialmente nos dan sentencia el día 28, hoy nuestro abogado nos ha comunicado que es favorable. Estamos pues de enhorabuena. Muchos besos. Jose.
Xosé, espero que todo se solucione da mellor forma. Reconozo a túa preocupación como pai. Eu non te conozco de nada pero pareces unha persoa razonable, por eso, sin ningunha intención de correxirte, te direi que sendo este foro unha ventana aberta ó mundo, escrito por poucos pero lido por moitos, non debería de utilizarse para sacar os trapos sucios de ninguén. Saúdos.
gel si q es cierto q el foro como todo internet lo leen muchos pero se mojan pocos... respecto a la nuera del fillo da carmen.... pues q quieres q te diga no le conozco de nada ni creo q nadie del foro... y si jose se relaja dandole caña aqui pues avanti.... bueno---- eso creo yo...
Xosé, espero que todo se solucione da mellor forma. Reconozo a túa preocupación como pai. Eu non te conozco de nada pero pareces unha persoa razonable, por eso, sin ningunha intención de correxirte, te direi que sendo este foro unha ventana aberta ó mundo, escrito por poucos pero lido por moitos, non debería de utilizarse para sacar os trapos sucios de ninguén. Saúdos.
Vale Gel, Tomo nota. Un abrazo. Jose.
Jaja, copiña de guindas pola mañá, martini o medio día e pola noite o que caera. Decía que prefería vivir un ano agusto que vivir mutos privándose dos seus "caprichos". E así o fizo, viviu e morreu como él quería. Tu tiñas que haberlle dado a el outra brocha, e que te axudara en compensa a túa paciencia. Ben decía a miña querida nai: "este falabaratos cando vai non ten volta". Pero a min, como nos pasa a todos cando pensamos nos seres queridos que perdimos, ¡xa quixera que ainda me poidera dar a ... (ver texto completo)
Lo peor que tiene esta vida es ser de sentido único, hagas lo que hagas, no puedes dar marcha atrás y volver a empezar. Aunque muchas cosas las haríamos igual, otras seguro que las cambiaríamos, por lo menos eso me parece, con la perspectiva que te da el tiempo. Seguro que le pasa a mucha gente, a menudo escuchas decir: tenía que haber estado mas tiempo con mis padres, abuelos, etc., también con la gente mayor del pueblo, que tanto podían enseñarnos. Hoy me gustaría saber muchas cosas que ocurrieron ... (ver texto completo)
¡Hola Candil! O Piño muto falar e despois ná de ná... Xa quixera eu poder vernos este verán, pero está a cousa difícil por imprevistos que se presentan sin facer falta ningunha. Respecto a convocatoria, se non é este verán, por a miña, para o que ven facemos outra. O Juan mais Lito se apuntan e seguro que o Barxés tamén. Se vai adiante pasadeo ben en facei ben de fotos. Apertiñas
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
É un gran honor que me compares cos meus queridos pais, polo menos para min sí que foron grandísimas persoas das que aprendín a ser o que son. O meu pai falador como un sacamuelas, pero eso sí, non facía diferencias, trataba a todo o mundo por igual, con xente nova ou maior, grande ou pequena, él sempre tiña algo que comentar ou que contar. Non sabía que tú tamén te encontraras entre as súas "víctimas" jaja. Xa me contarás algunha desas historias...
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)
Pili mais Teresa, para vos e ó resto da vosa familia, muto ánimo o día do cabo de ano da vosa querida nai (DEP). Nun día así vólvense a revivir momentos moi tristes, síntese como nunca o vacío que nos deixaron. Pensade nos recordos felices que tendes deles, que é o que máis axuda a superar a pena. Apertiñas.
¡Hola Candil! O Piño muto falar e despois ná de ná... Xa quixera eu poder vernos este verán, pero está a cousa difícil por imprevistos que se presentan sin facer falta ningunha. Respecto a convocatoria, se non é este verán, por a miña, para o que ven facemos outra. O Juan mais Lito se apuntan e seguro que o Barxés tamén. Se vai adiante pasadeo ben en facei ben de fotos. Apertiñas
bueno tendremos q esperar a agosto para la comida de ultima hora
nosotros estamos del 3 de agosto al 27
Feliz día, Carmen. Eu tampouco sabía o da túa querida meniña. Sintoo de verdade. Apertas.
gel a manoli la tenemos en o pereiro y aunque filla de carmen tambien me rompe todavia.. han pasado ya creo (carmen) 18 años me sigue jodiendo esta año en agosto creo q ya descansa con ama xefa
Felices vacacións a todos. Os que estades facendo ás maletas para ir a O Pereiro
¡qué envexa me dades! Nos tiñamos pensado ir a semana vindeira, pero torcéronsenos os planes. Apertas
Gel, deste verán non pasa que nos vexamos, inda co Piño non fixo a convocatoria da quedada dos foreiros pra agosto...
Einstein, nesta versión da túa doble personalidade vexo que eres un chisquiño rencoroso, porque volves o das parvadas. Quédaste corto o decir que eu ás digo de vez en cando. Sinceramente, o largo do día, ciscoas a centos. Por eso, como digo tantas non levo a conta e vouche a pedir un favor: se podes ser un chisquiño máis explícito e concretas a qué parvadas te refieres. Agradeceríacho porque eu, como persoa normal e corriente, tamén aprendo dos meus erros.
Si houberas escollido o nome de Napoleón, ... (ver texto completo)
¡Que non, muller, que non son rencoroso!. simplemente conseguín o que pretendía. A raíz de esto, hay ó menos tres mensaxes mais. As veces é menester "chinchar"na xente para abrir debate.
Para ser sincero, a tu "parvada" foy cando dixeche que eu estaba a decir só parvadas, cando estaba a dar a miña opinión sobre un tema no que, quizáis, eu dixe unha cousa e tu interpretache outra distinta.
Digo esto como aclración que me pediche, sin atisbo de acritude. Acabou o conto.
Unha aperta
Varela, constato con certo desalento, que se te escapa o contido explícito das mensaxes, e líaste un chisquiño. Vou a “arriesgarme” a aclararte algúns puntos.
-Cando non me podes offender, non ten sentido que me pidas disculpas.
-Os teús amigos son cousa da túa icumbencia. Pero como me culpas do silencio dun deles, e eu só te quixen aclarar que contas a un dúas veces. Pero si eso te fai feliz, por min …. podes multiplicalo tamén.
- Ser avogado dos pobres é un placer para os que xa teñen a conta ... (ver texto completo)
Sra. Gel Martinez, todo esto es para pasarlo bien, si continua a enfadarse tendra que cuidarse la salud. Esta polemica es para darle color a este foro, porque el aburrimiento hace que la gente no salga.
Si algun dia nos conocemos personalmente, cambiara su actitud y vera como soy un bromista. (Eso si sarcastico) Para mi este tema queda zanjado.
Prezado Mingo, estou segura de que liche ben, o que pasa é que a sra. Wikipedia ás veces tómanos o pelo, e eu imaxinei que tu usaras ese nome a propósito. Polo tanto a miña mensaxe non era precisamente unha corrección, fíxome gracia o feito e así o quixen plasmar, sin intencións didácticas. Agradézote que non te ofendera a miña osadía, a verdade é que non esperaba outra cousa de ti.
O que xa raia o insultante (sempre que eu me deixara insultar por él, que non é o caso) son os comentarios sin fundamento ... (ver texto completo)
No te quepa la menor duda, nunca vi tu mensaje con mala intención. Lógicamente, sí, es una corrección, pero muy correcta (valga la redundancia) incluso con tintes de humor, pero me sirvió de mucho, porque ese nombre y otros de naturaleza similar nunca se me olvidará como se escribe.
Si, lo miré en la wikipedia y lo anoté correctamente en un papel, pero después a la hora de escribirlo cambié las letras de sitio, además de omitir la ó.
Una de las razones por la que no me sentí molesto en ningún momento ... (ver texto completo)
Prezado Mingo, estou segura de que liche ben, o que pasa é que a sra. Wikipedia ás veces tómanos o pelo, e eu imaxinei que tu usaras ese nome a propósito. Polo tanto a miña mensaxe non era precisamente unha corrección, fíxome gracia o feito e así o quixen plasmar, sin intencións didácticas. Agradézote que non te ofendera a miña osadía, a verdade é que non esperaba outra cousa de ti.
O que xa raia o insultante (sempre que eu me deixara insultar por él, que non é o caso) son os comentarios sin fundamento ... (ver texto completo)
Sra Gel Martinez, siento mucho lo ocurrido, y si queria aclarar que no soy abogado de nadie y si fuera de los pobres seria un placer. Dicho esto usted tampoco me conoce y yo tambien respondo por lo que digo.
Que conste que yo no protejo a nadie, todos en este foro son adultos y cada tiene la obligación de defenderse o bromear lo que quiera.
Referente a los amigos, usted no es nadie para decir quien es amigo y quien no lo
es.
Para terminar nadie le menciono como pedante, solo que de vez en cuando ... (ver texto completo)
Prezado Mingo, estou segura de que liche ben, o que pasa é que a sra. Wikipedia ás veces tómanos o pelo, e eu imaxinei que tu usaras ese nome a propósito. Polo tanto a miña mensaxe non era precisamente unha corrección, fíxome gracia o feito e así o quixen plasmar, sin intencións didácticas. Agradézote que non te ofendera a miña osadía, a verdade é que non esperaba outra cousa de ti.
O que xa raia o insultante (sempre que eu me deixara insultar por él, que non é o caso) son os comentarios sin fundamento ... (ver texto completo)
Mis más sinceras felitacción por tú mensaxe. Uha Aperta.
¿Fíxaste, Mikel", que o fillo da señora Carmen acaba de chamarlle o noso río "arroyo'? Pois nada, ademais de pagar birras, si algunn día aparece polo Pereiro vai de cabeza ó "arroyo", verás como lle colle respecto. Jaja.
y ademas bien atadito para q le cueste salir y se le enfrien la b.... las
al demo se le ocurre llamar al diabredo noso rio arroyo... el que vive en el mar menor q es lo mas parecido a una cloaca... jjjjjaaaaaa
Pili, a Mary mais a Valeria son a misma persoa. Zorionak, felicitacións, felicidades e felicitats para a Valeria mais o afortunado.
Tamén para a Teresa, anque un pouco tarde, que pasaras feliz día o 29. Escolliche un día moi bonito para nacer. Apertas
moitas gracias gel escollin ese dia porque escoitei a festa e queria bailar, un abrazo.
¡Vaia, boda no pobo! ¿Logo quen se casa, que ainda non me chegou esa nova?
a filla de ambrosio del don pepe valeria
aprobeitando
ZORIONAK VALERIA