Donde andais metidos Lito, Xosé, Gel ou estais de vacacións. Veña que hai que poñer andar os foros.
Unha aperta.

Caro amigo, xa istou un bocadito farto do que voçe dí, nahún me ô tome a male, más ô sinor sabe que ô conto ê munto vello, además aconteceo na Ispaña, pra que di co Diamantino, que levaba ô coche se casí sempre ven na mota. Logo ô sinor vei a mensaxe do Pachí y fáltale tempo pra poñer a mensaxe do sinor cura, vai perder un bon amigo como ê ô Pachi y boa persoa, eu ven sei entre ô Diamantino y ô sinor le gosta ô whisky.
Unha aperta.

Prezado Zé: Eu estou ca a mediar sempre entre voçe i o Pachi, i voçe e un desagradecido beim falare ca que eu i o Diamantino bubemos o whisky, pois eu naho o nego, pero comparare un chupito un dia de festa cos copos que toma o Diamantino, a munta diferença ¿ou voçe viume algun dia bebedo? naho quero jatearme con voçe mais mereciao.
I o asunto do conto queim mente e voçe ou o Diamantino mas ele dizme que o domingo Robella era de Boticas que fica a beira de Montealegre, intahum voçe teim de ollare os planos da Europa actuale, i verâ que boticas pertenze a Republica Potuguesa. Pedole que naho se jatee conmigo mais e assin. ... (ver texto completo)

Gracias Piño, por completar o conto, estubeches mui agudo pois o conto segun o Diamantino remataba tal como ti o contaches. O Diamantino como mui ben sabe tamen o amigo 25, despois das comidas e un gran aficionado a beber whisky "cardhu",é o dia 19 xa tiña unhos cuantos encima, cuando contou o conto despois da comida. De feito camiño de Montealegre tivo que conducir o coche a sua muller.

Aprezado amigo, tanto tempo sin saber de voçe, por ô que vexo istá bein. Veña ter aquí onde nos que ô istamos a pasar munto bein, olle onte ô padre Xosé disfrazamolo de embarazada, tubo munto exito pois como téin sa barriga tan grande foi fácil de facer, eu ia de monguillo, tuda unha pasada. O sinor que tanto le gosta a misa, nahún ten problema ô padre Xosé faio ô are libre, según él di que ate ê más sana, pois corre más ô are.
Unha aperta.

Amigo Zé: Este conto que me contou o Diamantino, vai dedicado a ti y os demais foreir@s, escepto o amigo Pachi, sei que nos sabrá disculpare.
Nas guerras de Angola y Mozambique, no teu Portugal habia munta miseria, i os homes novos foran a gerra cuaseque todos, intaum as mulheres entre outras cousas adicabanse a facere cestos, so que os minbios o redor do cu que eran os mais dificiles sempre llos puñan os cregos.
Intaum un dia un crego na igrexa estaba a decer o evanxeo, y diz saum anos de munta ... (ver texto completo)

Totalmente de acuerdo contigo. cómo los restaurantes y bares de las Frieiras, calidad precio, no los encuentras que le igualen por toda España, dan de comer superbarato y muy abundante.
Estos días de atrás estuvimos en San Sebastián viendo los hijos y nietos, no puedo negar que me encanta esa ciudad, pero tocante a hoteles, restaurantes y bares, se suben por las nubes con los precios, si tienen calidad, pero quizá pasan un poco cobrando, un simple vino Rioja o un verdejo con un pincho, te cobran ... (ver texto completo)

Estou de acordo contigo, viaxei muito por todo o Estado Español e a cidade que mais cara encontrei foi San Sebastian, referente o exemplo do viño, un Ribera de Duero, Alvariño, Rioja de categoria mediana, costa 2€ na barra na mesa 2'20€ e con tapa quente ou fria a escoller, esto en Vigo en Ourense e parecido. En Madri que e un sitio onde eu viaxo con frecuencia o mismo viño son de 3€ pra riba e con patatillas ou aceitunas.
Un saudo.

bueno me tocasteis la moral... en restaurantes tanto gallegos como vascos dan de hosti... entonces no se pero quien se atreve hoy en euzkadi pedir un alvariño y un pulpo.. eso en el maruxa donosti se pone en 40 euros sin pan, ni postre,, ni cafe ni copa... por cierto en galicia tb em ha tocado pagar bonitas facturas... aunque la verdad en calidad precio no hay nada mejor q cualquier bar de las frieiras,, en especial pues los considero como de casa donde ambrosio.. un beso forer@s

Mikel, contigo e mais con Piño non se pode dicutir de gastronomia tanto basca, galega, ou mismamente das adegas restaurantes que estan debaixo da terra en Cigales (Valladolid) porque por o que vexo sondes vos conocedores deste tema, pero si de precios, en Galicia e mais concretamente en Vigo se come a mesma comida e a mesma calidade, mais barato que en Euskadi. Na zona do mercadillo da pedra na parte vella de Vigo comes unha ducea de ostras das grandes e tomas unha botellade viño albariño ou condado ... (ver texto completo)

Hola Gel, pero esto continúa; ".... ahora estou traballando pra acabar coa crisis, porque SOLO EU mais os do meu gremio...."
Mira tu por onde as frieiras, e mais concretamente un pueblo, se farán famosas por ter acabado coa crisis.
Como esto ven de largo xa me deu tempo a reservarlle un sitio pra facerlle unha estatua; solo me falta a inscripción, podedes colaborar.
Unha aperta.

No momento que teñades a ben, colaborarei coa miña participación.
Unha aperta.

Brxés, o do demo non é un refrán, polo menos eu non o dixe nese sentido, foi algo que se me ocurriu nun momento dado. A ver se son quen de explicalo:
É sabido que neste foro hai unha persona que escribe con varios pseudónimos; mínimo cuatro. Ben, pois eses cuatro votaron un par de semanas sin aparecer (nin falta que facía, pois eran peor co demo); pasado ese tempo, o seu "amo" escribíu dirixíndose a algún deles; e ahí me acordou que estaba o "demo dormido"e íbanlle petar na porta. Algún xa anda ... (ver texto completo)

Gracias Ballesteros pola aclaración feita con respeito os refráns.
Sentin estes dias non poder participar no foro, pero son os efectos da poda e mais do carnaval, a poda da viña e mais das parras, e hoxe domingo paseino en casa dun familiar en Verin comendo un bon cocidiño ainda que oubo que esperar a que tornaran a comer alguns cigarrons da familia, pero si tiven dende o seo piso oportunidade de ver as comparsas no seo desfile e a que mais me chamou atención foi a que parodiaba a xusticia na que ... (ver texto completo)

Hay que refrans mais bonitos leo neste foro, e mais verdadeiros cheos de significado. O do burro autentico, pero o do demo no lle desmellora.
"O demo está durmindo e van a petarlle na porta"eu creo que soio hai un petador, pero non sei quen é...

Seran dados os recordos da tua parte pero non sei cando penso que pronto. Antes vivián pertiño de min pero ahora pensome que os dous dan clases en Cangas co cal nos vemos menos, ia apor" miramonos".

No foro da Vilavella temos, entre outras, unha bonita conversación sobre cómo se cargaba o carro. A mín deume por aportar tamén a miña vivencia, pero, dado que o carro cargábao no Pereiro, parecéme que dito mensaxe debe estar tamén aiquí, no foro do Pereiro, como homenaxe a quen me enseñou: meu pai que no ceo esté. Por tanto, transcribo eiquí o mensaxe posto por mín no foro da Vilavella en Fecha: 03/02/2012, Hora: 22:41
------------------------------ ----------
Respuesta al mensaje, enviado el ... (ver texto completo)

Candil estou de acordo contigo, na resposta que deches no foro da Vilavella, no tema dos funcionarios. Teño un familiar directo, que exerce nunha provincia de Galicia de inspector de hacienda, antes pasou por administrativo, e axente tributario, para poder presentarse tubo que ter unha licenciatura, que sacou na UNED, e logo pasar cuatro examenes tres escritos e un oral, en datas distintas co cual tuvo que ir a Madrid cuatro veces. E antes de que o trasladaran a Galicia estubo, en duas cidades de ... (ver texto completo)

De acordo coa maioría das cousas que se din no artigo, pero a min hai unha cousa que me produce escozor cando leo artigos deste tipo, ¿toda esta xente, intelectuais, economistas, políticos, etc. non se decataron do que se aveciñaba?. Vivimos no país de Jauja varios decenios, sen que ninguén tirase o sinal de alarma. Difícil de entender, e se alguén o imaxinaba ¿porque ninguén advertiu?, cando digo ninguén refírome evidentemente a políticos, politólogos, economistas e facedores de opinión. Estes que ... (ver texto completo)

Picarel toalmente de acordo contigo, non atopei nin unha soa mentira na tua mensaxe.
Un efectuoso saudo.

Escrito por: Santiago Rey Fernández-Latorre
12 de febrero de 2012 08:19 GMT Valoración Con:
1 estrella 2 estrellas 3 estrellas 4 estrellas 5 estrellas 400 votos ¡Gracias! Envíando datos... Espere, por favor. Asco. Esa es la palabra que más se repite estos días para definir lo que está pasando en un país abandonado al despropósito. En la peor situación que se haya vivido nunca en Galicia y en España, la valentía y el coraje han desaparecido por la puerta de atrás, mientras cobra presencia omnímoda ... (ver texto completo)

Apreciados foreros/as: No es mi costumbre escribir en los foros, primero por falta de tiempo, segundo por no herir la sensiblidad de nadie, como en foros cercanos a éste veo todo tipo de discrepancias al respecto, caso juez Garzón, quiero exponer mi opinión. Realmente (me cuesta escribir exjuez) es un símbolo, cuya caída celebra el PP porque se consideró perseguido por él y ahora sólo le falta mostrarlo como un trofeo. Para gran parte de la izquierda, es una víctima que simboliza su propia derrota ... (ver texto completo)

Apreciado Pachi: Con lo recto que tu eres, has incumplido la promesa telefónica del otro dia, pues como supongo que recuerdas me dijiste que no comentarias nada en el foro referente al juez Garzon. Reconozco que no soi quien de darte una reprimenda. Pero recuerda que estamos a años luz en la forma de pensar politica y con respecto a la religion, me alegre un monton de la asmblea de cardenales del otro dia donde han podido escuchar de viva voz los casos de pederastia. Que por este mismo tema tuviste ... (ver texto completo)

Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.

Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)

Hay una opción que es marcar un mensaje como ofensivo; tal vez alguien lo marcó así, la organización lo estudió (o no) y decidieron eliminarlo. Como ahora está el proceso de paz en marcha, no querrán entorpecerlo. Yo leí ese mensaje tuyo, Piño, y no ponía nada que no pensemos cualquier ciudadano de bien sobre esa banda. Me preocuparía más que haya sido una censura de los poderes del gobierno. ¿Nos espían? Esto lo digo porque el otro día me entrevistaron por la calle los de la TV "Intereconomía" sobre ... (ver texto completo)

Si efectivamente existe esa opción, pero tein que ser muitos a darlle pra que o borren, e ainda asi por suposto que os donos do servidor borrano se eles queren.
Pero co servidor a forma mellor de comunicarse e por correo electronico, coa dirección que eles nos dan na paxina.
De calquera maneira hai algunhas cousas raras, eu tentei copiar unha foto para outro foro e non fui quen de facelo, en cambio a foto dunhas lampreas pescadas por un amigo meu lebaronas de Barxa pra Vilavella, non ten mais importancia ... (ver texto completo)

Algo pra reir senon....
Este conto e dedicado o que mo contou que non foi outro co Sñr. Aniceto aunque tamen xa estaba no libriño.
Unha vez era un crego e mandou ao sancristan que fose roubar un carneiro. O sacristán foi cumprir o encargo mais, cando estaba roubando un, saíu o dono e pegoulle unhas labazadas que o fixo fuxir. O home non escarmentou e volvendo colleu outro e foise pra casa do crego.
O abade estaba agardandoo na misa. Enton o sancristán foise para a igrexa e, cando o crego se revolveu ... (ver texto completo)

Onte foi un día moi triste, de pronto espertáronnos do sono demócrata no que creriamos vivir, hoxe déronnos outra volta máis de rosca. Que naide se chame a enganos, isto é o que nos agarda.

Pingadelo, a de onte foi dura, pero a de hoxe e mais, pero o aceiro e duro e os traballadores sabremos repornos destes golpes duros como nunca foran.
Un saudo amigo

Enfrente o peirao, subindo unhas escaleiriñas o bar que habia era o Maciños, que xa cambeou de dono fai moito tempo, comin muitas veces alí o pulpo e mais os xureliños con pementos de Padron.
Eu a Silda non a coñecin pero a Xosé Manuel Pazos muito, e actual compañeira Maria coa que ten unha nena loira adoptada en Rusia fai por ei 8 anos, ainda a coñezo mai que a el.
Actualmente e concelleiro en Cangas por ACE, (Alternativa Canguesa De Esquerdas).
Bon home pero cambiou de partido varias veces, ... (ver texto completo)

Respetando cualquier otra opinión, tengo que decir que no estoy nada de acuredo con esta farsa llamada juicio, mejor "Fallo".
- ¡QUIERO DEJAR CLARO QUE RESPETO Y APOYO EL DERECHO DE DEFENSA PARA CULQUIER "DELINCUENTE", TAMBIÉN PARA LOS DE LA GÜRTEL"-.
Dicho esto, no podemos olvidar que esas escuchas que realiza el Juez
Instructor son hechas a dos delincuentes, no en su casa, ni siquiera tomando unas copas en un bar, si no en la carcel; ¿estarían ahí por "algo"?, ¿ò pasaban por ahí...?.
¿Justicia,ó"vendeta"?. ... (ver texto completo)

¡O Mundo do reves!" Animo Garzón"
Totalmente dacordo contigo Ballesteros.
Un saudo a tod@s

Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.

Dixoche toda a verdade, pra nos e pra maioria dos galegofalantes, o galego do interior e mais enxebre co da costa non porque eu nacéra no interior, sinon porque os estudosos do tema asi o confirman, supoño que ti tamen. En Vigo rapaz, e raparigo, rifar e borregar, aunque na prouncia dicen borrejar, Vijo, tamen din mirar e nos decimos ver, mireino, mai e nai, pita e galiña, xeada e neve.Ésta ultima no ano 1981 me impactou muitisimo, cando eu vivía o lado do aeroporto de Peinador, no 1ºpiso da casa, ... (ver texto completo)

ORIXE DA MALICIA FEMININA

Unha vez eran Xesucristo e San Pedro, que tiñan unha burra, e se lles desferrou.
Foron e leváronlla a un ferreiro que lla ferrase.
E cando ían polo camiño, acharon unha fonte, e nela había moitas mulleres lavando. E todas estaban rifando, unhas coas outras, e non podía haber paz entre elas.
E díxolle Xesucristo a San Pedro:
--Vaite alá, a ver o que fan esas mulleres que non paran de rifar.
San Pedro foi alá, e cortoulle-la cabeza a todas.
E díxolle Xesucristo:
--Pero ... (ver texto completo)

O conto mui bon, San Pedro era o apostol que sempre estaba metido no medio de todo-los contos, facia como unha especie de secretario de Cristo. Pero se non foran as mulleres, voviamonos todos, xa seme esquenceo o que ia a decir...
Un Saudo

Coñecín a Isaac en 2.002 en Padrón.
A miña presencia aquel día na casa de Rosalía foi para recoller, na condición de secretario, o premio Pedrón de Honra concedido aquel ano á Asociación Xente Nova de Lubián.
No almorzo posterior comín ao lado de Isaac, e falounos con moita pasión de varias cousas. Sargadelos foi unha delas.
Morreu, porque temos que morrer. Pero a xente como Isaac transcende a morte.

Onte celebrouse a homenaxe a Isaac Diaz Pardo, e na homenaxe no telediario das duas da 1ª, fixeime como acompañaban a Susana Seivane co pé algus dos presentes, ¡Que pena que non souperan tocar a gaita! Me alegraria moitisimo...

Seguramente se trata dun contiño anónimo da cultura popular, tan antergo coma esta cultura da que bebemos todos nós.

Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.

Perdon oxe toca outro.
Ían dous compadres xuntos para unha feira e no camiño, atoparon dous galos pelexando e foron eles e colleron cada un seo galo, cortáronlle o gañote e coméronos nunha taberna que estaba preto da feira.
Chegou o tempo de cumprir co precepto e foron os dous compadres confesarse e,
o vir de confesar un dixolle ao outro: Has de saber que temos que pagar os galos que comemos ese dia na feira; pois dixome o confesor que non daba palabra de restituir, non me podia dar absolución, e eu asi llo prometín.
O outro compadre contestoulle: ¡Ti non sabes confesarte! ¡Xa verás como arranxo eu todo esto! Tocolle a vez o outro compadre e dixolleao confesor:ÍA eu e mais un compadre por un camiño e atopamos a dous pelexando, collemos os dous, levamolos xuntos e comemos con eles nunha taberna. ¿É esto e pecado?.
E cotestoulle o confesor: ¡Moi lonxe deso, esoé unha virtude! ¡Reconciliar a dous inimigos e comer con eles é moito merito?.
Saudos pra tod@s sin distinción.
O seguinte tocabos a vos. ... (ver texto completo)

Eu este conto hai anos que o lin nun libro de Ramón J. Sender, "La tesis de Nancy" ou "Nancy doctora en gitanería", non lembro en cal deles. ¿Onde nacería o orixinal?

O conto collino dun libriño diminuto, que merquei en Santiago un dia de Santiago, ten non mais de quince contos de cregos, dos cuales xa bos contei algun mais pero ainda quedan mutos, aique ir pouco a pouco.
Apertas pra tod@s.

Barxes. Aquí estou de novo, poe esa fecha que falas de San Sebastián xa eu estaba por alí, por ano 70 dei os primeiros paseos por a Concha. ¡Xa choveu desde entonces! quen se pillara ahora de aqueles anos.
Si vas ahora o encontrarías mui cambiado (pra millor) sempre foi unha ciudad mui bonita, se edifocou muto, se fixeron barrios grandes de novo, que dan máis belleza a ciudad si cabe.
Mencionas o estadio de fútbol en Gros, ese era Atotxa, o novo estadio de Anoeta está no barrio de Amara, todo ... (ver texto completo)

Quendera que foreiros coma ti, Gel, Inda, Ballesteros, e algunhos mais participarades todos os dias, ainda que eu non estou xubilado, non teria
tempo a contestar a tantos.
Corria o ano 76 facendo o curso de telecumunicacións en San Sebastian
despois de facer seis meses na Gudiña ano 74 o de electricista SAF-PPO (Servicio De Accion Formativa) (Promoción Profesional Obrera) de su excelencia....
Eu durante ese tempo vivín e Lezo cun veciño carpinteiro, viaxaba de Gros a Renteria no autobus ou no ... (ver texto completo)

E logo ti aínda non viche a película "Sempre Xonxa"?. A min paréceme encantadora. Ven unha escena con ese conto. E resulta que o boi da aldea levábao o crego, para máis inri. Merece a pena vela.

Mirei a película, e fai oito dias estiven con Uxia Blanco (Xonxa) e o actual compañeiro dela, que é amigo persoal meu de ai moitos anos, gran avogado laboralista e penalista, Gustavo Garcia. Si que ai a escena do cura e o boi.
E xunto co Miguel Ínsua estivemos a falar da pelicula, Sempre Xonxa emais do documental"El Efecto Iguazu"que gañou o segundo premio o mellor documental do festival internacianal de cine de Valladolid, e mais un Goya o seo director Pere Ventura, no cual os traballadores de ... (ver texto completo)

Garapio, espalladeira cos dentes virados para arrancar o esterco, isto non saíu de ningún dicionario, é como eu o vexo. Fai anos, tiña un compañeiro de traballo que se chamaba Serapio, e ás veces imaxinábao espetando os dentes no esterco, eu escarallábame a rir e el enfadábase cando le explicaba o motivo das miñas risas.

Anda co Serapio se espetaba os dentes no esterco, como o Garapio, mandaria carallo. jajajajajaja.
Pingadelo non llo digas senon vaise cabrear mais.
Un saudo.

Se os machos non dan froitos, paciencia, non os cortes, que tamén temos dereito á vida.

Por suposto que non o bou cortar, porque din que poliniza, ou polvoniza... as femias, pra que boten as bolas de cor vermello.
O domingo pasado lembreime de ti, por que cando me levanto o primeiro que fago e visitar o rio e mirei unhas xarelas de cuaxe duas medidas.
Cando veñas pescar probas as frevas do xamón.
Un saudo amigo.

Argola facia on da nos algunha funcion mais como era a de atar unha corda pequena, a ela e que tirara por os maiores cando o carro non ia mui cargado evidentemente. A TREIXA de atar o carro e muito mais longa ainda andan pola casa un par delas, que agora fan outras funcións.
A unica diferecia que atopo e nas TREITOIRAS, que vos lle chamades ESTREITEIRAS
e creo que tenmais fundameto o voso pois elas onde rozan contra o eixo estreitan, por eso habia que cambialas de cando en vez.
Un saudo e gracias ... (ver texto completo)

conto de curas

O Sñr. cura atopou na corredoira Á nena da veciña que levaba unha vaca pola corda.
E logo dixolle, ¿seica vas a pastar avaca?. Non señor, ¡lévoa o boi! ¿Que a levas o boi? ¿E vas ti soa? ¡Seica si! Entonces ¿e que non hai xente na casa? ¿Hai os de sempre! pois eso queno debía facer e teu pai.
Meu pai non señor, que non vale ¡ten que ser o boi!

Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)

Amigo Barxes: O carro é moito carro, e son moitas as súas palabras. Un carro delas.
Está a EIXEDA ou AIXEDA. Toda dunha peza, desde a punta da CABEZOALLA ata os dous BRAZÓS da traseira.
Na cabezoalla están as CHAVELLAS, para suxetar a cabezoalla ao xugo co sobeo.

"Quíxente botar un polvo
na cabezoalla do carro
foise a chavella pra atrás
e esfolei todo o carallo"
(Jota cantada por un dúo de Ourense, na festa do pobo, adicada ao seu alcalde)
... (ver texto completo)

Practicamente os nomes da parte do carro son semellantes, amin esqenceram e as soltas e os berbiois, non sei se as do rodeiro seran iguais.
A difernza atopeina, nas angarillas, que nos angarillas chamamoslle, as que se lle poñen os burros mulas ect. encima da albarda pra traer feixes, leña ou calquer outra cousa parecido as angarillas eran os serois, que nestes era onde traian o peixe, e tamen o pan.
Perdon que non se moleste el Sñr de las albardas.
Un Saudo

Se esta foto fose do meu pobo, sería capaz de decir:
-- Eiquí vos presento ao alcalde, á secretaria e ao administrativo do concello. Pero tratándose doutro concello que non é o meu, a ver se vai traer rabo o conto!

Si estos cuadrupedos, non relincharane, rebuznaran e lebaran un espello colgado... Jajajajajajajajajajajajajaj.
Amigo Inda que sinxelo, humilde, chairo eres. Cantos no mundo mundial tiña que haber coma ti carallo....
Unha grande aperta

Unha maravilla de flores, están preciosas estas camelias. E os rosales tamén, da gusto miralos. Saúdos

Graciñas e nome meu e das frores que lle fas as aloubanzas. A min gustanme todas as frores pero tamen me gustan os cinco acebos que temos non sendo un que din os entendidos que e o macho, por que bota frores pero nunca pasan a ser bolas, e os outros botan frores e se convirten en bolas que este ano tiñan mais bolas que follas. Ata estes dias dende primeiros de outubro estiveron roxas pero estes dias de friu, as merlas e as tordas cuaseque lle dan cabo delas.
Un saudo

Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.

Amigo Piño: Qero dende este foro darche as gracias por a mensaxe que se mantivo no foro de Barxa durante penso que mais de duas horas, na que nos desexabas a min e amiña familia todo ben do mundo, penso que non fuches ti quen a borraches que dende logo a nos non nos molestaba, nin a min nin os meos primos.
Un saudo.

Aprezado amigo: Xegamos sin novedad, onte foi ô primeiro dia, ca no Brasil, istamos
en Pernambuco, Hotel America, camisa corta, pantalón corto,ô padre Xosé quixo marearse un pouquito, tudo a conteceo en Portugal, bein teño que decir que a mala dos cuartos viñeron dois gaxos por ela munto bein portados, parecian fidalgos, coisa que ô padre José y ô fillo do Ruiz Matos saltaban de contentos, total que oxe xa istiben donde bou traballar ê un sitio de munto luxo.
Teño que repartir tarxetas pra facer ... (ver texto completo)

Mas tu Zé non estaras a inganarnos, tu o que fuste facere a Pernanbuco foi ir de ferias tu i o Pai José, ora beim o pai José ja estivera de Misioneiro nese estado face muntos anos, concretamente na sua capital Recife.
Bou falar pro Diamantino a vere queim e ele pra andare a facer pouco de min por o asunto do cuello, ou e que a voçe ou a ele nunca lhe fuxio un cuello da beira sua, cuando voçes estaun aterecidos coa neve.
Uma aperta

Sñr Ricardo, le felicito por la poesia, pero la encuentro un tanto triste.
Seria posible que nos deleitára con alguna mas alegre.
Muchas gracias.
Un saludo.

Queria decir o saudo o terminar, pero escapoume a mensaxe antes de tempo.
Agora un saudo pra tod@s

No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)

Amigo Xosé: Esperamos que cando remates as sesións de rehabilitación te encontres ben, dito esto e falando de neve por Marin poucas veces a mirarias sabes que por eiqui dicen mirar non dicen ver, eu solo a mirei duas veces en 34 anos que levo por eiqui, se acaso no pico dos montes que estan arredor das rias. Na serra da Armenteira, no Xaxan, Saramagoso, ou na serra do Galiñeiro, e preso aparecer a mañan e as duas horas derretida.

Amigo Zé: ¿Cuando e que veis? espero seja pro carnavale, que intaun falamos pros amigos de Chaves y Montalegre i ficamos con eis no restaurante Brasil eim Verin
o da 19 ameiodia, esta certo. Olla que no carnavale a Verin beim munta gente ate vein dos servizos segredos, mas taunbeim beim da contraexpionagem, mas pasase munto beim tudo mundo uns de cigarraum y outros de bispos, curas etc.
Quero que tires da cabeça o Brazil olla co beim que o estamos a pasar coas boas gentes da Vilavella, Lubian, ... (ver texto completo)

Amigo Inda: A exposicion, estaba o lado xusto da casa dos primos meus, algo lle queda dela, porque o resto marcharon rodando.... adornar chales en Canido, Nigran, Baiona e un polomenos marchou pra serra de Madri xunto con arados romanos, e un par deles xunto con duas charruas portuguesas adornan a estacion de servicios de Erosa, tamen tiñan xugos e todo tipo de farramentas pra labranza.
¿Como se lle chamaría en Lubian as partes do carro? que onda nós lle chamamos
chedeiro, que se compon das chedas, ... (ver texto completo)

Eiqui temos o Gran Cándido, o que mais traballa no pobo de Barxa, pra el e pros outros, colleita pementos, leitugas, tomates, calabacins, zanahorias, puerros, fabas de varias clases, sandias e melons etc.
Amigo dos seos amigos, despois de ter os seos negocios na Arxentina, retirouse a sua terra para disfrutar dela.
Un saudo Candido pra ti e pra tua familia.

Aprezado amigo: Voçe pouco me coñece, si nahún non diría iso, olle nahún me queda más remedio, como le contaría as coisas sin que ninguen se entere,ô meu xefe ten munto dilleiro, muntos amigos, parece ser que a un gaxo que recibio unha mala xea de diñeiro en efectivo, duas letras do tesouro do Sinor Ruiz Matos,íste diñeiro a que blenquealo no Brasil-eu preguntei ô xefe se nahún habría maneira de blanquealo más cerca,-respondeu de inmediato decíndome que alen tein unha pintura expecial pra ístas coisas,-eu ... (ver texto completo)

Preçado Zé: So te insixto no mesmo pra un ano que te fica pra tua reforma, pra que vas ire o Brazil.
O Diamantino dizme que teim un primo eim Rio Janeiro, y outro eim Salvador de Baia mas ele quer saber pra que cidade e que voçe vai que seo primo teim munto retaurante la y alguns alugos.
Te Ja Caro amigo Zé.

Jolin Barxes, non poñer esas fotos, que se caen os dentes... Xosé.

Xosé: Os niscalos estaban bos, pode certificarcho o enfermeiro Mikel, poucos foron pero probounos.
E unha alegria que andes por eiqui xa ves como todos te botabámos de menos.
Xa me rein un cacho co do camareiro, e mais co manporro que lle vas dar o Galeno. Desexo que te poñas ben.
Un saudo.

Menudos tractores barreiros, pertencen os dous lados das portelas, e de Trasosmontes.
Un saudo

Eiqui presentamos o Sñr Aniceto. Un dos mellores viciños de Barxa e o ultimo en ter vacas no pobo. Actualmente interno na residencia de A Mezquita, e cunha saude como un ferrote, e con 80 anos e cunha memoria inmellorable, sempre foi o que mais contos contou de todo tipo pero especialmente de curas. Ainda hoxe ten embelesadas as traballadoras da residencia cos seos contos.
Un saudo para el e para o persoal da residencia e para a sua familia cercana.

Non poñades os dentes de punta pero estaban moi bos (ou bois) como bos queirades.

Gel: Ten en conta que "fustaxe" non aparece en ningún diccionario. Igual é unha palabra que só se dice en Lubián.
Zapaldrán nunca o ouvín en Lubián, pero é sonora, e posiblemente a teña ouvido por aí adiante. Nós decimos BALDROGAS.

Amigo Inda: Cando eramos pequenos miña nai, desde que nos cambiaba me refiro a poñer roupa limpa, cando iamos despois algo manchados, utilizaba a palabra, menuda fustaxe que lebais xa caistes no bulleiro.
Un saudo.