Respuestas para camba:

A cruz en cuestión, chámase a "cruz de guía", e abre a procesión. Como e muy pesada, a levaba unha persoa mayor. O lado van dous faroles que tamén pesaban oseu.
Eu como monaguillo levaba a naveta ou o inciensario.

Por o demáis, amigo meu cada un ten que cargar cua sua, e ista e tan pesada ou lixeira como Dios no la impoñe.

Un abrazo, amigo.
Amigo Camba, leveina algunhas vez, eu sei que era pesada, más cuando te acustumbras nahún pasa nada, taméin no sinor Deus de los Ceos a levou y ô pago que le derín os xudios.
Perdoa quizás ô de cotilla, más ô meu xefe me dixo que te pergunte si eres do CNI. él téin metido na cachola que a veces levas pistola, aunque assín fora a él que más debe darle. De tudas maneiras Parece un home munto correcto inducado,-coisa que eu apobeitei pra decirle y eses so poden istar en ise departamento, nahún más ... (ver texto completo)
Hola. El enlace es http://anuncios. ebay. es/otros-aparatos-antiguos/cru z-neogotica-8599248. htm Está en la página 20 de a Gudiña/imagenes. Además, hay varios objetos, como lámparas, etc.

Que disfrutes. El sábado ya me vuelvo para el Sur

Un abrazo
Tambien aparece en gougle" coleccionismo de ourense cruz neogótica. Tambien aparecen faroles, lámparas, etc.
Hola. El enlace es http://anuncios. ebay. es/otros-aparatos-antiguos/cru z-neogotica-8599248. htm Está en la página 20 de a Gudiña/imagenes. Además, hay varios objetos, como lámparas, etc.

Que disfrutes. El sábado ya me vuelvo para el Sur

Un abrazo
Amigo Camba, espero que nahún levaras a cruz por culpa miña, era brincadeira.
Un abrazo.
Acabo de entrar en a Gudiña/imagenes y me encuentro que hay un anuncio de venta de una cruz neogótica, por 250 Euros, que se parece muchísimo a la que había en la iglesia y abría la procesión y presidia los funerales.

¿Es la misma?. Si es así, o bien ha sido sustraida, o es que muy mal anda la parroquia para desprenderse de sus reliquias, que aunque no son muchas, si son queridas.

Un abrazo
Amigo Camba, pon ises cartos que iso nahún ê nada, más si tú nahún a queres busca quéin dee más, que eu ahora nahún poso, logo veremos.
Unha aperta.
Pero... ¿hay billetes de500 Euros?. O millor o home os levou pensando que eran fasos, ou que eran estampas, porque si e verdá que eran de curso legal, non sabe o que fixo, porque como o collan, despois de pagarlle os letrados que o defendan, non lle queda nin pra unha copa de oruxo.

Bo xefe o teu. Se nota que o aprecias moito. Como ten que ser

Un abrazo
Amigo Camba, penso que a tí con relazahún os billetes de 500 E., andas despistado, a min me pasaba algo parecido, cuando vi a mala xea dels que por certo eu nahún sabía ô que viña en ela, sempre crein que era roupa do padre Xosé, hasta en iso me inganaron, xa veis coa mala pra un lado pra outro totale, que non nos colleron, foi a sorte miña si nahún cando abriran a mala que podía decir eu si nahún sabía nada, de tudas maneiras ô padre Xosé diría, más que podía decer si a él inganarano como a min, ... (ver texto completo)
Hola amigo: Mira, eu entendo o Camilo, porque unha boa obra, si a leen poucas persoas, non tén éxito. Imaxina libros escritos en arameo. Por muy bos que sexan, teñen que traducirse. ¡Claro que podía escribir as suas obras en galego, pero despois tiña que traducilas o castellano si quería teñer éxito mais alá de Galicia. Así, aforrábase unha tradución.

Dille a D. Xosé, que si necesita un ministro de liturgia que conte conmigo.

Con relación a escritura do galego ou o castellano, non te preocupes, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Teñes más razón cun santo, eu faciame gracia un librito en galego aunque fora piquino, pero vendo dun punto de vista imparcial axo que teñes razahún. Mira do que dices de se nacesita un ministro que conte con tigo, eu lo direi, oxe istamos un bocadito preoucupados y con munta faena, pois onte anoute xamao ô Pepe que xa istá ca a ver cuando nos viamos, que quede claro falou co meu xefe que parece que sahún munto amigos. Tanto ô padre Xosé como eu ísto nahún ô vemos béin, deixou ô posto ... (ver texto completo)
Tu sabes que en aquel tempo, falar castellano era símbolo de boa educación, ademais de que na escola solo se estudiada en castellano.

Xa vexo que D. Xosé fai que progreses adecuadamente no español.

No ano 68, aunque xa non estaba na Gudiña, todos os anos iba en Agosto pra facer a seitura e a sega da herba.

e che aseguro que cos manex, abais muy ben a fouce, pero poucos atabais os mollos e facíais os medoucos.

Un abrazo
Amigo Camba, eu sei que na iscola os galegos, les obligaban a escreber castellano, eu ahí nahún entro además si tudos naquila epoca se consideraban ispañolos era más normale do mundo, eu nahún quero entrar en política, más con relazahún ô sinor Cela que non cabe dubída era un grán escritor, un bocadito putero, que nahún digo puñetero, quero decer sendo galego podá haber escrito algún libro en galego, por exemplo viaxe a la Alcarria ou la misma Colmena, con las discreciones que él facía lo ben que ... (ver texto completo)
Memoria de elefante a tua. O Gervasio era o barbeiro. E na Española comíase bon cabrito e boa carne, e bon cocido. O baixar os escalons, estaba o bar; A izquerda a cociña. Era a fonda mais antigua que había.
Normalmente as portuguesas estaban, como decia Camilo José Cela, "de bon ver e mellor palpar".
Un abrazo
Tamén reconozco que sodes unhos artistas tocando a zanfona (filarmónica). En cada cuadrilla había sempre algún seitureiro que a tocaba ben.
Aprezado Camba. Dices ahí que ô Xervasio que era barbeiro, podía ser, encuanto ô que dices de memoría de elefante, teñes razahún, teño munto boa memoría, más nise caso da Gudiña, recordeime dos gaxos que nos quixeren acompañar a cea,ístes que te digo parecían bos homes, faces ahí mención ô da cachola grande, e decer Dn. Camilo Xosé Cela, parecía boa xente, más nahún ecribió ningún libro en galego, por lo menos a min non me consta, debía ser como éste amigo tuyo de la casa de Pedro que no le gusta ... (ver texto completo)
Me quedo con el correo. A través de él te mandaré el teléfono.
Teníamos pensado irnos el lúnes, pero unas pruebas nos retrasan hasta el jueves aquí. Pensamos llegar el viernes a mediodía, nos iremos a ver la nieta y la que viene de camino, los hijos, y los amigos.
Vivo en Sta Mª de la Cabeza, pero me muevo en coche. Es una ciudad en la que me gusta conducir, exceptuando las horas punta.
Un abrazo
Amigo Camba, recordando vellos tempos, sería tal vez por ô ano 68, contratáramos unhas leiras munto béin de prezo, quero decir nos salira a coisa béin, totale que fumos celebrar a unha fonda que se llamaba Ispañola, un colega meu levaba unha filasmonica y cantaba béin, totale que se xuntarín alguns da Gudiña, quero recordar un gaxo munto grande, creo que se xamaba Xerbasio, a coisa foi que comemos cabrito, insalada, bon viño pagamos a escote a 75 pts., más entrou tudo, quero decir as copas, recordo ... (ver texto completo)
O xefe te trai a mal traer, pero a ti cjhe gusta, eh?. O padre Xosé, seguro que se merece de sobrenombre Job, por a paciencia que ten.

E non estudies tanto castellano, que portugueses e galegos, ben nos entendemos.

Un abrazo
Aprezado Camba, dices que me gosta ô xefe, ahí te equibocas, quéin me gostaba era xefa, más mandou foder a él a min. Con relazahún ô padre Xosé, dices que téin paciencia, creo que istás na certa,ê munto bonciño por iso ô inganaron, aquí nahún a mala fé, axo que ata a min me istá a facer cambiaré.
Un abrazo.
Amigo Barxes: Buceando nos correos atrasados, vexo que che gusta incluir algún conto antiguo. Bueno, está muy ben que alguen poda recordar e seguir os pasos de conteiros antiguos, tales como:

De Pentes: Angelita Prieto
Cándida "
Agustín "
Teresa Pousa
Ceferino Cerviño
Esperanza Fernandez
María Carrera
Domingo Grande ... (ver texto completo)
Graciñas amigo Camba: Primeiro por participar no noso foro, e despois por traernos o recordo os contos do Sñr Aniceto.
Entrando no foro de A Gudiña, leo unha das tuas mensaxes na que comentas que vives en Madrí por Santa Maria da Cabeza, pois me trae bonitos recordos de cando estiven facendo cursos do traballo en General Perón, e me hospedei no Hotel Aramo, e no Hotel Praga en Antonio López, lembro que despois da chamada de rigor polas noites a parenta, saliamos a tomar unhas copiñas por Arganzuela.
Hai ... (ver texto completo)
Yo también respeto tu opinión y además estoy de acuerdo contigo, sobre todo en la segunda parte. Pero mi pensamiento es que fué una guerra del revés. No hubo declaración previa por los poderes de Estado y luego obligar al pueblo a luchar "vencer o morir", sino que el pueblo vió y decidió, que no quería ser gabacho.
De otra parte, tenemos que tener en cuenta el pensamiento y la incultura de aquella época.
Supongo que el viernes ya estamos en Madrid, hasta el 25 mas o menos. Claro que me encantaría ... (ver texto completo)
Me voy mañana para Gudiña, una semana, a descansar, pasear, comer y beber bien, aunque llego a Barajas, a la ida no me paro en Madrid, me voy directamente para el pueblo, a la vuelta me quedare dos días, el fin de semana, en Madrid, te dejo mi e-mail, por si quieres que te contacte el fin de semana que viene para tomar algo: valdapia@hotmail. com. Un abrazo
Tienes toda la razón del mundo. Quise puntualizar que era hermano de Aurora y se me pasó, al igual que eran hermanos.

La supervivencia era general. Pobre Aurora, la tarde que estaba en el Bar de Dieguez, sentada pegada a la pared, junto con otras rapazas del pueblo, esperando que algún mozo las sacase a bailar.
Fué la Sra. Avelina a recogerla, y al decirle que iría mas tarde, le dijo:
-Deixoche unha tableta de chocolate no ventanuco pra que cenes cando vayas.
Pero una rapaza también se enteró ... (ver texto completo)
Me acuerdo que "o Carula" le llamaba a aquella bodega donde dormía la hermana, "A Galera".
La semana próxima paso por Madrid, si tienes tiempo y quieres podemos quedar y tomarnos unas cañas. Un abrazo
En tal día como, en España se formó eso: "El 2 de Mayo". Duró 6 largos años para echar al francés. se sucedieron gestas patrióticas en todos los frentes, en especial en Madrid, Sagunto, Cádiz, Numancia, San Marcial y Zaragoza.

Hoy lo celebran, y yo me uno a ese sentimiento.

Máxima del día (sin ánimo de ofender): "NAPOLEON BONAPARTE..., VETE A J... A OTRA PARTE".
Admito tu enfasis en ensalzar el dos de mayo y la gesta contra los franceses, pero a 200 años vista, aunque es absurdo hacer una reflexión tan anacronica me voy a permitir hacerla, yo hoy si tuviera que decantarme por uno de los dos bandos en litigio me decantaría por los franceses que rompían con el sistema feudal, de castas y arbitrario que había gobernado España por siglos, traían un monton de cosas nuevas, la racionalización de la administración, la supresión de los privilegios feudales y eclesiasticos, ... (ver texto completo)
¡Pero home!. O que traía a auga cobraba menos de 100 pesetas. Claro que o D. Pedro era unha persoa generosa. E con cartos, que a sua facenda era das mais grandes do Concello.

Un abrazo
Amigo Camba, eu xa cobraba como os homes, además nahún me facían ningún favore posto que eu traballaba tanto como els, xa teño detrás ô xefe a decerme cabeza de corzo, tahún refinado te queres facer, por presumir de ecreber béin ô castellano y ê cuando metes más a pata, ahí en riba puseste erografía y nahún ê assín sinahún orografía, claro istou aprender co padre Xosé ô castellano, más ô xefe sempre a deixarme male, menosmale que me dice ê por ô teu béin cabeza de corzo.
Un abrazo.
Pois imitas muy ben a o cuco no foro de Barxa. O canto do cuco tamén se usa pra decirlle on nenos: "Estou aiquí".

Non era outra intención.

E seguindo os recordos da boa xente que era o Anta, pios mira: A xente iba xunto a él, a recoller a borra do café pra fervela de novo e tomar ese café mezclado con leite.

Oxe en día, en certos sitios se pide nos bares como "un recuelo" que nos é mais que un café feito por segunda vez na máquina

Curioso
... (ver texto completo)
Amigo Camba, referente ô Anta que en paz descanse, te digo que me recordo de él, pois a nos os portugueses nos mira con simpatía, nos veía como eramos uns sacrificados traballadores, con muntas carencias, más él nos apreciaba munto, por iso eu dixen que me parecía un bon home, logo ofrecernos cama pra dois sen nigún interes, ¿Quéin pode facer iso? Unha boa persoa, logo quero recordar que ô café era un bocadito más barato que en outros sitios.
Un abrazo.
... fue Joaquín el hijo del Sr. Aniceto llamado a filas?.

Pues lo llamaron, fue a La Coruña a tallarse o pasar reconocimiento; No lo pasó, por su forma peculiar, pero cuando regresó, venía gritando:
- ¡Eu vin muuuundo, eu vin muuuundo!.
- Pero que viche, conta conta.
- Vin casas encima de outras e muy aaaaltas. E moita auuugua. E unhas cousiñas que iban por encima e votaban fuuumo.

Imaginaros para los oyentes que el referente mas alto era el campanario y cuado mas agua se veía era en la ... (ver texto completo)
Para ser exactos creo recordar que Joaquín era hijo de la tía Avelina, hermana del tío Aniceto, por lo tanto no era hijo de este sino su sobrino (pero ahi está KDT que nos lo puede confirmar). Efectivamente era un personaje peculiar, que chispas agarraba, el pobre hombre tuvo una vida bastante desgraciada, llena de privaciones, como dice "Inda cho sei" en otro foro, aquella si que era crisis, pues la mayoría vivíamos en una economía de pura subsistencia, pero para algunos como el pobre Joaquín incluso ... (ver texto completo)
Vexo que o teu xefe ten moita ilustración. E non lle falta razón. entraron como invitados e quixeron quedarse pra sempre, hasta que nos hincharon os fuciños e houbo que darlle no mesmo sitio.

Cando si retiraban co rabo entre as pernas, os que andaban por Galiza, acamparon na Gudiña, cocretamente na Buqueira. E seguiron pra Castilla pola Canda que era o paso natural.

O aceite roxo llo votaban desde as murallas. Con eles no campo empleáronse as técnicas de Guerrilla, e sobre todo o coraxe das ... (ver texto completo)
Amigo Camba, referente ô meu xefe, teñes razahún él istá perparado, más encheme a cabeza de cabeza de corzo, ahora istame a decer, puseste mal ô nome ô outro día, sahún Daoiz y Velarde, referente a mañica dice que era unha tal agustina que disparou ô cañón. Me despides ahí como cucó nahún me parece male, pois foi un páxaro que sempre quixen imitar, dede que era garotu y andaba na laboura, me recordo que istando de criado pros cubas de Manzalbos, cantaba munto por alen, claro eu facía ô boa xeira ... (ver texto completo)
Amigo Barxes: Buceando nos correos atrasados, vexo que che gusta incluir algún conto antiguo. Bueno, está muy ben que alguen poda recordar e seguir os pasos de conteiros antiguos, tales como:

De Pentes: Angelita Prieto
Cándida "
Agustín "
Teresa Pousa
Ceferino Cerviño
Esperanza Fernandez
María Carrera
Domingo Grande ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Os contos que teño neste foro e noutros, foron contados polo Sñr. Aniceto, aunque algunhos tamen foron copiados do libro, contos populares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindey da Editorial Galaxia S. A. 1983.
Tamen as persoas que fas referéncia no teu mensaxe tanto de Pentes como de Herosa segun os veciños eran vos contacontos.
Leendo uns mensaxes no foro da Gudiña, por ti ou Picarel, me entero que o Lito fillo do Sñr Anta non anda ben pois cuando vaia a Barxa dareille unha visita ... (ver texto completo)
Efectivamente: Pero, después me parece que vivió Paulina.

Evaristo era un artista con la hojalata:

Nos hacía silbatos con un trozo de lata. Y los faroles de aceite, hoy serían dignos de exposición.
Meus, na casa que citais na plaza onde tiña o taller Evaristo e mais seu hirmao, nunca viviu nin a Chicha nin a Picha, eu que son maior ca vos solo recordo ali a Paxariña (Sra. Maria) e mais tarde a sua filla Paulina e cuando esta morreu os seus fillos venderonlla o Perfecto da Sra. Encarnacion e do Sr. Felisindo. A Picha era unha muller que vivia co seu hirmao tamen solteriro, nuha casa que ahora heredou a Isabel viuva de Felipe panadeiro, na plaza detras de iglesia de San Pedro muy cerca da casa ... (ver texto completo)
O Anta e a sua muller Manuela, tiñan tres fillos. O Pepe, que anda por Madrid, o Lito, e a Ester. Están muy ben, e siguen vivindo nunha casa que fixeron detr, as do Bar. Boa memoria. Eso non e falar por non estar calado.

Un abrazo
Amigo Camba, teñes razahún, me recordo de este sinor, pois dixo assín era noute depois de tomar café, tú eres munto novo, poñete un tazahún de leite, coisa que eu dixen nahún, más eu tiña boa gana dela, total que depois fomos pra palleira a dormir y os meus camaradas foi que dixeren, mira que boon home que nos arranxaba cama pra dois, totale que sahún coisas que nahún se olvidan.
Un abrazo.
Se acerca el día dos de Mayo.
Como cada año, en estas fechas, no me queda mas remedio que repetir, que no recordar, pues no se me olvidará en la vida, la gesta del 2 de Mayo, escrita en décimas o espinelas por Bernardo López Garcia. D. Laureano nos la hizo aprender para después recitarla en el café de Quintela en un festival que organizó para el pueblo. A mi me gustaba el final, por lo espectacular que era, pero se lo dió a Mario:
"Mártires de la lealtad.
que del honor al arrullo,
fuisteis ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Le perguntei ô meou xefe por ô tal de Hoy y ô Abelardo,-dis que fai pasado 200 anos, que intraron os franceses en Madride con idea de conquistar a Ispaña, más tiberín que marchar por patas, pois dis que as mulleres que le tiraban aceite roxo,-que coisas amigo Camba, aquiles nahún eran de fiar, fodase cos gaxos.
Perdoa Camba se nahún digo béin ô xefe ê que me conta as coisas.
Me alegro de ver os teus escritos a igual cos dos demais foreros.
Unha aperta pra tudos.
Efectivamente: Pero, después me parece que vivió Paulina.

Evaristo era un artista con la hojalata:

Nos hacía silbatos con un trozo de lata. Y los faroles de aceite, hoy serían dignos de exposición.
Yo la del padre Damian la vi dos veces, fui por la tarde a la sesión de los niños y despues consegui convencer a mi abuela para que me llevara a la sesión de noche. Nos valía cualquier cosa, lo importante era ver una película, aunque recuerdo con especial predileción el gordo y el flaco, charlot, cantinflas y las del oeste. ¿Cuando vi por primera vez la televisión?. Te voy a recordar una anécdota de la que quizás tu ni siquiera te acuerdes. Vosotros en algún momento a finales de los 50 principios ... (ver texto completo)
cuando viste por primera vez el cine?.

Corría el año 1956 mas o menos. Era obligado ir al Rosario, al menos para los pequeños. Allí aparece un cura de la Salle, con aquel babero blanco que los caracterizaba. Estuvo hablando para captar seminaristas. Terminó diciendo:
"Ahora vamos al café de Quintela y vamos a ver una película".
Nos faltó tiempo para salir por piernas, y entrar en el café. Allí, según se entra a la derecha, había instalada una máquina de cine y todos los rapaces nos sentamos ... (ver texto completo)
cuando viste por primera vez la TV?

Pues llegó al café de Quintela, o Brigada.
Llegó en una caja grande, la subieron arriba a su casa, y se reunieron las fuerzas vivas del pueblo para instalarla. Entre ellas, el capitán (o teniente) de la Guardia Civil D. José. El veterinario y no sé quien mas.

Corrió como la pólvora la noticia, y nos concentramos en la puerta en espera de alguna información.

Cuando bajó uno, le preguntamos:
- ¿Que se vei? Y nos dijo:
-Nada. Está nevando. ... (ver texto completo)
Picarel; Propongo en este foro, abrir un tema con el lema ¿Te acuerdas de...?.

sería interesante conocer y compartir cosas de antes, sin dijar cualquiera de la actualidad
Me parece muy gratificante el tema que propones, a ver si estimulamos al personal, aunque tengo mis dudas. Ya que has planteado la actuación en el bar del Brigada yo también tuve mi aportación, creo que yo era el mas pequeño de los que intervinimos. Mi actuación se limitó a recitar una poesía que llevaba por titulo "España" pero solo me acuerdo del titulo. También se representó una obra de teatro, EN GALLEGO, recuerdas el año y el titulo de la obra? Debió de ser por el 1960 mas o menos, no?
Me alegro que andes de nuevo por aquí. Si que relataré lo que le pasó a mi padre. Lo que pasa es que yo quería que apareciese como continuación al fidedigno relato con todo lujo de detalles y verídicas citas de personas, que hizo la Casa del Perú. Llegué a el a partir de Imagenes-comentario, lo comenté y... apareció aquí en Foro.
Mira Picarel. Te acordarás que solo quedba la ruina. Se habían caido las paredes; era un cuadrado pequeño, y dejaba ver una ventana de una habitación de la casa de mis ... (ver texto completo)
Efectivamente, me acuerdo que en mi tierna infancia se respetaba el solar y no se nos permitía jugar allí, a diferencia de otros "casarones", luego se fue perdiendo ese respeto y al final ya casi era un basurero, antes de que derribaran todo, incluida una parte de la casa de tus abuelos, para construir la casa parroquial. También recuerdo las ruinas de las casas de cerca de la Senra, le llamaban A Parada, donde según la tradición estuvo alojado cuando tuvo la peste y vivió, siempre según la tradición, ... (ver texto completo)
Si quereis saber otra historia, igual de fidedigna y milagrosa, yo la sé porque mi padre la ha vivido. Además, de nuestra casa a la del Beato, solo había una pared
Seria interesante conocer la historia de tu padre, porque no la cuentas?. Es verdad que la casa de los Gallego lindaba con lo que quedaba de la que debió de ser la casa del Beato. En mi infancia ya no quedaba nada. De la casa original solo quedaba un solar, un "casarón" como se decía entonces. Es extraño que no se conservara la casa del Santo y se dejara destruir, visto que al menos desde el siglo XVIII la fama de su santidad ya había llegado a La Gudiña.
Recuerdo que la maquila era lo que cobraba el molinero de A gudiña aunque la realidad era que se llevaba mas o menos el 10%. Al ser una unidad de peso, es difícil relacionarlas con unidades de superficie.
Ahora bién: Según el Espasa, tambien equivale a medio celemín. Y si el celemín equivalía a la cantidad de grano necesario para sembrar 537 m. cuadrados, puede deducirse que equivale a 268m. cuadrados, mas o menos; o sease, a un cuadrado de 18 metros de lado

Espero que alguien te pueda orientar ... (ver texto completo)
Muchas gracias Camba. Tu explicación me ha servido de gran ayuda. Un saludo muy afectuoso.
Puri
Aiquí estou vivo e coleando. Agora tocame descansar das vacacios antes de irme pra Madrid dentro de 10 dias, despois de intentar clasificarme o dia 6 pra os campeonatos de España

Bueno, pois haber por donde aparece de novo ese que queria falar do mesmo. Benvido sexa.

Un abrazo
Me alegro que estexas béin amigo Camba, referente ô que asomou as fucias, seguro que ia de viaxe, hasta que nahún torne temos de esperar.
Un abrazo tambéin pra tú amigo Camba.
A min me decía meu pai que se matara alí un o cairse do cabalo.

Bueno, parece que PICAREL anda perdido. Eu voume unha semana a descansar a Mallorca, de modo que a volta xa seguimos en contacto si a miña muller me deixa, e me entero como lle foi na operación a hirmá do da Casa de Perú.

Hasta a volta, un abrazo
Consultando cunha señora que vive en Barxa e ten 90 anos me comentou que ela lle oia a sua aboa, que efectivamente un home do Canizo que lle chamaban o Largo caiu do cabalo o espantarse dunhos mastins dun magote de Pentes, e que se matou e por eso a familia ergueo a cruz no lugar onde se matou. Será certo ou non, pero esa e a historia da cruz.
Esperemos que o esteas pasando ben por Maiorca, e tamen lle desexamos unha pronta
recuperación a irmá Da Casa Do Perú.
Un abrazo pra ti tamen.
Bueno, eles non eran malos o que pasaba era que eles, aparte de cumplir con a sua obligación tamen levaban un pequeno porcentaxe que lle complementaba a nómina. Pero eso non era mais que un pequeno trapicheo que axudaba a precaria economia familiar, que aunque non faltaban os productos básicos, sempre tiñas vite pesosw no bolsillo pra fardar cos ar rapazas.
Referente o de Vinhais, perteñecía a Armada Portuguesa, e fixemos boa amistade por os 70.

Onte, por a tarde pasaron por a TVE un reportaxe ... (ver texto completo)
Amigo Camba, aquí asomou ô fuciño, un tal Ramón Cuesta, logo ficou calado,él sabrá, con relazahún ô gaxo de Vinhais, nahún istamos a falar do mesmo, pois ô que eu digo nunca perteneceo a ningunha armada,íste en todo caso podía pertenecer algunha que nunca se armou, aunque motivos había.
Te desexo unhas boas ferias por Mallorca.
Unha aperta.
Ois claro que non pode decaer a amistade con os nosos veciños. Sempre dixen que a o final, o que importa é a relación coas personas.

Mira: Eu cheguéi a ir solo, cando tiña 15 anos, nun burro hasta a Veiga do Seixo a comprar unhas doceas de ovos a unha tenda que si mal nos recordo era de un home coxo, que tiña familia na Gudiña. Quero recodar que o tendeiro Severino tamen era de por ahí.
Como verás, piséi bastante o camiño hasta Barxa. Rocordo, aparte da cruz de ferro que había a mitade do camiño, ... (ver texto completo)
Fas unha descripción tal cual era, o que si eu non sei e por que a cruz de ferro lle chamaban a "Cruz do Largo".
Un abrazo.
Hola amigo: Eu penso que tiñas mais producia mais medo o perder a mercancía que os paus que daban si te collían. Pero había unha tecnica pre darlle esquinazo e que non te pillaran. Saían de diante abrindo o camiño dous homes con con media alpaca e con uhos fentos dentro do saco pra que fizeran bulto. Si os pillaban, saían correndo e berrando pra que os de detrás deran a volta. Os primeiros podian correr mais porque levaban pouco peso, e os guardias tardaban en pillalos, si e que o conseguian. Despois ... (ver texto completo)
Amigo Camba, en efecto ô que ô sinor di assín era nos tambéin ô practicabamos. Quero aclarar unha coisa eu nahún teño nada de recor contra ningún tipo de guarda, nin ispañolo nin portugués, pois els so facían cumplir co deber encomendado por ambós rexemenes, más nos por os potugueses nahún tiñamos medo pois casí sempre era por conta do que nos lo vendía.
Referente a ise gaxo que falas eu tambéin ô coñecía quero pensar que vivió nun pobo perto do meu, xamado Cuadra, logo marcharía pra imbaixo.
Un ... (ver texto completo)
Amigo: Veo que habéis pasado unas Pascuas pasadas por buena mesa. Me alegro, porque como dice el refrán, la vida hay que pasarla a tragos.

Un abrazo
Gracias amigo Camba, por participar no noso foro e por alegrarte das cousas boas que ten a vida, supoño que sabes ti mui ben que nos pobos raianos, sempre nos uniu moita amistade cos nosos veciños, a cal xa tiñan os nosos ancestros, e nos non temos que deixala decaer.
Un abrazo amigo.
Gracias por os teus nobles desexos. No que a min concerne, a verdade e que foron unhas festas entrañables, disfrutando da familia que se desplazou integra a Cartagena. Ademais, acompañounos o bo tempo, e pudemos disfrutar vendo as procesions das Cofradias Marrajos e Californios, que se esforzan pra ser os millores, en unha competencia noble e leal.
Asímesmo, hay que recoñecer que as imaxes de Salzillo en Murcia son dignas de ver.
Abrazos
Amigo Camba, me alegro munto que ô pasaras béin, pois sobre ô que contas das procesions, a min cando vexo tudo iso pónseme a carne de pita,ê unha reazahún munto extraña, pois eu nahún sahún ningún fanático da relixión, de tudas maneiras nahún sei a que se debe istá reacción no meo corpo, so me pasaba cando era dinoite co trelo sendo garoto, claro alí tiña unha explicazahún pois era ô medo os guardas,ê decer a benemerita do sinor Francisco, que se te collian además de quitarte ô que tú habías pagado ... (ver texto completo)
Boas tardes amigo: Agradable sorpresa que sexas sacristán. Eu de pequeno tamén quería ascender no escalafón a sacristan pero me quedéi en monaguillo. Pero non por eso lle votaba menos tragos o viño do cura.

Agora xa vexo as procesions desde unha silla, porque aiquí duran 10 días, desde o venres de Dolores hasto o Domindo de Resurrección. Son muy largas e hay momeentos en que hay 14 pasos procesinando na calle, e cando se recollen os Californios salen outros tantos pasos Marrajos, que por certo, ... (ver texto completo)
Amigo Camba, que sorpresa más agradable, ver que istás béin,ê pra min un pracer munto grande saber que te gostán as procesiones, mira eu de piqueno fui monaguillo, más ahora por causas axenas que nahún vein ô caso explicar, teño que facer de sacristán, teño un padre que ê un santo, pois si nahún fora assín nahún se deixaría inganar, de tudas maneiras espero y desexo que sea por pouco tempo, non por deixar de facer ô cometido, más pronto marcharemos para Madride, pois levo alla muntos anos.
Espero ... (ver texto completo)
¿Por que el amor tiene infinidad de definiciones?

Pues porque, como es tan grande, no hay ninguna que pueda definirlo en toda su extensión.

Un saludo, y un deseo: Felíz Semana Santa, que incluye el Jueves Santo, dia del Amor Fraterno.
Gracias Camba, por colaborar a animarnos o foro, que boa falta lle fai, pois nonsendo tu e algun das frieiras e mais o portugues, practicamente non hai quen
escriba aunque si muitos que nos leen.
Que pases unha mui feliz semana santa.
Un efectuoso saudo.
Hola: Eu dependo que a muller me deixe a computadora pra contactar no foro.

Aparte de eso, estou participando en unhos campeonatos regionais que me ocuparán hasta Octubre que se celebran os de España. Como por edade e o último ano que podo participar, pois estou dedicándolle moito tempo.

Un saludo
Me alegro Camba, te deseo ô mellor do mellore.
Unha aperta.
Fenomenal logro de dos alcaldes, que aunque siempre es complicado traspasar fronteras, han conseguido que aunque nunca estuviésemos separados, ahora nos sintamos un poco mas cerca.

Enhorabuena a Guillermo Lago, y a su homólogo de Vinhais.

Solo desear que en su diseño y ejecución se tenga en cuenta la seguridad vial. Que la seguridad en la conducción prevalezca sobre cualquier otro aspecto, sobre todo el climatológico: Lluvia, niebla etc.

Un abrazo.
Aprezado Camba, ¿Qué ê da tua vida?, como ficaste tan calado, nahún sei nada de tí istaba preocupado, ispero desexo que istiber béin.
Unha aperta.
Fenomenal logro de dos alcaldes, que aunque siempre es complicado traspasar fronteras, han conseguido que aunque nunca estuviésemos separados, ahora nos sintamos un poco mas cerca.

Enhorabuena a Guillermo Lago, y a su homólogo de Vinhais.

Solo desear que en su diseño y ejecución se tenga en cuenta la seguridad vial. Que la seguridad en la conducción prevalezca sobre cualquier otro aspecto, sobre todo el climatológico: Lluvia, niebla etc.

Un abrazo.
Graciñas Camba, por alegrarte de tan grata noticia, e tamen por o benestar de cantos pasamos a menudo por esa carretera, que ultimamente xa somos mutos sobre todo os nosos veciños portugueses. Ese novo trazado era mui necesario xa que ainda estos dias que andan con camións grandes sacando a madeira dos incendios, e teñen que maniobrar os turismos ou meterse a cuneta pra poder pasar. Referente o trazado pois mais seguro imposible pois lembraras cuando ivas as castañas, que desde o meson e practicamente ... (ver texto completo)
Yo tambien tengo, o al menos tenía familia en BARXA.

Hace mas de 50 años que no voy por allí. Iba desde a Gudiña en burro a recoger las castañas en el souto que teníamos al cruzar el rio por la parte Sur del pueblo. Solía merendar en el Bar que había a mano izquiera, atendido por un matrimonio y un joven.

Mi familia, una se llamaba josefa, y había un gaiteiro que tocaba el saxo en la orquesta de Paulino.
Eu nesa data tiña tres anos e non lembro, pero contactei por telefono cun Sñr de 79 anos e me dice que efectivamente viñan a coller castañas dede A Gudiña e tamen de O Canizo. Cuando estea con el personalmente me informará polo miudo, enton lle darei información cumplida.
Respeito o bar si o tiña un matrimonio que xa falleceo, que teñen un fillo pero que o bar xa o cerraran os pais. O gaiteiro tamen morreu, tocaba a gaita o saxo e o clarinete.
No pueblo soio quedan 23 persoas vivindo permanentemente, ... (ver texto completo)
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Amigo Camba, vexo que te recordas como que ficeste onte, assí, assín era, olla referente a poesía ê como tú béin dices, más era por ser unha terra más béin pobre, eu comenzaba abaixo de San Pedro Vello y soliamos terminar na terra do Porto. Tambéin te digo que aquilas sardiñas que mercabamos ondo Severino, a min me sabían a gloria, logo rabañaba con aquel pan que tiñan tan bueno na Gudiña, que cualquer cahún que tanto le gosta lamer nas mencionadas latas, tiña que conformarse con xeirar. Ahora boute ... (ver texto completo)
Bueno o término CHATEAR a o que me refería, con relación o Don Pedro da Herrería, era que tomaba bastantes chatos (vasos) de viño. Desde logo que non había ordenadores por aquel entonces. Pero recorda que a informática xa existía no tempo dos piratas, m pois éles xaq teñían (en términos andaluces) Sed de Ron = cdrom.
E un chiste.
Disculpa, más nahún cain ô primeiro na coisa, más algo ô respeito de íse sinor foi tudo un caballero con nos, poucos sitios me tratarín tan béin y tiña un viño tinto que nos dixo co trouxera da terra quéinte (Portugale),él tiña la un criadito que parecía bon home, más como si le faltara un bocadito de reflexos, quéin segaba béin era un fillo, eu quero pensar que se chamaba Melin, xa digo traballamos uns tres días pra él.
Unha aperta.
Amigo: Alégrome que teñamos lembranzas en común. Eu me acordo que chegaban a A Gudiña cuadrillas de segadores, cantando, porque seguro que as penas da alma se camuflan cantando. As cuadrillas a compoñían homes, mulleres e algún rapaz pra traer e repartir o barril da augua. Cobraban pouco, e iba incluida a comida. Normalmente dormían na Palleira. A miña familia, solía contratar unha cuadrilla de 8 segadores durante 3 días.

O Benito, que era panadeiro, resulta que era o meu padriño. O fillo, que ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, tes más razón do cun santo, de dormir nas pañallaregas, assín era olla que eu dormía mellor daquila, que ahora na cama, tambéin recordo a contratar leiras grandes, más íso sempre ô facía ô xefe da cuadrilla. Cuando sucedia iso ô viño comprabasmolo a un sinor quero recordar que se xamaba Queipo ou Quepo nahún sei se ô digo béin y as sardiñas a un tal Seberiano que vivia cerca do Apareció. Me alegro que ô Benito fora seu padriño, munto bon home, más eu do fillo nahún dou conta, pasarín ... (ver texto completo)
Amigo casa del Perú.

Desde luego, tienes unos recuerdos que me emocionan. ¡Excelente estampa la de D. Pedro de la Herrería!. Montado en su caballo, después de chatear en A Gudiña, se iba por la noche a su casa, pasando por el Mesón y Pentes. Claro que iba bien "acompañado" para poder repeler un hipotético ataque de los lobos.

De los hijos de Dª Gaudiosa, te diré que la única que sabía francés era Celia, Que juntamente con Aurorita del estanco, eran el alma mater de la parroquia. Celsa, Amparo, ... (ver texto completo)
Amigo Camba,íse gaxo que tú falas tambien seguei pra él, munto bon home olla deixounos sólos nuha leira que daría uns 20 carros de palla, un cántaro de viño un xamón enteiro queixo y choirizos, y él marchou en busca dun cabrito a meio día, nos eramos uns 11 segadores más un rapaz que era un bocadito mayor do que eu que creo se xamaba Melin a coisa que nos tratou munto béin, más ô que eu nahún sabía e que chateara se entonces nahún había ordenadores. Recordo que nos deu groxeta y tabaco pra tuda malta, ... (ver texto completo)
Con relación a este refrán me permito matizar un poco sobre su procedencia. Desde luego, respeto esta como tal, pero si fuese un hecho, ya dejaría de ser refran para convertirse en hecho.

Cabe pensar, que alguien que conociese el tema, sabría que al pueblo venían dos cajas de sardinas por semana, conteniendo cada una 20 docenas, que así era como se vendían.

Si tomamos un mes de 4 semanas como base, tenemos que cada mes se vendían 1.980 sardinas que para unos 500 vecinos que tenía el pueblo, ... (ver texto completo)
Amigo Toño, gracias por tu aportación, yo, que quieres que te diga, a mi, quizas por ser tambien de letras, me satisface mas la teoria que yo expuse, porque la tuya, sin ánimo de polemizar, me parece mas tirada por los pelos. En cualquier caso ahí estan las dos para que la gente pueda elegir la que mas le satisfaga. Hablando de otra cosa, que tal anda tu hermano Pepe a quien hace muchisimos años que no veo. A ti te ví hace ya algunos años, tambien bastantes, estabas en compañia de tu mujer y nos ... (ver texto completo)
Home, que alegría empezar en este foro e encontrarme con xente como tí. Mira, o canteiro chamábase Basilio. Por certo, que si traballache pra esa xente, supoño que na cuadrilla que ibas, debías de ser un rapaz; Meu pai iba a esperar as cuadrillas a entrada de A Gudiña.

A familia que teño en Sao Paulo, Concretamente en San Joaquín da Barra apellidase Gallego.

Teño, por o meu laboro, relación con compañeiros portugueses, concretamente en Vinhais. Boa xente. De eso dou fé.

Ahora estou en Madrid ... (ver texto completo)
Amigo Camba, claro que ssín, era un home piqueno munto amigo da juerga, faciame reir, traballamos pra un home que se xamaba Benito,íste era padeiro, munto bon gaxo, tiña ô forno cerca do Aparicio, total que me quería insinar ô oficio, era un gran mestre, más amin colocar a pedra nahún era ô meu, da quela eu tería uns catorce anos, xa te digo pasarín muntos anos. Dices que tes amigos en Vinhais, eu tambéin, até galegos istá ô xerno dos Cubas de Manzalvos, un tal Riño cun supermercado, que pro do xapeo, ... (ver texto completo)
Vexo por aiquí o Suso. Parente, que o Tito da Nova Galiza me pregunta por a Pina e por tí. Si tedes moito frío e vos apetece, dande unha voltiña por A Manga e nos vemos. Sabá que o final facíais un Magosto, aunque faltara o xabalí. Un abrazo
Non penses que tedes muita mas calor que nos, hoxe vin de Sevilla e as noites estaban casi tan frias como as nosas. Alegroume moito a vosa participación no foro de A Gudiña, tanto a de Picarel como a tua. O sabado que ven celebraremos a Festa de San Aparicio e teño bastantes rifas do ramo, si me toca, cuando nos vexamos xa vos invitarei o que se conserve pra entonces (seran churizos ou cachuchas) tamen invitaremos os nosos veciños foreros de Lubian e das Carvallas
Unha aperta a todos.
Vexo que anda por o Brasil, alguen de por o menos, cerca de a Gudiña. Pois en Sao Joaqhín da Barra hay unha extensa familia minha, descendente de una emigrante de alá por os anos 30

Un saudo de un novato neste foro
Amigo Camba, eu sahún de perto de ahí,ê decer das Carvallas (Portugal), toda vida traballando na Ispaña, de novo nas segadas, na Gudiña traballei pro Lexo do Caleiro, pro Melin, que istaba recin casado con unha castellana, taméin pra un que era canteiro, logo istube na Franza, ahora últimamente en Madride, aquí apellidos da Barra a muntos, nos istamos en Pernambuco, Hotel America, según ô meu xefe pra simana xa temos apartamento, creo que demomento temos istar por aquí unha temporada larga, eu istou ... (ver texto completo)