O pontífice recibiu hoxe o presidente de Coren, Manuel Gómez-Franqueira, que aproveitou para explicar a historia da cooperativa ourensana e a orixe do manxar que é elaborado no convento das Clarisas de Allariz.
O envío, que partiu o pasado luns dende Ourense nun vehículo frigorífico, pretende achegar ao pontífice unha ave femia de raza campera que, debido ás súas características xenéticas e a unha crianza tradicional en semiescuridade, dá como resultado unha carne infiltrada, substanciosa e tenra ... (ver texto completo)

Desde o cruceiro da Soleda, preguntan, ¿por donde anda o asturiano?

Estimado Pablo, no sé las personas que seguimos este foro, pero es una pena que sea yó el único que responda y agradezca tus escritos sobre lendas y cosas sobre Goián, te ruego que sigas ofreciondonos tus recuerdos sobre las cosas antiguas de los vecinos y ocurrencias pasadas.
Te mando un fuerte abrazo y me alegro de que tus trabajos, es muestra de que te encuentras bien. Saludos para todos desde Asturias. PEPE.

Veño do País da chuvia eterna. Veño do fin do mundo. Son de onde a auga muda a eternidade en melancolía e a melancolía se torna en nostalxia perenne. Veño da máis fermosa terra que a natureza, na súa eternidade, puido parir. Veño da pedra e o vento do norte, xélido e eterno. Son do país que os homes chamaron Galicia. Son da terra que os deuses quixeron chamar ETERNIA.
XAN ARCO DA VELLA

Así e o amor
(por si algunha moza visita este foro

Unha mirada.
Un sorriso.
Unha boca pechada.
De falar non hai présa.

Outra mirada.
Outro sorriso. ... (ver texto completo)

[ A Barca-Goián, 3 de marzo de 1644]
LIBRO PRIMEIRO
CAPÍTULO XXXV
PÁXINA 61
Toma o Conde de Castelo Melhor a vila da Barca de [Gayão] Goián,
que é saqueada e incendiada.
É parte da defensa dunha provincia a ofensa feita na do inimigo, e non é menos telo en perpétuo cuidado de defenderse, e reparar sen saber por onde se pode ser acometido, porque en fin, a mellor defensa é a ofensa. Así o fai o Conde de Castelo Melhor [Gobernador das Armas de Entre Douro e Minho], como se verá escrito, ... (ver texto completo)

cando chega o tempo que se pediu
xa chega o tempo en que non se pode

VERDURAS
(NORMAS BÁSICAS PRO SEU COCIÑADO)
As patacas sendo para facer puré, bótanse a cocer en auga fría, sendo pra guisar bótanse en auga a ferver e sendo para facer ensaladillas ou un entrantes hai que deixalas arrefecer na auga de cocelas.
Os freixóns si son verdes, en auga a ferver. Xudías verdes, tirabeques, ervellas ou"chícharos", e fabas, en auga ferver. Os garbanzos ponse en agua morna despois de estar de remollo. É as lentellas e os feixóns en auga fría póndoos antes tamen de remollo.
Nota: ... (ver texto completo)

XURELOS ASADOS NA BRASA

Cómpranse un xurelos o mais grandes posible límpanse ben por fora e láñanse, pásanse por un chorro de auga e sécanse nun pano, fanse unhas boas brasas de leña de carballo e carozos.
Colócanse os xurelos enriba de unha esparrilla de voltear, untados de aceite pra que non peguen e quedemais xugosos, pónselle un pouco de sal, primeiramente asaranse por a parte do lombo regándoos con un pouco de aceite, cando se vexa que están quedando douradiños, dáselle volta a esparrilla e déixanse facer por o seu interior, unha vez rematada faena do asado, colócanse nunha travesa (fonte)
E reganSse con unha boa allada por enriba e a papar.
Enviado por pablopousa el 27/05/2015 a las 13:03 ... (ver texto completo)

SOBRE MESA CANARIO (postre canario)
Ingredientes:
1 bote de leite condensado de quilo
6 xemas de ovo
1 lata grande de piña en suco (zume)
1 sobre de xelatina de piña en po
Preparación:
Botar o leite condensado nunha cunca (bol)
Agregarlle as xemas e os toros dela piña en taquiños
Mesturar todo ben xuntamente con suco da piña e a xelatina ... (ver texto completo)

PRANTO POR UNHA DEFUNTA
Un día nunha remota aldea da miña terra faleceu unha muller chamada Ginibra, e como é moi
corrente os veciños van ao seu velorio. O cadaleito é colocado nunha pequena sala na entrada da casa, con dous cirios acendidos un a cada lado do cadaleito.
De pronto ábrese a porta e entran dous homes veciños, arrímanse á un mesiña que estaba no medio da sala, e sobre de ela a cafeteira e a botella da augardente chea, os seu lado as correspondentes cuncas pequenas de café e a copa ... (ver texto completo)

OS CURROS OU A RAPA DAS BESTAS (CABALOS CHAMADOS TAMEN BURRAS)
Entre las fiestas más originales de Galicia hay que destacar los Curros o Rapa das Bestas. Se celebran unos veinte curros desde mayo a agosto en diversos lugares de las provincias de Lugo, A Coruña y Pontevedra.

En general, todos los curros comparten un patrón de tareas a llevar a cabo, siendo los fines: la identificación de los caballos, la rapa de las crines, la venta de los potros que no se vayan a dejar en el monte y la desparasitación ... (ver texto completo)

Peso - Unha lenda

A LAMPREA LOURA:
Contan os máis vellos do lugar que en noites de lúa chea na beira do Miño fronte a Arbo, na parte portuguesa, se pode ver unha moura de longos cabelos louros que acarecia cun gran peite de ouro mentres se mira nas augas do río. En realidade víase antes, cando aínda se andaban a pé os camiños, pero dende que as estradas e as pontes internacionais cruzan por enriba das augas non hai noticias desta aparición.
Contan que era tal a súa beleza (tan grande o valor ... (ver texto completo)

Estimado Pablo, aún me estoy riendo, este chiste yá me lo habia enviado nuestro común amigo Roberto Ribera, lo que más me llama la atención es que está escrito en un perfecto bable asturiano. Veo que sigues con el mismo humor de siempre y eso me alegra muchísimo es señal de que estas bien, este verano si no hay novedad, cambiaremos historias pasadas y algunas de tus recetas culinarias. Desde Asturias recibe un gran abrazo para ti y demás amigos.

Querido Pablo, hace tiempo que no tenia comunicación contigo, pero parece que llevo un tiempo con una racha muy mala.
Parece ser que la suerte empieza a cambiar y mew gustaria reiniciar contacto con vosotros.
Hace tiempo que no voy a Goian, pero espero que pronto pueda conducir y visitarte un dia de estos.
Un abrazo y no me olvideis.