Bonito o poema, Piño. A verdade é que a maioría das mulleres de hoxe temos sorte, traballamos, pero non estamos soas ó fronte das labors do fogar nin para educar os fillos e reconócese a nosa contribución a economía familiar. Non sempre foi así, por eso viva a democrácia e vivan os tempos modernos, que son ben diferentes ós de antes e, nostalxia ó lado, na maioría dos aspectos cambiaron para mellor. Tamén penso en tantas mulleres que ainda viven en situación de sumisión, que se lle priva da liberdade, ... (ver texto completo)

la besarkada es un abrazote fuerte... aunque no nos coozcamos, bueno yo no caiga quienes sois, salimos ahora del pereiro, hace frio y niebla,,, y no se si dios esta por aqui, no se ve a casi nadie en el pueblo, el chabolo va cogiendo forma... y de mi galego espero al menos hablarlo en no demasiado tiempo
un biko a tod@s

Na fecha desta foto eu inda andaría gateando, por eso cada vez que a miro paréceme un enigma, só reconozo a Belsita, ó seu lado imaxino que é seu irmán Paco, outra é a Milucha e a Mercedes. ¿Quen reconoce mais? Tamén pode que esté a miña irmá..

permitirme en mi lengua
besarkada haundi bat pereiroko andre guztiei
unha aperta a todas as mulleres do pereiro, a las q estan en el pereiro y atodas las que estan por el mundo
mikel

gracias mikel por acordarte de las mujeres espero q lito ya este recuperado del todo

Día nove de Marzo,
xa non poño máis demora,
vou felicitar no seu día
a muller traballadora.

A muller da nosa Terra,
sempre, sempre, traballadoras
atenden o seu empleo, a casa,
xamais escatiman horas.
... (ver texto completo)

gracias piño pola poesia e muy bonita como tu ven dices as mulleres traballamos fora e atendemos a casa

Bonito o poema, Piño. A verdade é que a maioría das mulleres de hoxe temos sorte, traballamos, pero non estamos soas ó fronte das labors do fogar nin para educar os fillos e reconócese a nosa contribución a economía familiar. Non sempre foi así, por eso viva a democrácia e vivan os tempos modernos, que son ben diferentes ós de antes e, nostalxia ó lado, na maioría dos aspectos cambiaron para mellor. Tamén penso en tantas mulleres que ainda viven en situación de sumisión, que se lle priva da liberdade, que non son tratadas como persoas humanas. Nenas que se lle impide ir a escoa, só por ser mulleres… e tantas coitas que ainda están pasando día a día en mutos lugares do mundo mundial. Que pronto veñan tempos mellores para todas elas.
Mikel, gracias pola "besarkada", eso soa a moito ¿non? e tamén gracias polo galego, fa-lo moi ben. ... (ver texto completo)

Día nove de Marzo,
xa non poño máis demora,
vou felicitar no seu día
a muller traballadora.

A muller da nosa Terra,
sempre, sempre, traballadoras
atenden o seu empleo, a casa,
xamais escatiman horas.
... (ver texto completo)

¡Gracias, amigo Piño,
qué bon veciño
me saiche!
Graciñas, Mikel,
en euskera biquiños
entendinche.
Galego ou castelán
¡qué mais da!
O mensaxe sempre
se entenderá. ... (ver texto completo)

Día nove de Marzo,
xa non poño máis demora,
vou felicitar no seu día
a muller traballadora.

A muller da nosa Terra,
sempre, sempre, traballadoras
atenden o seu empleo, a casa,
xamais escatiman horas.
... (ver texto completo)

permitirme en mi lengua
besarkada haundi bat pereiroko andre guztiei
unha aperta a todas as mulleres do pereiro, a las q estan en el pereiro y atodas las que estan por el mundo
mikel

Día nove de Marzo,
xa non poño máis demora,
vou felicitar no seu día
a muller traballadora.

A muller da nosa Terra,
sempre, sempre, traballadoras
atenden o seu empleo, a casa,
xamais escatiman horas.
... (ver texto completo)

Gracias polo poema. A cosecha propia de Piño tamén amosa o ben que se lle dá a rima. É máxico o poder da poesía. A par de ser unha maneira moi bonita de expresar os pensamentos, algunhas levan tanto sentimento envolto que ó lelas parece que foron escritas só para nos. Eu limítome ó pracer de lelas, e para todolos foreir@s que disfrutan do galego, aiquí unhas líneas de Curros Enríquez, adicadas á nosa prezada lingua:

Fala de miña nai, fala harmoniosa
en que o rogo dos tristes sube ó ceo
i en que descende a plácida esperanza
ós afogados e doridos peitos;
...
Idioma en que garulan os paxaros,
en que falan os ánxeles ós nenos,
en que as fontes saloucan e murmuran
entre as follosas árbores os ventos… ... (ver texto completo)

Barxes. Fai bastante tempo que non tiñamos noticias túas, tamén me gustan as historias que nos contas.
Teis que asomarte máis a mehudo a esta ventana de Internet, como non somos moitos os que escribimos en estos foros, se nota rápido cuando algún colle as "vacaciós algo largas."
Un saúdo.

Amigo Piño: non me esquezo de vos, o que pasa e que hay semanas que un ten mais traballo que outras.
Lembrate que falta menos para o econtro de agosto que a ningun dos bos foreiros se lle esqueza, copiando de ti tamenlle adico esta copla os foreir@s deste foro.

Arrieiros so os homes
arrieiros os homes son;
levan amor feiticeiro
cravado no corazón

Avida do arrieiro
no hai vida como ela; ... (ver texto completo)

Quero darlle os meus paravens a Gel, por o ben que describe as tarefas que de pequenos facíamos todos os que nacemos no rural, quen non tivo vacas magotes de cabras e ovellas e todo tipo de animais. Lembro cando tiña 14 anos cando no pobo tiñamos entre todos os veciños 350 entre ovellas cabras, se coidaban cada dia do mes segun o numero de rexelos que cada un tivera, lembro que cada dia se tocaba a bocina para unha parte do pobo para onde poidera sair o magote a bocina ou corna, era en realidade ... (ver texto completo)

Barxes. Fai bastante tempo que non tiñamos noticias túas, tamén me gustan as historias que nos contas.
Teis que asomarte máis a mehudo a esta ventana de Internet, como non somos moitos os que escribimos en estos foros, se nota rápido cuando algún colle as "vacaciós algo largas."
Un saúdo.

Quero darlle os meus paravens a Gel, por o ben que describe as tarefas que de pequenos facíamos todos os que nacemos no rural, quen non tivo vacas magotes de cabras e ovellas e todo tipo de animais. Lembro cando tiña 14 anos cando no pobo tiñamos entre todos os veciños 350 entre ovellas cabras, se coidaban cada dia do mes segun o numero de rexelos que cada un tivera, lembro que cada dia se tocaba a bocina para unha parte do pobo para onde poidera sair o magote a bocina ou corna, era en realidade ... (ver texto completo)

el del medio es paco, el tema es q vivio en eibar.. aunque ahora no se si anda por madrid

Fixome moita gracia o do psiologo, tes razón ahora os nenos hay que traelos entre algodons con tanto trauma, creo que os traumatizados somos os adultos, nos pasamos por moitas dificultades vimos moitas cousas oimos outras tantas e aqui estamos ca nosa mente tan sana e felices de recordalas. Nas cola castigaban duro e nos pegaban con moita frecuencia incluso alguns nenos se vian discriminados por certos maestros sin embargo aqui estamos sin ningun trauma todo o de ahora e cuento e unha trama dos psicologos ... (ver texto completo)

Con toda a súa inocencia e mansedumbre das ovellas, a veces tamén dan sorpresas é sacan o xenio.
Non se me olvida a robada que me dou un carneiro, pilloume descuidado, ven correndo por detrás, e doume un golpe tan fuerte que me tirou o suelo ¡e con que forza! deixoume como un Nazareno, coa cara e maus todas ensangrentadas, máis un fuerte dolor nas nalgas do golpe, (ainda era un rapaz)
O carneiro era enorme, tiña unhos cornos de impresión, parece que o estou vendo... Esto era en Castromil, con deciros ... (ver texto completo)

Claro, no mundo ovino pasa como en todalas especies, eles mais elas son da mesma raza, pero ben diferentes: elas doces e tranquilas e eles e bravos e ásperos, jajaja, bueno, sin ánimo de xeneraralizar, que tamén hay excepcións. A min único recordo semitraumático que me quedou das ovellas foi a pena que me daban os cordeiriños cando eran moi pequenos para ir pro monte co rabaño e quedaban soiños todo o día no curral berrando pola nai. ¡Qué angustiada me puñan! E para colmo en casa ríanse de min. Menos ... (ver texto completo)