Hola Santiago, gracias por tu informacion, tenia curiosidad por ese Sr Ballesteros que felicito las fiestas, a los de Hedradas, como ves hay poca participacion, andan todos con el Facebook han hecho hasta una pagina, de YO VERANEO EN HEDRADAS, bueno no se si conozco a Ballesteros, aunque sea de Villavieja, yo tengo un cuñado de alli, de hecho ya se jubilo, y se fueron para el pueblo, si hablas con Ballesteros dale las gracias de mi parte, y ati, igual gracias, hasta pronto. Ah ¡no conozco Chaguazoso!, ... (ver texto completo)
Hola Sofía, como ya te dijo Blas, soy de Vilavella y estoy seguro de que nos hemos saludado en alguna ocasión, eso sí, hace muchos años; posiblemente hoy no nos reconozcamos, ya que fue poco después de casarse tu hermana Rosario.
Tengo muchos amigos en Hedradas. Otro día te contaré, ahora tengo que salir.
Gracias por tu interés.
Saludos.
Gel Graciñas. Me gusta moito como te expresas nos teus mensaxes, sempre que podo os leo, referente a tua opinión sobre os mensaxes dos demáis foreir@s, que che vou decir, das moitos ánimos ¡eres un cielo de muller.! O do corruncho do mundo mundial, tamén me fai gracia.
Que pasedes todos un feliz día, e non vos olvidéis de tomar un cafetiño a media mañá, que eso levanta os ánimos, a seguir luchando, non queda outra.
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Aquí por la mañana hace un frio que te deja sin pensamienbtos casi. Yo y mi hjo vamos al cole abrigados hasta la orejas pero aúbn así se nota el frio. Por la mañana cuando salimos el suelo está helado y el cespez tiene un color blanco, los cohes un carouxo do carallo. de camino vemos alas gentes ue van a trabajar hechando agua a los coches para ponerlos en marcha y mi hijo se rie yno para de hacer preguntas, que si el aguaque le hechan se helará también, que por qué se hace hielo, quepor qué aquí ... (ver texto completo)
Hola Santiago, gracias por tu informacion, tenia curiosidad por ese Sr Ballesteros que felicito las fiestas, a los de Hedradas, como ves hay poca participacion, andan todos con el Facebook han hecho hasta una pagina, de YO VERANEO EN HEDRADAS, bueno no se si conozco a Ballesteros, aunque sea de Villavieja, yo tengo un cuñado de alli, de hecho ya se jubilo, y se fueron para el pueblo, si hablas con Ballesteros dale las gracias de mi parte, y ati, igual gracias, hasta pronto. Ah ¡no conozco Chaguazoso!, ... (ver texto completo)
Sofia; es un agrado servirte y a todos quienes lo necesiten y una alegría saberse considerado; te cuento que a Vilavella esta entre los pueblos mas visitados según ultimo computo en Pueblos de España. org/

Saludos y sigue luchando por tu foro
Xenial Piño. Esta mensaxe faime lembrar con nostalxia aquel encanto peculiar que atopei neste foro que a min personalmente me cautivou e incitou fai tempo a participar nel.
Esta é unha opinión moi persoal, claro está. Quizais sexan as secuelas da miña pertenza á diáspora neste curruncho do mundo mundial.
Gel Graciñas. Me gusta moito como te expresas nos teus mensaxes, sempre que podo os leo, referente a tua opinión sobre os mensaxes dos demáis foreir@s, que che vou decir, das moitos ánimos ¡eres un cielo de muller.! O do corruncho do mundo mundial, tamén me fai gracia.
Que pasedes todos un feliz día, e non vos olvidéis de tomar un cafetiño a media mañá, que eso levanta os ánimos, a seguir luchando, non queda outra.
Yo también te deseo todo lo mejor, sobre todo mucha salud.
Se nota que tienes un corazón muy grande, pue nos tenías a todos ahí dentro,"protegidos"del frío invierno.
Un beso grande, que te vaya todo bien.

¡Feliz Año!
Gracias Ballesteros, claro, que asi, es, os llevo a todos, dentro de mi corazòn, aumque algunos pasen de mi, debe ser, dificil caer bien por alli, pero si tengo pa todos, que ofrecer, gran cariño y admiracion solo por ser el pueblo de mi padre, y haberme regocijado por aquellas calles y callejones igual que los de mi quinta, algunos màs otros menos, pero en fin., ni platito de oro, somos, y ni unos reimos ni lloramos el mismo dia... es casualidad, o fervor, lo que sientes por aquello.. tengo que ... (ver texto completo)
Hola Sofia; Ballesteros es da Vilavella; Yo soy nacido en Chaguazoso en 1944; cuando tú nacías, mis padres se trasladaron a Chile con migo y dos hermanas menores. Me encanta leerles a través de los foros; de esa forma pareciera que ando por esos Lares.
FELICES FIESTAS DOS REIS
Hola Santiago, gracias por tu informacion, tenia curiosidad por ese Sr Ballesteros que felicito las fiestas, a los de Hedradas, como ves hay poca participacion, andan todos con el Facebook han hecho hasta una pagina, de YO VERANEO EN HEDRADAS, bueno no se si conozco a Ballesteros, aunque sea de Villavieja, yo tengo un cuñado de alli, de hecho ya se jubilo, y se fueron para el pueblo, si hablas con Ballesteros dale las gracias de mi parte, y ati, igual gracias, hasta pronto. Ah ¡no conozco Chaguazoso!, ... (ver texto completo)
Isabel, por el Valles Oriental tampoco se anda mal, seis meses acá y seis meses allá seria un equilibrio emocional, esta mañana había una xeada que estaba todo helado, la diferencia con allá en grados, creo que tampoco seria muy amplia, después me metí en Barcelona y había cinco grados más de diferencia, hasta parecía verano, será el asfalto y el metro que calienta el suelo.
Los que andamos por aquí estamos más cerca de Padornelo que los que viven allí, por medio de las tecnologías estas que son ... (ver texto completo)
Non, non, Inda Cho Sei. Ese caso o cual te refieres foi outro, ves ese si podemos decir que foi certto porque o acordamos.
Quén levou a ese matrimonio a tirarse o río, (q. e. p. d. os dous) foi él o que se tirou, ela non o fixo, encontrou a auga mollada e mui fría era inverno. A xente do pueblo saliú a buscar a Señora, non daban con ela, o fin, apareceu escondida na troba de un carballo na orilla do río, a él un santo de home, xa o sacaron medio afogado do pozo da Ponte Mazaira, ¡por nada o salvan.!
O ... (ver texto completo)
Imperdonable mencionar as chairas de Lubián é non facelo coa chaira da Veiga Forcado, si era a despensa do noso pueblo, mira que viñan carros de patatas e de millos de esa chaira, abundancia de auga, bon terreno, (cuatro fames quitou.)
Por outra parte famosa por a leyenda que comentan, parece ser, que en tempos bastante remotos, había unha moza no pueblo muy hermosa, chamaba a atención por toda a contorna por a sua belleza, tiña novio, ¡como non! bastante celoso por certo, hasta se celaba que cuando ... (ver texto completo)
Boas verdades cuntas no asuntos dos regos da auga, nos en Barxa na miña acordanza, a auga xa estaba partida pro rego de prados millos e patatas, segun varas ou metros cuadrados, pero sabados e domingos era libre para regar o plantel de pementos tamates cebolas puerros calabacins, fabas etc. E tamen menudas disputas habia por culpa da auga.
Xenial Piño. Esta mensaxe faime lembrar con nostalxia aquel encanto peculiar que atopei neste foro que a min personalmente me cautivou e incitou fai tempo a participar nel.
Esta é unha opinión moi persoal, claro está. Quizais sexan as secuelas da miña pertenza á diáspora neste curruncho do mundo mundial.
Totalmente de acordo con tigo, ademirada Gel, penso que sahún más democratas que ahí en outro foro cualquera, temos que escreber algo más en iste, claro eu coas dificultades que me carecterizan, pero nunca me tratarín mal, coisa que en outros por ser portugués non vexas, más que si fodan que ô Ze non le debe nada a ningüen.
Unha aperta.
Imperdonable mencionar as chairas de Lubián é non facelo coa chaira da Veiga Forcado, si era a despensa do noso pueblo, mira que viñan carros de patatas e de millos de esa chaira, abundancia de auga, bon terreno, (cuatro fames quitou.)
Por outra parte famosa por a leyenda que comentan, parece ser, que en tempos bastante remotos, había unha moza no pueblo muy hermosa, chamaba a atención por toda a contorna por a sua belleza, tiña novio, ¡como non! bastante celoso por certo, hasta se celaba que cuando ... (ver texto completo)
Falando de regar, istaba eu a eu de criado dun galego no Pobo de Castrelos de Abaixo na República Galega, mandoume ô meu amo de noute a regar, pero dixome se anda fulano con ela nahún la quites, na más xegar ô prado que vexo ô burro do fulano él istaba a dormir perto do animal. Eu depois de levar a quela camiñata tan grande me sabía mal tornar sin regar, total que como ô gaxo roncaba so fago abrir ô caldeiron enfrente donde istaba él. Total que ô verse mollado marchou a cambiarse, foi cuando eu aporbeitey ... (ver texto completo)
Imperdonable mencionar as chairas de Lubián é non facelo coa chaira da Veiga Forcado, si era a despensa do noso pueblo, mira que viñan carros de patatas e de millos de esa chaira, abundancia de auga, bon terreno, (cuatro fames quitou.)
Por outra parte famosa por a leyenda que comentan, parece ser, que en tempos bastante remotos, había unha moza no pueblo muy hermosa, chamaba a atención por toda a contorna por a sua belleza, tiña novio, ¡como non! bastante celoso por certo, hasta se celaba que cuando ... (ver texto completo)
Xenial Piño. Esta mensaxe faime lembrar con nostalxia aquel encanto peculiar que atopei neste foro que a min personalmente me cautivou e incitou fai tempo a participar nel.
Esta é unha opinión moi persoal, claro está. Quizais sexan as secuelas da miña pertenza á diáspora neste curruncho do mundo mundial.
Un dos tambores da nosa banda estudia na Universidade de Vigo. É un deses lobicáns que hai por aquí (Padornelo + Lubián).
Aí atrás viña pasmado, porque un compañeiro galego non coñecía a palabra CHAIRA, que o noso veciño empregou na conversa que tiñan entre eles.
--Pois non digas "chaira", carallo, dí "llanura" para que che entenda--dixolle o outro.
Esta vez eu quedo abraiado. LLANURA é unha palabra que non recolle ningún diccionario galego. Qué galego falará aquel rapaz de Galicia?
CHAIRA: 1.- ... (ver texto completo)
Imperdonable mencionar as chairas de Lubián é non facelo coa chaira da Veiga Forcado, si era a despensa do noso pueblo, mira que viñan carros de patatas e de millos de esa chaira, abundancia de auga, bon terreno, (cuatro fames quitou.)
Por outra parte famosa por a leyenda que comentan, parece ser, que en tempos bastante remotos, había unha moza no pueblo muy hermosa, chamaba a atención por toda a contorna por a sua belleza, tiña novio, ¡como non! bastante celoso por certo, hasta se celaba que cuando ... (ver texto completo)
Un dos tambores da nosa banda estudia na Universidade de Vigo. É un deses lobicáns que hai por aquí (Padornelo + Lubián).
Aí atrás viña pasmado, porque un compañeiro galego non coñecía a palabra CHAIRA, que o noso veciño empregou na conversa que tiñan entre eles.
--Pois non digas "chaira", carallo, dí "llanura" para que che entenda--dixolle o outro.
Esta vez eu quedo abraiado. LLANURA é unha palabra que non recolle ningún diccionario galego. Qué galego falará aquel rapaz de Galicia?
CHAIRA: 1.- ... (ver texto completo)