Hola a todos.-
El foro está un poco frio, igual que el tiempo, no me gusta el agua, decia un Sr. de mi pueblo, el agua Dios me la quite de los pies que de la boca me la quito yo.
Sofia tu te preguntas ¿de donde somos?. Yo lo tengo muy claro, Galicia me lo dió todo, en la misma me forme profesionalmente y como persona, aquí lo tengo todo, mi casa, mi familia, mis amistades, vivo dignamente y muy agusto ya que la gente gallega es tremendamente encantadora y trabajadora, es totalmente incoerente la ... (ver texto completo)
Pepe, encantoume a túa mensaxe tan emotiva sobre o que sintes por esta maravillosa terra. Sentinme totalmente identificada, eu tamén me formei en Galicia, traballei en Galicia, falo galego, escribo galego,... pero este espacio entre As Portelas é especial.
Non entendo como hai tanta xente que só sabe apreciar esta terra no verán e fala con certo desprezo no tocante ó resto do ano, síntoo por eles! Xa estamos outra parte que a defendemos con garras todo o ano e a sabemos levar con dignidade a calquera ... (ver texto completo)
El foro de Castrelos está abandonadito. Casi, casi termino de llegar y aunque no he estado en Castrelos, tampoco he estado mal. Estuve unos días en Santoña (Cantabria). Es un pueblo marinero, con un puerto precioso donde los barcos llegan cargados de pescado y es muy bonito verlos descargar. Yo me pasaría horas muertas viéndoles. El pescado llega prácticamente vivo. Es un pueblo con una animación increíble, sobre todo los sábados, la gente de los pueblos vecinos suelen venir de txikiteo, ponen unos ... (ver texto completo)
Una tarde bajó a la playa una mujer extraordinariamente bella, seguida por un chiquillo de unos ocho años, calculo, y por una mujer vestida de negro: la sirvienta. Llevaban bolsas de bocadillos del Hotel Imperator, y supuse que el chico pasaba la mayor parte de su vida en hoteles. Era digno de lástima.
La criada sacó algunos juguetes del montón que llevaba en un macuto. Todos parecían poco apropiados para la edad del niño: un cubo de playa, una pala, algunos moldes, un balón hinchable y unas arcaicas ... (ver texto completo)
Tenga usted paciencia, Sr. Romerales; quizá esa bella mujer se digne en, breve, a comprobar si ese castillo, que con tanto interés ha construido, se mantiene en pie. Ese será el momento de entrar en acción y poner en práctica su consabida y eficiente táctica militar.
Sin embargo, con todo mi respeto y pidiéndole perdón por tal osadía, tengo que reprocharle que, como militar, ha pecado de falta de vigilancia; pues ha dejado su espalda denuda e indefensa a un posible ataque por mar, quizá, desde un ... (ver texto completo)
Una tarde bajó a la playa una mujer extraordinariamente bella, seguida por un chiquillo de unos ocho años, calculo, y por una mujer vestida de negro: la sirvienta. Llevaban bolsas de bocadillos del Hotel Imperator, y supuse que el chico pasaba la mayor parte de su vida en hoteles. Era digno de lástima.
La criada sacó algunos juguetes del montón que llevaba en un macuto. Todos parecían poco apropiados para la edad del niño: un cubo de playa, una pala, algunos moldes, un balón hinchable y unas arcaicas ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
El foro está un poco frio, igual que el tiempo, no me gusta el agua, decia un Sr. de mi pueblo, el agua Dios me la quite de los pies que de la boca me la quito yo.
Sofia tu te preguntas ¿de donde somos?. Yo lo tengo muy claro, Galicia me lo dió todo, en la misma me forme profesionalmente y como persona, aquí lo tengo todo, mi casa, mi familia, mis amistades, vivo dignamente y muy agusto ya que la gente gallega es tremendamente encantadora y trabajadora, es totalmente incoerente la ... (ver texto completo)
Como miembro de la familia que formamos todos lo nacidos en Lubian, siento una gran pena, por que se nos han ido unos grandes amigos y mejores personas, desde aqui quiero dar mi mas sentido pesame a todas las familias de los fallecidos y mi respeto mas sincero para todos,
Me temo que està entrando otro Pablo Silva en Facebook de Lubián y no eres tú, como en la foto de perfil pone un logotipo, no se da uno cuenta de quien es, ahora viendo su biografía observo que estoy en un error.
Si has leído el mensaje anterior, dirías pero este tío de que va, bueno, ya sabes el motivo, y ten en cuenta que por Zamora tienes un tocayo con nombre y apellidos. El caso es que yo solicite su amistad, siempre pensando que eras tú.
Hola Piño, que anduve por Padornelo o calor da terra fría que me fortaleceu. Mucha agua, rigueiros crecidos salpicando espuma, fontes desbordadas y agua seguindo os camiños de as leyes naturales. As Portelas sudaban fumo frió.
Referente al facebook de Lubián, inda no entre, no lo descarto, y, si hay otra persona con el mismo nombre y apellidos, solo puede ser un rapaz que yo trate poco pero conozco a los padres y al abuelo que fue vecino mio, siendo así, con estos genes no puede tener malas intenciones, ... (ver texto completo)
Pablo. Muy bien estos relatos, y el video Lo mío es mío, Tú eres mía, el que has subido en Facebook, es un fuera de serie, se emociona uno al ver y oir al protagonista, cuanto más lo oyes más te Gusta, después nos quejamos cuando nos surge alguna contrariedad, si comparamos, nos damos cuenta que lo nuestro no es nada. Esta súper bien todo el.
Gracias. Un saludo.
Me temo que està entrando otro Pablo Silva en Facebook de Lubián y no eres tú, como en la foto de perfil pone un logotipo, no se da uno cuenta de quien es, ahora viendo su biografía observo que estoy en un error.
Si has leído el mensaje anterior, dirías pero este tío de que va, bueno, ya sabes el motivo, y ten en cuenta que por Zamora tienes un tocayo con nombre y apellidos. El caso es que yo solicite su amistad, siempre pensando que eras tú.
Pablo. Muy bien estos relatos, y el video Lo mío es mío, Tú eres mía, el que has subido en Facebook, es un fuera de serie, se emociona uno al ver y oir al protagonista, cuanto más lo oyes más te Gusta, después nos quejamos cuando nos surge alguna contrariedad, si comparamos, nos damos cuenta que lo nuestro no es nada. Esta súper bien todo el.
Gracias. Un saludo.
hola a todos, necesitaria saber si hay familiares en cadavos de casiano martinez, era carabinero. me gustaria saber de ellos. gracias a todos, un saludo
Hola Sara no se quien eres. Yo soy Antonio nieto de Casiano hijo de Ignacio. En Cadavos conozco poca gente pero en Manzalvos tenemos una casa y vamos todos los veranos. Mi padre eran tres hermanos y una hermana, solo viven dos, mis tios Alvaro y Antonio. Me gustaria saber quien eres y porqué te ineresas.
Un saludo. Antonio
¿Sargento Chamorro?
Sus ordenes, Romerales.
Prezado Piño, xa quixera eu atoparme pola terriña, coa melena ao vento e a mente ao ralentí! Pero non, de momento hai que aguantarse onde as circunstancias nos amarran.
Gracias por estas bonitas palabras que me adicas, son recibidas como auga de maio despois de un inverno escuro e frío en tódolos sentidos. Eso que dis de abandono son só apariencias, pese a que teña a inspiración un chisco aletargada non me olvido dos amigos.
Hoxe o mirar un diario invadiume a nostalxia o ler o titular: "Últimos ... (ver texto completo)
Como abanza o progreso tamén os anos, Gel. No vai tantos anos de cuando tu ibas no tren a Ourense, é xa quedou todo desfasado, os trenes de ahora son moito máis rápidos, tanto que Xa o TER, o Talgo lle parecen lentos, hai Que poñer o AVE o antes posible pra chegar ben cediño a Madrid, como decía o do chiste, pra que eu quero chegar a Madrid as cuatro da maña, qué fago eu ali a esas horas? Encima co friu que fai... Total que son obras faraónicas é coa crisis que estamos atravesando non sei no que ... (ver texto completo)
"olla o can"......
Pin... pin... comecei a oír entre soños. Pin... pin... vaia, chove!
Espreguiceime. E, sen pensalo moito saquei o naris polo buraco da porta, e pin! Unha pingota no medio e medio do naris. Medio susto, medio risa.
Pasei o que quedaba de noite co naris no buraco. Uliscando a choiva, uliscando a herba, e o millo, e os toxos. Oíndo as bágoas do ceo, oíndo o meu respirar, oíndo os silencio da noite.
Entre soños atopeime ó carón da lareira onde ue me criei. Nacín entre pallas, e ... (ver texto completo)
¿Sargento Chamorro?
"olla o can"......
Pin... pin... comecei a oír entre soños. Pin... pin... vaia, chove!
Espreguiceime. E, sen pensalo moito saquei o naris polo buraco da porta, e pin! Unha pingota no medio e medio do naris. Medio susto, medio risa.
Pasei o que quedaba de noite co naris no buraco. Uliscando a choiva, uliscando a herba, e o millo, e os toxos. Oíndo as bágoas do ceo, oíndo o meu respirar, oíndo os silencio da noite.
Entre soños atopeime ó carón da lareira onde ue me criei. Nacín entre pallas, e fun medrando entre neneos, e nenas, e vellos con chapeu, e vellas con pano.
Nesta parte da miña vida lembro o lume da lareira, o calor, o arrecendo do caldo do pote, e dos chorizos, os chíos dos nenos e das nenas, e dos carros das vacas, as pedras dasa casas, dos valos, e do chan das casas, e do chan dos camiños.
E lembro a man da vella da casa, no meu lombo. Era cega, sempre sentada preto lo lume, de vestir escuro, pelos sen color, pero chea de amor. Nunca se me esquece o día que marchou. Só sei que quedou a durmir e oín chorar, e oín as bágoas do ceo.

Graciñas Vir. ... (ver texto completo)
ZZZz