Las ferias están bastante en decadencia, antes, cuando se iba a la feria de Mezquita o al mercado del Puente, era todo un acontecimiento, ya casi no dormíamos la noche anterior pensando lo bien que lo íbamos a pasar, que tiempos!.
También se hacían unas ferias muy importantes en el País Vasco, Duli lo recordarás, siempre recuerdo la mayor feria que se hacía en Guipúzcoa, Zumarraga, que cantidad de personas y animales se concentraban allí, maquinaria agrícola, vehículos de todas marcas, y muchos, ... (ver texto completo)
Nunca he sido potro. A lo mejor en alguna vida futura. Pero si fuera potro, me libraría muy mucho de asistir a la feria de Zumárraga, por mucho ambiente que se respire en ella.
este se merece un lugar especial muy bien cuidadado
si estaria mas cercas de mi pueblo me iria un dia asacrtme unas fotos en el
un saludo desde villela
Tienes razón, Piño. Lo siento mucho; primero por los que se van, que son los que llevan la peor parte, después por sus familiares que son los que sufren su ausencia y también por el pueblo. Son pueblos pequeños y cada vez se nos van reduciendo más. No quiero nombrar a la innombrables. Como tu dices: ¡que se vaya de vacaciones, o de fiesta o como dice 252525 de ferias (que ya de por si son una fiesta), a mi me encantan.... Un abrazo.
Las ferias están bastante en decadencia, antes, cuando se iba a la feria de Mezquita o al mercado del Puente, era todo un acontecimiento, ya casi no dormíamos la noche anterior pensando lo bien que lo íbamos a pasar, que tiempos!.
También se hacían unas ferias muy importantes en el País Vasco, Duli lo recordarás, siempre recuerdo la mayor feria que se hacía en Guipúzcoa, Zumarraga, que cantidad de personas y animales se concentraban allí, maquinaria agrícola, vehículos de todas marcas, y muchos, ... (ver texto completo)
Hoy. Despedimos a otro amigo y vecino de Lubián, Gabriel DEP. En pocos días han fallecido tres excelentes personas del pueblo. Muerte... vete una temporada de vacaciones, no castigues tanto a esta pequeña población, no lo ves que somos pocos!.
Tienes razón, Piño. Lo siento mucho; primero por los que se van, que son los que llevan la peor parte, después por sus familiares que son los que sufren su ausencia y también por el pueblo. Son pueblos pequeños y cada vez se nos van reduciendo más. No quiero nombrar a la innombrables. Como tu dices: ¡que se vaya de vacaciones, o de fiesta o como dice 252525 de ferias (que ya de por si son una fiesta), a mi me encantan.... Un abrazo.
Sempre e doloroso a separación das personas a quen aprecias, en general da pena de todas cuando chega este momento final, sabemos que e lei de vida, que ese Camiño o temos que recorrer todos (ahí non hai distinción) non cabe duda, que si cuesta acéptalo.
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Referente al amigo Manuele,é verdade lo encuentro en falta, pois es un hombre con sentido de humor, claro eu istaría disposto a facer un esfuerzo para ir más rápido con el castellano, más según el padre dice que estoy mellorando munto.
Amigo Piño: Mi más sentido pésame a la familia de los difuntos, más teño que felecitarle de la manera que usted le dice a la muerte que coja uns dias de ferias. Bon humor, assín, assín me gosta a xente que nahún se diga.
Sempre e doloroso a separación das personas a quen aprecias, en general da pena de todas cuando chega este momento final, sabemos que e lei de vida, que ese Camiño o temos que recorrer todos (ahí non hai distinción) non cabe duda, que si cuesta acéptalo.
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio de idioma, o ser causa que el insistía, fácil que acelerarías o regreso o Seúl foro. ... (ver texto completo)
Hoy. Despedimos a otro amigo y vecino de Lubián, Gabriel DEP. En pocos días han fallecido tres excelentes personas del pueblo. Muerte... vete una temporada de vacaciones, no castigues tanto a esta pequeña población, no lo ves que somos pocos!.
Amigo Piño: Mi más sentido pésame a la familia de los difuntos, más teño que felecitarle de la manera que usted le dice a la muerte que coja uns dias de ferias. Bon humor, assín, assín me gosta a xente que nahún se diga.
Hoy. Despedimos a otro amigo y vecino de Lubián, Gabriel DEP. En pocos días han fallecido tres excelentes personas del pueblo. Muerte... vete una temporada de vacaciones, no castigues tanto a esta pequeña población, no lo ves que somos pocos!.
_Non cantes, non chores, non rias, non fales, nin entres, nin sallas sin mo preguntare. ¡Valame San Pedro con tanto gardarme!

Rosalía de Castro.
Claro que Guti era ése, Barxés. Sempre gustou dos eventos. Ata dos enterros. Era fillo dunha cadela mastín e dun can de caza. Daba risa velo de mostra ata cos saltóis, a pesares do seu corpachón.
Vai sustituilo un cachorro mastín leonés. Este chamarase Karín ou Mou. Sonche cousas dun dos meus mozos, que é moi culé.
Si envías tu correo electrónico al Ayuntamiento de Lubián (aytolubian@telefonica. net), yo mismo te la mando.
La planta sí se llena de los insectos que dices, y florece en primavera/verano.
Preciosa la foto. La pondré en un cuadro. Muchísimas gracias.
Non Sei porque me sale ese tipo fórmula no mensaje anterior, igual é unha clave secreta de esta iPad na que estou escribiendo, non o Sei, o que sí quero decires que non pretendo meter ningunha clave.
Saludos.
Muy espabilado ė ste niño, como sabe apreciar lo bueno de las cosas, cierto que tenemos que luchar para tener lo necesario para vivir, sólo de una vida contemplativa no podemos llegar muy lejos, pero sin matarnos demasiado.
Estos días se viene hablando mucho en los medios de comunicación, del dueño de Zahara, un gallego que al parecer, es el tercer hombre más rico del mundo, pienso yo, igual estoy confundido, que algúna vez aún pensara lo feliz que era en su Galicia natal, cuando iba por aquellos ... (ver texto completo)
Sirva esta foto coma homenaxe á desaparición de Guti, o meu querido can de palleiro, que dormía tempo atrás no palleiro que había á miña porta, e tamén na mesma porta da casa. Ladraba polas noites, e metía respecto aos visitantes, a pesares de ser amigo de tódolos humanos.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Apreciado amigo Inda, sentin tamen eu a desaparición do te can, lembro na festa do Cortello o lado teu e meu ainda o acariciei era un can noble, o cual gustabanlle ben os osos do cabrito e se tiñan algo de carne mellor, supoño seria aquel can grande pinto. O que me chama atención tamen é esta foto muitisimo del na sua cama no palleiro, da palla non da herva.
Respeito o analise que fixestes da sacaprada, Piño, Duli, e mais ti estou completamente dacordo, pois as vacas pastaban orredor dela e sempre ... (ver texto completo)
Esta foto es única, merece ponerla en un cuadro; porque no se puede compartir, sino ya lo hubiera hecho. Un saludo.
Si envías tu correo electrónico al Ayuntamiento de Lubián (aytolubian@telefonica. net), yo mismo te la mando.
La planta sí se llena de los insectos que dices, y florece en primavera/verano.