valla que si e pra non olvidar que mo digan a min que a miña irman yo meu sobriño viña a Atocha no tren que viña detrás ese día casi me da un infarto porque eu sabía que todos os días esa mesma hora sa baixaba nesa estación, chamaba o movil e estaba apagado e hasta as doce da mañan non supe nada de eles cando estaban salindo do tunel sentiron a estampida. Que tristeza se notaba esos días na ciudade e mior non recordalo deixemolo ahí. Recordar cousas mais agradables, mañan vou a Vilavella veño o Domingo ... (ver texto completo)
Esta vez en Japón. Outro continente, outro pais, outra fala; sin envargo forman parte da mesma humanidade.
Para todas as víctimas, o meu recordo e un abrazo forte para a sua familia
Saudos, foreiros.
Hola a todos. Estamos un poco vagos por este foro ultimamente. la verdad que el único que lo saca adelante es Pablo. Yo estos días no he escrito porque ando algo pachucha y no tengo muchas ganas. Ya se acerca el buen tiempo y el verano está a la vuelta de la esquina y nos veremops denuevo por Padornelo, mientras tanto todos los que podamos seguiremos contando nuestras vivencias y nuestros recuerdos en este foro.. si es que tenemos inspiración. Se hecha de menos a mucha gente que ahora ya no aparece ... (ver texto completo)
Isabel! Ánimo para coger fuerzas de este invierno que ya esta dando los últimos coletazos!.
En el foro de Padornelo con raíces profundas quedamos pocos. Os habéis ido para facebook, que ahí se pueden hacer muchos más amigos lo cual me parece muy bien, yo seguiré por aquí aprendiendo de estos pueblos y si puedo y tengo tiempo porque no mantener las alianzas que nos fundaron nuestros antepasados.
Seguiré por aquí esperando que alguien me releve y viviendo el presente de Padornelo.
Y de momento el ... (ver texto completo)
Talabarterías non habrá; pero albardas aínda van quedando, así coma tipos aos que lle caen que nin pintadas.
Inda vive hoxe un paisano de Lubián que, estando en Zamora, foi mercar unha albarda á rús da Costanilla, nun lugar chamado "El Sayagués", onde se venden chocallos, albardas, sombreiros de palla, fouces,... Hai catro anos inda estaba alí.
-- ¿Y de qué tamaño quiere la albarda, buen hombre? --preguntou o tendeiro, un bon amigo meu.
O lubianés arrugou o fociño, tirou da boina pra tras, rascou ... (ver texto completo)
Xenial este conto de albardas. Pasa como con todo, antes era a cousa comparable ca “alta costura”, hasta se facían á medida, hoxe son de “prêt-à-porter”, encontránse tamén nos grandes almacéns, e seica teñen moi boa saída. O malo é que visten tan ben, que os que as lucen nin conta se dan de que as levan encima..
Hola a todos. Estamos un poco vagos por este foro ultimamente. la verdad que el único que lo saca adelante es Pablo. Yo estos días no he escrito porque ando algo pachucha y no tengo muchas ganas. Ya se acerca el buen tiempo y el verano está a la vuelta de la esquina y nos veremops denuevo por Padornelo, mientras tanto todos los que podamos seguiremos contando nuestras vivencias y nuestros recuerdos en este foro.. si es que tenemos inspiración. Se hecha de menos a mucha gente que ahora ya no aparece ... (ver texto completo)
Desgraciadamente este é un día para non esquecer, sobre todo para evitar que se repita tal monstruosidad.
Sempre estarán no noso recordo todas as víctimas: unhas porque perderon a vida; outras porque tamén perderon un trozo da sua.
Eu mándolle un abrazo mui grande a todos os seus familiares, esperando que lle sirva de apoio, pero non estaría de mais que despóis e sete anos, alguén lle pedira perdón.
Unha aperta.
Piño! Cada vez quedamos menos por el foro de Padornelo, el día que me canse me iré para el foro de Lubián, inda que no dejare de visitar esa colla de maestros que participáis en el foro.
No leí el mensaje y eso que casi todos los días que puedo ando por aquí y no creo que pusieras nada más crudo que la propia realidad que vivimos.
Con esta canción de esa rapaza Mercedes Sosa, que puse de los 1 mensajes, refleja un poco el camino de la vida.
Saludos! Ahí va...!

Cambia lo superficial
Cambia ... (ver texto completo)
Talabarterías non habrá; pero albardas aínda van quedando, así coma tipos aos que lle caen que nin pintadas.
Inda vive hoxe un paisano de Lubián que, estando en Zamora, foi mercar unha albarda á rús da Costanilla, nun lugar chamado "El Sayagués", onde se venden chocallos, albardas, sombreiros de palla, fouces,... Hai catro anos inda estaba alí.
-- ¿Y de qué tamaño quiere la albarda, buen hombre? --preguntou o tendeiro, un bon amigo meu.
O lubianés arrugou o fociño, tirou da boina pra tras, rascou ... (ver texto completo)
Hola a todos, Amador la fiesta de ERMUA, se retrasa al dia 2 de Abril, por falta de sitio.
animaros todos, Manolo en Yamaha son tres horas
un forte abrazo para tod@s
Pablo. Como nos cuentas relatos y chistes tan buenos, al ser tan impactantes, nos has dejado a los forer@s sin palabras. No por eso, dejes de contar mas cuando tengas ganas, son realmente muy buenos.
El otro día, he puesto un mensaje dando contestación al tuyo, (seguro que lo has leído y me alegro) soy algo impulsivo, y a veces escribo, en ese momento me parece bien, después lo vuelvo a leer y no me gusta, por tal motivo lo he eliminado, me pareció algo fuerte lo que decía de la Iglesia, San Pedro.... ... (ver texto completo)
Ya no hay Talaberterías, ya no hay Gobernador que levante la cabeza, no hay ministro ni ministra que pase la prueba de idoneidad.
¿Quien se acuerda cuando guardábamos los mocos en el bolso? ahora le dices a los niños de 10,12 años, que cuando tenias su edad no pasaba el basurero por la puerta y no se lo creen, le cuentas a los niños de 6 años que ibas al monte con esa edad y con un mendrugo de pan, tenias que ir tirando miajas para no perderte, y cuando crees que les vas acojonar, porque se las ... (ver texto completo)
Do 79 ó 83 tiven a honra de ser alcalde dun concello de Sanabria. En calidade de tal, acudín a unha xuntanza de alcaldes e outros politiquiños xabreses no Mercado, presidida por o señor gobernador civil da provincia.
O gobernador érache un home de proporcións considerables nas tres dimensións. Tanto era así, que non lle colleu aquel inmenso cu entre os brazos da butaca que lle tiñan asignada, e tuvo que sentar nunha cadeira máis modesta. Probablemente aquiel home, na teoría evolutiva, non descendera ... (ver texto completo)
O Varela vai como unha moto

pero bueno, hai que deixalo,

¡cómo se pon por unha foto

onde aparece un cabalo!.

Saudos a todo o foro; mui especialmente as mulleres.
... (ver texto completo)
Felicidades a todas as mulleres.

Nada mais. E nada menos.

Saudos.
Esacto e o camiño de Santiago e que prair de Vilavella a Canda non hay outro sendeiro, claro que foi ven valiente o Andres, si fora eu non se me ocurriría outra cousa que votarme a correr ou posiblemente me caería redonda o suelo, pero iso so o pode facer alguen coa sabiduría que tiñan os nosos vellos. un saudo