xa sei puxen relojero con g perdón
Non me enfado nin moito menos, non me parecía xusto o relogero e un dos que mandou moitas fotos a este foro; e o cabalo pode ser galego porque non e se algunuen levou a semilliña o Brasil ea plantou alí jaja.. un saudo
Mui buenos tanto o soneto, romance, como a poesía, non teñen desperdicio ningún de eles.
A Quevedo se lle nota que estaba pero que mui inspirado en ese momento.
¿Qué tal os carnavales? aiquí bastante animados, creo que dos anos que máis, a crisis parece que non lle afectou a mayoría dos carnavaleiros, nin tampouco o que reduciran a velocidad a 110 como máximo, a xente quere juerga e pasalo ben, as comparsas representaban desde Blanca Nieves, a Duquesa de Alba, hasta Gadafi cos seus problemas en ... (ver texto completo)
Hola Alberto:
Te diré que Mª Carmén y Roque viven en Bilbao, pero ya le diré que preguntaste por ellos.
Un saludo
Estive mirando as fotos e creo que sei as que se refire, concretamente tres.
Quero decirlle que esas persoas que aparecen nas fotos son da Vilavella. a min nin me vai nin me ven, simplemente lle quería dar infomación, pódolle decir, incluso, nomes e apellidos.
Unha aperta.
As fotos que mencionas son de porsonas de Vilavella que estan en Brasil e non creo que as mandaran ca intención de mostrar o Pais si, creo que con elas tratan de decir que asi foron os seun principios nese pais (Manolo do relojero e mais o Santiago irmao do Naxo) non me parece xusto Varela e mais cando ti tamen emigrache. un saudo
Bos días Sr. Varela, espero que teña un bo domingo por diante.
Referente ó tema das fotos, a verdade é que non o entendo.
Un saudo.
Varela, tes toda a razón, ahora que xa todos sabemos de que se trata animámolo a escribir, igual ca o resto de "atiguos"foreiros.
Unha aperta a todos.
Este é o mensaxe ó que se refire o Manu Varela, co que estou totalmente de acordo."Manu (Oviedo)". Non escribías antes porque había liortas, paréceme xusto, pero, ahora que todo marcha ben non recordo haber leido nada teu últimamente, cocretamente desde fai mais de un ano. Pois, ala, eu anímote a escribir e que nos contes cousas da Vilavella.
Entrecomillei o teu nome porque, sendo eu de Vilavella, estou seguro que non hai ninguén que se chame así (non fai falta que me aclares nada). Digo esto porque ... (ver texto completo)
Rectifico: Non hai un ano pero sí muito tempo.
Adicado a Piño, Inda Cho Sei,"Amalladacimapolapaladosal bardeiros. com, e tamen pro resto, se non igual se nos enfadan.

Camiña Don Sancho
mañaciña fria,
á terra de mouros
a librar cautivas.

A ´beira da fonte
da fonte belida,
as rendas do liño
lavaba a meniña.

De terra de mouros
Don Sancho volvía;
a ialma na fonte
deixara cautiva.

Un saudo agarimoso pra todo foro. ... (ver texto completo)
Fuí uno de los primeros en públicar en este foro. Me sentía geníal, estando en contacto con la gente de mi querido pueblo. Colgando fotos antiguas, recordando a grandes personas que ya se han ido. Hablando con gente con la que por distintas circunstancias habias perdido el contacto. Leyendo anecdotas e historias de los mayores....
Pero la cosa empezo a ponerse muy fea cuando empezarón los insultos y acusaciones entre ciert@s miembr@s. Un@s al menos daban la cara con nombre y apellidos, pero los ... (ver texto completo)
Este é o mensaxe ó que se refire o Manu Varela, co que estou totalmente de acordo."Manu (Oviedo)". Non escribías antes porque había liortas, paréceme xusto, pero, ahora que todo marcha ben non recordo haber leido nada teu últimamente, cocretamente desde fai mais de un ano. Pois, ala, eu anímote a escribir e que nos contes cousas da Vilavella.
Entrecomillei o teu nome porque, sendo eu de Vilavella, estou seguro que non hai ninguén que se chame así (non fai falta que me aclares nada). Digo esto porque o teu tamén podía ser un nik e non por eso te vou chamar cobarde. Non coñezo o reglamento do foro;"se cadra non se pode escribir segú con que nomes".
Un saudo a todo o foro. ... (ver texto completo)
Esta poesía de Rosalia de Castro, a mín e unha das que máis me gusta, será de que coincidimos coa autora, o ter que vivir moitos anos fora do lugar donde nacimos.

Adiós ríos, adiós fontes:
adiós, regatos pequenos:
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cando nos veremos.

Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criéi,
hortiña que quero tanto ... (ver texto completo)
Moi ben Piño sigue asi, que os foreiros da Vilavella, Barxa, Pereiro, Lubian e bisbarra, sobre todo os que se encontran fora do estado cando lean a poesia é analicen o seo contido daranse conta do que é ter que emigrar.
Voulle adicar este foro esta poesia pero non ten o valor sentimental como a que nos deixou o Piño, que por certo un dos meos mellores amigos tamen lle chamamos o Piño pero este ben de Pepe.

Eu xunguin os meos boiciños
e lebeinos á arada
e no medio do camiño
esquecéume aguillada.

Erguinme ... (ver texto completo)
'Joaquín González', pero uno era 'sacerdote' y el
otro era 'taxista'.

Quiso el destino que los dos murieran el mismo día.
Entonces, llegan al cielo, donde les espera San Pedro.

- ¿Tu nombre? - pregunta San Pedro al primero.
- Joaquín González.
- ¿El sacerdote?
- No, no; el taxista. ... (ver texto completo)
Non te podo informar se hai neve na Vilavella, nin estuve nin falei con ninguén dalá, pero polo menos saúdote.
Non teño a cabeza mui despexada para escribir porque estou vendo un documental sobre o "insuperable"PACO de LUCÍA; esto é un auténtico espectáculo: sin duda (para min) o mellor guitarrista de sempre, mellor dito: O GUITARRISTA. Ahora, como premio, acompañado por Chick Corea. Fabuloso.
Referente ó tempo, hai un refrán que sempre oín de pequeno:

Cuando marzo marcea
non queda cabra nin ... (ver texto completo)
Hai libros vellos marabillosos que só xente amante da cultura, coma o filósofo do IES xabrés, conservan como oro en paño.
Aí vai un SONETO de Don Francisco de Quevedo que figura nun deses libros que só podes atopar na librería de libros extraordinarios de Urueña.

"Primero es el besalla y abrazalla,
y con besos un poco entretenella;
primero provocalla y encendella
para que entre con brío en la batalla;

primero es el por fuerza arrezagalla,
metiendo piernas entre piernas de ella;
primero es acabar esto con ella;
después viene el deleite de gozalla.

No hacer como acostumbran los casados,
más de llegar y hallarla aparejada
de puro dulce creo da dentera.

Han de ser los contentos deseados,
si no, ni dan placer, ni valen nada:
que no hay quien lo barato comprar quiera."

En fin: que isto non é iso de "pin, pan, fuego!" ... (ver texto completo)