La guerra de Libia, deseamos que se gane con las tecnologías modernas por mediación de las masas, como están haciendo últimamente, aunque son muchos años que muamar el Gadafi, lleva aprovisionando de armamento, mientras que el pueblo solo tiene tirachinas, aún así estamos con el pueblo Libio para que derrote al dictador y devuelva al pueblo la mitad de la riqueza que adquirió.

La desgracia de Japón nos conmueve a todos, al mismo tiempo que nos han dado un ejemplo: De orden, coherencia, información, ... (ver texto completo)
Satisfacción al oír que en principio, no va haber mas muertes inocentes en Libia (al menos una masacre)
De otra parte, cómo que profetizan un drama nuclear de la central de Fukushima, por si fuera poco, los 15000 muertos y desaparecidos que se llevó por delante el terremoto y la ola gigante en Japón.
Te entristece bastante, cuando ves éstas desgracias que están pasando en el Mundo. Esperemos, que ésto no vaya a mas y se encuentre una solución a la fuga radioactiva.
Un temblor na Vilavella.
LA ZORRA Y LAS UVAS

Era otoño, y la zorra que vivía en una madriguera del bosque, cada noche se atracaba de ratones, que eran muy gordos en aquella época del año, y también un poco tontos, porque se dejaban cazar con facilidad.

A decir verdad, la zorra hubiese preferido comerse alguna buena gallinita tierna, pero hacia tiempo que el guardián del gallinero era un perrazo poco recomendable, y había que contentarse con lo que el bosque ofrecía: ratones, ranas y alguna comadreja.

El caso es ... (ver texto completo)
Conto da raposa.
Amigo Inda Cho Sei: Gracias polo conto da raposa, penso que onde a raposa lle preparou a encerrona o lobo foi eiqui no rio de Barxa, onde esta o monte furado, que hay un pozo fondo e que ten moitas trutas, no cal o grande mestre e grande alcalde de Lubian pescou varias veces....
Tamen eu vou contar un par deles cortiños.
Unha vez a raposa atacou as galiñas que andavan espalladas polas eiras, e sempre van apor o galo que e o mais grande, as galiñas escaparon como puideron voando ... (ver texto completo)
Manolo, perdon por no contestar tu mensaje, siento mucho que no pudas venir.
¿como esta Pepe? dale un fuerte abrazo a el y toda la familia.
Como te daras cuenta yo no entro mucho en el foro. por q. no quiero entrar en polemicas con nadie y menos contestar a las parvadas que dice el Sr. Einstein, las desgracias nos duelen a todos, pero los lazos que nos unen con nuestro querdo
Chile donde tenemos Familia y grandes amigos nunca pueden ser como lo de Japon
un abrazo para todos los foreros
Todos en silencio. Demasiado silencio, creo, en muitos aspectos, pero hai un que me chama a atención sobre os demais.
Fai un tempo houbo un terremoto en Chile, todo mundo mandou mensaxes de apoio ó pobo chileno, nos que me incluio. Fai catro dias pasou outro tanto en Japón; non vin a mínima referencia neste caso. Nin teño autoridad nin motivo para reprochar nada pero... ¿estámos actuando igual?. ¿Mandamos meensaxes a Chile porque casi todos temos algún familiar, amigo, conocido, etc., para quedar ... (ver texto completo)
Tes que perdoar, Einstein, pero atopo esta mensaxe túa un tanto fora de contexto. Non vexo que o fin de este foro sexa expresar os sentimentos persoais frente a cada acontecimento mundial, o cual non quere decir que esos sentimentos non existan e que non expresen noutros lugares. O caso de Chile non ten comparanza no sentido que hay moitos chilenos que participan nos foros dos pobos e son veciños coñecidos pola maioría. ¡Non compares, por favor! En cuanto ó que dices de facer comentarios por quedar ... (ver texto completo)
Todos en silencio. Demasiado silencio, creo, en muitos aspectos, pero hai un que me chama a atención sobre os demais.
Fai un tempo houbo un terremoto en Chile, todo mundo mandou mensaxes de apoio ó pobo chileno, nos que me incluio. Fai catro dias pasou outro tanto en Japón; non vin a mínima referencia neste caso. Nin teño autoridad nin motivo para reprochar nada pero... ¿estámos actuando igual?. ¿Mandamos meensaxes a Chile porque casi todos temos algún familiar, amigo, conocido, etc., para quedar ... (ver texto completo)
Habilidades
Puntos claves en nuestra niñez de producción y frabricación propia, no había calcetín que se resistiera y eso que todos pasaban el control de calidad, la Abuela.
Con calcetines nuevos, un poco de aire y amor anduvimos enormemente hasta que nos metimos en un mundo que avanza en función del comercio internacional.
Saludos.
Hola a todos, y en especial a mi primo Pablo. Tu comenzaste a navegar por estos mundos de comunicación mágicos, y sigues fiel al foro. Cada vez somos menos, yo creo que por pereza a veces, y otras por las prisas que todos nos traemos. Aunque se, que mucha gente entra a leer en Padornelo, pues no nos olvidamos de nuestro querido pueblo.
No se quién comentó que los foreros habían emigrado a facebook, pero ¡No podemos dejar este foro!.
Ánimo Isabel, que tenemos la primavera a la vuelta de la esquina.
Un ... (ver texto completo)
Ahora tenemos transportes mas seguros y sofisticados..

Es de noche, un camión de gran tonelaje corre por la carretera.
Va ocupado por dos conductores: uno que va al volante y el otro que duerme tendido en la colchoneta, de pronto el que va durmiendo se despierta, se estira y pregunta a su compañero:
¿Todo marcha bien?
--Sí.
-- ¿Donde estamos?
--No sé- dice el que conduce- pero debemos de estar muy cerca de una gran población.
- ¿En que te basas?
En que cada vez atropello a más gente.
Muy bon Piño.
Que me perdonen todos los abogados por este chiste pero hay un que teño atrabesado:

Era un abogado tan tonto que le preguntaron si quería hacerse Testigo de Jehova y respondió diciendo que no había visto el accidente, pero que todo era negociable.
La auto estima de nuestro pueblo es invisible, aquí entramos las personas: Le quiero mucho, poco o nada.
Después viene la oratoria, que es mi debilidad de aprender a comunicarsé, esta debilidad intento convertirla en fortaleza, sin que la cobardía me lleve a la inmovilidad, ni mi timidez sea una forma de cobardía, solo trato que mis buenas ideas, expresarlas con palabras.
Ejemplo: Como creo que mi pueblo siente, puede guiar a la inteligencia social, que es; el hombre asociado es mucho más que el ... (ver texto completo)
Ahora tenemos transportes mas seguros y sofisticados..

Es de noche, un camión de gran tonelaje corre por la carretera.
Va ocupado por dos conductores: uno que va al volante y el otro que duerme tendido en la colchoneta, de pronto el que va durmiendo se despierta, se estira y pregunta a su compañero:
¿Todo marcha bien?
--Sí.
-- ¿Donde estamos?
--No sé- dice el que conduce- pero debemos de estar muy cerca de una gran población.
- ¿En que te basas?
En que cada vez atropello a más gente.
Hola a todos. Ya veo que no os animais a escribir, espoero que esteis haciendo algo mucho más interesante, si no no os lo perdono. Pablo el presente de Padornelo es el que se ha creado a raiz de haber poca gente y menos consenso entre ella, pero espero que no muy lejos en el tiempo eso se arregle y viuelvan las cosas a estar en el punto que las dejaron las gentes que habitaron este lugar antes que nosotros, que eran más y mejor avenidas. A veces el progreso trae ventajas a las personas, pero otras ... (ver texto completo)
Es curioso que este señor Lubianés, ya le rondara por su cabeza en la década de los 60 pret-a-porter, coge la albarda, listo para llevar, se va a la fonda Padornelo, (estos muy conocidos por mi, inda que un día fuimos rivales) se pasea por la pasarela Santa Clara y con esta moda pulveriza en un instante la tradición.
Seguramente que aberruntaba la escasez de hilo de pita, (non de poleiro) la paja de centeno y los jumentos. los jumentos por delante, en lenguaje coloquial.

! Hostia que se me olvidaron ... (ver texto completo)