Sinor Inda: Munto obrigado por coller a coisa con humor, mire a miña disgracia en isto das letras é tahún grande que cuando le fago caso o xefe me mete en lios, como dixo o padre oxe qué tendrá que ver las reglas de ortografía con la ortodoncia, más eu pensando co xefe intende un poquito más que eu, cuasi sempre me ingana.
Unha aperta.
Burguillos non era o seu primeiro apellido. Para min sempre foi o Capitán De las Heras. Procedía tamén da tropa, como Romerales. Foi el quen me meteu naquela oficina que de tantos barrigazos polas dunas me salvou. Era segoviano, do pobo de El Espinar, e conocía ao comandante Vicente Tomás, de Lubián.
Eu tamén o vin entretenido varias veces, furgando co rotulador e o cartabón na "Escalilla de Oficiales". Pero nunca me atrevín a darlle conversación, se lle daba por estar calado.
Dictábame os escritos ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Iso que le pasou o sinor no exercito, istá a pasarme a min cuasi todos los días dibido a mi falta de ortodoncia, claro eu recurro al xefe,éste depois de enxerme a cabeza de cabeza de corzo, me dice si a pergunta e relacionada con los acentos, pon dous outres por línea que por ahí debe andar a coisa, sí se trata que a dubida é de b ou v, me dice cuando teñas dubida pona grande nahún sexas miserias, totale que assín o fazo, claro que depois quéin sempre me dice a verdade é o santo do padre, ... (ver texto completo)
Houbo un tempo no que as casas estaban cheas de xente, as cortes cheas de vacas e de res, as pallaregas cheas de herba, os currunchos con sequeiros de leña e palleiros de ramallos, as leiras aradas, as cortiñas todas cheas de patacas, verzas ou millo, e os camiños cheos de bulleiro.
E naqueles tempos había no pobo tantos Josés e Josefas, que a xente houbo de botar man das nomeadas para poder distinguilos.
Estaban o José da Salvadora. o José da Casavella, o Pepe da Joaquina, o Pepe da María Rosa, ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Nanhún teño párabolas para usted, co béin que conta el día del padre, más alén na aldea donde eu nací, había constumbre de felicitar os Xoses y tambéin os padres de familía, totale que como quéin nahún quere a coisa había un homito que se xamaba Atanasio, le facía a laboura o sinor cura, un tal Dn Arturo, más claro iste homito tiña un fixo numha tal Amanda, pero que pasaba, o referido era un retrato do padre Arturo, claro a mocedade falta de circo na aldea, xente nova y con ganas de brincadeira, ... (ver texto completo)
Jesuíta, como ROQUE LUBIÁN.
Aprezado Inda: Según el padre Xosé foi un bon gaxo, más claro fai tantos anos que deixou de istar ca, claro que para aquel entonces tibo unha vida regular, nació en 1707, en Lubian (Zamora), dando cuenta al sinor en Italia en 1781.
Unha aperta.
Por incargo del padre Xosé, enhorabuena a la Igrexa, tudos/as los creyentes no creyentes endifinitiva tuda malta, pois debemos istar contentos por Deus noso sinor iluminar al cardenalicio para que saiera elixido el único, que nahún é outro que Francisco I, home sencillo seguidor del gran Maestro fixo de Deus Padre.
Sempre e doloroso a separación das personas a quen aprecias, en general da pena de todas cuando chega este momento final, sabemos que e lei de vida, que ese Camiño o temos que recorrer todos (ahí non hai distinción) non cabe duda, que si cuesta acéptalo.
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Referente al amigo Manuele,é verdade lo encuentro en falta, pois es un hombre con sentido de humor, claro eu istaría disposto a facer un esfuerzo para ir más rápido con el castellano, más según el padre dice que estoy mellorando munto.
Hoy. Despedimos a otro amigo y vecino de Lubián, Gabriel DEP. En pocos días han fallecido tres excelentes personas del pueblo. Muerte... vete una temporada de vacaciones, no castigues tanto a esta pequeña población, no lo ves que somos pocos!.
Amigo Piño: Mi más sentido pésame a la familia de los difuntos, más teño que felecitarle de la manera que usted le dice a la muerte que coja uns dias de ferias. Bon humor, assín, assín me gosta a xente que nahún se diga.
A ver, Vintecinco: Saúdos para o pater. E dille que ata o de agora teño pasado por irreverente, e chégame ben. Dille tamén que para sermos herexes, antes temos que ser da súa corda. E non temos nin cordel, carallo.
Aí, no Brasil, co calor que fai, seguro que o pater non gasta nin calzóns. Levántalle a sotana... a ver qué panorámica encontras. Craro que agora xa non se lle levanta a casulla ao alzar...
Sinor INDA: Creo que debemos ser un bocadito más respetuosos, tanto o sinor como eu en algunha ocasión, isto é o que me dice o padre, agora nahún se leva íso de levantar a sotana, logo o sinor fai referencia a isas prendas intimas, penso que iso nahún debía decirlo, más co santo que é iste padre, que pra min debían facer santo, cuitado foi inganado como eu, un bon cura, más as circunstancias fixerin que os dois nos encontremos como istamos, que por certo nahún istamos male, comparado con outros aí ... (ver texto completo)
Inda que a certeza absoluta poidera se inalcanzable neste tipo de cousas, creo que é certo o que dices. Para máis abundamento, cumpre ler a derradeira mensaxe de HEDROSO suscrita por "aes".
Sinor INDA: Según el padre Xosé, dice que o sinor se dedicou a xuntar a neve como en tempos se facia co feno, pra tirar la fota tanhún bonita. Coisa que eu le dixe,-padre tú gostas da brincadeira,-coisa que él contestou de imediato nahún te istás a dar conta que é un erexe, nahún veis o que contou en HEDROSO, claro tú pensas que o sinor Inda é como tú cuando me faces andar o rededor de tuda malta co pote de enxofre y mirra pro desconxuro, logo a min a orella me dices que é pra que nahún xeire tahún ... (ver texto completo)
¿Como istá o Zé, cada día peor, a fecha do Furacán foi o 20 del 2011.
Señor 25, póñase a resguardo da caida de obxetos interestelares, (2012-D14) non vaia a ser que teñamos algunha desgraza. Fai algo mais de un ano tivemos unha ben gorda, e xa sabe o dito: "cando ven unha non ven sola". Cuídese muito.
Unha grande aperta
Sinor Ballesteros: De istá nos libramos, más o usted arrimando el gato a la sardiña, creo que se refiere al furacán del 20 del 2012, meu Deus íso leva tudo, voçe béin sabe o que me refiero, por qué debe ser traballador com eu, agora béin como nahún cambie de rumbo pronto istaremos tudos na calle, entón os obreros debemos darlo por extenguido.
Unha grande aperta.
Quero aclarar que o motivo da riña foi o ver tanto Zángano na mencionada colmena.
Pois seguramente que, se eran macho e femia, e coa dirección que levaban, nestes momentos deben andar collidas do brazo alá por América do Sur, buscando un remanso de paz,... alonxadas daqueles incómodos xigantes das portelas que non paraban de abanear os seus brancos e longos brazos.....
¡Xesus!
Saludos pra todos.
Sinor Ballesteros: Más que coisas tamhún bonitas armastes co carallo das falepas, pode ser o que voçe dice, sólo que eu penso que forin pra Italia y o ver o que istaba a contecer xuntánronse encima do de branco, comenzaron a puñetazos, ficeron fogo y por iso caeron encima da colmena, dirán voçes ¿Por qué na colmena? Pois munto sencillo, recordando el tópico ano de neves, ano de bienes.
Unha aperta pra tuda malta.
Boas noites, señor 252525. Non, eu nunca o ignorei; e gustaríame conocelo, de paso podería decirlle que eu solo quixe decir o que finalmente dixe. Xa sabe
que hai certas cousas que o movelas... nótase.
Saludos.
Sinor Ballesteros: Quero intenderlo, penso no tópico do Zigano, cuando le decía o seu compadre,é decer o compadre do mencionado, nahún le hurgue que es peor, por tal motivo penso que téin razahún cuando dice que a coisas que o movelas..., pasa o que o sinor quer decer. Me di ahí que le gostaría conocerme, ispero pro brahún poder facer unha xuntanza tuda malta.
Unha aperta.
Pois sí, señor Zé das Carvalhas. O oso debe de estar protexido. Pero algunha excepción hai que facer ás veces.
Un día houbo un xantar na "Casa do Cura" de Hermisende con xente da cultura galega, promovido pola Universidade de Vigo. Eu fun o encargado de encargalo.
Entre os comensais ía estar o premio nacional de literatura, Méndez Ferrín, quen hoxe é presidente da Real Academia Galega.
Sabendo cánto lle gustan as troitas de río, e sendo as do Tuela extraordinarias, pedinlle ao restaurador que ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Según el padre Xosé parece que o sinor nahún mente por ser un home dun gran prestixo nisa zoa, agora béin por comer na casa do sinor cura nahún le da dereito a facer isas coisas, quero decir aunque só sexa por defender o bon nome do padre nahún debía de decirlo, más sí o sinor agora depois de dicirlo se sente más agusto, que Deus le perdoe. Dice o sinor si o pescador podia ser eu, le digo que nahún, pois sahún un defensor da Xusta por encima de tudo, aunque cuando foi a epoca do trelo ... (ver texto completo)
Nunca había visto nada como aquello en sitio alguno, ni siquiera en las reuniones eclesiásticas de Astorga o Mondoñedo.
Los primeros platos con que comenzamos fueron: jamón de Jabugo, jureles de Cariño, queso manchego, asado de vaca, carnero asado, aves silvestres, lomo del oso de Santigoso y empanada de zamburiñas. Además, salsas variadas, hortalizas, frituras diversas, conservas, manteca, calabaza, latas de ostras y sardinas procedentes de los mares de Oriente.
Para beber, había en todas las ... (ver texto completo)
Sinor Romerales: Eu tambéin istou de acordo co amigo Piño, menuda comida, más le recordo que leven coidado, por la Ley de protección de animales, de ser verdad los lomos del oso tendrían una buena multa. Agora según me dice o padre, parece que el sinor debe de ser de los nuestros,- ¿Por qué padre?-Munto sencillo, nahún veis que el sinor Romerales es militar,-iso xa o sei,-pois él igual que nos os curas sempre nos gustou comer béin,-qué pensas que eu me quedo atrás,-xa o sei Zé, pois tú sempre o tibeste ... (ver texto completo)
O camdil, non teis que pedir disculpas por nada, nin xiquera teis por qué nombrarme, ademáis, entendo perfectamente, ó non participar.
Non te preocupes, nin teñas dudas, o sentimento é recíproco.
En cuanto a participar...,
meu pai sempre me dixo,
antes de porse a sembrar
hai que apartar o lixo.
(Sei que me entendes)
Un abrazo. (eu tamén saludo a toda a xente boa)
Sinor Ballesteros: Hombre correcto como el que más, usted le pasa como el Guadiana, aparece desaparece cuando le véin en gana, más ahí donde pon usted lo del lixo nahún querría decer outra coisa que sona parecido, sinor Ballesteros por favor participe más, que o sinor daba gosto nunca ofendía a niguéin, aunque a min me ignoraba munto, claro o mellor era culpa miña por nahún explicarme no seu idioma. De tudas maneiras deume alegría ver que istá béin, que en iste caso é o principal.
Unha aperta.
Pois o Zé, si toca reir, toca, xa, xa, xa, xa, xa, x, xa, xa, perdón nahún o facia béin, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, bueno recordandome do Xila tres de pahún y cuatro de grila.
Unha aperta pra tuda a malta.
Dice Jesús. El Reino de los cielos, es semejante a un hombre que siembra buena semilla en un campo, pero mientras dormían los hombres, vino su enemigo y sembró cizaña en medio del trigo y se fue.
Al nacer tanto el trigo como la cizaña, tarea difícil para erradicar la última, ¿qué hacer.? Pensaron si separarla y quemarla sería lo más adecuado.
Entre los hombres que hacían esta labor, al parecer, había un padre franciscano gallego que para que no resultara tan monótono y aliviar el esfuerzo, se puso ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Estou totalmente de acordo con tigo, más según o padre dice desde que nacemos a te que morremos sufrimos multiples tentazahúns do Demo, a duas noutes presentouseme a min, olla istaba a dormir placidamente na finca do xefe y de pronto béin o cabalo y tocame nunha perna, este animal istá insenado pra ísto, totale que desperto y miro pra frente y vexo unha coisa munto grande con unha cornamenta que nahún te podes imaxinar, claro eu quedei de pedra con un medo munto grande,-penso será ... (ver texto completo)
O Zé tambéin se recorda deste bonito pobo, assín que feliz 2013 a tuda malta.
Na Escola de Lubián hai mañá un evento sobre o Nadal no que participan os 15 alumnos de tódalas edades (3 - 10).
A Directora pasou unhas invitacións ao concello, ao Centro de Saúde, ao Cuartel,... Como recadeiros viña unha parella de cativos.
Concretamente, ao C. de Saúde foron Selena máis Aarón, non sei se de primeiro de primaria.
Recibiunos un operario que vive en Zasmora, preguntándolles quén os mandara.
--La Señorita Directora--contestaron a dúo.
Como queira que o operario sabe que a directora ... (ver texto completo)
Sinor Inda, nahún teño que por menos felicitarlo, pois a min me resultou o caso gracioso, además creo que istou en lo certo, pero nahún vexas como se puso el padre, deciendo íste es un pícaron, indirectamente metiéndose con la igrexa, claro a que respetarlo, se vei que nahún cree munto en nos, más munta culpa temola nos,-totale que le pergunto padre istás a falar so,-a caso me istabas a escoitar,-ssín padre queres que tape os ouidos, nunca os tapei y menos oxe mira o que dixerin os da malla, que iguale viña el pedrusco,-nahún fagas conta de iso, ises sahún coma nos de algo téin que buber, perdón me parece que dixo de algo teñen que vivir,-qué queres decir que pra vivir béin a que mentir, nahún mentir nahún, pero a veces que nahún a porque contar la verdad, totale que o padre dunhas coisas foise a outras, comenzo a istar preocupado, pois co bon home que e que le comence a fallar la memoria. ... (ver texto completo)
Duli. Bienvenida al foro de Lubián, me alegré al verte aquí. Sois muy optimistas sobre mi persona, igual tú que Barxes, y Pablo, no obstante, se agradece que lo miréis con buenos ojos y por la parte positiva.
A los tres. Un abrazo.
¡Pero mira que eres grande Piño! Nahún tiña que por menos que decirte ísto,
más recordándome de Xila, claro que nahún téin nada que ver, ¡Más que grande eres Piño!
Unha aperta.
A tudos/as: Les desexo unhas felices festas do Natal a ssín como un feliz 2013, espero sepan perdoar a iste Zé que muntas veces debía ficar calado que darlle a mollada.
Unha aperta pra tudos/as.
Aprezado Sinor Ricardo: Me sento munto agusto leendo sus relatos, me gostaría que salira más a menudo, logo sendo eu un fiel siguidor de su narrativa, nahún debía borrar as mensaxes, assín podía eu ir aprendendo el castellano más rápido. Mire como é a coisa que istá noute istibe a pensar si el sinor Ricardo vendría oxe pra continuar o seu traballo.
Un saudo Dn. Ricardo.
¿El enigma del bulto?
Diríjase usted, buen Zé de las Carvallas, a su amada Pita Moñuda para tal aclaración.
Sinor Telesforo: Sento en el alma nahún haber acertado, el enigma, sobre lo que me dice de la sinora Pita, pues nuestra relazahún terminó fai tempos ahora nos queda unha grade amistade, pero como comprenderá no es para hablarle del bulto, sería faltar al respeito al seu marido.
Unha aperta.
Sinor telesforo, donde puso lo del bulto, me parece que es enigma.
¿Algún civil podría explicarnos por qué no salió en la foto la otra mitad de la vaca?
Sinor Telesforo Romerales: En primeiro lugar teño que decirle que usted barrendo pra casa, haber se me explico, quero decer considerando os militares más intilixentes, tambéin pensando nas cordenadas melitares, que en iste caso que nos ocupa nahún téin nada que ver coa cornamenta da mencionada vaca, más eu como nahún sahún militare, bou a dar a miña opiniahún al respeito, pensando un bocadito na xogada sua, sabendo cos militares no monte nahún tiñan muntos espellos, más claro istá els gostaban de ... (ver texto completo)
Parecíame estraño que, ao longo dos séculos desde que o mundo é mundo, o asunto da propiedade non se houbera arranxado millor. Os que tiñan terras convertíanse en escravos delas, mentres os que non as tiñan convertíanse en escravos dos terratenentes.
Cando neno, xogaba con bullacas perto da leira mentres contemplaba cómo meu pai araba con dúas enormes vacas xunxidas coas cornais. Miña mai andaba de diante, conducindo aquela parella; meu pai seguía detrás, guiando a rabiza.
El, cos ollos cravados ... (ver texto completo)
Aprezado Inda, como explicas a realidade da nosa infancia, eu sempre de criado a guardar o gado, más nahún sei si era por a edade tíñamos bon humor, ahora béin a diferencia era piquena, do que tiña as terras do que nahún as tiñan, a situazahún era delicada, muntas veces penso que forin as circunstancias que nos tocou vivir, nahún me quero meter en política nin istou perparado nin vivo de ela, pero munta culpa do que nos pasou, eu penso que no meu querido Portugale foi do Salazar, na Ispaña do sinor Franco que deus lo tenga coa Gloria. ... (ver texto completo)
Sinor Ricardo, usted sempre con ise humor que le carecteriza, que lastima que no participe más, munto bueno el caso que acaba de contar.
Unha aperta.
Dice que un sinor acompaña a sua muller a dar a luz a clínica, totale que depois de esperar ali un bon tempo, sale o doutore pra darle la noticia al mencionado, comunicándole que sahún trellizos y istán béin,-contestando éste nahún me istraña, ¡Teño un cañón!,-pois xa pode limpiarlo saliron tudos negros.
Es de agradecer que te preocupes por la ortografía, todos somos responsables de cuidar nuestro idioma; no como otros que, por más que le expliques que la preposición "a" va sin "h", no hay manera:-). No es lo mismo un error tipográfico que una falta reiterada de ortografía. Aunque eso no le da derecho a nadie a insultarte; mucho menos a un jefe que, por el hecho de serlo, ya tiene la obligación de tratarte con el debido respeto; si no, está cayendo en un abuso de poder, entre otras cosas.
Saludos ... (ver texto completo)
Aprezada O candil: Como lóxico y natural, claro que me preocupo, más por munto co face más meto a pata, que verdades dices con relazahún o xefe eu penso que muntas veces sahún objeto de bullying, desculpa sinahún va béin escrita, totale que xa istou a misturar, foiseme o santo o zeo, totale que o querría decer co xefe se pasa conmigo sete pobos, a veces que teño ganas de irme, depois de tantos anos con él, más pronde bou eu a miña idade, más como istá a situazahún. Te agradezco tus párabolas de consolazahún.
Aprezados/as: Oxe pasei un dia malo, pois o xefe me enxeo a cabeza de cabeza de corzo, nahún foi si razahún, o primeiro me asustuo munto hasta que me dei conta, me dixo mandaste o cadáver coa b grande,-total que logo le dixen eu nahún matei a ninguéin,-xa o sei cabeza de corzo me refiero a ise mensaxe que te redactou o padre Xosé,-ssín más a culpa teila tú que me dices que cuando teña algunha duda que a poña grande que fonciona mellor, bueno nahún debía decir isto más o Zé assín de ignorante conta as coisas como sahún. ... (ver texto completo)
Sin a mínina intención de ser teimosa, permíteme unha última puntualización: o sacristán daquela non lle tocou ó crego ningunha fibra sensible.
Gel, eu acredito o que dices, pois cua idade do crego xa nahún tendría munta sensiblidade.
Unha aperta.
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Perdoa Buba, nahún puse o acento béin, e decer o Andrés levo na é y eu se lo puse na a, más por nahún pararme a borrar assín xa embadurno mellor, xa pusen Buba, en vez de Bubela nahún me tomes a male nahún torno atrás que assín mo téin dito o xefe.
Perdoa Bubela, según o padre foia a finales do 1500, primeiros do seguente, totale que cein enriba cein imbaixo xa nahún importa. Detudas maneiras no librito do Xosé Ramón Boch béin explicado a biografía do tal das polainas, e decer do Ádres Urdaneta.
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Aprezada Bubela, según o padre Xosé, dice que o último que vio o padre que tú mencionas foi un tal Ramón Boch, a coisa téin miga recordarte de fai tantos anos, iste gaxo según el padre parece que pra aquel intonces nahún tiña medo o mar a ssín o demostrou. Naceo a finales del 1400, primeiros de 1500, a unha diferencia de aprezazahún dua década, dice que cunando tiña 17 anos xa tiña unha memoria un pouco inusuale, claro según o librito escrito por o tal Ramón Bos capitahún da Marina, nahún e na que ... (ver texto completo)
25, dille ao padre Xosé que se centre un chisquiño. Naqueles tempos as bubelas non estudiaban cos curas, nin os bubelos coas monxas...
Gel, teño que decirte que sempre que leo as tuas mensaxes por un motivo ou por outro sempre me faces reir, referente o caso que nos ocupa, podes ter razahún, más o mellor o padre Xosé le istá a pasar como caso que tú contaste fai tempos cuando o crego istaba contar o caso da aquel que se le ia a memoria un chisquiño,é decir que falaba dun tal Poncio que era piloto, entón o sacristán le tocou, claro ahora xa non sei dónde foi, a cuestión que me istá a pasar a min o mesmo, cnclusiahún que a coisa fora que o mencionado crego rectificó y nahún pasou nada e decir xa nahún se falou más do páxaro.
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Aprezada Bubela da casa da Maria do Marcial, teño que decirte que o padre te ficou munto agradecido por lo que le dixeste.
Unha aperta.
Iso e sr 75. Ahi vai outra do tempo, eu sei que voze e un home, se non estudiado, de muto conocimento, e pronto estara a saber que me axudou no escrito.
Desde entonces dicen que cuando llega la noche de difuntos se oye doblar sola la campana de la capilla, y que las ánimas de los muertos, envueltas en jirones de sus sudarios, corren como en una cacería fantástica por entre las breñas y los zarzales. Los ciervos braman espantados, los lobos aúllan, las culebras dan horrorosos silbidos, y al otro ... (ver texto completo)
A Bubela da casa da María do Marcial: Apreciada sinora, en primer lugar decirle munto obrigado por las consideraciones que me face, desde logo despoés de leer a sua escrita, comentando co padre Xosé, o primeiro que me dixo caso único, istamos ante unha das nosas,- ¿Qué queres decir padre?_, que estudio cos curas,- ¿Por qué lo sabes?.-Istá munto claro por la sua narrativa. Menciona el primer versículo del salmo de David,-iso qué tendrá que ver, ssín téin, mira el Monte de las Ànimas, es de Soria y ... (ver texto completo)
"Alto me vexo, no meu cavalexo, vexome vir e no podo fuxir". Dito de outra maneira: No alto estou, color de ouro teño e por una risada perdo canto teño.
A Aboa da casa do Marciano, según o crego, e decir en iste caso o padre Xosé, dice que debe ser os frutos dos castiñeiros.
Inda. Non son quen tu pensas que son. Fasme moito baixo de estatura intelectual si sigues pensando que son este persoaxe. Saudos a todos os foreiros e o meu preferido que o señor 75. Adeus.......
A Bubela da casa da Maria do Marcial: Aprezada y respetada sinora, sabrá disculparme por meter as fucias donde nahún me xaman, más pensando na suma do meu seudónimo, nahún tiña que por menos comentarle algo, e decir me sento alagado por voçe ssín merecerlo, como sabrá teño muntas dificultades na miña escrita, desde garoto andei por iste mundo de Deus fora, quero decer nahún tiben tempo de ir a iscola, más dentor da miña corta cultura intento sempre nahún faltar o respeito dos meus semexantes, aunque ... (ver texto completo)
Peor que os sainchos, sempre intentando empozoñar donde hay bon fruto.
Inita, cuanto dices en poucas párabolas, participa más amenudo, vexo que eres boa.
Unha aperta.
Hay quien se condena cada día a ser esclavo de sus palabras; yo, desde luego, prefiero ser dueña de mi silencio. Porque amar a los que te aman es muy sencillo; lo difícil es no odiar a los que te odian. Es tan fácil ver la paja en el ojo ajeno y no ver la viga en el propio...
Buen fin de semana. Un saludo a todos los forer@s de buena voluntad.
O candil, que verdades acabas de decer, nahún teño más que felicitarte por tú olocuencia, dirás tú quéin xamaría o portugués a iste enterro,é verdade, más gosto munto do respeito os semexantes y no teu relato non fas más que relatar o que eu penso.
Unha aperta.
Hoy 16/10/12; entro a la oficina y al encender el PC me encuentro con dos mensajes; uno desde LUBIAN y el otro de CASTRELOS; ambos tuyos querida amiga, contesto este primero pues, sin saber a que se debe tu comentario; me imagino que va dirigido a alguno de esos imbeciles, que desde el anonimato landan dardos ponsoñosos posando de originales - la imbecilidad nunca lo a sido- y te animo a ser como siempre has demostrado; autentica, veraz, una mujer con ideas muy claras y con un teson a toda pueba.
Cariños ... (ver texto completo)
Assín, assín se dicen as coisas sin pelos na mollada, xa era hora que alguéin como tú poña os puntos sobre as iés.
Perdoa que nahún te coñezo más me parece unha persoa munto correcta.
Unha aperta.
Hai lugares, Vintecinco, onde fixeron as casas no propio leito dos ríos, e os ríos acaban axustando contas.
No Tuela, un día de pesca, crucei para a borda das Valiñas por un lugar onde se pasaba ben. Era un día de babuxa no mes de maio. Despóis botouse a chover de verdade, e cando os pes quixeron levarme á boa beira noutro pasadeiro, non me atrevín polo crecido que xa viña o río.
Tiven que deixa-los pertrechos debaixo dunha "pala" dun fragaredo, e reptar por debaixo das uceiras e das xestas, molladiño ... (ver texto completo)
Amigo Inda, istou de acordo a veces que nahún se respetarin os cauces dos rios, más cuando véin a tempesta de verdade a que ter coidado, no ano 1969 istaba eu pescando un mes de Junio no río de cabanelas, andaba cua cucharilla, totale que sinto dous istouros pra cima, nahún fago caso más inda nahún pasara unha hora, ¡O pá que riada! menosmale que me percatei,é inda assín so me deu tempo en sair pro lado contraio que eu tiña pensado, totale que desde aquela teño constumbre de fixarme no tempo que ... (ver texto completo)
Xa sabes que son pescador de río. Camiño moitos kilómetros por unha borda e pola outra. Os propios pés, cegos nas botas de goma, saben cando hai que cruza-lo río. O que máis me gusta é visitar ríos descoñecidos, e ás veces sinto ansias de chegar a unha curva ou un horizonte...
Pero no caso do río do que andamos a falar, ben sabemos o que hai do outro lado. O que pasa e que a Bubela non estará no allo.
Nin che paga a pena.
Aprezado Inda, coidado cos ríos descoñecidos, que de pronto xegue unha crecida, que o mellor nos obriga a cruzalo donde nahún tíñamos pensado, sin ir más lexos a que ver o que pasou por Andalucía.
Unha aperta.
Observando esta foto, non temos moita cara de susto, tendo en conta que a poucos metros estaba o lobo tratando de devorar a ovella, gracias a pastoriña que hábil como ela sola, (ainda sendo mui nova) dando garrotazos no lombo do lobo salvou a vida da cordeira.
Sin embargo, si que deben de ter medo os lobos tanto Ballesteros como 2525, prueba evidente, que non asoman por aiquí. Si nos damos de conta que vivos están, polo cual o celebramos.
Barxes, o da xuntanza temos que pensar que tamén chegará, ... (ver texto completo)
Aprezados tudos, sento munto non haber podido istar nesa xuntanza, más foi por motivos de forza mayor, istou al corriente por el amigo Barxés, ispero y desexo na proxima poder vernos.
Unha aperta amigo Piño.
Hola, Pepita, en cuanto poda, mándote as fotos o teu correo. Non creo que vaiamos no puente do Pilar porque temos intención de ir a Tuiza, o último domingo de septiembre, e son demasiados viaxes seguidos. O millor pro puente dos Santos, sí. Ya nos iremos avisando a ver se coincidimos todos alí. Podemos intercambiar os nosos números de móvil por correo, que así será máis fácil avisarnos.
Unha aperta pra tí e teus irmaos e irmá. Tamén pra Piño, Maritere, Inda, Barxés, Gel, Ricardo, 252525..., en fin, ... (ver texto completo)
Munto obrigado O candil.
Unha aperta pra tudos/as incluido o sinor alcalde.
Benvido, Zé, eres de eses foreros que se botan de menos; xa lle dei as tuas lembranzas o noso tío Miguel Sotillo mais o tío Larocas.
Un abrazo e saludos pra todos os foreir@s de boa vontade.
Aprezada O candil, munto obrigado por tudo o que me dices, o sinor Sotillo un home dos que nahún debían de morrer nunca y sinor Larocas bon home tahún béin. Que pena nahún poder ir a verlos, outra vez será, sento que nahún me contestaras con tempo suficiente no Pereiro, de tudas maneiras nahún podia istar.
Un abrazo pra voçe.
O Zé desexa sahudarlos a tudos y tudas de novo, tambéin reiterar munto obrigado o sinor alcalde único en iste mundo mundiale, por la invitazahún que me fixo, más eu nahún puden leerla ata oxe que me reincorporo o meu traballo.
Saudos a tuda a malta.