Compramos energía a futuro
        

Mensajes enviados por camba:

Yo también estoy esperando que me llame cuando se encuentre en Madrid.

Bueno, según las noticias que tengo del pueblo, en Navidades estaba bien.

Le deseamos una pronta recuperación. Es fuerte, y el microclima donde tiene la casa es muy bueno.

En cualquier momento se asoma por aquí y nos da una grata sorpresa.

Un abrazo.
Cabreo de un Oficial de la Armada

A las órdenes de todos mis Superiores y un saludo muy cordial a todos.
Estoy hasta “los mismísimos” de estos mamarrachos que tenemos por
Gobernantes.

Yo no me lleve el dinero de la banca,
yo no me lleve el dinero de la construcción y ahora sí tengo que pagar el crédito a los bancos,
y pagar indemnizaciones a empresarios, partidos políticos, sindicatos, sueldos y dietas a políticos corruptos e ineficaces. Yo no estoy cabreado estoy
furioso y ya no aguanto ... (ver texto completo)
Nadie podría expresar mejor lo que en ciertos momentos sentimos los ciudadanos de a pie. Solamente nos queda el derecho al pataleo, y esperar que nos devuelvan lo que nos han descontado demás en la paga de Navidad.

Creo que has batido el récord de cambio de destino. Yo, en once meses hice tres mudanzas. Los muebles ya se montaban y desmontaban solos.

Dentro de tres meses dejo la Armada y paso al retiro. Ahora me toca el descanso del guerrero.

No suelo entrar en este foro. Mas bien me muevo ... (ver texto completo)
Bienvenido de nuevo al club.
Te hemos echado de menos, pero ya sabemos que la salud es lo primero.
Ahora te deseo una lenta pero segura rehabilitación, ya que las cosas de palacio, para que salgan bien, se hacen despacio.
Un abrazo
... y de admiración es encontrar en este foro descripciones tan sentimentales de la singular belleza que hay dentro de toda mujer, de sus coqueterías, de sus encantos y de sus deseos de agradarnos, y de sentirse hermosa.

No conozco a la dama en cuestión, pero no creo errar mucho si digo que...

La mujer, cuando necesitamos de su apoyo, siempre están dispuestas a ofrecernos un hombro para descargar nuestras penas, que a veces no son pocas.

Nos ofrecen su sonrisa, aunque por dentro sientan ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Depois de leer a sua mensaxe, percateime dunha coisa parece que na Ispaña, nahún se libraban de ir a tropa os rechonchos, con tudos los respeitos que me merecen, en Portugale ssín, olle que alén na miña aldea é decer donde eu nací, había un rechoncho que querría ir más cuando forin a medir nahún daba a talla y nahún sólo iso sinahún que le dixerin tú eres un perigro, imaxinate que istamos na cima da montaña y tú teñes a mala sorte de caer bixas rodando y o enemigo nos descubre, totale ... (ver texto completo)
Hola amigo. ¿Como empezache o ano 13 que nacéu en martes?. Eu non son supersticioso, porque, según o calendario perpetuo, o 13 de Abril do 48, día que eu nacín tamén era martes, e desde logo, non me foi mal na vida, o menos non me podo queixar.

Na mili, non todos os que eran baixos se libraban. Incluso algún chegou muy arriba. "pra mostra, quen todos sabemos, que según parece non era muy alto", Claro que eran outoe tempos.

Un abrazo
Un abrazo muy fuerte para los que entran es este foro, que siendo de nuestra tierra se encuentran lejos.

Hola querida Milagriños. Me ha dado mucha alegría que, desde Buenos aiores, entres en este foro, y en el de a Gudiña, nuestro pueblo. Sé que tú también tienes recuerdos de Barxa, y que lo recuerdas todo, como el primer día, a pesar de que llevas fuera 55 años.

Que no se te olvide asomarte al facebook, que Geny cuelga cosas para compartir.

Un beso muy fuerte.
Camarada Camba: Tanto como veo la &ª, sobre todo "El Intermedio", y no tuve la fortuna de ver sus deseos de felicidad para todos en el 2013 desde la Puerta del Sol. ¡Mecachis!
Yo desfilo una vez al trimestre por Madrid, para llevar a cabo determinados asuntos más civiles que militares en la Calle del Nuncio. Entro al parking por la Calle Mayor, pero giro a la derecha antes de llegar a la Puerta del Sol. Suelo comer en el "Juan Candelas", por aquello de las guerrillas y los golpes de mano.
El día ... (ver texto completo)
Bueno, bueno. Yo, o no tengo tanto poder adquisitivo, o no soy tan masoquista. He cenado en la cueva de Luis Candelas, y la verdad es que no debía haberme extrañado del atraco que pegan, ya que lo advertían en la puerta al poner allí a uno con el trabuco. También solía ir a Botín y Casa Lucio. Es de lo mejor que hay en el Madrid de los Austrias.

Tampoco es mal sitio por donde trabaja tu hijo. Un poco mas carilla, aunque están ajustando los precios. Menos José Luis, claro.

No te puedo decir ... (ver texto completo)
Permitidme que comience deseando que el año que ahora empieza sea mejor que el anterior. La verdad que lo tiene fácil, pues para ser mejor, no tendrá que esforzase mucho.

También deseo que los foreros no dejemos de entrar aquí, porque lo mejor es la relación con las personas. Y compartir ideas, sentimientos, pensamientos, deseos, etc..., no deja de ser un lujo que nos podemos permitir aquí.

No hace mucho, comenté aquí, con relación al AVE, que nos unía con lo lejano, y nos separaba en lo cercano. ... (ver texto completo)
Mi primera intervención de este año, que sea para esos foreros pasivos, que nos leen en cualquier lugar del mundo, y en especial en Buenos Aires

Milagriños: Hola cariño. Me dio mucha alegría que entrases en este foro, y aunque no participes, te sirva para recordar en los recuerdos de este nuestro pueblo.

Aunque la mayoría de los nombres son ficticios, la mayoría te conoce.

Estamos en contacto por teléfono, y no olvides vernos en facebook, que colgaremos todo lo que queremos compartir.

Un ... (ver texto completo)
Bueno, creo que soy uno de los adelantados a esta fecha. Hoy a las 12 horas he despedido este año en la Puerta del Sol, con actuación incluida en la Sexta Tv.
En una breve entrevista, no muy entendida, "después de las llamadas que he recibido" en el móvil de mi mujer, (porque me niego a abrir el mio), y no lo entiendo, pues solamente dije: (Que el año trece que empieza en martes, sea un año feliz para todos), porque yo nací en trece y martes, según el calendario perpetuo." (13/04/48) y la verdad ... (ver texto completo)
En tal día como hoy, en mi niñez y año tras año, se repetía lo mismo.

-Levantarnos temprano para empezar la matanza.
-Cumplir mi misión de ayudar, agarrando los cerdos por el rabo.
-Darle una copa de orujo a todo vecino que pasaba por la calle.
-Colaborar en todo el laboro que seguía al evento, y esperar con gula el día siguiente, donde en la cena de Nochebuena, después de un año volvía a la mesa el turrón, especialmente el duro, los higos, las nueces y las pasas, y las naranjas.

¡Que tiempos!

Feliz ... (ver texto completo)
¡Pues gracias a Dios que no nos ha tocado!. Nos evitamos el problema de ir al Banco y guardar cola para cobrarla, a quebrarnos la cabeza en la forma de repartírlo, y a perder el tiempo que en estas fechas debemos dedicarlo a vaciar nuestro corazón de tristezas, rencores, soledad y egoismos, para llenarlo de amor entrañable, alegría, y sobre todo compartir buenos deseos de Paz, Amor y Felicidad.

También prepararlo para que volvamos a revivir esa ilusión que de niños teníamos, y que nos acompañará ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Teñes munta razahún entodo que dices de torpedear, más axo que a veces que as circunstancias mandan, eu sendo un home de izquerdas istou totalmente de acordo con tigo, más axo que dibiduo a situazahún que nos encontramos, penso que aquí manda a sinora Merkl, ou mermelada, que me perdoe si nahún o puser béin, creo que tampouco téin tanta importancia.

Un abrazo munto forte pra tí amigo Camba.
Mira, eu penso que Dios, que e infinitmente sabio, cando fixo a o home, púxolle dúas maus, a izquerda e a direita, (mirándose entre elas) pra que teñamos plena libertad pra escoller aquela onde nos ubiquemos millor, según a conciencia de cada ún. E no medio de elas, puxo o corazón, que si ben está un pouquiño achegado a izquerda, esa parte está gobernada por a parte direita do cerebro.

Boa sapiencia a súa.

E a situación, como dice o outro, "é como é".

Non deixes de asomarte por aiquí.

Un abrazo ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Como te dixe na Barxa, me deixas sin parábolas, xa me gostaría o da preparazahún, teño muntas dificultades na miña escrita, cometo muntos gazapos, bueno ísto e o que me deci o padre Xosé, sin ir más lexos me di teñes que escreber a parábola dez veces aquí puseste béin o acento, más en Barxa nahún, claro él nahún se da conta que istou a escreber pra Vila, aquí a más letrados, nahún escriben más reirse si se rien, bueno Camba vello que teñes un aparello munto grande, me refiero o da fotografía, ... (ver texto completo)
Hola amigo. Nunca lle tiréi a un animal, nin fún, nin penso ir de caza. Respeto moito a os cazadores, xa que cada un teñe a súa aficción, pero non é a miña.

Claro que o millor e porque non me tropezei con eses gazapos que dices cometer. Non te aflixas que eso nos pasa a todos.

Haber si mañán podemos seguir en contacto.

Un abrazo
Muchas gracias. Me he alegrado mucho verte por aquí. Bienvenido de nuevo. Me alegro que estés en casa, dispuesto a pasar con tu familia estas fiestas, tan entrañables como familiares.

Caramba. Te tratan como al rey. espero que la rehabilitación sea corta y fructuosa.

Picarel no se asoma por aquí, aunque ha quedado en llamarme cuando estuviese en Madrid. Le deseo una pronta recuperación.

Todavía no ha pasado el día 21, por lo que, si no ha pasado nada, nos veremos cobrando la Lotería.

Felices ... (ver texto completo)
Desexo felicitarle as festas a tudos/as, espero sepan perdoar a iste humilde portugués, pois como e lóxico y naturale debido a sua falta de preparazahún e posible que meta a pata más da conta, más quero que sepan que nahún a mala fe.

Unha aperta a tuda malta.
Anda amigo, que teñes mais preparación que moitos de nos. Ademais, cada un é doctor da sua vida, e eu sei que eres unha persoa con un gran corazón. E non che quepa a menor duda que fuche un traballador nato, e o traballo dignifica as persoas.

Un abrazo, e que teñas unhas boas festas do Nadal, alí onde te atopes.

Un abrazo
Lo de torpedear el puente, no es mas que una alegoría, y como dice Ze, "falar por non estar calado".

Si analizamos los acontecimientos actuales, no son los militares los únicos que en teoría torpedean.

Se torpedea nuestra enseñanza.
Se torpedea nuestra sanidad.
Se torpedea nuestra economía.
Se torpedea nuestra unión.
Se torpedea nuestra creencia.
Se torpedea nuestra intimidad. ... (ver texto completo)
Sinores, parece que a coisa que se repite, alén por os anos 1970, unha noute xa foi torpedeada a mencionada ponte, víñamos carregados de trelo, do Piñeiro Novo pra Gudiña, totale que traciamos uns dez burros y dous cabalos, más o sair da ponte pro Tameirahún menudos torpedos, claro os animales o pra cima non vexan como saihán, aquilo nin un arraile. Agora o leer istes mensaxes dos militares, vexo que a querin tirar. Espero que nahún o fazan. Dirán voçes o Zé xa nos quer contar outra, más mirando ... (ver texto completo)
Hola amigo: te teño un pouco abandonado, pero non e miña culpa. Fai dúas semanas que tuven unha neta, e non me asoméi en este foro.
Ademáis, estou a punto de cambiar de situación, e ando un pouco descentrado.
Tiña pendiente decirche que o conto acababa asín, pero seguía decindo que se puxeron a correr sin parar. Eu decíalle o meu pai: "Pois xa chegarían a Portugal". Eres un fenómeno e teñes unha memoria de elefante.
Che desexo unhas Felicesd Navidades. En estos tempos, onde parece que nos entamos ... (ver texto completo)
Viajando por los foros de la comarca y sus aledaños, creo advertir que el señor Barjés anda un poco despistado con mi persona. Creo que nos vemos con frecuencia, pero no acierta a identificarme con precisión. Voy a tener que vestir el uniforme, aunque él confunde, con todo empecinamiento, una estrella con tres estrellas.
Mi padre fue un ingeniero de minas, funcionario del INI. A mitad del siglo pasado estuvo una pequeña temporada en Pentes, realizando un estudio sobre la antigua mina de Trabisquedo. ... (ver texto completo)
Amigo Telesforo: Si mañana puedes leer esto es que la vida sigue.
Me imagino que, si has crecido en el Aaiún, y tu padre trabajaba para la empresa Fos en la mina Bucraa, te diré que tengo un amigo que me cuenta cosas de allí, como por ejemplo las dos enormes dragalinas.
Ya en el año 75, el jefe de división era un tio cachondo y simpático llamado Jara.
El encargado de arranque de mineral se llamaba José, y el encargado de la mina era el famoso Máximo.
Veo que persistes en el proyecto de construcción ... (ver texto completo)
8. am. La Torpedera al mando del TN procedente de la EN. de Esculqueira, navegacon rumbo de 363º, velocidad 60 nudos, se dirige a cumplir su misión: Destruir el puente de Tamerón sobre el rio Diadebro.

9. am. Navego lejos del horizont para que desde tierra no puedan localizarme con el telémetro.
Dejo el Atlántico y subo por elMiño, pegado a la costa lusa, lejos del peligro del telémetro, y subo por un rio que me lleva al objetivo, bajo la cubierta de los abedules.

10. am. Localizo el puente, ... (ver texto completo)
Amigo camba, me levei unha alegria o leer a tua mensaxe e ver que estas ben e supoño que a tua familia tamen, e felicitarte por ser novamente avó, que fai falta remozar o pais senon seremos un pais de vellos. Eu pensome que a fin do mundo tantas veces anunciada por unhas relixións mais que por outras non sei pero, a todos nos irá chegando pouco a pouco.
Pudeches incluir o belen pois eu fui monaguillo de novo aunque agora non son tan
practicante da relixión, a ninguen lle molesta, como mui ben tu ... (ver texto completo)
Amigo Barxes: Graciañs por a invitación. Non che digo que non a vou a aporveitar na primeira ocasión que teña. Mira, non sei si che dixen que que fai dúas semanas estuvo o Luís e a sua muller na miña casa es Madrid. Aunque foi un momentiño, falamos de Barxa e a Gudiña, e quedamos en non perder o contacto. Como recordarás, a primeira vez que nos encontramos, foi o 12 de Octubre, que coincidiu con a miña última participación alí.
No foro a Gudiña colguéi algo sobre esta nova situación.

Un abrazo
A todos nos llega un momento en que tenemos establecer prioridades en nuestro quehacer.
Después de 30 años practicando este deporte, tengo que renunciar a él, porque otras prioridades entran en mi vida.

Mi agradecimiento:
- Al Club Mar Menor, y a sus Presidentes que facilitaron mi participación.
- A la Federación Murciana de Tiro Olímpico, que siempre se han volcado con este deporte y que no se puede dudar de los resultados. (Desde Pellicer, que actuó en el programa de TV "La unión hace la ... (ver texto completo)
Bueno, pues creo que esto no merecería ni una reflexión, pero ahí va la mía.

En primer lugar, le pediría a D. Telesforo Romerales que, haciendo uso de su experiencia telemétrica, escudriñase el cielo para ver si detecta el asteroide o algo que se parezca, que se dirija hacia nosotros, y que nos va a empujar hacia un agujero negro, que nos transformará en lo físico y en lo espiritual.

Particularmente, opino que, tanto los solistícios (21 de Dic) como las sicigias equinocciales, no son mas que ... (ver texto completo)
Pd. Telesforo: avisa si viene el pedrusco, para que mi mujer se aparte.
Hola foreros. Parece que el frío nos ha parado un poco. Espero que el calor de la Navidad nos traiga un poco de salud, que no nos vendría mal.

Que tal, Casa del Perú? anímate y vente a Madrid y trae a tus nietos a Cortylandia. Merece la pena. Yo soy abuelo por segunda vez desde la semana pasada.

Picarel, anímate. y llámame cuando estés por aquí.

Un abrazo para todos los foreros.
Bueno, pues creo que esto no merecería ni una reflexión, pero ahí va la mía.

En primer lugar, le pediría a D. Telesforo Romerales que, haciendo uso de su experiencia telemétrica, escudriñase el cielo para ver si detecta el asteroide o algo que se parezca, que se dirija hacia nosotros, y que nos va a empujar hacia un agujero negro, que nos transformará en lo físico y en lo espiritual.

Particularmente, opino que, tanto los solistícios (21 de Dic) como las sicigias equinocciales, no son mas que ... (ver texto completo)
Hola Casa del Perú.
Hola Picarel. Me extraña que no aparezcáis por aquí. Sé que vuestras dolencias no son de las que se pasan en un abrir y cerrar ojos.

Picarel, ya sabes que puedes contar conmigo para lo que necesites. Estaré en Madrid hasta Febrero.
Te he mandado un correo con mis teléfonos.

Un abrazo.
¿Será el tamoeiro lo mismo que el sobeo? ¿Es la pieza de cuero con la que se amarraba el carro por las "chavellas" al yugo?
Siendo niño quise disparar la aguijada con el yugo, utilizando el sobeo como elástico. Pero no fuí capaz de sostener tal arco en mi infantil mano izquierda.
Usted, camarada, me deja otra vez sorprendido con el asunto de las flechas del amor de Karina. No domino el cancionero ligero español. A mí me saca usted de aquello de "Soy valiente y leal legionario..." o "Soy el novio ... (ver texto completo)
Muy agudo lo de la sacarina.

Bueno, supongo que el tamoeiro será lo mismo que el sobeo. Recuerdo que era de un cuero gordo, con una ranura en un extremo por donde se metía la otra punta, después de unir la cheda al yugo, y se ajustaba pasando un palo de brezo por unos agujeros. Desde luego, era muy gordo, pues tenía que aguantar el carro si volcaba.

Un saludo
Me sorprenden queridos amigos, como tratan de guardar las compusturas, como buenos militares,éstos sahún buenos, más se pasan unos a los otros la pelota, quedando el Zé con cara de idiota, sin saber qué querría decer la hoz y el martelo.

Unha aperta pra tuda malta.
Faille caso a Gel mais que a mín.

Según teño medio entendido, o símbolo en cuestión, ten dous significados; depende si a fouce mira pra un lado ou pra outro, en similitud con a queimada e quen a fai. Xa o sabes, pero permíteme que o recorde:

"Está a queimada fraguista
a que facia D. Manuel.
Tiña un sabor algo basto
un pouco tirando a él.

A movía pra dereita
con un movimento lento
sin esquecer nunca
"o glorioso movimento."

A queimada felipista
que facían na bodeguilla
tiña un sabor abocado
tirando a manzanilla. (viño blanco de Sanlúcar)

Pra Felipe Gonzalez
a queimada estaba ben feita
si a movia pra izquierda,
en lugar de dereita.

Respeto as composturas, non te preocupes, porque eu teño por norma ser cortés con todo o mundo, e comedido no dito e no escrito, seguindo as normas dictadas por Carlos III.

A propósito: Xa que te acordas da fábula da zorra e o lobo, cuando lle pedía que fose por a zafra e o martelo... ¿acórdaste de como acababa?.

Un abrazo, amigo ... (ver texto completo)
No sabes, amigo 25, el significado del emblema comunista. Decían por ahí que el colmo de un comunista era meterse la hoz por el culo a martillazos. Claro que yo lo oí en La Legión, donde se podían oír muchos disparates.
Pero esto de los símbolos tiene miga. Recuerdo haberle leído en algún foro a Inda Cho su estupefacción por el yugo y las flechas. ¿Qué tiene que ver un yugo con unas flechas? ¿Acaso se pueden disparar con el yugo utilizando la cornal muy tensada?
¿Y por qué las flechas no son las del amor, como bien lo pregonaba Karina?. Desde luego, que analizando la posición relativa que ocupan en yugo, debian de tener mucha fuerza, pues esa posición le corresponde al tamoeiro.

Un saludo
Sinor Camba, hombre con talento y sentido de humor, penso que donde pon los puntiños íses nahún querría decer con la hoz y el martelo, pois si fose assín se equivoca de plano, eu sahún de izquierdas serei mentres viva, más comonista nahún,íso ssín que nahún, tanto si fose assín como si nahún o fora tomeo a broma que é do que se trata.

Un abrazo amigo Camba.
Pois claro home, que solamente me referia a fouce que seguro manexabas como un bon profesional da seitura.
Pra min, o martelo vay asociado a zafra, con os que se carabuñaban a guadaña, e tamén como lle decía no conto, a zorra ó lobo: "Vai por a zafra e o martelo pra escachar o carambelo".

Un abrazo
Nos chamámoslle mamotas as castañas cocidas en auga coa casca. Despois de cocidas e peladas están boísimas con leite. Lembro que os bullós despois de asados no tixolo e retirados do lume tapábanse un anaquiño cunhas follas de verza para que se coceran millor por dentro. Ahora, a falta de verza, vale tamén un periódico. Bueno, esto no Pereiro, claro. Saúdos.
Graciñas Gel. Si, me acordo do tixolo; ahora teño unha sartén furada pra este evento. Claro que o millor era o sabor que lle daban as llamas das úces secas, e non o gas actual.

Penso que lle chamábamos mamotas porque quedaban como cocidas as mal asadas.

Un saúdo
Amigos foreros: acudo a vosotros por si alguno me lo puede aclarar.

Llevo, por tradición, como creo que he dejado constancia en este foro, que todos los años suelo ir por castañas para luego hacer magostos con familias amigas, aunque el verdadero motivo sea pasar un rato en amor y compañía. Y por supuesto, haciendo Patria.

El caso es que la semana pasada, hice un con unos amigos de Murcia, y me quedaron las castañas poco asadas. Entonces me salió del alma decir: "Están mamotas". Mi mujer me ... (ver texto completo)
Gracias, camarada, por contestar a mi reflexión del solitario paseo. Y gracias también por tus acertados consejos. Es un placer que acudas al gran poeta humorístico Ramón de Campoamor para que te acompañe en la respuesta. Militar y amante de la lírica. Es una curiosa mixtura. A ver si un día nos conocemos en Barxa y organizamos un desfile por la bodega de Barxés.
Gracias por la invitación para vernos. Yo siempre estoy abierto a relacionarme (no sé por qué me sale siempre esta palabra) con la jente: Sin fronteras: in perjuicios: Sin límites. Me imagino un desfile de jamelgos como nosotros, digno de la mejor charanga de carnaval, uno cojeando, otro encorvado, a 252525 con su hoz... a Barxes con el Cardú... menudo plantel.

Por cierto: El día de San Diego, lo pasé en una maravillosa cueva de Cuevas de Almanzora, con un gran amigo, el cual nada mas terminar ... (ver texto completo)
Veo que hay forero/as que se desenvuelven en este campo. Enhorabuena. Yo me he quedado en las espinelas, pero si me gustan las poesias. De vez en cuando abro el libro de las 1000 mejores poesías, y me sumerjo en ellas para pasar un rato agradable.

Un saludo
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Hola Barxes: La verdad es que Luis me consta que es un buen profesional. En tiempos hemos estado desarrollando trabajos paralelos. Y la verdad es que hemos pasado un rato agradable cuando coincidimos en Granada.
Un abrazo
En lo que a mi concierne, solamente me he limitado a hacer comentarios de mi trabajo, en plan de compartir vivencias con personas que mas o menos estuvimos relacionados.

Para mi, lo que valoro en la vida, y creo que vale la pena, es la relación con las personas.

He entrado en este foro, porque siento añoranzas que marcaron mi niñez, juventud y madurez, y me gusta compartirlas, con personas que mara mí tienen esa condición: Personas.

No quiero o al menos procuro no ofender a nadie, ni compararme ... (ver texto completo)
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Amigo 25. Antes de nada, quero recordarche a tí e a todos os foreiros que non lle fago o vacio a ninguén. O que pasa é que entro no foro cando a miña muller deixa libre o ordenador, que pra mín, penso que o lugar que tiña que ocupar na casa está na entrada, pra darlle unha patada o entrar e outra o salir. Quero decir que quedéi farto de él no traballo.

Aparte que xa teño ganas de deixar car o... en un sitio, e deixar descansar o coche, pero parece que de momento non vai a poder ser.

Con respeto ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Amigo Romerales: Después del consejo de la meda/pirámide, ahora veo que te ha salido, permíteme que haga una reflexión sobre este correo.

El cristal te ha jugado una mala pasada. Ya sabes que:
En este mundo traidor,
nada es verdad ni mentira.
Todo depende del color
de cristal con que se mira.

En este caso, si te hubieses girado 90º, te hubieses visto de frente (como hay que mirar la vida, y al enemigo) y hubiese desaparecido esa semicovadura al momento.
... (ver texto completo)
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Bienvenido Luis: Ayer te he mandado un correo, en el que te pedía con apremio que te pusieses en contacto conmigo, para hablar de lo que te iba a mandar, ya que el domingo me voy para Madrid, y posiblemente no vuelva hasta Febrero.

Si no te ha llegado, es porque tenía una duda deque la s de snip... fuese mayúscula o mimúscula.

Un abrazo y estamos en contacto.
Amigo Camba,é unha grande alegria terte de forero con nos en Barxa, onde lembras perfectamente os teus soutos de castiñeiros.
Me ouvera gustado que o dia 1 te ouveses acercado por Barxa pois nos estuvemos por alí visitando os nosos difuntos no cemiterio como é precepto de todos os anos nestas datas.
Pasando a temas de mili, o noso comun amigo Telesforo Romerales cambiou a carreira militar pola docéncia.
Eu fixen a mili en Cordoba segundo remplazo 1978 licenciei xuño do 1979, todo o fixen no campamento ... (ver texto completo)
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
UNA REFLEXION

¡Como cambian las cosas!. No sé si nos estamos volviendo mas cómodos, algo ateos, o pasamos ya de las tradiciones.

No es que quiera decir que me he quedado en el limbo, o que no soy progre, etc.
Cuando era monaguillo, el día de todos los Santos alrededor de la Iglesia de S. Martín, y el día de Fieles Difuntos en la Iglesia de S. Pedro, ya podían caer chuzos de punta, que yo tocaba la campana con las manos heladas, pero el Sacerdote y el Sacristán iban de tumba en tumba, rodeadas ... (ver texto completo)
Para: Camba y tudos los demás sin destinzahún.

Aprezado Camba: Munto obrigado por la tua informazahún, además vexo que eres un home demócrata, espero y desexo que os teus objetivos se vexan compridos.

Un forte abrazo tamhuéin pra tí.
por donde andas ahora: Unhas veces estas en Madrid, outras no Brasil, e eu penso que estás Tras os Montes. O amparo sempre do bon Padre Xosé.
Gracias tor os teus vos desexos pra a miña persoa.
Os meus desexos se cumplen cada día e cada noite, gracias a Deus. e o día que se me olvide darlle as gracias, pensaréi en poñer unhas clavos de esos que lecaban os zamancos o pé da cama, pra que cando me levante me pinchen e mo fagan recordare. Claro que como tú teñes o padre Xosé, sempre pode recordarcho.
Paséi ... (ver texto completo)
Veo, amigo Camba, que se codea usted con prestigiosos deportistas de carabina, y no de tiro con arco.
Yo sólo practiqué un deporte como militar: corredor de fondo. pero en mis tiempos mozos. En 1.974 hubiera participado en los Juegos Militares de Toledo, representando al IV Tercio en la carrera de 10.000 metros lisos. Pero la coincidencia en el tiempo con los exámenes de una importante oposición, me impidió competir.
En los cálculos trigonométricos, con tablas, calculadora y todos los bártulos, ... (ver texto completo)
Amigo Telesforo: Lo de Tifariti es mejor dejarlo en donde duermen los sueños de los justos. Por aquel tiempo estaba allí un conocido mio, el Tte. Fandiño, que en una emboscada cayó prisionero tras estallar una mina en su land rover. Todavía tengo contactos esporádicos con él en Cartagena. La Armada sí que estaba apoyando con todo lo que podía, la Inf. Marina para establecer una cabeza de playa para el repliegue, y los Mirage estaban listos para intervenir. Pero reconozco que el peso de la operación ... (ver texto completo)
Como está el patio. El humor si es bueno, se disfruta, pero cuando no... puede ser hiriente, y eso debe de estar FORBIDEN en este foro. Bueno, yo solo quería aplicar las matemáticas ancestrales que maneja la gente que, sin estudios aplican diariamente, tanto para poner los mollos en la meda y conseguir un efecto tronco-piramidal, como para calcular la carga de abono que debe llevar un carro y su distribución de tal forma que no vuelque, ni se rompa el eje, y la potencia de dos vacas se equipare a ... (ver texto completo)
Bueno, solo comentaros que estuve con mis hijos en A Gudiña desde el por la tarde al 2 al mediodia. La verdad es que el tiempo no nos acompanó nada, ni para coger unas castañas. Frio lluvia y niebla, como es de rigor.

PICAREL: Lo primero que hice fué ir a tu casa en Valdapía. Solo estaba el contenedor en la puerta. Me hubiese agradado estar contigo un rato. Me encontré con tu tia Lola y me dijo que estabas en Madrid. Yo me voy mañana para Cartagena, pero vuelvo a finales de mes porque me nace ... (ver texto completo)
¿Se refiere a Juan Manuel Remesal Salas? No lo conozco personalmente.
Así me gusta la gente, señor Camba. Ësa es la solución, sí señor. En lugar de rechazar este tipo de personajes, tan jajaretas como yo mismo, seguirles la corriente con humor.
Cierto que el medero (o palleiro) no es exactamente una pirámide, sino un cono. Pero si hablamos de la era, he ahí la solución: un palleiro. Al final de mis cálculos trigonométricos, resulta que un cono no es más que una pirámide con infinitas caras laterales.
Si ... (ver texto completo)
Amigo y compañero Telesforo. Al que me refería era a Fco. Remesal Ruiz, que lleva mucho tiempo en Ronda, y todos los días se desplaza a Jerez para estar con su familia.
No es el único Legionario con el que tuve buenos contactos. Hubo un Capitán que se llamaba Gonzalo q. e. p. d. excelente persona, que en Bando competámos juntos.
Y si has estado en Regulares, ahí está un tal Sanchez Illescas que se mueve en niveles do campeonatos del mundo. Buena gente y mejores compañeros.
Lo que tienen en común ... (ver texto completo)
He leído en alguna parte que la abuela de alguno de ustedes se llamaba Telesfora. ¿No andaremos a ser familiares?. (Ya se me está pegando el acento gallego, jolines.)
Lo de la pirámide es un antojo de la menopausia. ¡Me parecieron tan espectaculares las de Egipto! ¿Por qué no hacer una en la era, ahora que tengo tiempo? Estoy haciendo los cálculos trigonométricos antes del inicio.
Ciertamente soy chusquero. Pero me explicaré mejor: Hice el servicio en las Milicias Universitarias desde 1.968 a 1.972, ... (ver texto completo)
Hola Telesforo: Supongo que si has estado en Ronda, conocerás a Remesal. Me une una amistad, salida de competiciones nacionales.
Si piensas hacer una pirámide en la era, solamente tienes que recurrir a uno del pueblo que sepa hacer un buen palleiro.
un saludo
Chicho me parece que equivocas el tiro, el que estuve cerca del obispo de Roma era yo. Te sujiero que dirijas la mira hacia Barxa
Hola Picarel. Siento que hayas estado tocado con la salud. No me había enterado. Espero que ya te hayas recuperado. Ya que no hemos podido vernos en madrid, te comento que si puedo iré un día del próximo fin de semana a a Gudiña con los dos hijos a coger unas castañas.
Un abrazo
Amigo Camba: E unha gran alegria pra min que volvas andar por eiqui, efectivamente
non sei se serian teos, pero si que o cruzar o rio lebou bastantes castiñeiros, e antes donamos nos pro vial 50 cepas, e mais de 2000m de terra. Ojalá os de Pentes foran tan explendidos, e non teriamos que baixar por onde soltarón o burro pra facer a carretera actual.
Que a nova so lle falta 2km escasos pra rematala, un pouco antes da cruz do largo
ata o Meson de Erosa, pero segun o periodico La Region este mes ... (ver texto completo)
Hola barxes: Estoy todavía sin asentarme para disfrutar de este foro. De momento estoy en Madrid porque este sábado se me casa un hijo.

La semana pasada estuve en Granada, participando en los campeonatos de España. No tiene mucha importancia, algún día comentaré este hobby que toca a su fin.

Pero lo mas importante es que me he encontrado con un participante, de la Federación Galega, que vive en Vigo, y que ¡su abuela era de Barxa!.

Me estuvo contando parte de los buenos recuerdos que tiene ... (ver texto completo)
Amigos foreros. Han pasado 4 meses, se me acabó el tiempo de playa, y es una agradable sorpresa encontrar la diversidad de foreros y temas nuevos que aparecen.

Para telemetría, la del crucero Canarias, hoy en el museo naval de Ferrol, aunque ahora lo que impera es el radar que sigue la línea del horizonte, o el sonar de los futuros submarinos.
252525. Te he visto con Diamantino empinando el codo. Buen deporte, cuando se encuentran amigos para compartir.

De la mili, se podría decir dos palabras ... (ver texto completo)