ola
Hola, Evita me hace mucha ilusion que me tengais, tanto cariño los tres hermanos y te pido perdon por darte antes noticias mias, pero yo para esto de internet o escribir soy un poco flojo, pero no creas que me olvido de vosotros siempre os tengo presentes en mi corazon, yo vivo en Esukadi, tengo un hijo de 27 que ahora esta trabajando en Irlanda.
espero que podamos vernos algun dia yo ya no trabajo, pero estoy esperando que mi Sra. se jubile para empezar a viajar en especial a mi querido Chile-
un ... (ver texto completo)
Manolo si vienes a Chile a tu casa llegas osea la mia. Cuando tu quieras
O mestre dende o seu escano apura un "Peninsulares", e ao redor da súa mesa, de xeito inusual..., os seis alumnos de 4º curso de EGB predispóñese a dar a lección de Xeografía: "Ríos de España". Ramirito, de forma moi enzarabetada, relata a trancas e barrancas o nacemento, obra e milagres do Miño. Mentres, Xareliño entretense cazando cúa súa boca as bocanadas de fumo que dende o outro lado da mesa vai soltando o mestre. O resto de alumnos á procura da situación comezan a murmurar e botar gargalladas. ... (ver texto completo)
Mi hermano pepe tiene razon nunca te olvidamos, quedo un carino que ha perdurado una vida aunque algunos ya no esten con nosotros. Siempre te quisimos es verdad eras como un hermano mayor. Me gustaria mucho verte hoy y saber que fue de ti. Enviame una foto Manolito mi correo es evita494@yahoo. com. Yo estoy en Miami.
Un gran abrazo
Evita
Hola, Evita me hace mucha ilusion que me tengais, tanto cariño los tres hermanos y te pido perdon por darte antes noticias mias, pero yo para esto de internet o escribir soy un poco flojo, pero no creas que me olvido de vosotros siempre os tengo presentes en mi corazon, yo vivo en Esukadi, tengo un hijo de 27 que ahora esta trabajando en Irlanda.
espero que podamos vernos algun dia yo ya no trabajo, pero estoy esperando que mi Sra. se jubile para empezar a viajar en especial a mi querido Chile-
un ... (ver texto completo)
Reflexiones (frases del corazón)
Un día a la vez: con eso basta. No mires atrás ni llores por el pasado, pues ya se ha ido; ni te preocupes por el futuro, pues aún no ha llegado. Vive el presente, y
hazlo tan bello que merezca ser recordado.
Hola Vero, veo que estais todos bien lo que me alegra mucho. creo que te acordaras de mi yo tengo myu buenos recuerdos, que tiempos de la Cabaña. 15 norte 910. estas fiestas le vi a tu hermano Pablo me hizomucha ilusion, ya me contaras algo de Evita, dale muchos recuerdos a todos en especial a tu madre. manolo
mi hermano tiene razon... nunca te olvidamos y siempre ha existido un carino especial por ti.
UN ABRAZO DONDE QUIERA QUE ESTES
Mi hermano pepe tiene razon nunca te olvidamos, quedo un carino que ha perdurado una vida aunque algunos ya no esten con nosotros. Siempre te quisimos es verdad eras como un hermano mayor. Me gustaria mucho verte hoy y saber que fue de ti. Enviame una foto Manolito mi correo es evita494@yahoo. com. Yo estoy en Miami.
Un gran abrazo
Evita
Tenemos que quedar para conocer a tu niña hablo con Quina y te llamamos. Que foto Amador que recuerdos, me da elegria y a la vez mucha pena, quien volviera a pillar esos años y con las mismas personas, era el día de la fiesta salimos a la calle después de comer como lo hacíamos siempre te acuerdas que bien nos lo pasábamos ese día hacía un calor de espanto. Porque no subes una que tienes de cuando eramos pequeñas y la paso a mi ordenador, yo no tengo ninguna de esas se la pedí a Concha un monton ... (ver texto completo)
ESTE RETRATO BEN MERECE UN RELATO
Non foi no caño da Cruz. Foi na canadiña das Corgas, vindo un día do Lombo do Muiño.
Esparexido o prado que dá cos fociños no Pozo Negro, ó lado do salto, o tío Prefeuto e máis eu subimos pola canada do Lombo do Muiño ata a caldeira que ven desde o fondo do Carballal dos do Saro. E viñemos, moi de vagar, polo cabalete. Collimos logo a caldeira das Corgas e, cando subiamos pola canadiña cara a canada da Pía, baixaba apresurado cunha aixada ó lombo o amigo Piño.
Iba ... (ver texto completo)
¿quien pregunta por Mariluz? suele ir todos los años al pueblo hace poco ha estado y ahora esta en valencia
Aunque no te conozco te mando un abrazo, que hago extensivo a tu familia y de paso atodos los chilenos, que tan mal lo estais pasando. Mi mas sincero deseo de recuperación, económica física y moral, para todo el pais. Debo decirte que yo no soy el ahijado de tu madre. Yo soy Domingo Ballesteros Blanco, hijo de Cándida y Alfredo; (Cachorro). Un saludo.
Alá no século pasado, cando os pés vivían nos escarpíns bravos de lá, e os escarpíns nos zamancos, baixaba o carro do tío Prefeuto pola canada do Val, cargado ata os topes de estrume e coas terraxas ben apretadas.
Ó chegar ó Pego, meu avó deume a aguillada a min, que non tiña máis de oito anos, pra ir facendo prácticas de condución pola estrada, ben arrimadiño a borda da dereita, pra chegar a ser un bon chamador de carros o día de mañá.
Ai, amigo! Esta sí que foi boa: ó chegarmos frente ó cuartel, ... (ver texto completo)
Faisnos pasar moi bons ratos cos teus contos, inda cho sei.
Teu abuelo, coma dicen hoxe, "era un crak". Pra nos un home con muta retranca.
Saudos a todos os foreiros lubianerios.
Alá no século pasado, cando os pés vivían nos escarpíns bravos de lá, e os escarpíns nos zamancos, baixaba o carro do tío Prefeuto pola canada do Val, cargado ata os topes de estrume e coas terraxas ben apretadas.
Ó chegar ó Pego, meu avó deume a aguillada a min, que non tiña máis de oito anos, pra ir facendo prácticas de condución pola estrada, ben arrimadiño a borda da dereita, pra chegar a ser un bon chamador de carros o día de mañá.
Ai, amigo! Esta sí que foi boa: ó chegarmos frente ó cuartel, ... (ver texto completo)
reme, cre que estás equivocada, esta foto non pode ter 40 anos porque se os tivese andariais todos polos 90, ademais esta o fillo do david e da maquelina que terá hoxe os 40.
ummmmmmmmm q ricos!
Me acaban de llamar hoy, que han cogido moho pues no ha parado de llover. En Castrelos dice mi tía Adelina que ha llovido muchísimo. Dice que el sábado bajaba la carretera que parecía un río. Entre el agua y el viento... vaya temporada.