Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."

Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo ... (ver texto completo)
hola a todos sabed k os sigo desde la rioja
Maribel, vaya sorpresa, no sabes cuanto me alegro de de que hayas entrado. Ya sabía que solías entrar pero no de una forma activa como hoy. ¿Has visto la poesía tan bonita que le ha escrito Piño a Castrelos? Eso si que tiene merito, que sin ser del pueblo lo haga. Piño, te presento a mi prima Maribel, es hija de mi tía Herminia, estudio en Zamora (Amor de Dios) y es de la época de Marini. Maribel, un abrazo muy fuerte.
Perdón por mi demora. Esa poesía tan bonita que le has hecho a Castrelos, no se lo merece. ¡Gracias! Estás hecho un autentico poeta. Vamos que Rosalía de Castro a tu lado no era nada... ja, ja, ja. En serio además no tienes pereza ni te conformas con poco, eres generoso. Otra vez, ¡gracias!. Yo cuando me sienta inspirada te contaré mis cuentos. Supongo que serán un batiburrillo de cosas pero que contados por una persona a la que quieres y admiras y más siendo una niña, te parece el no va mas. Ojalá ... (ver texto completo)
Muchas gracias Duli. Tu sigue diciendo esos calificativos tan agradables ¡después voy y me lo creo y que pasa..! Bueno, bueno, esto fue simplemente expresar el concepto sobre el pueblo, de las veces que fui por allí últimamente. Castrelos me merece mucho más, tanto, que de no ser por nuestros antepasados nosotros no existiríamos, y algunos eran de ahí, mi bisabuela era de Castrelos se llamaba Mariana, y la bisabuela de Mary Tere (mi mujer) tambien lo era, se llamaba Mª Rosa, por lo cual estamos emparentados ... (ver texto completo)
Sofía, aprovecho para decirte algo que seguro que ya sabes: que tienes un pueblo precioso. Siempre que voy de Lubián a Pereiro por la autovía, giro mi cabeza a la derecha para disfrutar un instante de la imagen de tu pueblo, es una imagen maravillosa, ese pueblecito encaramado allí arriba, sobre prados verdes, entre montañas... ¡me dan unas ganas de pararme y subir allí! Pero siempre vamos con prisa, así que nunca paramos. Pero me hago el propósito de este verano, sin falta, entrar a las Hedradas. ... (ver texto completo)
Hola, con todos estos datos ya se de que familias vienes, conoci a tu padre, me hizo varias fotos, conozco a tu hermano el que tiene el bar en villavieja, nos aprecia mucho cuando estamos de vacaciones, cada noche vamos a cenar alli, hace unas mollejas buenisimas, dime como anda de salud, el verano pasado lo vi muy desmejorado, bueno no dejes de pasar por hedradas el proximo viaje, me gustaria saludarte, si estoy por alli es facil, preguntas ha alguien, porqe somos, 4 y el gaitero, como se suele ... (ver texto completo)
Soy nacida en este pueblo, en los años 50, era un pueblo con bastantes mas habitantes que hay ahora, yo creci ahi y iva a la escuela, eramos 20 niños, pero todos de esa epoca estamos fuera, en ciudades, sin embargo, todos los veranos, nos vemos alli, y es memorable recordar aquellos años. saludo a todos los que de alguna manera sienten interes por, ese trozito, de pueblo, Sofia
Sofía, aprovecho para decirte algo que seguro que ya sabes: que tienes un pueblo precioso. Siempre que voy de Lubián a Pereiro por la autovía, giro mi cabeza a la derecha para disfrutar un instante de la imagen de tu pueblo, es una imagen maravillosa, ese pueblecito encaramado allí arriba, sobre prados verdes, entre montañas... ¡me dan unas ganas de pararme y subir allí! Pero siempre vamos con prisa, así que nunca paramos. Pero me hago el propósito de este verano, sin falta, entrar a las Hedradas. ... (ver texto completo)
Muchas gracias, Ballesteros, por poner mi mensaje aquí con la cuenta de emergencia social para los chicos; aunque, como dice Sofía, esa no sirve para ingresos desde el extranjero; por lo que, si te surge la ocasión de poner el mensaje en otro foro o web, te agredecería que pongas el trozo del que he publicado hoy aquí, que tiene los datos tanto para ingresos desde el EXTRANJERO como desde ESPAÑA. Ya puestos a hacerles el favor a los chicos... Te reitero las gracias y espero poder darte un abrazo ... (ver texto completo)
Vamos a ver como están os veciños dicheme y, me encuentro con tu inquietud por la casa do Pereiro; te pondré en contacto con OCANDIL es la tía de los niños afectados por el incendio ella seguro te enviara los datos. En todo caso si visitas el foro da Mezquita encontraras la información necesaria.
No desde que llegamos a Chile nunca mas he retornado (las esperanzas no las pierdo) y de hacerlo sera con mi querida chilenita a traves de quien Dios me ha regalado tres magnificos y buenos hijos.

Saludos ... (ver texto completo)
Gracias, Sr. Blas. Está usted en todo. Se ve que es buena gente. Un abrazo y que se cumplan sus sueños, creo que se lo merece.
Hola, me alegra volver a saber de ti, ya veo que no has vuelto por estas tierras, pero estoy segura, que si te lo propones vendras, que a tu Chilenita, y a tus hijos les gustara ver donde has crecido, que eso siempre se lleva dentro, los recuerdos de la infancia, no se borran, igual que sean buenos o malos, por eso los conservamos, dicen quien renuncia del pasado pierde su identidad, bueno seguiremos en contacto, para contar cosas, pero buenas, no como lo de casa Pereiro, eso si es desgracia, nos ... (ver texto completo)
Hola Sofia; como ves aparecio el Caballero Andante que es Ballesteros y te reenvio los datos que solicitabas (Yo no domino plenamente internet e ignoro esa técnica)- Gracias Ballesteros de ti no se puede esperar menos -; contestando a interogantes anteriores: efectivamente mi nombre legal es Blas pero,
al parecer -la historia es larga - siempre quiso mi madre que me llamase como el Abuelo y todos, familiares y amigos me dicen Santiago (pensando en encontrar a algun conocido en el foro de Chaguazoso ... (ver texto completo)
hola a todos sabed k os sigo desde la rioja
Castrelos é o seu nombre,
de orixen romano, se entende
bello pueblo nas montañas,
entre Lubián y Hermisende.

As casas están mui xuntas
en busca de calor e amparo,
a xente vive mui feliz
tendo veciños o lado.
... (ver texto completo)
Perdón por mi demora. Esa poesía tan bonita que le has hecho a Castrelos, no se lo merece. ¡Gracias! Estás hecho un autentico poeta. Vamos que Rosalía de Castro a tu lado no era nada... ja, ja, ja. En serio además no tienes pereza ni te conformas con poco, eres generoso. Otra vez, ¡gracias!. Yo cuando me sienta inspirada te contaré mis cuentos. Supongo que serán un batiburrillo de cosas pero que contados por una persona a la que quieres y admiras y más siendo una niña, te parece el no va mas. Ojalá ... (ver texto completo)
Vamos a ver como están os veciños dicheme y, me encuentro con tu inquietud por la casa do Pereiro; te pondré en contacto con OCANDIL es la tía de los niños afectados por el incendio ella seguro te enviara los datos. En todo caso si visitas el foro da Mezquita encontraras la información necesaria.
No desde que llegamos a Chile nunca mas he retornado (las esperanzas no las pierdo) y de hacerlo sera con mi querida chilenita a traves de quien Dios me ha regalado tres magnificos y buenos hijos.

Saludos ... (ver texto completo)
Hola, me alegra volver a saber de ti, ya veo que no has vuelto por estas tierras, pero estoy segura, que si te lo propones vendras, que a tu Chilenita, y a tus hijos les gustara ver donde has crecido, que eso siempre se lleva dentro, los recuerdos de la infancia, no se borran, igual que sean buenos o malos, por eso los conservamos, dicen quien renuncia del pasado pierde su identidad, bueno seguiremos en contacto, para contar cosas, pero buenas, no como lo de casa Pereiro, eso si es desgracia, nos ... (ver texto completo)
GRACIAS: Y perdona por cambiarte de nombre, como vi Santiago entre parentesis, crei que asi te llamabas, pero es Blas, ¿cierto? ya veo que eres de Chaguazoso y lei la historia del año 51, que increible, pero cierta, yo me pregunto, si no has vuelto por aqui nunca, o has venido de vacaciones, lo que no se bien si tu lees en otros foros, parece ser que estas enterado de la casa que ardio en Pereiro, yo intente hacer una transferencia y faltan datos, ¿tu podrias aclararmelo? si no te resulta molestia. ... (ver texto completo)
Vamos a ver como están os veciños dicheme y, me encuentro con tu inquietud por la casa do Pereiro; te pondré en contacto con OCANDIL es la tía de los niños afectados por el incendio ella seguro te enviara los datos. En todo caso si visitas el foro da Mezquita encontraras la información necesaria.
No desde que llegamos a Chile nunca mas he retornado (las esperanzas no las pierdo) y de hacerlo sera con mi querida chilenita a traves de quien Dios me ha regalado tres magnificos y buenos hijos.

Saludos ... (ver texto completo)
Eu tamen istou dacordo coa sua mensaxe, más ô meu xefe simpre istá de acordo co que voçe di, oxe nahún. Coisa que eu aporbeitei pra perguntarle por qué,-me contestou, nahún veis ô que dice ahí que moitos debemos aprender,-ô que eu respondin a tocar a gaita,-decindo él ssín cabeza de corzo, logo non vexas, tudos musicos.
Sñr. Prat, ainda que nas mensaxes anteriores que bostede eliminou, observei que bostede e coservador, pero nesta mensaxe as verdades diceas tan grandes como a propia catedral de Santiago.
Sempre penséi que esta palabra era exclusiva das Portelas, como "faínto".
¿Estamos todos a falar das fresas?
En galego normativo utilízanse as palabras "amorodo" e "morote".
Hai vinte anos tiñamos na escola de Lubián o grupo infantil TEATRO AMORODIOS, grupo que presentou varias obriñas en Sanabria e Carballeda, en Zamora capital e nas "Noites do Canto da Rá" (Verán Cultural) de Xinzo da Limia. Eran unha delicia que prestixiaba a nosa escola por eses mundos de Deus.
Para min amorodio e unha fresa, que por certo estan muy boas. Eu picaba nelas, ben nos ortos, que estaban postas pola bordiña, ou ben na beira dos camiños, tales como o do teixo, onde tamen habia arandos, que tamen estaban muy bos. Unhas eran cultivadas, e dulces, as da beira do camiño eran salvaxes e mais acedas.