Hola, con todos estos datos ya se de que familias vienes, conoci a tu padre, me hizo varias fotos, conozco a tu hermano el que tiene el bar en villavieja, nos aprecia mucho cuando estamos de vacaciones, cada noche vamos a cenar alli, hace unas mollejas buenisimas, dime como anda de salud, el verano pasado lo vi muy desmejorado, bueno no dejes de pasar por hedradas el proximo viaje, me gustaria saludarte, si estoy por alli es facil, preguntas ha alguien, porqe somos, 4 y el gaitero, como se suele ... (ver texto completo)
Hola, Sofía, soy M. Teresa, Tere para los amigos. Muchas gracias por preguntar por la salud de mi hermano, mejoró un poco respecto al verano pasado, pero sigue con esos tremendos dolores en las piernas que no lo dejan vivir. Todavía no hay diagnóstico cierto y, sin diagnóstico tampoco puede haber tratamiento adecuado. Ya le diré que te preocupaste por él. Y tienes razón en cuanto a sus molexas, no hay otras iguales, mis hijas y yo estamos deseando ir para pedírselas de nuevo. Y su pulpo con cachelos. ... (ver texto completo)
Igual de sorprendido me quedé yo. También lo he leído hasta el final.
Pablo dónde cobramos el bingo.

Cierto dia de verano dos chicas brincando en la arena, estaban trabajando mucho construyendo un castillo de arena con torres pasadizos ocultos y puentes.... Que siga otro.
Cando iba de Madrid a Vilavella tardaba catro horas e media a veces algo mais, ahor catro escasas e cando se podía pasar
de 120 k. podías chegar en tres e media pero iso era cando os radares non nos pisaban os talons. Efectivamente que non nos coñecemos pero si que oigo falar moito de ti en Vilavella si algunha ves vas por lá espero que nos vexamos vou moito por a Porta Galega e tu creo que tamen asique algun día nos veremos un saudo
Gracias, mestre. Moi clariña e moi didáctica a explicación. Pásame como o Piño, ahora xa podréi escribir "hai" do verbo haber, en galego, sin ter a sensación de que o estaba facendo mal, tantos anos escribindo "hay", que se me quedaba coxo escribir "hai", pero se non existe o "y" en galego, xa non volverei a dudar. Recordo unha vez que meu irmao Luis mandou pintar un letreiro na furgoneta e eu díxenlle: "Luis, ¡que te puxeron "Móbil" en vez de "Móvil"! E él, tan campante, díxome: "En galego escríbese con b". E tuven que calarme, inda que hoxe sigo ca duda, ja, ja. Do que non sei, non discuto. (Bueno, o traductor de Google dice que é con b, pero a saber...:-) Saludos pra todos. ... (ver texto completo)
Gracias Anónimo, buena lección. Ahora puedo afirmar lo que imaginaba y lo que mis ojos no podían asegurar, que es mi tía Sofía. El verano pasado tuve la suerte de saludar en el pueblo a su hermana Amelía que se conserva muy bien y con mucha energía.
Mucho menos imaginar que esa niña tan mona es mi tía Amparo>Desde aquí le mando un fuerte abrazo. Y por supuesto como iba yo imaginar que esa niña que esta en los brazos de la sra Praxedes, fue mi excelente vecina en dos pueblos distintos.
Ángel de ... (ver texto completo)
anonimo.. vaya que tienes verdaderas joyas, en fotos, que aparecen inesperadamente, para los que escribimos, se nota que nos las vas dejando caer, en forma de gotero... para que el deleite sea mejor... tengo que decirte, que posees una gran parte de nuestra historia, la cual tiene un valor muy signicativo para todos los que de alli tenemos, raices... pero yo no conozco a nadie casi de ahi, obviamente si eran del año cuarenta imaginate! pero claro personas muy concocidas estan en la foto.. como el ... (ver texto completo)
Esta foto nos la ha regalado uno de los protagonistas y no es extraño que desconozcais a la mayoria ya que algunos ya no están, y los que quedan ya tienen mucha edad...

bueno vamos a intentar poner nombres a esta joya:

de pie, en la fila de arriba y comenzando por la izquierda: La primera Pilar, hija de la tia Nica y madre de Angelica; Leocadia, hija del teniente; Esperancita, hija de uno que trabajaba en el pozo, alias el chispa; la Siguiente creemos que era de Requejo ¿?; la que está a continuación ... (ver texto completo)
Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Hola a todos los forer@s de las Hedradas.-
Me alegro enormemente que por fin alguien de Las Hedradas se decidiese a participar en su Foro, ya que un mensaje de cualquier persona haciendo referencia a nuestros Pueblos Nativos y a las personas que de nuestra infancia y adolescencia guardamos un grato recuerdo es un motivo de alegría y satisfacción, más si te encuentras alejado de de los mismos.
Yo soy un Forero activo desde el Pereiro hasta Padornelo, normalmente mis escritos los hago en el Foro ... (ver texto completo)
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
No hay señales de que ninguno cabalgan por este foro, y yo solo puedo cerrar la incógnita diciendo, en algún Santo Lugar, estuvieron a la misma hora, estas reinas y reyes, y fueron felices.

Otro día si tengo tiempo, que esto es lo que nos falta a todos, porque el dinero se puede producir pero el tiempo no, hablaré de la niña que no sabía jugar al ajedrez y viendo que su padre perdía dos partidas, le aseguro que ella al menos no perdería las dos.
Yo tampoco conozco a nadie en esta foro. Pensé que una de ellas podria ser Elvira o Martina pero si es del cuarenta y dos.... Dinos lños nombres por favor.
Una reliquia más para la biblioteca de nuestro pueblo.
Me parece imaginar en la fila de arriba a mi tía Sofía y sus hermanas hijas del tío Nieto, pero no puedo asegurar la vista con lo que escribo.
De todas maneras Anónimo cada vez me sorprende más con el capital humano que había para mi desconocido en tan pequeño grande pueblo. Una pena que los genes estén desparramados por el mundo y nadie nos pueda explicar la grandeza de nuestros antecesores.
Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."

Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo ... (ver texto completo)
Pois mira que eu asocio esa palabra con cero: "eres un cerote a izquierda". ¡Hai que ver a de cousiñas que estou aprendendo con vos! Por certo, si me permite, mestre, hai tempo que teño unha duda: ¿existe a y griega no alfabeto galego?
Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."

Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo connotacións con medo ou temor. Haberá que empezar a espetala nos escritos. ... (ver texto completo)