Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?
Si, Pepita, a misma. Entre os 14 e 16 anos fun muto pola Vilavella, por eso me sonan os vosos nombres (casi todos) e conozo algunha xente das fotos. Paseio moi ben naquel tempo e teño moi gratos recordos da xente da Vilavella. Si me dices de que familia eres, seguro que te conozco. Unha aperta.
Xa tiña coñecemento do pasamento de Don Manuel Alonso Novo (nacido en Lubián cando seu pai era o practicante deiquí). Foi senador do PSOE pola provincia de Zamora na lexistura de 1.979-82. Logo abandonou esta formación e integrouse noutra de nova creación (PASOC), na que militou tamén seu irmán Luis (que foi deputado da Asamblea de Madrid), fundada por Alonso Puerta.
Que a súa morte sexa precisamente ese pasamento a mellor vida.
Xúntome o dor pola perda, inda o recordo nun primeiro mitin en Lubián cando saiamos das longas sombras. Tamén recordo o seu pai e a súa nai, e aquelas parlotadas filosofais que mantiñan coa miña abóela a mida que degrañaban as noticias do “El correo de Zamora”. Todos os días achegábanse a Lubián a tomar café, despois a carreteira nova, que como el dicia: “no es apta para mi seiscientos” e a idade o foi apartando pouco a pouco.
Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)
A xustiza neste caso exerceu unha presión estéril. Despois pasou o que pasou, saíron capadores de tódalas casas e foi a perdición de moitos cabritos e porcos.
Pepe y Pablo, gracias por los buenos deseos de recuperación, pues los ánimos nunca sobran.
Un abrazo.
Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)
Xa tiña coñecemento do pasamento de Don Manuel Alonso Novo (nacido en Lubián cando seu pai era o practicante deiquí). Foi senador do PSOE pola provincia de Zamora na lexistura de 1.979-82. Logo abandonou esta formación e integrouse noutra de nova creación (PASOC), na que militou tamén seu irmán Luis (que foi deputado da Asamblea de Madrid), fundada por Alonso Puerta.
Que a súa morte sexa precisamente ese pasamento a mellor vida.
Maripaz! No sabia que tuvieras un achaque, pensé que era un resfriado, pero ya sabes que tu primo te desea lo mejor y una muy pronta recuperación, y me alegra que sigas por aquí, una abrazo muy fuerte para los padrinos y tíos.

Paulina! lo mismo te digo, animo! y que lo positivo se sobreponga a lo negativo.
Hay veces que los años me tiran para tras, pero yo le digo al cerebro tu mira paralante.

Bueno, Dios reparte suerte, pero después viene el carallo del Diablo y nos la quita.
Saludos y salud. Eh! Que sigáis andando por aquí. ... (ver texto completo)
Hola a Tod@s:
Mi mensaje destinado a Paz y Pau, veo por vuestros comentarios que no os encontrais en un buen momento, que teneis unos pequeños problemas, yo desde aquí os deseo de corazón un pronta recuperación y una vuelta a la normalidad, en éste momento que nos toca vivir, los problemas son una constante muy cotidiana que nos afectan a todos en mayor o menor medida. Tenemos que sobreponernos y luchar contra los mismos, así que ¡ánimo, estoy seguro de que con la apoyo de vuestras familias más ... (ver texto completo)
Pau, me alegro mucho de leerte de nuevo, me he acordado de tí y echado en falta tus entradas en el foro. Gracias por desearme pronta recuperación lo mismo te deseo, y si no es ahora espero que más adelante podamos coincidir en el pueblo para pasear y disfrutar los montes que pronto se vestirán de color. Un fuerte abrazo.
Forer@s, buenas vacaciones de S. Santa
hola amigos forenses, hace ya que no participaba en el foro, no se, si es por desanimo! o falta del mismo.... tengo motivos, pero tampoco es justo manifestarlos por este medio... solo eh entrado para desear que tengais una feliz semana santa, y que disfruteis todos los que podais daroos una escapadita por alli... supongo que el pueblo ah de estar maravilloso, con la llegada de la primavera... pasarlo bien... a paz, veo que has estado malita igual que yo, ojala estes recuperada, y puedas darte la ... (ver texto completo)
Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)
¡Muy ben! me gusta ó relato. Hay que reconocer que tuveche moita suerte, mira que si lle da o veterinario por vacunar a parexa contra o errago, como facían varias veces, ¡liaba boa.!
Saludos.
Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)
Hola a tod@s los apasionados de Semana Santa! El año pasado estuve viendo la procesión de las Viudas en el puente de piedra, pero este año me pilla trabajando. Mi fervor por Semana Santa es débil, pues nunca he visto clara la resurrección al tercer día.
Andaría por 12 ó 13 años, cuándo fui a la primera procesión a Sevilla, eramos unos 10 rapaces cansados de jugar y andar por esas calles trilladas de gente de buen carácter. Casi rendidos de caminar vemos un montón de sillas de madera dobladas en ... (ver texto completo)
¡Que envidia me dais todos los que vais a ir! ¡No sabéis cuanta! Yo por esta vez me tendré que quedar"con hondo dolor de mi corazón". Espero que os lo paséis muy bien. Antolín, me alegro mucho de que tú vayas, pasároslo bien y ya nos contareis. Un abrazo muy fuerte.
Hola a todos los foreros, los que estais de vacaciones ya o haciendo el trayecto haasta vuestro destino. Yo no voy a ninguna parte. Aquí llega Semana Santa y uno con las mismas obligaciones y los mismos ocios. Por aquí nos ha sorprendido la noticia de que han detenido al cura por exhibicionismo y esto cae en Semana Santa cuando el fervor cristiano sale mas que nunca a la luz, y es que en todas partes hay garbanzos negros, es que aqui tenemos mala suerte con eso porque el anterior ya dejó el sacerdocio ... (ver texto completo)