Ese año la parra dio unos racimos de campeonato. La podé a finales de Marzo cuando ya estaba con sabia. Algunos pesaban mas de un kilogramo.
Respecto a la poda hice está prueba por indicación de un Ingeniero Agrónomo que como ejemplo puso lo que es un corte en el ser humano y que la propia composición de la sangre se auto cura la herida al igual le ocurre a la herida de la parra con las propiedades de la sabia. Aunque se desangra esta no se seca. La parra está a una altura de mas de tres metros del suelo además del recorrido que tiene por toda la terraza y la cantidad de ramas.
Lo podéis hacer sin miedo y claro está que dependiendo en la zona donde "vive la parra" ya que no es lo mismo la zona Norte que la zona Sur de España ya que en esta última los frutos son mas tempranos.
Sin miedo y buen provecho. ... (ver texto completo)
O tempo sique igual, non se pode nin salir de casa... un dia mais. Un abrazo a todos
Muy bonitas fotos. Da bastante tristeza al ver a Balbina tan llena de vida ahí (Y ya no está con nosotros.)
Varios días visito vuestro foro esperando la historia del lobo, yo como también he tenido algún encuentro con ellos, me traen recuerdos, ahora hasta los encuentro agradables, en aquel momento, no mucho.
Sigo esperando, ¿Cuando va a ser.? SALUDOS.
A ver si mañana puedo ser, que hoy me enrrollo el futbol.
Si alguna vez vuelven a casarse hacerlo con un arqueólogo. Cuanto mas vieja te hagas, mas encantadora te encontrara.

Saludos
Muy bonitas fotos. Da bastante tristeza al ver a Balbina tan llena de vida ahí (Y ya no está con nosotros.)
Varios días visito vuestro foro esperando la historia del lobo, yo como también he tenido algún encuentro con ellos, me traen recuerdos, ahora hasta los encuentro agradables, en aquel momento, no mucho.
Sigo esperando, ¿Cuando va a ser.? SALUDOS.
Castrelos bajo la nieve.
... y sigue nevando con ganas, como hace tiempo no lo hacia. Cuando yo era una niña, nevaba tanto que a veces subía por encima de los tejados, y la gente tenia que hacer túneles para poder salir a la calle. Yo sentía, entonces, tanta alegría que seria imposible de describir. Seguro que los mayores no sentirían la misma emoción que los pequeños, ellos tenían que darle de comer al ganado y en estas circunstancias no era nada fácil. Paradojas de la vida, con aquellos inviernos ... (ver texto completo)
Non está mal pensado irse nesta época para Chile, polo calor, pero se baila tanto a terra igual non dou levado o ritmo.
Polo de ahora quedareime en Galicia, aunque hoxe toca quedarse en casa polo temporal. En Lugo hai riesgo de bastante neve. Esperarei para viaxar cuando veña o bo tempo.
Parece ser que os argentinos son os que teñen o ego mais, alto, daí deduzco que o Varela debeu vivir cerca da fronteira, porque él tamén lle chega, non me parece mal, está ben ser positivos.
Saudos a todos os ... (ver texto completo)
Quero que alguén me diga onde fai bon tempo, a cada sitio que vou chove mais, hoxe na Coruña parecía o inferno; encima duas horas de retención por un accidente na A-6, vou ter que pasar os días que me quedan de vacaciós ó lado da chimenea.
Esto ten un culpable: O"señorito", que te da as vacaciós cuando lle interesa.
Unha aperta.
A tua edede non se pode decir que se sea vello iso era en xeneracions pasadas e ahora co retraso da xubilación nos van a dar un respiro pro paso a terceira edade non era a miña intencion chamarlle corroza a ninguen, a miña anterior mensaxe ten unha nior significancia. un saudo
hola
que trasporte mas ecollogico
un beso
Modesta! Aparte de ser un transporte ecológico de tracción animal de aquellos tiempos, ni las piedras eran obstáculos.
estamos todos intrigados con la historia del lobo
Anónimo! Me falta tiempo, pero ya repitiere la historia del lobo rabioso.
Adelanto, que era un lobo rabioso y una loba que lo cuidaba.
¿Mi abuela Pablo?, no la reconozco ¿cuál de las dos? mariana o Laudelina?. La verdad es que no conozco a casi nadie parece que no soy de Padornelo. Las procesiones de entonces si que eran bonitas y se ve a la gente muy devota en ellas. No recuerdo Carmen cuando se bendecian los camposs, que pena porque debia ser una procesión bonita ¿hiban por todos los campos? o tenian una ruta determinada pora cada ocasión?. Pablo cuéntanos la historiua del lobo
Isabel! Todas estas mozas son las que nos pasaron el relevo y las vemos por Padornelo todos los veranos, menos Balbina del tío Manuel.
Tu abuela Mariana, poco me recuerdo, Laudelina, nada, pero esa señora que esta delante mi padrino y detrás de Balbina del Tío Abilio, se parece que es de tu Familia, tal vez este confundido.
Ya repitiere la historia del lobo, como es real no se olvida.
Bonita foto.
Modesta seguro que te acuerdas de esta foto esta sacada viniendo de la lagoa
La de rojo es mi hermana y la de atras es tu hermana Feli.
Le gustara mucho a mi hermano porque esta el perro, a ver si se acuerda como se llamaba. UN ABRAZO CONTE.
hola
que trasporte mas ecollogico
un beso
A xente antes actuaba mui a la buena.
Eufrasia tiña que ir os médicos a Ourense, colle o tren na estación de Lubián, nada máis subir, xa no pasillo vei moita xente e dice, rediola donde me sento eu ahora, busca busca, ala vei un asiento, se coloca comodamente, frente a ela ven sentado un madrileño todo finchado, co pelo engomado (igual era Mario Conde) é con un chicle na boca sin parar de mascar.
O chegar pola Gudiña mirámbase un o outro, él nin a veía, dicelle a Eufrasia con toda a educación, ... (ver texto completo)
Nuestras queridas vecinas, Balbina, Emilia, Luisa, Balbina, la abuela de Isabel, y mi querido Tío y padrino Bienvenido, y perdonarme los demás porque no los recuerdo.
¿Mi abuela Pablo?, no la reconozco ¿cuál de las dos? mariana o Laudelina?. La verdad es que no conozco a casi nadie parece que no soy de Padornelo. Las procesiones de entonces si que eran bonitas y se ve a la gente muy devota en ellas. No recuerdo Carmen cuando se bendecian los camposs, que pena porque debia ser una procesión bonita ¿hiban por todos los campos? o tenian una ruta determinada pora cada ocasión?. Pablo cuéntanos la historiua del lobo