Xa tiña coñecemento do pasamento de Don Manuel Alonso Novo (nacido en Lubián cando seu pai era o practicante deiquí). Foi senador do PSOE pola provincia de Zamora na lexistura de 1.979-82. Logo abandonou esta formación e integrouse noutra de nova creación (PASOC), na que militou tamén seu irmán Luis (que foi deputado da Asamblea de Madrid), fundada por Alonso Puerta.
Que a súa morte sexa precisamente ese pasamento a mellor vida.
Xúntome o dor pola perda, inda o recordo nun primeiro mitin en Lubián cando saiamos das longas sombras. Tamén recordo o seu pai e a súa nai, e aquelas parlotadas filosofais que mantiñan coa miña abóela a mida que degrañaban as noticias do “El correo de Zamora”. Todos os días achegábanse a Lubián a tomar café, despois a carreteira nova, que como el dicia: “no es apta para mi seiscientos” e a idade o foi apartando pouco a pouco.
Xa tiña coñecemento do pasamento de Don Manuel Alonso Novo (nacido en Lubián cando seu pai era o practicante deiquí). Foi senador do PSOE pola provincia de Zamora na lexistura de 1.979-82. Logo abandonou esta formación e integrouse noutra de nova creación (PASOC), na que militou tamén seu irmán Luis (que foi deputado da Asamblea de Madrid), fundada por Alonso Puerta.
Que a súa morte sexa precisamente ese pasamento a mellor vida.
Hola Lito y Mikel, me alegro encontraros por aqui, dile a Carmen que me mande un correo que me gustaria tener contacto con ella, bien a mancobar@terra. es o purabarja@vitalube. com.
Y respecto a las fotos de Nela y Feliz yo no tengo ninguna, pero si recuerdo ver una en esas mismas escaleras con Xefa y Mariquita, cuando la encuentre te la envio. Un saludo a los dos.
pura carmen no tiene email pero cuando quieras aqui estamos por cierto en markina teneis vuestra casa para cuandoquerais.. carmen se ha emocionado pues pensaba q no tenioa nada ni nadie alli

un beso mikel
bueno tambien tuvisteis a dos pelmas por ahi,,, muchas gracias por el cafe.. la tertulia... y por el sentimiento de cariño q percibimos... un abrazo a todos... el aguardiente de hierbas muy rico
un besazo lito y mikel
Hola Lito y Mikel, me alegro encontraros por aqui, dile a Carmen que me mande un correo que me gustaria tener contacto con ella, bien a mancobar@terra. es o purabarja@vitalube. com.
Y respecto a las fotos de Nela y Feliz yo no tengo ninguna, pero si recuerdo ver una en esas mismas escaleras con Xefa y Mariquita, cuando la encuentre te la envio. Un saludo a los dos.
Estuve en Pereiro este fin de semana pasando el San Jose con mi padre y mi hermana, y el resto de mis hermanos y cuñados, nos juntamos todos. Esta cada vez mas apagado, claro no me extraña, los pocos que quedan se nos van muriendo. No se si sabeis que este fin de semana nos toco el entierro del Chus (de la Morena), es que yo solo voy alli a entierros... Ni un nacimiento, ni una boda, nada de nada, a ver si alguien se casa y lo viene a hacer alli....
bueno tambien tuvisteis a dos pelmas por ahi,,, muchas gracias por el cafe.. la tertulia... y por el sentimiento de cariño q percibimos... un abrazo a todos... el aguardiente de hierbas muy rico
un besazo lito y mikel
hola nos alegra ver esas fotos con años de edad,,, nosotros por desgracia no tenemos fotos ni de nela y de feliz seguro q entre todos aparece alguna
bueno somos carmen, lito y manel nietos de xefa gracias y un abrazo
Hola Lito! mira que fai tempo que no te vexo, nin o Manel mais a Carmen. A ver si pronto podemos comentar en persoa estos recordos tan bonitos que se nos veñen a memoria o ver estas fotos do noso querido pobo. Saludos a toda a familia
hola gel aqui estoy en tolosa con carmen, enseñando la casa de pereiro a la pequeña de carmen... esperamos poder utilizar este medio para saber algo de todos los del pueblo por el mundo, yo estoy con la intencion de hacer algo ahi... todavia estoy perdido sin saber donde estan la mayoria de las cosas.. bueno recbe un fuerte beso a vosotras de nuestra parte esperamos vernos y falaren esas escaleras...
Hola Paquita. A mi me consta que eres una buena gallega y aunque te fuiste de Vilavella cuando eras muy pequeña nunca la has olvidado, asique bien venida al club de los gallegos
Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?
Peteretiño espero una respuesta a mi invitación.
Para Amador. Cuando quieras nos vemos aqui en la sierra y nos comemos un caldo Galego o una paella, cuando quieras me llamas y lo hacemos aqui en mi casa para recordar tiempos. Un saudo a todos Galegos do mundo y que este foro siga asi de cachondo.
no escribo en gallego, porque llevo muchos años fuera de galicia, y meteria la pata pero me siento gallega y hablo de galicia y villavieja por donde voy. no se quien es (inda cho sei)..... MUCHOS ABRAZOS PARA VILAVELLA (PEPITA HOLA GUAPA).. BESOS. MARCOS FRAN MUAC..........
"El gallego se siente, no hace falta escribirlo", discrepo: é necesario escribilo, falalo, ensinarllo os nosos fillos e fomentar o seu uso sen complexos xa que de non ser así unha lingoa está condenada a desaparecer. Non quero imaxinar a Castelao, Rosalia, Curros, Pondal,... escudandose en "no es necesario escribirlo"
Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)
Hola Pepita! Estou totalmente contigo, vou a perder a vergonza de escribir o galego con faltas, e escribilo tal como o falo. Eu tamen me sinto orgullosa de que se me note que son galega, pero eso de que alguns de outras provincias, casi sin abria a boca xa te veñan con tipico topico: gallega ¿no?, xa me cansa. Si, son galega, e qué, non sera unha desgracia, digo eu.
A semana pasada entrei en Amsterdam nunha tenda onde venden productos españois. O pan era por certo galego, segun dixo a boa muller. ... (ver texto completo)
Hola Peteretiño. Non sei por que e suete pra Vilavella que Inda-cho-sei non perteneza a ella. A verdade, que mais da. Tampouco fai falta ser tan encollidos. Eu son galega en cualquera parte que me encontre, e cuando me atopo con alguen que sin ser galego respeta o meu idioma e ainda o escribe mellor ca min e algo que valoro moito, porque a decir verdade hay mutos galegos que desprecian a sua lingua, e isto non e critica cara ninguen, que quede claro, simplemente a constatacion de un feito que todos conocemos.
Por muto tempo que votes fora de Galicia, o que ben se aprende non se olvida. Os que estan fora e non o falan e porque non queren o porque non llo enseñan. E repito, cada cual e libre. A mayoria dos galegos que estan (mos) fora creo que, si cabe, ainda se sinten mais galegos que os que non tuveron que irse, porque a morriña fai aflorar sentimentos moi profundos.
Eu identificome totalmente co poema de Victoriano Taibo. E mais, penso que o galego que non fala a sua lingua e galego a medias. Pero esto e unha opinion muy personal, sin pretensions de que naide se sinta aludido ou aludida. Saudos ... (ver texto completo)