Hola amigos: Acavo de chega de Vilavella he pasei un frio orríble, todos os días chovendo esta maña saliu o Sol he parecía que iva a mellorar o tempo pero eso das cinco da tarde empezou a caer un auga-neve eladora (en Padornelo nevaba a ceo aberto) no tempo que alí estuve non me encontrei con mais de cuatro porsonas pola calle, prero si que había xente porque a plaza estaba chea de coches. Cchoveu tanto neste inverno que astas calles estaban cheas de musgo llos rios ivan a reventar de agua o do recubeiros ... (ver texto completo)
Son pequeños recuerdos que me gusta ver de vez en cuando aunque no me hace falta verlas para recordarme de todos
un beso prima
Los de adelanre son Gerardo y el pequeño es el Paco Hijo del Pepe y sobrino de Domingo y Paca
un abrazo
As de atras mais o mozo entre elas reconozcos a todos, o que esta en primeira fila dudo entre o Manolo irmau de Marcelina, ou o Gerardo, pero, ¿o pequeno?, nin idea.. que alguen me aclare a azotea. Saudos e boa Pascua
Yo no se de donde sacas esas fotos, hay que ver que tesoros antiguas tu guardas. Un besazo a todos.
As de atras mais o mozo entre elas reconozcos a todos, o que esta en primeira fila dudo entre o Manolo irmau de Marcelina, ou o Gerardo, pero, ¿o pequeno?, nin idea.. que alguen me aclare a azotea. Saudos e boa Pascua
Hola a todos que bueno lo de este foro ayuda a recordar personas como Lito que seguro el no se acuerda de mi yo me acuerdo de cuando eran muy niños, eso quiere decir que ya estoy viejo pues de la generaciones anteriores me recuerdo de todos. Es bueno no olvidarse de donde uno nace, siempre hay recuerdos buenos y los no tan buenos hay que tomarlos como vivencias y ojala Como Lito muchos traten de hacercarse al pueblo, que en todo caso lo mas bonito que tiene es su gente.
Bueno el ande por alli en ... (ver texto completo)
Pois si que me conoces, como lle dixe o Juan, que tamen he teu primo ¿non?. Nos viviamos enfrente da casa da chata unha casa con un corredor a miña irma e eu somos gemelas, seguro que xa te darás conta. Non sabía que estabas en Holanda nin que se hbía morto a tua mai. Un saludo´por certo o Peteretiño e meu primo.
Claro que me acordo de ti mais da tua irma e de teus irmaus. Un saudo pra todos. O Juan si que e meu primo. El, pola parte da sua nai, e primo do Enrique.
O teu primo, o mome faiseme conocido, pero a el non o encuadro.
Boa Pascua. Saudos
Lito e Carmen, aunque se nos foron os seres mais queridos, no Pereiro sempre teremos a nosas raices, e mentras o ir por a calle te encontres con alguen con quen charlar un rato e recordar tempos bonitos, sempre teremos algo polo que ir a el. O fin io cabo, casi todos somos parentes, ios que non o son e como si o foran. Apertas
es por ese enraizamiento en la tierra por lo q me he decidido a intentar hacer algo en pereiro.. porque sino la casa de la abuela tb se va al suelo y el resto de cosas desaparecen... esperamos vernos pronto
un abrazo
Esta SEMANA SANTA me voy a Vilavella, se que el tiempo no va ha ser muy bueno pero no impota se aguantará yo cuando salgo del tunel de la Canda y veo al fondo ese pueblo se me llena el cuerpo de alegría haga frio, llueva o caigan chuzos de punta, lo que importa son esos airiños que te llenan los pulmones y te arrastran con toda esa contaminación que llebamos en ellos. un abrazo a todos
Quien me iva adecir que el inda-cho-sei eras tu, como pasan los años he visto las fotos de las fiestas que haceis en LUBIAN, hay que ver como os lo pasais seguis la misma linea de antaño. Algunos los he conocido otros no me gustar, ia saber que es de Tino y su primo que creo que se llamaba Miguel Angel. hace años estaba en Mdrid me llamó para vernos un día y al final no se porque no nos llegamos a encontrar. El y Tino siempre nos llamaban primas que tiempos aquellos, cuentame algo sobre ellos ¿Vale?
Pois si que me conoces, como lle dixe o Juan, que tamen he teu primo ¿non?. Nos viviamos enfrente da casa da chata unha casa con un corredor a miña irma e eu somos gemelas, seguro que xa te darás conta. Non sabía que estabas en Holanda nin que se hbía morto a tua mai. Un saludo´por certo o Peteretiño e meu primo.
Don Peteretiño. Rosalia e demais ilustres galegos predicaron co seu exemplo. Ahora, si se molestaron en clasificar os galegos, eso sabran-ho eles. Algun pensamento ainda lle quedaria no tinteiro. Unha cousa e como eres, outra como te ves e a terceria como te ven os demais, e pra cada cual a tarea de clasificarse a si mismo da maneira que lle pete e que mais feliz lle faga. E os demais a seguir opinando, eso si, estou de acordo contigo, sempre con respeto. Saudos
Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?
Si, Pepita, a misma. Entre os 14 e 16 anos fun muto pola Vilavella, por eso me sonan os vosos nombres (casi todos) e conozo algunha xente das fotos. Paseio moi ben naquel tempo e teño moi gratos recordos da xente da Vilavella. Si me dices de que familia eres, seguro que te conozco. Unha aperta.
pura carmen no tiene email pero cuando quieras aqui estamos por cierto en markina teneis vuestra casa para cuandoquerais.. carmen se ha emocionado pues pensaba q no tenioa nada ni nadie alli

un beso mikel
Lito e Carmen, aunque se nos foron os seres mais queridos, no Pereiro sempre teremos a nosas raices, e mentras o ir por a calle te encontres con alguen con quen charlar un rato e recordar tempos bonitos, sempre teremos algo polo que ir a el. O fin io cabo, casi todos somos parentes, ios que non o son e como si o foran. Apertas
¡Mira que mereceu a pena recuperar esta fonte!, eu xa nin me acordaba dela e cuantas veces pasei por ahi