Vigo?
Monsieur, vous n'êtes pas sur le bon chemin. Moi, j'habite sur les grandes montaignes, dans un petit village.
Au revoir.
Bonita palabra. Noutros eidos dícenlle zocos, tamancos ou galochas. Para min sempre foron zamancos.
A min facíamos meu pai. A madeira era de bedulo. Logo púñame unhas ferraduras coma as dos xumentos para que durase máis o piso. E xogabamos ao futbol con eles no adro da eirexa nos recreos da escola. Os dianteiros traguíamos sempre as canelas esfoladas polas couces dos defensas.
Menos mal que de mozos xa non os levabamos para xogar cando íamos á Vilavella, porque se os defensas os calzasen, pobres ... (ver texto completo)
¿Pero tan pouca cousa tés que facer en Vigo, pra adicar tanto tempo e enerxia a estes foros das "aldeias" da montaña?. Se queres eu douche angún enderezo....
Como colofón a la historia del “Frances”, aquí va mi aportación. Después de haberla escuchado, contada por el padre de la Casa del Perú, q. e. p. d., intenté averiguar algo mas sobre ese personaje tan misterioso. Localicé el pueblo, en realidad se llama Nebias y efectivamente pertenece al departamento del Aude, en la región francesa del Languedoc-Rosellón, cerca de la frontera española. Como resultado de las gestiones que realicé, que no voy a pormenorizar, logré identificar a la familia del señor ... (ver texto completo)
Pois resulta que o médico tamén é amigo meu. Un bó amigo de hai moitos anos.
A ver se somos todos amigos, carallo!
Se este menda quixera mandar unha mensaxe personal, utilizaría un email, unha carta ou unha flor.
¿Ou non lle entra na cachucha que o foro está aberto a tódolos cheiragateiras coma min?
A miña entrada neste foro non é debida ao mensaxe de KDT, senón á invitación do ínfulas ese que pensa que un foro coma este é prácticamente da sús propiedade.
Polas pistas que da o pedante, dame que KDT e máis eu somos amigos de hai moito tempo. E imos seguir amigos deica o fin do mundo, se o mundo tivera fin algún día.
Unha boa aperta, KDT.

Saúdos tamén para ese 25 polos relatos do meu mestre BEN CHO SEY.
Sinto non poder felicitarte onte pero non había cobertura en todo o día. polo tanto espero que pasaras un bo día e te regalaran oitísimos regalos, e ante todo perdón polo retraso (FELICIDADES) Un vico
Gracias hemanita, no tienes porqué pedirme perdón, loque cuenta son la intención y los buenos deseos y yo sé que los tuyos lo son.
En cuanto a los regalos, (materiales) no me quejo, para mi siempre es suficiente, cualquier cosa la acepto con cariño y agradecimiento. Pero, sin duda, el regalo mas grande lo recibo todos días, por parte de la familia.
Un beso grande, y gracias otra vez.
Dia 8 de Mayo ano 1969, Zé pescando tudo día uhma merende xeitosa y uhma gata preciosa. dirán voces que tein que ver isto co foro da Gudiña, pois que os rios de aquí logo xuntanse co rio Cabanelas. Aquela gata so le faltaba falar, pois ben a coisa ten miga, e posible que os señores nunca oviran tal coisa, pode ser certo, o caso e que a mencionada regalarama un primo que a truxera do Brasil. Co-
menzamos a pescar serían as 7 da mañan, levantaba o rabo só había un escalo Zé pra diante, levantaba pata ... (ver texto completo)
Este individuo é polo menos tan individuo coma vostede. Tal vez menos singular, polas ínfulas que a vostede o fan único.
Eu son da CHOZA DE LAGARELLOS, na mallada do mesmo nome, no termo municipal de Porto, onde meu avó vivía cando gardaba a vacada de Lubián polo torresmo, que así se chamaban as especies coas que pagaban os veciños, donos do gando.
A miña choza, que é de todos, non ven tendo escudo heráldico. Pero sirve como alpendre para montañeiros, excursionistas, cazadores e gandeiros, alá ... (ver texto completo)
Assín me gosta Inda Cho Sei, voçe pon os puntos sobre as ieés. Xa era hora que alguién con talento poña no sitio que merecen a alguns. Digo isto por o menos prezo que eu teño recibido de algún gaxo, sin motivo ni razahu que o xustifique. Xa sabe que sahu un bon ademirador de voçe.
Fay unhos minutos que acavo de chegar de Vilavella e xa a voto de menos, que lexos e a vez que cerca a sinto e o que mais me molesta e que asta dentro de 5 meses xa no na volvo a mirar. Que ve-no pasei, que vo tempo facía aunque onte a noite como chovía, pero esta mañan apareceu un día bastante vo. Por fin e despois de tantos anos por fin estube no magosto tan desxado e tamen comí unhas filloas boísimas e feitas por un madrileño. iso si que ten mérito ¿ou non?. Varela donde estabas que te perdiches o magosto. Bueno espeero habe-vos posto os dentes largos, largos... a todos aqueles que nos fustes jajaja..... ... (ver texto completo)
Sinto non poder felicitarte onte pero non había cobertura en todo o día. polo tanto espero que pasaras un bo día e te regalaran oitísimos regalos, e ante todo perdón polo retraso (FELICIDADES) Un vico
Sinor Xoseba, le voy a contestar por educación. Isto aprendino de voçe, más eu teño motivos pra decerlo, nahu sey se será dos da tajuela, ate me parece o Vicoña disfrazado. Dice voçe que eu sempre istou a nombrar o xefe, pois e verdade mire eu teño uha dependencia economica de él, pois si nahu fora assín xa ca non istaría. Un gaxo que cando vey a sua mensaxe, so sabe decer íste e dos meus, que podo isperar. Más cando veñen con diñeiro a comer, nahu dice a palabra que eu non me atrebo por respeto ... (ver texto completo)
Señor Zé: Contestando a su pregunta sobre el castaño en cuestión. Le digo que efectivamente allí está fue testigo de muchas historias en mi juventud, iban las jóvenes allí abrazarsen a él, decían que trasmetía mucha energía, sobre todo las señoras mayores, comentaban que las jóvenes que se fuesen a casar pronto, tendrían
suerte en el matrimonio. Por mi experencia pude comprobar que efctivamente, alguna que yo abracé debajo del mencionado castaño, tuvo mucha suerte en el matrimonio. No sea malo señor ... (ver texto completo)
"Noviembre lluvioso, año copioso".

"Siembra en Noviembre, barbecha en Diciembre".

"Por Todos los Santos, trigos sembrados, y todos los frutos en casa guardados".

Salud.
Este individuo é polo menos tan individuo coma vostede. Tal vez menos singular, polas ínfulas que a vostede o fan único.
Eu son da CHOZA DE LAGARELLOS, na mallada do mesmo nome, no termo municipal de Porto, onde meu avó vivía cando gardaba a vacada de Lubián polo torresmo, que así se chamaban as especies coas que pagaban os veciños, donos do gando.
A miña choza, que é de todos, non ven tendo escudo heráldico. Pero sirve como alpendre para montañeiros, excursionistas, cazadores e gandeiros, alá ... (ver texto completo)