Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
Bueno o término CHATEAR a o que me refería, con relación o Don Pedro da Herrería, era que tomaba bastantes chatos (vasos) de viño. Desde logo que non había ordenadores por aquel entonces. Pero recorda que a informática xa existía no tempo dos piratas, m pois éles xaq teñían (en términos andaluces) Sed de Ron = cdrom.
E un chiste.
Disculpa, más nahún cain ô primeiro na coisa, más algo ô respeito de íse sinor foi tudo un caballero con nos, poucos sitios me tratarín tan béin y tiña un viño tinto que nos dixo co trouxera da terra quéinte (Portugale),él tiña la un criadito que parecía bon home, más como si le faltara un bocadito de reflexos, quéin segaba béin era un fillo, eu quero pensar que se chamaba Melin, xa digo traballamos uns tres días pra él.
Unha aperta.
Amigo: Alégrome que teñamos lembranzas en común. Eu me acordo que chegaban a A Gudiña cuadrillas de segadores, cantando, porque seguro que as penas da alma se camuflan cantando. As cuadrillas a compoñían homes, mulleres e algún rapaz pra traer e repartir o barril da augua. Cobraban pouco, e iba incluida a comida. Normalmente dormían na Palleira. A miña familia, solía contratar unha cuadrilla de 8 segadores durante 3 días.

O Benito, que era panadeiro, resulta que era o meu padriño. O fillo, que ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, tes más razón do cun santo, de dormir nas pañallaregas, assín era olla que eu dormía mellor daquila, que ahora na cama, tambéin recordo a contratar leiras grandes, más íso sempre ô facía ô xefe da cuadrilla. Cuando sucedia iso ô viño comprabasmolo a un sinor quero recordar que se xamaba Queipo ou Quepo nahún sei se ô digo béin y as sardiñas a un tal Seberiano que vivia cerca do Apareció. Me alegro que ô Benito fora seu padriño, munto bon home, más eu do fillo nahún dou conta, pasarín ... (ver texto completo)
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Precioso el poema de Follas Novas, Gel. Disfruto mucho leyéndolos. Un abrazo. José.
E unha alegria para o foro que aparecerais, pero sobre todo que esteais ben.
Un saudo pra Cartagena e pra Eibar.
Gracias Barxes, aunque Gel ya se ha adelantado con un precioso poema, (como ves tampoco estaba de vacaciones), estoy preparando algo referente a Cartagena en plan curiosidades, que pronto os contaré. Ahora hace falta que nuestro vasco, a parte de flores nos mande algo más, aunque sea metiéndose con el marino. (Yo es que soy pelin masoquista, ¿sabes?). Un abrazo. Xosé.
Mikel, que evolucione a recuperáción e que Lito te siga coidando así de ben.
Apertas
O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Se me va el cura D. Alfredo. No me acuerdo de él. En mis tiempos estaba D. Primitivo, D. Camilo (que creo anda por ahí cerca), D. José, amigo de D. Pedro de la Herrería y D. Lisardo. Por este orden.

Mi hermana tiene una peluquería cerca de donde tomas café.

Mis escapadas son hacia La Manga. Prec isamente el 18 de este mes Hemos estado en San Pedro del Pinatar, en el Hotel Balneario Talasia celebrando nuestro 35 aniversario.

Estoy de acuerdo contigo en que hay que pasarlo bien. Lo único que ... (ver texto completo)
Perdonad que saque temas ya obsoletos en el tiempo, pero quiero dar mi modesta opinión sobre el AVE.

Bienvenido AVE, símbolo de progreso. orgullo para Galicia que seamos la Puerta de la misma.

Igualmente que ha sido progreso la Autovía.

Los dos eventos nos han unido, mas bien dicho nos han acercado un poco mas al resto de España, (ya que nunca hemos estado desunidos).

Matizo: Autovia: Tengo muchos (casi todos) compañeros que, camino de su lugar de formación pasaban por el pueblo, paraban, ... (ver texto completo)
Me habló mi hermana. Posiblemente hayas salido en conversaciones en el Centro Gallego, aunque sin definirte fisicamente. Precisamente ayer le he comentado tu presencia, ya que soy nuevo en el.

También tengo un hermana en Verín.

Yo ya no sé de donde soy. Pienso que terminaré siendo apátrico: en Benidorm estuve el año pasado. Ya no es nuestro ambiente. Demasiado enfocado al turismo internacional.
Suelo pasar tres meses en Madrid, Cuatro meses de verano en Aguadulce, (Almería) lugar tranquilo, ... (ver texto completo)
Amigo Toño, gracias por tu aportación, yo, que quieres que te diga, a mi, quizas por ser tambien de letras, me satisface mas la teoria que yo expuse, porque la tuya, sin ánimo de polemizar, me parece mas tirada por los pelos. En cualquier caso ahí estan las dos para que la gente pueda elegir la que mas le satisfaga. Hablando de otra cosa, que tal anda tu hermano Pepe a quien hace muchisimos años que no veo. A ti te ví hace ya algunos años, tambien bastantes, estabas en compañia de tu mujer y nos ... (ver texto completo)
Me alegro que nos hayamos encontrado en el café de Avelino. Aunque no te pongo cara (de momento). Pero te tengo entre varios candidatos. Posiblemente haya tenido relaciones laborales con compañeros tuyos. Desde luego, de momento solo me falta saber en que parte del pueblo te encontrabas antes de caerte del guindo.

También me queda la duda si nos hemos encontrado en un puerto de la costa Atlántica o Mediterránea.

La verdad es que no voy tanto como quisiera por el pueblo. Ya sabes, la familia, ... (ver texto completo)
Hola casa del Perú. ando un poco despistado, porque he tenido noticias tuyas en Buenos Aires, pero han sido muy vagas. Parece ser que andas por Verín y Madrid. Bueno, con relación a que a Gudiña sea tierra de tus antepasados, creo que también es la tuya, mía y nuestra, ya que nuestra tierra es depositaria de nuestros sentimientos mas profundos, nuestras penas y alegrías, nuestros amores y desamores, nuestros vivos y nuestros muertos. Y ese es un patrimonio sentimental, que a Dios gracias, está exento ... (ver texto completo)
Hoy terminé la rehabilitación (¿?). y como decimos los marinos: "Listos para dar avante". Xosé.
E unha alegria para o foro que aparecerais, pero sobre todo que esteais ben.
Un saudo pra Cartagena e pra Eibar.
Amigo Camba,íse gaxo que tú falas tambien seguei pra él, munto bon home olla deixounos sólos nuha leira que daría uns 20 carros de palla, un cántaro de viño un xamón enteiro queixo y choirizos, y él marchou en busca dun cabrito a meio día, nos eramos uns 11 segadores más un rapaz que era un bocadito mayor do que eu que creo se xamaba Melin a coisa que nos tratou munto béin, más ô que eu nahún sabía e que chateara se entonces nahún había ordenadores. Recordo que nos deu groxeta y tabaco pra tuda malta, ... (ver texto completo)
Bueno o término CHATEAR a o que me refería, con relación o Don Pedro da Herrería, era que tomaba bastantes chatos (vasos) de viño. Desde logo que non había ordenadores por aquel entonces. Pero recorda que a informática xa existía no tempo dos piratas, m pois éles xaq teñían (en términos andaluces) Sed de Ron = cdrom.
E un chiste.