Nunha parroquia do Incio na provincia de Lugo habia un crego que tiña a categoria de abad, parece ser que os abades eran como curas superiores, e o obispado os destinaba as parroquias grandes donde tiñan vacas, criados, e terras
. Enton o crego desta parroquia tiña un criado chamado Manoliño, ainda era un rapaciño Manoliño unha mañan do mes de xuño lebou as vacas a un prado chamado a Corguiña, e nunha uceira do alto do prado topou un niño de merla que xa tiña os merlos con plumas, foi pola decada ... (ver texto completo)
Por favor, mi familia necesita la ayuda de esta organización que necesitamos para localizar el Certificado Literal de Nacimiento de mi abuela materna, nacida en Pueblo de Fumaces, província de Orense, en 28 de febrero de 1892. ¿Existe algún departamento en el gobierno que se le puede pedir este certificado

Mi abuela y su familia llegó a América Latina en particular en Argentina y luego se trasladó a Brasil donde se casó y tuvo hijos en este país. Cuando llegó a Brasil ha perdido todos los documentos ... (ver texto completo)
Uuuuyyyyy! A algún faille falta moito azucre…Pero neste mundo, como en botica, ten que haber de todo. Hai xente que é loada e admirada polos demais, e hai xente que se loa a si misma. ¡Algo votarán en falta!
Saber respetar a pluralidade de ideas, é o que nos enriquece como persoas.
Por eso a min as veces o ler certos textos levántaseme espontaneamente unha cella. Non me rima que alguén se autocalifique de “verdaderos demócratas y caballeros educados” e se sinta autoridade pra tirarlle a outro “de las orejas” por ter opinións diferentes. Polos seus feitos os coñecereis..... eche unha gran verdade. Saúdos. ... (ver texto completo)
Hay mutos anos, nun pobo mais acá de mais alá das portelas, había un crego, que por a edade mais os achaques propios dela xa estaría millor disfrutando dun ben merecido retiro. Pero non sei se era por decisión propia ou polo feito de ter o cargo vitalicio, o caso é que seguía con muta dedicación o pé do canón.
O sacristán, tamén xa maduriño, ainda tiña a mente muy clara e, como levaba casi toda a vida desempeñando iste oficio, sabía toda-las lecturas de memoria. Cando o crego predicaba, apostábase ... (ver texto completo)
Apreciada Gel: Quero felicitarte por o conto, é tamen por participar no foro de de Barxa.
Pero este crego que apareceu respostando a tua mensaxe que non lle gustou que lle bote azucre que asi teno mais dóce. E agora cando teña tempo si que os bou a contar bonitos pra que lle gusten os cregos todos.
Un saudo Gel.
Hay mutos anos, nun pobo mais acá de mais alá das portelas, había un crego, que por a edade mais os achaques propios dela xa estaría millor disfrutando dun ben merecido retiro. Pero non sei se era por decisión propia ou polo feito de ter o cargo vitalicio, o caso é que seguía con muta dedicación o pé do canón.
O sacristán, tamén xa maduriño, ainda tiña a mente muy clara e, como levaba casi toda a vida desempeñando iste oficio, sabía toda-las lecturas de memoria. Cando o crego predicaba, apostábase detrás del, atento os patinazos que de cando en vez daba, e si a ocasión se presentaba dáballe disimuladamente co cóbalo, mentras entre dentes intentaba salvar-lle a prédica.
Un domingo na homilía o crego decía: “Naqueles tempos, San Xosé o enterarse que Herodes quería matar o Neno, colleu o avión pra fuxir….”
O sacristán arrímase, golpe de cóbalo disimulado, e dille: “Señor cura, naqueles tempos non había avións”.
O crego mira o sacristán de reollo e dice: “ ¿logo quen carallo me dixo a min que Poncio era piloto?” ... (ver texto completo)
Amigo Pachi: Tengo que preguntarte si asomas por el foro, si has cambiado los teléfonos tanto el fijo como el movil, porque estoy cansado de llamarte y el movil desconectado y en el fijo no responde nadie, espero no andes de hospitales.
Estoy realmente preocupado por la salud de tu esposa y por ti.
LLamame por teléfono por favor. Un saludo
Apreciado amigo: Recibe a miña mais sincera enhorabuena por a gorra que te mandou o Pachi, mais axo que ista un bocadito zangado, espero que se recupere a sua señora, pra istar ahí no mes de Agosto todos xuntos. Un saúdo a tuda malta.
Amigo Pachi: Quiero darte mis mas sinceras gracias por la chapela, es mi talla tiene el el pirulo un poco largo pero aun es mas bonita, la usaré en invierno y sobre todo en los carnavales de Verin por que de cigarrón no me disfrazo mas que acabas rendido de la espalda. Espero que se recupere tu esposa pronto para poder compartir mesa en agosto, con los portugueses, que son muy buena gente estan por el mundo, igual que los gallegos y de pequeños han tenido sus vivencias
y han escuhado cuentos que ... (ver texto completo)
Aprezados foreros da Barxa, ora istan a dar voltas a xapela, como si eso fora uha coisa tan importante, que eo non digo que pros señores nahu sea, mais onte aquí en Madride dicen que era o día do orgullo gay, meo xefe y eu estábamos a mirar por a xinela y tanto él como eu non dábamos crédito o que veiamos iban muntos con xapela, mas levában u cu o are, y mandábanos beixos, o pa era de ver a coisa, a te o meu xefe di pra min ora se levantara o Franco y o Salazar a estos puños a andar. Nahu me confundan ... (ver texto completo)
Apreciado amigo: Siento que a lo mejor no estuve muy afortunado con mi expresión con respecto a la chapela, mi intención no era herir tu sensibilidad ni la de nadie, también creo que a veces sacamos las cosas de contesto, cuando te escribí el mensaje pensaba en el calor que ibas a pasar con ella, el lunes te la envío por Seur a la Gudiña, yo de momento suspendí todos mis viajes por la muerte de mi suegra. Un cordial saludo.
Pachi: Creo que tu nivel cultural no es para equivocarte de esta manera, porque te formaras primero con los curas y luego en la universidad de Deusto no puedes renunciar a tus abuelos en el caserio y con las vacas, que leche de vaca bien que te gustaba tomarla de las vacas de Barxa cuando tu padre estubo por aqui, trabajando en Iberduero, ¿O es que acaso tus abuelos no usaban chapela? no por usar chapela en Euskalerria y boina en Galicia se es mas de caserio o de aldea, ademas concretamente en Galicia ... (ver texto completo)
Perdóname, no te conozco pero he leído tu mensaje y me he sentido impulsado a decirte: Muy bien, así se defienden nuestras costumbres, nuestras tradiciones, de cualquier parte de España de que se trate.
Saludos.
Pachi: Creo que tu nivel cultural no es para equivocarte de esta manera, porque te formaras primero con los curas y luego en la universidad de Deusto no puedes renunciar a tus abuelos en el caserio y con las vacas, que leche de vaca bien que te gustaba tomarla de las vacas de Barxa cuando tu padre estubo por aqui, trabajando en Iberduero, ¿O es que acaso tus abuelos no usaban chapela? no por usar chapela en Euskalerria y boina en Galicia se es mas de caserio o de aldea, ademas concretamente en Galicia ... (ver texto completo)
Prezado amigo Inda Cho Sei: Teño que felicitarte por coñecer os rios de Barxa tan a perfeción. Referente as trutas teño que infomarte que eu tamen pesquei durante anos pero agora adicome a cuidar o xardin da casa é mais a finca, inda que as demais estan perdidas, agora hay poucas trutas ainda que nas cheas de abril mirei que pescaron coa miñoca bastantes e grandes un de Pentes é un de Barxa que vive na Gudiña co mosquito é coa cucharilla fan pouco, seica pro do Pereiro a te o Tameirón teñen pescado ... (ver texto completo)
Eu son pescador de troitas, inda que cada vez menos.
E como pescador, son moitas as tardes que teño pasado en Barxa. Inda existía aquela pasarela de grosos arames cun piso quizáis de bidóns recortados, que viña a ser unha temeridade pasala, alí preto dun muiño, onde sai a auga por un buraco que fixeron para desviar o río.
Aquela tarde deixara o meu Horizon diesel na estrada, por non baixar polo camiño, que andaba un pouco estragado polas choivas.
Ao chegar onde se xuntan os ríos do Tameirón e ... (ver texto completo)
Ano 1966 día 8 de Septembro. Fraguesía Trabanca de Cima, cura párraco Matías, obispo Ostaqueo en visita pastoral a mencionada fraguesía, ista tudo mundo acompañando o obispo, había que andar u bocadito hasta igrexa, nisto a sua Excelencia dalle ganas de ir o sevicio, coisa que se ofrece o Matías dice subimos a miña casa nun momento, o obispo acede de emediato mais o entrar no patio non dan crédito o que estan a ver, a Baselisa que a que limpia a casa o Matías está de espaldas fregando as escaleiras ... (ver texto completo)