Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.

Hola a todos los forer@s de las Hedradas.-
Me alegro enormemente que por fin alguien de Las Hedradas se decidiese a participar en su Foro, ya que un mensaje de cualquier persona haciendo referencia a nuestros Pueblos Nativos y a las personas que de nuestra infancia y adolescencia guardamos un grato recuerdo es un motivo de alegría y satisfacción, más si te encuentras alejado de de los mismos.
Yo soy un Forero activo desde el Pereiro hasta Padornelo, normalmente mis escritos los hago en el Foro ... (ver texto completo)

Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)

soy o quin o fillo do cacheiro quero que si veis o gran hermano botedes a Hugo Pierna que e o meu veciño de Vielha

quin non fagas propaganda eu non ye botaria o diñeiro k se gasta neses programas se yo deran a xente k realmente o necesita miyor seria

Pili, ¿onde é a fonte de Xan Luis? Nunca oín ese nombre. Claro que, vivindo arriba na Carretera, tampouco é de extrañar...

candil a fonte de xan luis esta no fondo do pueblo dretras da nosa casa nos nabales hay un carroucho k sele na zapagueda a fonte esta detras donde vivia a miña tia maruja anteriormente pasabase polo patio da tia rosa a mai da lola e da delmira todos do fondo daldea saben desa fonte

¡Qué elegante! ¡Y qué chica tan guapa! ¡Cómo me acuerdo de las fiestas de Villavieja el 8 de septiembre! Unos años en casa de Segundina, otros en casa de los Blanco, otros de merienda en el prado en frente del antiguo bar del Carteiro...! ¡Qué tiempo tan feliz, que nunca olvidaré! (como dice la canción).

Vaia se era elegante; pero non solo nas festas, se non, cada día, en Madrid ou en Vilavella, domingo ou viernes, era igual.
Nesta foto xa leva un peinado algo mais serio, mais cómodo; pero tiñas que velo con peine e secador nas maus, facíaos bailar pra facer aqueles peinados dos seus anos mozos; durábanlle hasta ir a cama, arranxados cun chisco de Elnet.
Pero sobre todas as cousas:é unha gran persona.
(Creo que non se nota que é meu primo)
Un abrazo.

A labrandeira en castelán chámase LAVANDERA BLANCA ou AGUZANIEVES.
O nome científico é MOTACILLA ALBA.

Nós chamámoslle labrandeira a estes dous paxaros dunha mesma especie: "bisbita" e "aguzanieves". Pero non son o mesmo paxaro.

Xa que estamos coa paxaragada, e abusando dos teus conocimentos e mais da tua xenerosidade, dime como se chaman os seguintes paxaros:

-Merla Cachoeira-.

-Milpéndora-.

Se non lle chamades igual en Lubian, e necesitas alguha referencia pra identificalas, xa veremos o que se pode facer.
Gracias, amigo.

Gracias, Ballesteros, por refrescarme a memoria. Ahí precisamente nese pozo me recordo de collelos. ¡Que bonitos recordos teño dese tempo nese rincón da Vilavella e da súa xente en xeral!
No Pereiro chamámoslle lumiacos a esas algas que tamén proliferan nas fontes.
Cágados creo que é o nome mais usado no resto dos pobos, claro que como se esquezan do acento..... Apertiñas

Si, en Vilavella tamén lle decimos así as algas; tamén as había nese pozo ó que tú ibas a xogar, sobre todo na parte darriba ó lado do caño. Non crecían muto porque meu pai se encargaba de que así fora, xa que quería que a auga estuvera limpa pra que as vacas beberan tranquilamente.
En cuanto os cágados, teño que reconocer que nunca oira tal nombre; por certo, como ben dices,é mellor acordarse de por o acento pra non c... cometer ningún error.
Un abrazo.

os lomiacos que eu sepa son asalgas verdes que abia nas fontes

Certo, tes toda a razón; e tamén se chamaba Lumiacos as secreciós vaxináis que tiñan (e terán) as vacas cuando "andaban ó boi". Temos a gran suerte que o léxico español sea tan amplio, supoño que o galego tamén. Digo supoño porque eu non o etudiei.
Saludos.

¡Qué elegante! ¡Y qué chica tan guapa! ¡Cómo me acuerdo de las fiestas de Villavieja el 8 de septiembre! Unos años en casa de Segundina, otros en casa de los Blanco, otros de merienda en el prado en frente del antiguo bar del Carteiro...! ¡Qué tiempo tan feliz, que nunca olvidaré! (como dice la canción).

gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.

Pili, ¿onde é a fonte de Xan Luis? Nunca oín ese nombre. Claro que, vivindo arriba na Carretera, tampouco é de extrañar...

gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.

Pili, ¿qué tal os ánimos?
Esa fonte da que falas tes que decirme onde está, por ese nome non se me fai coñecida. Creo que no Pereiro, fontes, en cada curro hai unha. Saúdos.

Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.

¡Do que se entera unha! Así que "Cádavos" significa "renacuajos"; entonces, ¿qué significa "Manzalvos"?

Si señor, os pobres cadávos que están casi sin cabeza, ¡teñen que mui intelixentes.!
Sendo nenos pequenos, estaba eu a porta de casa cuando pasan Daniel pai ó Daniel neno, máis unha parexa de vacas, iban arar, me dice o Daniel pequeno queres vir con nos, eu o ser meu amigo, feliz me vou con eles.
Vamos o Cayo Carro mui cerca do pueblo, mentras seu padre araba nos baixamos a unha poza que habia no prado do Pepe, nos liamos a xogar cos cádavos que mencionáis, de pronto atopamos un par de salamandras ... (ver texto completo)

Tamén recordo as salamandras, éstas no Pereiro, o meter o bote no pozo entre os lumiacos as veces tamén se "pescaba" algunha das negras. Miña nai xa me tiña ben avisada de non tocalas. Camiño do xogo dos bolos había unha fonte e alí recordo velas con pintas amarillas. Desde logo son preciosas, pero metelas na boca, Piño,... menos mal que todo quedou nun susto.
Esa palabra que usas, "civaco" ¿é o que levan os paxaros no pico para as crias, que nos lle chamanos "ceballo"? Saúdos.

En Vilavella chamábanse LUMIACOS, por certo, sempre había mutos no pozo que estaba cerca da casa de teus primos (e da miña),ó pé do forno.
Un saludo.

Gracias, Ballesteros, por refrescarme a memoria. Ahí precisamente nese pozo me recordo de collelos. ¡Que bonitos recordos teño dese tempo nese rincón da Vilavella e da súa xente en xeral!
No Pereiro chamámoslle lumiacos a esas algas que tamén proliferan nas fontes.
Cágados creo que é o nome mais usado no resto dos pobos, claro que como se esquezan do acento..... Apertiñas