Hola a todos.
Me voy a arriesgar y ponerle nombre a algunos de los presentes en esta foto:
Fila de arriba, Izda-Dcha: Sebastian, Angelito, Farruco, Hilario ¿,....?
Fila del Centro: ¿...? ¿...? Maruja, Encarnita, Manola, Angelita, Rosita, Enrique.
Fila de Abajo: Pepe, Antonio, Eulogio, Santiago, ¿...? ¿...?,
Bueno espero no equivocarme mucho. Haber si álguien nos da otras pistas, y le ponemos nombre a todas las caras.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Pepe! De este capital humano que enriqueció nuestro Pueblo y trillaron sus caminos, pocos quedan, y los que están con nosotros no tienen este medio, aunque más de uno le hubiera gustado aportar alguna idea.
Saludos.
Nun pobo non me souperón decir se do Caurel en Lugo ou das frieiras en Ourense, pero si que éra un pobo onde nevaba, é duraba semanas a neve. Habia un crego que era abade por que tiña a parroqia muitas terras este crego se chamaba RVDO. D Tomas é tiña un criado casado o cal tiña oito fillos, o criado se chamaba Maximino, o crego tiña trinta vacas,é caeo unha nevada moi grande as vacas estavan nos currais, habia algunhas paridas con becerros xa de catro meses, pero o pobre do Maximino non tiña que ... (ver texto completo)
¡Ole, Ole y Ole,.... por estas chicas tipicas de Padornelo. Guapas, Elegantes, Muy coquetas y además ¿sin frio?, el marco incomparable, que pena de carretera,
Un abrazo
Pepe.-
Hola a todos.
Me voy a arriesgar y ponerle nombre a algunos de los presentes en esta foto:
Fila de arriba, Izda-Dcha: Sebastian, Angelito, Farruco, Hilario ¿,....?
Fila del Centro: ¿...? ¿...? Maruja, Encarnita, Manola, Angelita, Rosita, Enrique.
Fila de Abajo: Pepe, Antonio, Eulogio, Santiago, ¿...? ¿...?,
Bueno espero no equivocarme mucho. Haber si álguien nos da otras pistas, y le ponemos nombre a todas las caras.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Gel. Muy bueno, os rapaces había que especular pra vivir, ahora lle sobra de todo. esperemos que a cousa non cambie.

Este é outro tema. En un pueblo das Frieiras donde eu teño familia (a que aprecio un montón) Aconteceu en un funeral de un veciño do pueblo, o difunto de corpo presente, unha muller rezaba o rosario como de costumbre, a outra xente contestaba con toda devoción, cuando a Eudosia rezaba a Dios te salve Maria llana eres de gracia bendita tú eres... (entra o seu home po la porta, algo ... (ver texto completo)
Estos dos los conozco! Uno es un gran maestro, el otro es el aprendiz que anda por aquí.
Aquí estábamos en Palma del rió: Recuerdo esa pared enorme de ladrillos caravista que muchas mañanas tomábamos el sol.
Isabel! El que esta sentado se parece mucho a Juan de la Quica.
Que recuerdos me trae esta foto. Dioces vbien Carmen la carretera era así antes de que todas esas máquinas arrasaran parte de las casas que habia en su orilla. El montón de niever que se ve a los lados de la carretera. Nosotros tan tranquilas paseando como si el frio no fuera con nosotras (sobre todo Conte). ¡Que tiempos aquellos ¡
Hola a todos, esa foto, marca historia, en Padornelo, hago un llamado a las personas, que tienen acierto, en reconocer personas de las fotos antiguas,, ojala aparezcan por ahi, Carmina, Modesta, y me ayuden a sacar las personas de esas fotos, que seguramente, habra, muchos allegados a ellas, para empezar yo, voy a romper el hielo.... el primero de rodillas de izquierda a derecha es Jose Fabian Martinez, (Pepiño elde mi tia Serafina) eso sin lugar a dudas, me suenan mucho, ciertas caras, de las chicas, ... (ver texto completo)
Pau, en antyeriores comentarios ya expresé mi opinión sobre la gente que conocia de la foto, miraló. Espero que estés bien. besos a todos.
Hola a todos. Buenna foto Paz. Pablo muy en pose con el estilismo que llevábamos en esa época, el otro no se quien es. Si tienes más de estas ponlas que me gustan mucho las fotos antiguas. Besos
Hainos que din que os tempos pasados foron mellores e outros pensan que hoxe se vive moi ben. Cada cal fala da feira según lle foi (e lle vai) nela.
Fai pouco decíame un veciño dun pobo do contorno que él na súa nenez mutas farturas non pasara. Daquela, contaba, os días non eran igual de largos para todos. Pros que iban ó monte cua res, as horas alargábanse ou encollíanse a razón da merenda que lle botaban no macuto; canto máis pequena era a merenda máis grande era o día, sin importar que fora ... (ver texto completo)
Hola a todos, esa foto, marca historia, en Padornelo, hago un llamado a las personas, que tienen acierto, en reconocer personas de las fotos antiguas,, ojala aparezcan por ahi, Carmina, Modesta, y me ayuden a sacar las personas de esas fotos, que seguramente, habra, muchos allegados a ellas, para empezar yo, voy a romper el hielo.... el primero de rodillas de izquierda a derecha es Jose Fabian Martinez, (Pepiño elde mi tia Serafina) eso sin lugar a dudas, me suenan mucho, ciertas caras, de las chicas, ... (ver texto completo)
Hola a todos.
Según mis cuentas toda ésta gente que aparece en ésta histórica foto (Escepto los tres pequeños) tuvieron que nacer entre los años 1938-1942, por lo tanto ésta instantánea tiene que ser + - del año 1958-1960, ya los recuerdo perfectamente, ellos eran mozos y yo un niño, de los que guardo un recuerdo especial están Sebastian que como tenia las cuadras junto a mi casa siempre estaba dándole la lata y jamas tubo una mala palabra ni un mal gesto conmigo (impresionante como persona) y tengo ... (ver texto completo)
Padornelo antes de que viniese la primera reforma de la carretera, con nieve y con las chicas paseando. Sali, Conte, Elena, Isa y Rosi.
Una foto muy evocadora Paz.
Saludos
Así se transportan los gigantes que se instalan en mallapala, para financiar los recursos del Pueblo.
Mallapala fuente de financiación:
Antiguamente ya se importaba y se abastecían de su riqueza ecológica nuestros ancestros por su vegetación de uces y carqueixas, las uces por sus puros y limpios aromas que mantenían las vías respiratorias sanas. Las carqueixas, que hoy nadie duda, que de ellas se saca el viagra de venta en farmacias y pronto en los supermercados, eran una fuente de alimentación ... (ver texto completo)
Si, Pablo, podria ser de esos años. o entre esos años... Estos hombres vivian el presente que también era su futuro. Seguramente disfrutaban sorbos de felicidad mientras llegaban a la meta de la felicidad completa.
Puede que nos aproximemos Isabel, pero falta la información exacta, coincidimos en que están disfrutando de un día feliz de fiesta, la felicidad completa, creo que no existe en el cerebro humano regido por dos hemisferios animal y reptil.