Eu nacín nunha casa da Milla. Xa non está. Esborrallárona pra facer unha parte doutra casa nova os novos propietarios.
Nesa casa vivín deica os oito anos, cando nos trasladamos á Cachifra. Pero a pesares de tér tan poucos anos de vivencias nela, son moitas as lembranzas que conservo daquela década dos cincuenta do século pasado.
Esta é unha delas:
Miña mai andaba a barrer a escaleira, e eu de rabo dela.
Entonces apareceu a nosa veciña, Irene, pola rúa abaixo, cun sobre na man.
--E logo de ónde ... (ver texto completo)
Manuel Varela. Muchas gracias por tú opinión sobre el relato de los lobos, (son muy crueles) el mérito es de los protagonistas, Martín que pasó muy mala noche. No hace mucho que me contó el caso y me impresionó, y la pobre burra la de peor suerte en la batalla, lo pagó caro con su vida.
Mi aportación en el tema no es relevante, simplemente contaros lo que sucedió y es muy fácil cuando se trata de una realidad.
Se agradece a todos os das Frieiras cuando entráis en este foro, vuestra presencia aquí ... (ver texto completo)
Pablo y demás familia. Lo siento de verdad, y os doy mi sentido pésame, ahora a leer algún mensaje, veo que también a fallecido tú padre. Me había enterado del familiar vuestro que perdió la vida hace poco, de lo de tú padre no.
Mucho mas doloroso cuando coinciden dos fallecimientos tan seguidos en la familia. Resignarse y pedir a Dios por su alma (lo se que cuesta) pero poco mas se puede hacer, pensar que sólo nos llevan un poco de adelanto en el camino.

Un abrazo.
En las camisetas tenemos que poner algo que sea identificativo con Hedroso, a mi se me ocurre algo como: " oso y porco en Hedroso"
Me sorprende que quitaran la pared con tanta rapidez, el domingo día 13 solo había un trozo de 4m. quitado. Estamos de acuerdo que hay que avanzar y no esperar al clero porque sino estaríamos en el mismo sitio. La pared forma parte del recinto de la Iglesia símbolo de identidad del pueblo, ahí están enterradas nuestras raíces las que nos transmitieron valores y principios y crecer en libertad, fue una casa de todos, un vinculo de unión de un pueblo que siguiendo las leyes de la vida, mujeres y hombres ... (ver texto completo)
No comparo la iglesia con la pared ni mucho menos, sólo digo que en mi opinión es siempre mejor mejorar lo que ya tenemos que es bueno (esta pared estába allí hace almenos trescientos años), que poner un muro cualquiera que deje sin identidad a la iglesia, o que esta pierda parte de su encanto.
Nahu se asusten que ô Pío, Pío, vein do Hovo, non era de estrañar que le tiña manía os atributos. Sólo cortaba os das istatuas. Más ahora anda por ahí en un foro cualquera algún que se lo cortaría a todos os que nahún pensaran com él.
Unha aperta.
Gracias Manolin.
Recuerdo bien la Caserna y las curvas de las eses, aunque algo más tarde por los 66 también participe en ese deporte de riesgo de las cadenas. Comprábamos un par de cadenas y teníamos que aguantarlas todo el invierno. Las debíamos de poner en Padornelo con la escasa pericia que disponíamos para que llegaran hasta la Portela, salir corriendo detrás de los turismos para cuando se cayeran volverlas a recoger y así ponérselas al siguiente turismo y sacar algunas pesetas. Tengo que decir ... (ver texto completo)
Estamos de acuerdo en que la pared sea restaurada (no tirada), la iglesia está restaurada ¿imaginas que la hubieran tirado?. La pared no se estaba callendo, sólo digo que no entiendo por qué la han tirado. El tiempo pasado o la obra de muchos alños no quiere decir que sea mejor o peor, pero un muro actual no concuerda mucho con la iglesia ¿no?. Partimos de la base de restaurar lo que hay, no tirar lo que hay como si no sirviera para nada y ademáas nos cuesta dinero.
Me llegan notocias de que la pared que rodea la iglesia ha sido derribada. ¿Por qué?, es una pena que se estropee una pared que llevaba ahy tantos años y que no amenazaba ruina. Supongo que la construirán denuevo con las mismas piedras y dejando esas piedras tal como estaban almenos eso porque ya que ha sido un despropósito tirarla que no nos pongan una pared que no pegue con el entorno y con esos muros que llevan tantos años por allí. No entiendo que se tire la pared con el consiguiente gasto de ... (ver texto completo)
Gracias: Isabel, Pepe, MONI, Paulina, Anónimo, por vuestras palabras de ánimos, y a tod@s los que nos acompañaron en días tan tristes por el fallecimiento de mi Padre. Y gracias a tod@s por el arropamiento de la perdida de Alejandro Silva, sobrino segundo mio, que me uno al dolor y tristeza de los padres y familiares.
Gracias por vuestros ánimos para superar estas perdidas irreparables.
solo manifestar nuestro mas sentido pesame a la familia y amigos del Sr Salvador en nombre de toda mi familia. Animo y un abrazo a todos.
Hola, aqui estoy poniendo fotos, aver si ahora ya estan las que ati te gustan, tengo mas, te agradezco el interes. gracias.
Ya estoy contenta pues megustan mucho estas fotos y asi pienso que estoi alli Espero que todos los del pueblo puedan poner alguna foto pues vale la pena ya que es pequeño pero es bonito sobre todo cuando estas alli mucha naturaleza y los niños notienen ningun peligro bueno que vale la pena ver los pueblos de españa para saber y enrriquecerte culturalmente. Bueno sin mashasta la proxima
Pita, "chapeau" a tu mesaje. Da gusto repartir sonrisas con lo que nos está cayendo. Sigue así. Un saludo.
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Amigo Pinga, olla fixesteme recordar de coisas de cuando era garoto, cuando meu paiciño le ia a pagar a burra o cura pra poder comer carne na coaresma, e decer si pagabas a bula, nahu cometias pecado, perdón o primeiro puse burra nahu sey se e uhma coisa ou e a outra, de tudas maneiras ispero me entendan. Tamen sey que en xente que se confesa a algún bon, pasa como cuando metes na criba as castañas alguhas sahu boas.
Unha aperta.