Enfrente o peirao, subindo unhas escaleiriñas o bar que habia era o Maciños, que xa cambeou de dono fai moito tempo, comin muitas veces alí o pulpo e mais os xureliños con pementos de Padron.
Eu a Silda non a coñecin pero a Xosé Manuel Pazos muito, e actual compañeira Maria coa que ten unha nena loira adoptada en Rusia fai por ei 8 anos, ainda a coñezo mai que a el.
Actualmente e concelleiro en Cangas por ACE, (Alternativa Canguesa De Esquerdas).
Bon home pero cambiou de partido varias veces, ... (ver texto completo)
Onte foi un día moi triste, de pronto espertáronnos do sono demócrata no que creriamos vivir, hoxe déronnos outra volta máis de rosca. Que naide se chame a enganos, isto é o que nos agarda.
Espero que non sea esto o que nos aguarda, inda co panorama esta moi oscuro. Os ciudadanos de este noso pais somos seres cheos de dignidad, traballadores e luchadores inda que as veces alguns dos nosos dirixentes non nos merzcan e estean ben carneirudos en facernos sentir o contrario.
Onte foi un día moi triste, de pronto espertáronnos do sono demócrata no que creriamos vivir, hoxe déronnos outra volta máis de rosca. Que naide se chame a enganos, isto é o que nos agarda.
De eso se trata Angel: De contar, de compartir un saber que, si sigue cerrado, puede volverse inútil. No se si volveremos a los tiempos de antes, pero hoy hay pisos en Barcelona por 59000 euros, lo que costaban hace 15 años atrás. Don dinero, decía Quevedo: Don dinero, don dinero, que poder tienes. Vil metal. Ahora resulta que no es metal, es volátil, se ha esfumado. En Padornelo no sé, si algún día tendré margen para entrar en la comunidad de vecinos. Al menos para que puedan participar tod@s los ... (ver texto completo)
39-! Aiqui estamos a capricho... entre as pretas y o oucedicho...!
Pablo: el honor no es de Padornelo, por haber tenido esos vecinos sino de esos vecinos en este caso mío por acogerme como a un padornelero mas. Por lo demás siempre ocurre lo mismo, cuando te vas de un pueblo al volver, siempre te miran raro como si vinieras a quitarles algo, como si fueras un traidor o algo así (no todos) y el dinero todo lo que toca lo envilece. Aunque a lo mejor somos los humanos los que tenemos un gen que al contacto con el dinero, nos evilecemos. Lo de la eciclopedia me sirve ... (ver texto completo)
Los honores se comparten cuando lo que has vivido ha sido sincero como lo que vivimos todos en esos tiempos de niñez sin casi libros y aprendiendo a pesar de todo. Los tiempos han canviado y parece que ahora la gente te gira la cara por estupideces que no merecen la pena. pero la lucha por lo justo siempre está presente en las personas que lo son. Si vienes algún día por Padornelo (en agosto), por mi parte te recibiré como una persona más de este pueblo ya que creciste en él. El dinero no es el problema, ... (ver texto completo)
Pablo: el honor no es de Padornelo, por haber tenido esos vecinos sino de esos vecinos en este caso mío por acogerme como a un padornelero mas. Por lo demás siempre ocurre lo mismo, cuando te vas de un pueblo al volver, siempre te miran raro como si vinieras a quitarles algo, como si fueras un traidor o algo así (no todos) y el dinero todo lo que toca lo envilece. Aunque a lo mejor somos los humanos los que tenemos un gen que al contacto con el dinero, nos evilecemos. Lo de la eciclopedia me sirve ... (ver texto completo)
Aunque fue un mensaje relámpago, me dio tiempo a leerlo.
No sé quien eres, pero de verdad que me alegra que Félix, este bien y no le afecté la crisis. Y tienes razón en Internet hay muchas cosas más interesantes por descubrir, y aunque me pareces poco esperta porque me descubres ahora, hay todo un mundo por descubrir.
Si mi primo Félix, sé considera molesto por algo, Solo tiene que decírmelo. Yo la ultima vez que lo vi, tengo que decir que aparte de su personalidad, me demostró su humanidad. Y ... (ver texto completo)
Hola Sr. Pablo Silva, Yo Conoco la Sr. Pascual Siva y su hermno Sr. Salvador en paz descansen, el Sr. Savador es Tupadre y Tumadre la Sr. Flora, Teconocco a ti Pablo y a tus hermanas y a tus cuñados, seguramente no te daras cueta de mi pero si nos vimos muchos veranos en Padornelo y alguna cerveza compartimos con tus familiares, es un placer para mi haber estado viviendo en Padornelo lo cual guardo gratos recuerdos de este pueblo.
yo estube Como jefe de seguirida de la Autovi desde Mayo de 1996 ... (ver texto completo)
Ahora caigo Puebla de Sanabría, si que recuerdo de vernos alguna vez por ahí y oír a mis padres hablar bien de tú, y efectivamente viviste en esta casa durante la construcción de la Autovía.
Desde entonces el pueblo a progresado, sólo economicamente, socialmente va dando pasos para atrás, bueno ya esta contra la pares, al menos me parece a mi, que ya me piden un certificado en mi propio pueblo para entrar en la comunidad como vecino. Y ahora tendré que hacerme un pasaporte, sino no podre entrar ... (ver texto completo)
Gracias a tú Angel, por compartir recuerdos y ideas con la gente de este pueblo. El honor de Padornelo y su gente, es haber tenido unos vecinos maravillosos.
La enciclopedia: Me recuerdo que definía, hechos y cosas, que la que yo tenia le faltaban las hojas del principio y del final, no sé ni de quién era, ni los años que tendría, y no teníamos diccionario. Ahora, el diccionario de la abuela lo cazabamos a la primera.
A Félix, cuando lo vea ya le daré recuerdos vuestros, vive a escasos kilómetros ... (ver texto completo)
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
O do Mingo e certo, non penséis que é conto.

Tamén a ese mismo Sr. iba unha muller co fin de axudarlle a facer as cousas de casa é algo no monte.
O pouco tempo dou en crecerlle a barriga, pero non era de gorda.
As mulleres do pueblo o vela así, lle preguntaban ¿M. C.... Tú estás preñada? hay arrenegado sea o demo do inferno, ¡pero eu como vou a estar! si nunca fun con ningun home pra esas cousas, as veciñas insistían estás, estás, o que pasa que non queres decir quen te armou a barriga.
Pois ... (ver texto completo)
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Dixoche toda a verdade, pra nos e pra maioria dos galegofalantes, o galego do interior e mais enxebre co da costa non porque eu nacéra no interior, sinon porque os estudosos do tema asi o confirman, supoño que ti tamen. En Vigo rapaz, e raparigo, rifar e borregar, aunque na prouncia dicen borrejar, Vijo, tamen din mirar e nos decimos ver, mireino, mai e nai, pita e galiña, xeada e neve.Ésta ultima no ano 1981 me impactou muitisimo, cando eu vivía o lado do aeroporto de Peinador, no 1ºpiso da casa, ... (ver texto completo)
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
Sin sufrimiento, no hay gloria!! sin Hedroso, no hay historia!
! no pain, no glory!! no Hedroso, no history!