Solo puedo decir perdonarme todos, por tanta ausencia, no estuve presente, pero os tuve en mis pensamientos, a todos, poco a poco ando rematando mis trabajos que deje a medias antes de verano, las cosas de PALACIO SE DICE, VAN DESPACIO. lo que si os puedo decir que seguire aqui, con vosotros, estoy viendo que esto crece era mi ilusion, y lo que se empieza se acaba, y esto no se acabo, estamos empezando. para que lo sepais todos, que nos lee mas gente de la que nos imaginamos, este verano mucha, mucha ... (ver texto completo)
Prezada Sofía, xa que (re) apareces alégrame saudarte. Quedei encantada de haberte coñecido no verán, sobretodo o feito de que coñeceras a miña querida e añorada nai maila súa prezada amiga, aquela marabillosa persoa que foi a tía Mercedes da Vilavella. Unha aperta, Sofía.
Solo puedo decir perdonarme todos, por tanta ausencia, no estuve presente, pero os tuve en mis pensamientos, a todos, poco a poco ando rematando mis trabajos que deje a medias antes de verano, las cosas de PALACIO SE DICE, VAN DESPACIO. lo que si os puedo decir que seguire aqui, con vosotros, estoy viendo que esto crece era mi ilusion, y lo que se empieza se acaba, y esto no se acabo, estamos empezando. para que lo sepais todos, que nos lee mas gente de la que nos imaginamos, este verano mucha, mucha ... (ver texto completo)
Querida amiga, primero alegria, segundo alegria, tercero alegria; ojala las cosas de Palacio sigan buen camino en ese mundo tan combulsionado.

Mucho cariño para ti y los tuyos, igualmente para todos nuestros amigos comunes; MªTeresa, Duli; el ausente Jose y ahora Chicho
Hola barxes, teño que pedirte disculpas por escribir o teu nombre con V, pero e que a "! B do mou ordenador deuse a fuga!"jaja... ca ortografía do castellano mais a do galego fagome un lío porque como todos sabemos naide nos enseñou a escribir en galego e os que temos a mala suerte de non vivir en galicia inda se nos da peor perdón... un saludo pra todos. Piño alegrome que deras señales de vida jeje.. un abrazo
Pasan unhos días sin entrar no foro, cuando volves atopas un montón de relatos, fotos, xente a cual aprecias, esto é unha maravilla! Gracias a todos que participáis, por estos ratos tan bonitos que se pasa o leeros. Un abrazo.

Me fixo gracia, quero contalo.
Monchiño e un neno de cuatro anos, bastante espabilado, (a Lubián ven con moita frecuencia) un día dicelle a súa abuela, estou pensando que casi deberíamos ir a pasear, a abuela mui contenta lle contesta, sí cariño, vamos donde queiras, baixando ... (ver texto completo)
Solo puedo decir perdonarme todos, por tanta ausencia, no estuve presente, pero os tuve en mis pensamientos, a todos, poco a poco ando rematando mis trabajos que deje a medias antes de verano, las cosas de PALACIO SE DICE, VAN DESPACIO. lo que si os puedo decir que seguire aqui, con vosotros, estoy viendo que esto crece era mi ilusion, y lo que se empieza se acaba, y esto no se acabo, estamos empezando. para que lo sepais todos, que nos lee mas gente de la que nos imaginamos, este verano mucha, mucha ... (ver texto completo)
¡Benditos los ojos que te leen, Sofía!:-)
Sofíaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa!......
Solo puedo decir perdonarme todos, por tanta ausencia, no estuve presente, pero os tuve en mis pensamientos, a todos, poco a poco ando rematando mis trabajos que deje a medias antes de verano, las cosas de PALACIO SE DICE, VAN DESPACIO. lo que si os puedo decir que seguire aqui, con vosotros, estoy viendo que esto crece era mi ilusion, y lo que se empieza se acaba, y esto no se acabo, estamos empezando. para que lo sepais todos, que nos lee mas gente de la que nos imaginamos, este verano mucha, mucha ... (ver texto completo)
varxes se nota que eres un ome de palabra. Como me gustaría haber estado esa noite ahí. espero non perdermo o próximo ano, abrá que enterarse con tempo. estamdes todos moi ben nesta fotos. Saudiños pra todos
Chicho; aproposito de tu ultimo chiste; es uno de los postres que mas megustan,
las Frutillas cocidas con azucar y con crema de leche.. uuhhnn, solo son similares a las Papayas confitadas en casa y con crema de leche.. uuhhnn. Esos dos postres arreglan el peor de los dias entre esposos o con los hijos.
Lo que no hemos podido arreglar los foreros de las Hedradas, es la ausencia preocupante de nuestra querida Sofia, las ultimas noticias son de la Xuntanza do Pereiro, que MªTeresa nos conto con tanta ... (ver texto completo)
Sofíaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa!......
Graciñas Candil:É unha ledicia pra min sair nas fotos o lado de xente tan boa e sinxela, como os presentes. Nunca esquencerei esa noite pois facia tempo que non o pasaba tan ben, nun sitio tan bonito e cunha noite tan boa, e sobre todo repito rodeado de xente tan boa sinxela e sinceira.
Graciñas a tod@s e un grande abrazo pr@s que me acompañarón na foto.
Vendo a miss hedroso: que voa esta a criada do meu cura. Xa teño feito un fachon pra chamuscala porque hay que entender que esas non eran horas de porse a depilarse. Despois vendeume un par de alfombras que porcierto destiñen
Hola a todos, parece que nadie se anima a escribir.
Por si alguien mira las fotos, yo he metido dos nuevas, la casa de mis abuelos Rosa y Nicolas, y la piscina que han hecho tan magnifica.
Un beso para todos.
Pola miña porta pasa a xente de paseo tódolos veráns, máis alá do luscofusco.
E xa máis tarde, pola media noite, sempre pasa a bo paso un octoxenario, roxo de carraxe, cara ás Casas Vellas. Será se cadra para baixa-la cea?
Ca. Eche boa! Non é iso. Tiven a afouteza de seguilo na máis absoluta escuridade dunha noite sen lúa, e isto foi o que pasou:
Ao chegare perto do Rebouzo, fíxose a luz ao seu carón, cun estouro arrepiante.
A min brincoume o corpo cara atrás, e escapóuseme un alarido involuntario.
--Pero ... (ver texto completo)
Das Carvalhas, non sei. Pero o máis alto segador, que ten unha grañeira na man, eche da Francia. Apoleirou en Lubián e veu sendo esta seitura a primeira da súa vida con grande perigo para os seus longos dedos sin dedís: non doblaba a palla coa man esquerda, para tras da fouce, antes da segada, e aquela fouce subía pola palla arriba de tal xeito que ben crin que o seu maimiño ía aquel día para o carallo.
Que gran verdade contas Piño, respeito o das seituras e mais todo o que eran as tarefas do campo antigamente. Falando das minas de Rio Tinto meo abó falecido no ano 70 con 98 anos nos contaba as suas camiñatas de Galicia a Huelva a traballar as minas.
Referente a foto, a faceira temblou menudos seitureiros, non haberia entre vos algun das Carvalhas perto da Muimenta, concello de Vinhais, que seria o mellor
familiar do 25, que tanto segou por todas as terras da contorna fai moitos anos.
Unha grande ... (ver texto completo)
Ja, ja, ja, humor non te falta; pero que sepas que esa é a disculpa que poin os homes que non queren cociñar, non entendo como os millores e máis grandes cociñeiros do mundo son, precísamente, homes, non mulleres.
Tamén é verdai que non se pode ser bon en todo e tú xa eres bon alcalde, bon maestro, bon amigo, bon home... Así que dedícate ahora ó que queiras que xa o teis ben ganado.
Saludiños a tod@s.
Nunha novela de KING ("El misterio de Salem Lot", creo lembrar) dicíalle o padre Calaham? a un profesor:
"Un buen maestro, como una buena esposa, es una perla inapreciable".
Eu teño o título de mestre, pero o de perla inapreciable non hai xeito de obtelo en ningures.
Pero sí teño unha perla inapreciable na casa. Iso sí.