Bonitos retratos que reflejan la buena salud de estas montañas. Los corzos, siempre nos acompañaron en estas sierras, fueron uno de los primeros animales de la cadena alimenticia del siglo xx en estas montañas, no se mataban por diversión ni placer, solo por necesidad y, hoy que podamos ver que se mantiene el equilibrio natural y el lema de nuestros antepasados; que era tener más herbívoros que carnívoros, para esta criatura ya es un éxito.
he pasado este fin de semana por Padornelo y os he subido alguna foto de la sierra. Espero que os traigan gratos recuerdos
saludos y animo para todos
Educación, sanidad y corrupción cero, son la apuesta más importante no solo para este país sino para cualquier país del mundo, y de muestra en Europa y América países más nuevos que España que apostaron por estas tres cosas, no solo crecen sino que viven en armonía y libertad.
De momento aquí estamos viviendo el mundo donde nos llevó el conocimiento del lado de los poderosos, una crisis que estremece.
En educación crisis, en sanidad crisis y en corrupción superávit, exportamos talentos, el Gobierno ... (ver texto completo)
No sé yo si con el ministro de educación a la cabeza, no es mejor que los niños se eduquen en sus casas. Adoctrinar, creencias que ya no funcionan, para mi educar, no es adoctrinar, más bien hacer de la educación su política de estado.
La educación y la sanidad deberian ser las cosas más importantes para los políticos de este país, pero creo que lo que priorizan es que su economia no se vaya al garetey así nos va a todos los demás. La educación, el saber nos hace más libres para luchar por nuestros derechos.
La gente de Padornelo continua acórdandose del foro, pero algunas veces te asomas y no tienes nada que decir o no te salen las palabras para decirlo. Estoy con anónimo, la gente que conozca historias que no las cuente y así animaremos un poco este foro dormido como nuestros deseos. La crisis esta en todas partes y este foro no hiba a ser menos. Pensamos ahora en otras cosas y no tenemos muchas ganas de ponernos a escribir auqnue sepamos que sacar algunas cosas de dentro es bueno para la salud y nos ... (ver texto completo)
No sé yo si con el ministro de educación a la cabeza, no es mejor que los niños se eduquen en sus casas. Adoctrinar, creencias que ya no funcionan, para mi educar, no es adoctrinar, más bien hacer de la educación su política de estado.
La gente de Padornelo continua acórdandose del foro, pero algunas veces te asomas y no tienes nada que decir o no te salen las palabras para decirlo. Estoy con anónimo, la gente que conozca historias que no las cuente y así animaremos un poco este foro dormido como nuestros deseos. La crisis esta en todas partes y este foro no hiba a ser menos. Pensamos ahora en otras cosas y no tenemos muchas ganas de ponernos a escribir auqnue sepamos que sacar algunas cosas de dentro es bueno para la salud y nos ... (ver texto completo)
Hai lugares, Vintecinco, onde fixeron as casas no propio leito dos ríos, e os ríos acaban axustando contas.
No Tuela, un día de pesca, crucei para a borda das Valiñas por un lugar onde se pasaba ben. Era un día de babuxa no mes de maio. Despóis botouse a chover de verdade, e cando os pes quixeron levarme á boa beira noutro pasadeiro, non me atrevín polo crecido que xa viña o río.
Tiven que deixa-los pertrechos debaixo dunha "pala" dun fragaredo, e reptar por debaixo das uceiras e das xestas, molladiño ... (ver texto completo)
Amigo Inda, istou de acordo a veces que nahún se respetarin os cauces dos rios, más cuando véin a tempesta de verdade a que ter coidado, no ano 1969 istaba eu pescando un mes de Junio no río de cabanelas, andaba cua cucharilla, totale que sinto dous istouros pra cima, nahún fago caso más inda nahún pasara unha hora, ¡O pá que riada! menosmale que me percatei,é inda assín so me deu tempo en sair pro lado contraio que eu tiña pensado, totale que desde aquela teño constumbre de fixarme no tempo que ... (ver texto completo)
Xa te decia que non estaba no allo. A ver si me entero de que vai. Vaiche boa!
Bubela: Tí, que voas por riba de todos nós; tí, que non sabes de fronteiras, nin de raias nos montes, deberías ve-lo remanso. No outro lado parece haber un plantígrado xa moi cansino que só reflicte vulgaridade.
Aprezado Inda, coidado cos ríos descoñecidos, que de pronto xegue unha crecida, que o mellor nos obriga a cruzalo donde nahún tíñamos pensado, sin ir más lexos a que ver o que pasou por Andalucía.
Unha aperta.
Hai lugares, Vintecinco, onde fixeron as casas no propio leito dos ríos, e os ríos acaban axustando contas.
No Tuela, un día de pesca, crucei para a borda das Valiñas por un lugar onde se pasaba ben. Era un día de babuxa no mes de maio. Despóis botouse a chover de verdade, e cando os pes quixeron levarme á boa beira noutro pasadeiro, non me atrevín polo crecido que xa viña o río.
Tiven que deixa-los pertrechos debaixo dunha "pala" dun fragaredo, e reptar por debaixo das uceiras e das xestas, molladiño ... (ver texto completo)
Una imagen vale mil palabras.

Más que abandono falta esa inquietud, esas ganas de prestar un par de ojos más a este bendito pueblo para obtener otro punto de vista.

Un ratón ve al granjero y su esposa abriendo un paquete y descubre que era una ratonera. Fue al patio de la Granja a avisar: hay una ratonera en la casa. La gallina, que estaba cacareando dijo: Entiendo que es un problema para usted, más no me perjudica. El ratón se lo contó al cordero. No hay nada que yo pueda hacer. Se dirigió ... (ver texto completo)
Non sei por donde ven o tmea do rio, pero, vou levar un pouco a contraria: Todos temos na vida un rio diante de nos e a posibilidade de cruzar o outro lado. O rio representa un obstaculo. Que ben se esta todos xuntiños diluindo os medos, a incertidumbre e incluso a propia personalidade no grupo!.
Cruzar o rio equivale a sair o encontro, non solo da natura, se non da nosa propia naturaleza, enfrentarte tu solo a ti mismo e o teu interior, poder pensar e decidir por ti mismo.
Poda que te sigan moitos, ... (ver texto completo)
Como ben dice o amigo INDA, non paga a pena que perdas mais tempo. Solo te comento esto desde a duda de saber a quen pertenece o teu psedónimo. Se eres quen eu penso non fai falta decir nada mais; se non é así, estou seguro de que encontrarás quen to explique personalmente.
Saludos.
Xa te decia que non estaba no allo. A ver si me entero de que vai. Vaiche boa!
Xa sabes que son pescador de río. Camiño moitos kilómetros por unha borda e pola outra. Os propios pés, cegos nas botas de goma, saben cando hai que cruza-lo río. O que máis me gusta é visitar ríos descoñecidos, e ás veces sinto ansias de chegar a unha curva ou un horizonte...
Pero no caso do río do que andamos a falar, ben sabemos o que hai do outro lado. O que pasa e que a Bubela non estará no allo.
Nin che paga a pena.
Aprezado Inda, coidado cos ríos descoñecidos, que de pronto xegue unha crecida, que o mellor nos obriga a cruzalo donde nahún tíñamos pensado, sin ir más lexos a que ver o que pasou por Andalucía.
Unha aperta.
Xa sabes que son pescador de río. Camiño moitos kilómetros por unha borda e pola outra. Os propios pés, cegos nas botas de goma, saben cando hai que cruza-lo río. O que máis me gusta é visitar ríos descoñecidos, e ás veces sinto ansias de chegar a unha curva ou un horizonte...
Pero no caso do río do que andamos a falar, ben sabemos o que hai do outro lado. O que pasa e que a Bubela non estará no allo.
Nin che paga a pena.
Non sei por donde ven o tmea do rio, pero, vou levar un pouco a contraria: Todos temos na vida un rio diante de nos e a posibilidade de cruzar o outro lado. O rio representa un obstaculo. Que ben se esta todos xuntiños diluindo os medos, a incertidumbre e incluso a propia personalidade no grupo!.
Cruzar o rio equivale a sair o encontro, non solo da natura, se non da nosa propia naturaleza, enfrentarte tu solo a ti mismo e o teu interior, poder pensar e decidir por ti mismo.
Poda que te sigan moitos, ... (ver texto completo)