Parecíame estraño que, ao longo dos séculos desde que o mundo é mundo, o asunto da propiedade non se houbera arranxado millor. Os que tiñan terras convertíanse en escravos delas, mentres os que non as tiñan convertíanse en escravos dos terratenentes.
Cando neno, xogaba con bullacas perto da leira mentres contemplaba cómo meu pai araba con dúas enormes vacas xunxidas coas cornais. Miña mai andaba de diante, conducindo aquela parella; meu pai seguía detrás, guiando a rabiza.
El, cos ollos cravados ... (ver texto completo)
Xa veis Inda, sigo pensando que non tes un pelo de tonto, ahora cuando observo as túas apreciacios de pequeno, mo confirmas unha vez máis.
Difícil pensar que a túa madre pudera pasar unha mañá casi sin falar, xa que era unha persona muy agradable é simpática, o que pasa, que querías que estuvera xogando contigo as bullacas, pero eso non podía ser!. Por outra parte, cuando un e pequeno, a xente mayor parece moito máis do que en realidad é.
Totalmente de acuerdo co das leiras máis os prados, todo o mundo atado como o burro a estaca, pero mira, si salias de ese ambiente, te encontrabas con algo muy parecido, sempre había alguén que tiña que machacar o siguiente.
O foro muy entretenido, a Bubela intentei aprenderlle o nido no veran pasado, non foi posible! ahora o caerlle a folla os castiñeiros será máis fácil. ... (ver texto completo)
Parecíame estraño que, ao longo dos séculos desde que o mundo é mundo, o asunto da propiedade non se houbera arranxado millor. Os que tiñan terras convertíanse en escravos delas, mentres os que non as tiñan convertíanse en escravos dos terratenentes.
Cando neno, xogaba con bullacas perto da leira mentres contemplaba cómo meu pai araba con dúas enormes vacas xunxidas coas cornais. Miña mai andaba de diante, conducindo aquela parella; meu pai seguía detrás, guiando a rabiza.
El, cos ollos cravados ... (ver texto completo)
Aprezado Inda, como explicas a realidade da nosa infancia, eu sempre de criado a guardar o gado, más nahún sei si era por a edade tíñamos bon humor, ahora béin a diferencia era piquena, do que tiña as terras do que nahún as tiñan, a situazahún era delicada, muntas veces penso que forin as circunstancias que nos tocou vivir, nahún me quero meter en política nin istou perparado nin vivo de ela, pero munta culpa do que nos pasou, eu penso que no meu querido Portugale foi do Salazar, na Ispaña do sinor Franco que deus lo tenga coa Gloria. ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Hace varios años en un Pueblo de Las Portelas había un cura que vestía la corrspondiente sotana y capa. Resulta que la capa la tenía muy deteriorada, entonces los vecinos del lugar hicieron una reunión para ver como podían financiar la compra de una capa nueva, acordaron ir a pedir por cada casa vecinal un donativo para tal menester. En el mencionado Pueblo habia un vecino que tenía una mujer muy guapa la cual según decian las malas lenguas que ente el cura y la mencionada Sra. había ... (ver texto completo)
Parecíame estraño que, ao longo dos séculos desde que o mundo é mundo, o asunto da propiedade non se houbera arranxado millor. Os que tiñan terras convertíanse en escravos delas, mentres os que non as tiñan convertíanse en escravos dos terratenentes.
Cando neno, xogaba con bullacas perto da leira mentres contemplaba cómo meu pai araba con dúas enormes vacas xunxidas coas cornais. Miña mai andaba de diante, conducindo aquela parella; meu pai seguía detrás, guiando a rabiza.
El, cos ollos cravados ... (ver texto completo)
Acertaste de pleno Romerales. Si te gotea....., el grifo, te puedo dar un apreton.
Los militares carecemos de ese grifo al que se refiere en su metáfora, señora Bubela. Los militares estamos dotados de una infalible aguja percutora, siempre dispuesta, por la limpieza diaria a la que está sometida.
Don Salva, xa me enterei que te estrenaras con bon pe no tema da caza, aunque por lo visto con " pouca cabeza ". Non preguntei si xa saqueras o gorro a relucir, si non he asi, augurote unha gran temporada, pois sin o talisman do gorro y xa te estreneste, fíjate cando o teñas. Haber si nos vemos antes de que se te suba a cabeza tanto éxito nestos menesteres e xa nos fales con naide. Felicitacios e un bikiño, que dicen os galegos.
Aqui ando, no me olvido de ninguno, pero estos dias me estoy recuperando de una operacion de vesicula 12 dias en el Hospital te deja desorientada. ya os dije en fechas anteriores que el 2012 me vino retorcido, y retorcido de verdad, esperamos que el 2013 sea bueno para todos, os contare cosas, esperarme. un abrazo bien fuerte para todos repartiroslo. Sofia.
Sofia. También quiero sumarme a ese montón de amigos que tienes, con el fin de desearte esa total recuperación, tengo la impresión que ya estás fuerte y animada como si nada pasara, eso espero!.
Para el verano próximo, quiero verte tan guapa y juvenil como la tarde del verano pasado, cuando veniamos paseando por las ventas de Chanos unos amigos que tenemos en común y tú estabas recogiendo flores en el campo, a parte de muy bonitas nos decias que algunas también eran medicinales.
Todas aquellas ... (ver texto completo)
Esa vaca que aparece en la foto era de mi suegro de CHANOS, la mejor vaca para el trabajo que yo conocí, en una ocasión rompió el yugo al intentar sacar el carro cargado de heno de una presa, en su historia negativa figura la muerte de su compañera de trabajo Roxa porque no le aguantó el tremendo esfuerzo del trabajo, saludos a los amantes de estos animalitos.
Esta vaca rubia tan valiente como dices, es posible que cuando estaba en la sierra de Chanos, ganara algún cántaro de vino a los vaqueros que la guardaban y al mismo tiempo se lo hicieran perder a los vaqueros de Lubián, sacaban de la vacada las vacas que mejor peleaban, un día se ponian de acuerdo y en las praderas da Cabeza Grande, allí transcurría el evento, como espectadores los demás vaqueros de los pueblos limítrofes, a la mejor vaca, el gran premio.
Por entonces la vacada de Lubián llegaba ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Un Sr. va comer a un restaurante, se sienta, viene el camarero y le explica, de primero tenemos,............ el comensal le contesta, no, de 1º quiero arroz a la cubana, vuelve el camarero y le dice, de 2º tenemos,......... el contesta, no de 2º me pone paella de arroz, vuelve el camarero, de 3º tenemos,......... el contesta no, de 3º me pone arroz con bogavante, vuelve el camarero de 4º tenemos,......... no de 4º me pone arroz con pollo, el camarero muy cabreado le dice de postre ... (ver texto completo)
Ay sr Prat, no me lo imagino comiendole los huevos a la Pita Moñuda. Creo que cuando se agacha a ponerlos, al levantarse, se los lleva colgando con ella.
Señora Bubela: Confunde usted los huevos con los ovarios, y no suele usted cometer errores de tanto bulto.
Don Ricardo sabe lo que dice. Y yo lo confirmo, antes de que borre sus confidencias. Siempre tuvo una mano muy ligera. Y eso que no padece parkinson.
Montse; me alegra mucho saber por tu intermedio de la salud de Sofía; solo deciles que la cuiden y mimen mucho y, para ella un abrazo diciendole que mi flaca ya la tiene todos los dias en su ROSARIO; dos veces al día; y como estamos en el mes de María, creo que en mejores manos no puede estar.

Saludos para ti y para Sofia muchos cariños.
A todos los foreros un abrazo
Hola JOSE yo desconosco la razon porque no te dejaban entrar. Pero si se que heres una persona buena porque no tendrias tantos amigos asi que no hay razon. supongo que sera broma. Espero que si vienes por BARCELONA te llegues al HOSTAL SOFIA pues bonito bueno se lo digo atodos los FOREROS que se comunican por estas vias y no solamente bonito si no tambien damos un buen tracto bueno modestia aparte. Por lo de la melena de SOFIA esta para mi mas guapa con el pelo corto bueno yo no la conoci en sus ... (ver texto completo)
Hola JOSE soy MONTSE del HOSTAL SOFIA yo soy de un pueblo de TERUEL que es muy pequeño pero tambien bonito, y tambien las personas, pues por la nobleza baturra ya digo en el otro mensaje que la modestia es lo mio. SOFIA esta mejor poquito a poquito pues estas cosas son lentas. YO no soy muy aficionada hacer mensajes ya se nota, pues con vuestra contestacion de mis dos mensajes me puse muy contenta mira si me conformo con poco, pues en mi pueblo no hay foreros mira que sosos, en verdad que estoy muy ... (ver texto completo)
Ay sr Prat, no me lo imagino comiendole los huevos a la Pita Moñuda. Creo que cuando se agacha a ponerlos, al levantarse, se los lleva colgando con ella.
Acertaste de pleno Romerales. Si te gotea....., el grifo, te puedo dar un apreton.
¿Bubela? ¿En la casa de la señora María de Marcial?
¡Coño! ¡El fontanero!