Hola a todos.-
España está triste, el otoño es triste, los Españoles estamos tristes y cabreados y por lo tanto el Foro está apagado o fuera de cebertura, yo desde ésta vieja y olvidada Galicia os envío a todos un mensaje de esperanza, nosotros podemos, somos casi todos nacidos en pequeños pueblecitos y estamos acostumbrados a sobreponernos a todos los avatares que la vida nos pone en el camino, seamos positivos, la vida aunque dura es muy bonita vivirla disfrutando de la familia y nuestros amigos, ... (ver texto completo)
José (Pepe), gracias por ese mensaje tuyo, tan lleno de ánimo y optimismo. Tines razón, todos, o casi todos, somos de origen sencillo, acostumbrados a todo y pocas cosas deberían darnos miedo. Lo único que hemos hecho es trabajar para ganarnos el sustento."Otros comieron los agraces y nosotros sufrimos la dentera". A mi lo que realmente me pone triste es el futuro de mis hijos, ver como su trabajo se va a la mierda, justo cuando estan en edad de formar una familia, de labrarse un porvenir... eso ... (ver texto completo)
Cuatro jovenes monjes discutian un día sobre el peor sufrimiento de este mundo.
- Es el amor, dijo uno.
- Es el hambre, dijo el segundo.
- Es el odio, dijo el tercero.
- Es el temor, dijo el cuarto.
Y disputaban y cada uno sostenía su opinión.
De pronto llegó el Buddha y les preguntó el tema de su disputa. Cuando todos le hubieron expuesto su idea, les dijo:
Vuestras razones no van al fondo de la cuestión. Todos los males vienen del hecho de tener un cuerpo. El amor, el hambre, el odio de un enemigo, el temor de una desgracia, y todos los demás sufrimientos, solo alcanzan a un ser porque este tiene un cuerpo. El cuerpo es la raíz y el origen de todos los males, de todas las penas, de todas las preocupaciones.. El egoísmo y su consecuencia, la muerte, la enfermedad, todo esto viene del cuerpo. El peor de los males es tener un cuerpo. Así pues, quien quiera salir del sufrimiento debe buscar, mediante la práctica de la abstención y de la abstración, el reposo final en la extinción,
que es la felicidad suprema.
"Antoño cuatro animales que vivian en una cueva discutian sobre la misma cuestión. El amor irresistible es el más peligroso de todos los males, dijo la paloma. Es el hambre que hace caer en las redes y en las trampas, dijo el cuervo. Es el odio envenenado, dijo la serpiente. Es el temor perpetuo, dijo la gacela... No, dijo un un monje que les había escuchado; el peor de todos los males es tener un cuerpo. ... (ver texto completo)
A tudos/as: Les desexo unhas felices festas do Natal a ssín como un feliz 2013, espero sepan perdoar a iste Zé que muntas veces debía ficar calado que darlle a mollada.

Unha aperta pra tudos/as.
O mensaxe anterior cuando lle pareceu marchou pro carallo. No me deixou revisar, nin rematar a cousa. Saludos a tod@s foreiir@s.
Amigo Piño deixa a canción da terra no foro, nonha poñas solo de proba.
Eres grande en estatura, bondade e memoria.
Tamen hay outro grande, ese xubilado da legión que agora se dedica a montar postos de observación no concello da Mezquita, que parece que deron resultados certos. Que non e outro que o coronel Romerales.
Un abrazo pra ti Piño, y a la orden de ussia mi coronel Telesforo Romerales.
Arrrrrmás sobre el hooonnnbró ar.
Barxes. Moitas gracias por mirar con esas gafas de tanto aumento, descartando a sua vez todo o negativo, que tamen hay abundancia.
Si estou contento con este movil novo, xa podo desde a casa no pueblo entrar no foro e dispor de outras prestaciois que no outro non tiña, algunhas inda hay, tal como o non localizar os acentos
Amigo Piño deixa a canción da terra no foro, nonha poñas solo de proba.
Eres grande en estatura, bondade e memoria.
Tamen hay outro grande, ese xubilado da legión que agora se dedica a montar postos de observación no concello da Mezquita, que parece que deron resultados certos. Que non e outro que o coronel Romerales.
Un abrazo pra ti Piño, y a la orden de ussia mi coronel Telesforo Romerales.
Arrrrrmás sobre el hooonnnbró ar.
Non quero o caldo con unto/ nin navizas con aceite/ non quero muxir a vaca e que outros beban o leite.....
Cancion popular da nosa Terra.
Llovía sin parar. El río se precepitó ruidosamente, superó las orillas de la isla y comenzó a inundarla. Yo estaba solo en la ribera que se hundía, aguardando con mi carga de mazurcas de maíz.
Entre las sombras de la ribera se divisaba una barca. Una mujer empuñaba el timón. Le grité, pidiéndole que viniera
a mi isla y me salvara de las aguas voraces, que se llevara mi cosecha del año.
Se acercó y recogió mis mazorcas, hasta el último grano. Le supliqué que me llevara a mí, pero se negó. La barca ... (ver texto completo)
Montse.-
Te voy a explicar el motivo por el cual no me dejaban entrar en Las Hedradas. Yo estuve cantidad de veces en el puentecillo que hay en la carretera vieja que hay bajo Las Hedradas, habia un camino lleno de piedras y mucho barro para subir al pueblo en el cual habia muchas y guapas chicas, pero en dicho camino rezaba un letrero que decia mas o menos "sustos no", y yo de joven asustaba ya que era tremendamente feo, piernas arqueadas, dientes salidos, nariz anguileña, orejas como alas de avión ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
España está triste, el otoño es triste, los Españoles estamos tristes y cabreados y por lo tanto el Foro está apagado o fuera de cebertura, yo desde ésta vieja y olvidada Galicia os envío a todos un mensaje de esperanza, nosotros podemos, somos casi todos nacidos en pequeños pueblecitos y estamos acostumbrados a sobreponernos a todos los avatares que la vida nos pone en el camino, seamos positivos, la vida aunque dura es muy bonita vivirla disfrutando de la familia y nuestros amigos, ... (ver texto completo)
Sr. Telesforo muy mala costumbre esa de reirse de la falta de formación ajena, no todos somos "académicos", ojalá usted cuando escribe en portugués lo hiciera también un poco mejor.
Sr. Gouveia, no hace falta insultar, cada cual nos retratamos con nuestras palabras. Nuestro foro es un espacio para otros debates.
Dejen de despellejarse ahora que llega la navidad.
Inda; traeme o teu humor e historia a la memoria a meu tio Marcial (marcialon), un home de 1,92 de estatura y con un humor y gracia para contar as cousas que contagiava alegria en su sencillez.
Felicitaciones por tu estilo es muy grato leerte. (cuida o can que fala ben do amo; por lo inteligente)
Saludos
Moitas graciñas, Blas.
O Señor Gutiérrez leva desde o sábado sen pisar na porta, polo que non podo darlle lembranzas de vostede. No café explicoume o señor alguacil que o can anda polo barrio da Caralicha, onde hai un cadeliña á resolta, e parece que estes días Guti aliméntase de recendos (olores agradables).
En tódolos pobos hai un Marcialón. En Lubián, ata 1.976 chamábase Tío Perfeuto, que era meu avó materno. Xa me gustaría a min saber cuntar as cousas coma o facía el. Xubiléime con 60 anos ... (ver texto completo)
Gracias Barxes, por votarme unha mau ante o Sr. Romerales, a veces eu sólo non me atrevo, él sempre tan serio, tan posto no seu oficio, menos mal, que de esta vez reconoce que pudo confundirse, o pensar que as setas eran da solleira e non do avesedo, si lle custa dar o brazo a torcer ¡pobres soldados legionarios!.

Pablo. A volta coas setas, cuando estemos no pueblo, si te apetece comer unhos boletos, (exquisitez de alta Sanabría) inda podes, en casa hai, o haber tanta abundancia, non quedou máis ... (ver texto completo)
Eu teño un can de palleiro sobradamente coñecido. Chámase Señor Gutiérrez, Guti para os amigos.
Non hai xuntanza de xente que non presida o meu can. Nos concertos, en primeira fila. Nas bodas, bautizos e enterros non entra na eirexa porque lle pechan a porta nos fociños.
Con isto das obras do tren raio, anda o lugar cheo de camións e camioneiros, e tódalas casas alugadas.
A outra tarde, coa terraza do bar ata os topes de cerveceiros, todos foron testigos de cómo perseguía un dos obreiros do AVE ... (ver texto completo)
Inda; traeme o teu humor e historia a la memoria a meu tio Marcial (marcialon), un home de 1,92 de estatura y con un humor y gracia para contar as cousas que contagiava alegria en su sencillez.
Felicitaciones por tu estilo es muy grato leerte. (cuida o can que fala ben do amo; por lo inteligente)
Saludos
Eu teño un can de palleiro sobradamente coñecido. Chámase Señor Gutiérrez, Guti para os amigos.
Non hai xuntanza de xente que non presida o meu can. Nos concertos, en primeira fila. Nas bodas, bautizos e enterros non entra na eirexa porque lle pechan a porta nos fociños.
Con isto das obras do tren raio, anda o lugar cheo de camións e camioneiros, e tódalas casas alugadas.
A outra tarde, coa terraza do bar ata os topes de cerveceiros, todos foron testigos de cómo perseguía un dos obreiros do AVE ... (ver texto completo)