¡Que bonito es Castrelos y sus alrededores!. Esta es el agua que baja de la sierra, limpia y cristalina. Cuando estamos allí no nos damos cuenta. Nos parece lo mas normal, lo tenemos allí al lado de casa... Solamente cuando vamos de fuera a nuestras pupilas les cuesta asimilar de golpe tanta belleza.
Eu nacín nunha casa da Milla. Xa non está. Esborrallárona pra facer unha parte doutra casa nova os novos propietarios.
Nesa casa vivín deica os oito anos, cando nos trasladamos á Cachifra. Pero a pesares de tér tan poucos anos de vivencias nela, son moitas as lembranzas que conservo daquela década dos cincuenta do século pasado.
Esta é unha delas:
Miña mai andaba a barrer a escaleira, e eu de rabo dela.
Entonces apareceu a nosa veciña, Irene, pola rúa abaixo, cun sobre na man.
--E logo de ónde ... (ver texto completo)
Manuel Varela. Muchas gracias por tú opinión sobre el relato de los lobos, (son muy crueles) el mérito es de los protagonistas, Martín que pasó muy mala noche. No hace mucho que me contó el caso y me impresionó, y la pobre burra la de peor suerte en la batalla, lo pagó caro con su vida.
Mi aportación en el tema no es relevante, simplemente contaros lo que sucedió y es muy fácil cuando se trata de una realidad.
Se agradece a todos os das Frieiras cuando entráis en este foro, vuestra presencia aquí ... (ver texto completo)
En las camisetas tenemos que poner algo que sea identificativo con Hedroso, a mi se me ocurre algo como: " oso y porco en Hedroso"
Nahu se asusten que ô Pío, Pío, vein do Hovo, non era de estrañar que le tiña manía os atributos. Sólo cortaba os das istatuas. Más ahora anda por ahí en un foro cualquera algún que se lo cortaría a todos os que nahún pensaran com él.
Unha aperta.
Hola, aqui estoy poniendo fotos, aver si ahora ya estan las que ati te gustan, tengo mas, te agradezco el interes. gracias.
Ya estoy contenta pues megustan mucho estas fotos y asi pienso que estoi alli Espero que todos los del pueblo puedan poner alguna foto pues vale la pena ya que es pequeño pero es bonito sobre todo cuando estas alli mucha naturaleza y los niños notienen ningun peligro bueno que vale la pena ver los pueblos de españa para saber y enrriquecerte culturalmente. Bueno sin mashasta la proxima
Pita, "chapeau" a tu mesaje. Da gusto repartir sonrisas con lo que nos está cayendo. Sigue así. Un saludo.
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Amigo Pinga, olla fixesteme recordar de coisas de cuando era garoto, cuando meu paiciño le ia a pagar a burra o cura pra poder comer carne na coaresma, e decer si pagabas a bula, nahu cometias pecado, perdón o primeiro puse burra nahu sey se e uhma coisa ou e a outra, de tudas maneiras ispero me entendan. Tamen sey que en xente que se confesa a algún bon, pasa como cuando metes na criba as castañas alguhas sahu boas.
Unha aperta.
Os teño que felicitar a tudos, tudas sin distinzahu. Alguns por as anécdotas, que contan a outros por os feitos reales, os letrados nahu piden perdón, dudo que o fagan, pois istes creen que nunca se equibocan, más tambein os felecito por borrar os mensaxes ofensibos y sin sustanza, dito isto ahora paz ê depois gloria. Referente a lo que di La Casa de Pedro, creo que tein algo de razahún, más a veces las cosas no son como parecen.
O outro día ia o xefe y eu a pasear por a Castellana y de pronto ... (ver texto completo)
hola ya vi tus fotos pero no pusistes las que megustan. Epero que puedas ponerlas pues las personas que puedan verlas y sean del pueblo tendra ganas de verlas y recordaran lo bonito y lo vien que se lo pasaban pues cuando yo fui unos dias de vacaciones y estaba entu terraza asomada vi esas vacas en el prado con esa vegetacion tan preciosa espero que todas las personas que sean de este pueblo puedan tener ese privilegio de poder estar unos dias vale hasta la proxima que pueda tener esta suerte de ... (ver texto completo)
Hola, aqui estoy poniendo fotos, aver si ahora ya estan las que ati te gustan, tengo mas, te agradezco el interes. gracias.
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Entro en este foro, solo para elogiar y aplaudir su historia, creame que lo he leido dos veces y me ha encantado. Creo que es lo que le gusta a todo el mundo, historias del pasado o del presente, pero frescas, cosas de pueblo.
Un saludo
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Tengo cierto reparo a entrar en otros foros, por eso no lo hago con mucha frecuencia, y menos para hablar de política; tampoco lo voy a hacer hoy, por razones obvias. Pero al ver tu comentario no pude reprimir mi deseo de felicitarte por decir tanto en ta poco espacio. Felicidades y gracias, amigo.
Un fuerte abrazo.
Mira tu por donde, hoxe, tódolos entes que están en edade escolar teñen o dereito maila sorte de ser víctimas da LOGSE. Outrora, cando se lle daba máis importancia a imaxe que o contido, os afortunados e as afortunadas eran só os privilexiados e privilexiadas. Os outros, os que eran diferentes porque tiñan menos, daba igual que puseran be en vez de uve, ou xe en vez de gue. Se non, que lle pregunten ao Valentín das Frieiras se oíu algunha vez falar de Espronceda ou se leu as coplas de Jorge Manrique.
E verdai, o adxectivo gilipollas non é exclusivamente feminino, por si acaso... ... (ver texto completo)