Piño que mal me sinto ahora, xa me puseches os dentes largos con tantos manxares moitas gracias pero que sepas que pra min o mais importante e poder verno pero de S. Santo o veran non pasa teño que ver cando estará meu irman por VVilavella. Cracias O candil por ese café
Velaí outra palabriña nosa que non vexo nos diccionarios, nin xiquera no noso particular de Cortés: FUSTAXE.

"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.

"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.

¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
O da H xa é outro cantar.
Eu teño lido moitos libros galegos, e ao ler, un vaise fixando. Iso tamén pasa co castelán. Tampouco hai reglas para toda a ortografía.

Tampouco ten tanta importancia cometer faltas de ortografía, que nesta lingua deixáronnos analfabetos a todos nós, que non estudiamos galego.
Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Pois mira por onde CEROTE está no "Diccionario de la Real Academia de la Lengua Española" cos mesmos significados que no galego de Estravía, icluido "temor, miedo, pánico".

O que pasa é que "cerote" támén está polo cú do saco das palabras do castelán.

Pero eiquí andamos a remexelo todo.
Me dirixo a auténtica Pita,ê decer a miña namorada, nahún sei nada de tí, praí noutro foro cualquera intentan imitarte, más tracen mal perfume, eu te reconozco por ô que eu te regalei no seu día, encunfundible Pitiña, me mereces os mayores respeitos sei que istás casada, más por recordar vellos tempos nahún facemos mal a ninguen.
Unha aperta.
Despois de moito pensar conseguí sacar duas frases, e que as neuronas xa non son o que eran, os 40 anos notanse, sinon que yo digan o Salva que acaba de inaguralos.

"Si entre boa xente queres vivir a HEDROSO terás que vir"

" Si entre boa xente queres estar en HEDROSO has de quedar"
Isabel. As dúas frases impactan mui ben, son acertadas.
Podes añadir. Si ben queres quedar, os de Lubián tes que invitar.
Saludos pra os de Hedroso.
Vale Candil. Tomaremos ese café é o que faga falta, pra un asado é unha boa empanada de bacalao con boletos, non temos que ir mui lonxe, o forno está ben cerca. de eso podo encargarme eu.
Como estamos recopilando cousiñas dos nosos antepasados, por qué non estos refranes tan acertados. Alagunhos usados con bastante frecuencia por unha familiar miña.

Entre primos y hemanos, nunca metas las manos.

Si en la vida quieres triunfar, tienes que oir ver y callar.

La memoria es como el mal amigo, cuando mas lo necesitas te falla.

Quero que veña pronto a neve (fai falta) a parte de eso, teño como necesidad de ir a Lubián é pisar o zarapallo.
Hola, con todos estos datos ya se de que familias vienes, conoci a tu padre, me hizo varias fotos, conozco a tu hermano el que tiene el bar en villavieja, nos aprecia mucho cuando estamos de vacaciones, cada noche vamos a cenar alli, hace unas mollejas buenisimas, dime como anda de salud, el verano pasado lo vi muy desmejorado, bueno no dejes de pasar por hedradas el proximo viaje, me gustaria saludarte, si estoy por alli es facil, preguntas ha alguien, porqe somos, 4 y el gaitero, como se suele ... (ver texto completo)
Hola, Sofía, soy M. Teresa, Tere para los amigos. Muchas gracias por preguntar por la salud de mi hermano, mejoró un poco respecto al verano pasado, pero sigue con esos tremendos dolores en las piernas que no lo dejan vivir. Todavía no hay diagnóstico cierto y, sin diagnóstico tampoco puede haber tratamiento adecuado. Ya le diré que te preocupaste por él. Y tienes razón en cuanto a sus molexas, no hay otras iguales, mis hijas y yo estamos deseando ir para pedírselas de nuevo. Y su pulpo con cachelos. ... (ver texto completo)
Cando iba de Madrid a Vilavella tardaba catro horas e media a veces algo mais, ahor catro escasas e cando se podía pasar
de 120 k. podías chegar en tres e media pero iso era cando os radares non nos pisaban os talons. Efectivamente que non nos coñecemos pero si que oigo falar moito de ti en Vilavella si algunha ves vas por lá espero que nos vexamos vou moito por a Porta Galega e tu creo que tamen asique algun día nos veremos un saudo
Gracias, mestre. Moi clariña e moi didáctica a explicación. Pásame como o Piño, ahora xa podréi escribir "hai" do verbo haber, en galego, sin ter a sensación de que o estaba facendo mal, tantos anos escribindo "hay", que se me quedaba coxo escribir "hai", pero se non existe o "y" en galego, xa non volverei a dudar. Recordo unha vez que meu irmao Luis mandou pintar un letreiro na furgoneta e eu díxenlle: "Luis, ¡que te puxeron "Móbil" en vez de "Móvil"! E él, tan campante, díxome: "En galego escríbese ... (ver texto completo)
Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Hola a todos los forer@s de las Hedradas.-
Me alegro enormemente que por fin alguien de Las Hedradas se decidiese a participar en su Foro, ya que un mensaje de cualquier persona haciendo referencia a nuestros Pueblos Nativos y a las personas que de nuestra infancia y adolescencia guardamos un grato recuerdo es un motivo de alegría y satisfacción, más si te encuentras alejado de de los mismos.
Yo soy un Forero activo desde el Pereiro hasta Padornelo, normalmente mis escritos los hago en el Foro ... (ver texto completo)
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."

Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo ... (ver texto completo)
Pois mira que eu asocio esa palabra con cero: "eres un cerote a izquierda". ¡Hai que ver a de cousiñas que estou aprendendo con vos! Por certo, si me permite, mestre, hai tempo que teño unha duda: ¿existe a y griega no alfabeto galego?