INOCENCIO siempre soñaba con ter unha "Harley Davison", asíque propúsose cada mes ir aforrando uis cuartiños do seu sueldo pra chegar a tela, inda que tardera uis aniños en conseguilo.
Cuando tiña os cuartos que valía, nun montón, marchou a Ourense pra comprala. Unha vez a tuvo escollida, o vendedor advertiule que non a podía deixar ó tempo si chovía, porque podía enfurrexecérsele. Tamén le recomenda que teña siempre á mau un tarriño de vaselina pra untala, como mantenimento.
Uis meses despóis Inocencio conoce a unha rapaza guapa e namórase dela perdidamente. Cando xa pasou un tempo prudencial, a rapaza convidao a cenar a súa casa pra que conozca á súa familia, advertíndole que nas súas xuntanzas siempre frega os cacharros o primeiro que, o acabar de comer, fala.
Despóis de unha deliciosa cena, todos continúan sentados, esperando ó primeiro que rompa o silencio, pois naide quere fregar os platos...
Pasan 30 largos minutos e Inocencio, pra acelerar as cousas, toma á súa novia e a besa didiante de todos. ¡Naide dice ni pío!. Como naide rompe o silencio, decide tomar medidad extremas: toma á súa novia, ponha sobre a mesa e ten sexo cuela.... ¡Naide dice unha palabra!.
Ahora Inocencio está desesperado, así que toma á súa sogra e alí mismo ten sexo cuela, de forma inda máis salvaje que ca súa novia... ¡Pero o silencio continua!.
Inocencio, xa a punto de reventar e sin saber mui ben qué facer, sinte alá ó lonxe os primeiros tronos dunha tormenta. O primeiro que pensa é na súa motocicleta... así que, saca do bolsillo do pantalón a vaselina..
Entonces levántase o pai da novia como un cohete decinto todo apurado:
-"MECAGO NO CARALLO...., VALE, VALE, ESTÁ BEN.... FREGO EU! ... (ver texto completo)
Hola gracias a carmina por recordarnos la gran fiesta de padornelo como si la estuvieraramos reviviendo realmente es como lo ha descrito carmina te vamos a votar para ver si te dan una recompensa por hacer de corresponsal par todos nostros de nuestra vivencias
El gran preludio de la fiesta era el rebañar el caldero, el vestido y se te olvido carmina el comprarnos alguna cosita con Manolo el quincañyeiro
un besito para todos
modes
Ultimamente estáis regando también el jardín de nuestro pueblo, que hasta aquí llegan los aromas, y ando yo con las manos clavadas de espinas, para que las silvas no cubran las flores.
Carmina, buena historia.
No recuerdo de ninguna fiesta del Corpus Cristi, pero si de rebañar el caldeiro del roscón, posiblemente fuera la de la Asunción de Agosto, que en esta casi no falte ninguna.
Saludos.
Hola a todos. Tienes razón Carmen hablemos un poco de otros temas para despejarnos un poco y pensar mejor con la lejania. Tienes razón las tradiciones antiguas se están perdiendo con el paso del tiempò, conb las nuevas modas, con la nueva forma de ver la vida, con las prisas... esas tradicones que eran tan bonitas y en las que la gente participaba sin impòrtarles quien hacia mas o menos. Esas fiestan que empezaban una semana antes del día señalado porque entonces empezaba la ilusión, ilusión por ... (ver texto completo)
Mefr. Estou de acuerdo plenamente referente o calificativo do noso pueblo.

Gel. Me parecía que estabas tardando moito en asomarte a ésta "ventana" ahora vexo que o motivo foi algo similar o meu (o estar no pueblo silencio total.)
Foi certo que che pasei unha invitación pra malla - festa, despois penseí, qué por esas fechas optarías por unha playa que é bastante máis refrescante.
Te deseo que pases muy ben o veran nas playas da Coruña. Saludos.
Piño, alégrame saber de ti. Dixéronme que me invitaras a festa da malla. Non sei si é así ou non, porque eu non lin a mensaxe. Estiven no mes de maio no pueblo e desde que falleceu miña nai xa non temos internet. De todos modos, si é que tiveches a amabilidade de invitarme, quérote dar a gracias e que non penses que son unha maleducada, por non dartas antes.
Este verán non estarei polo Pereiro, a non ser que o Concello faga en dous meses o que non conseguiu en tres anos, pero iso xa sería unha milagre. ... (ver texto completo)
O desterro.

Tocoume vivir entre as portelas naqueles duros anos en que tanto odio cía nos tiña a xente daquela xeración.. Dicíase, que nos eramos os causantes de tódolos males que os homes padecían. As lendas, rara vez certas, fixéronnos moito mal. Certo é, que penurias pasabámolas todos e cada un tiña que procurar unha esmola para el e a súa familia. Un duro inverno, tras xa varios días sen comer, a miña compañeira e máis eu sentímonos atraídos polos berros de un cordeiro que por baixo da Cruz ... (ver texto completo)
Hola a todos, foreros, forenses y foristas (nominativos todos válidos para referirse a las personas que por aquí nos comunicamos).
Hoy quiero hablar de la fiesta de nuestro pueblo y dejar un poquito el tema de la calle, las verjas, las líneas de alta y otro tema del que todavía no se ha hablado aquí pero cuando me entere bien ya os explicare sobre una segregación en el monte mejor dicho en la sierra donde hay unos siete aerogeneradores que la junta vecinal de nuestro pueblo quiere hacer no sé muy ... (ver texto completo)
Hola a todos:
Este mensaje está dedicado a Paulina. Después de reeleer tus mensajes, tengo que manifestarte todo mi apoyo, cariño y admiración. En primer lugar te diré que eres una autentica Señora, una niña que tiene dejar su habitat natural para emigrar a un lejano Pais, con un cambio brutal de mentalidad, caracteres, modo de vida etc. sufre enormemente, seguro que lloraste mucho añorando tus orígenes, que despues de varios años regresas a ese rinconcito de Padornelo (Que nunca llegaste a olvidar) ... (ver texto completo)
Veo que seguís de buen humor ¡fenomenal!
A mi ahora me toca menos ordenador, en el pueblo no tengo Internet, si lo echo en falta, de todos modos, siempre busca uno en que distraerte, salidas al campo, que si una feria aquí, que una romería allá y ese pulpo tan rico que está presente donde quiera que vayas, el otro día en Verin alguna pulpeira hasta lo servía con cachelos cocidos, es un manjar! y no te cuento si alargas el viaje un poco más y te asomas el morro por las Rías Baixas, ese marisco, ese ... (ver texto completo)
Gamba Pelada! Puedo compartir estas opiniones, aunque probablemente haya compartido más en estas Montañas, con su fauna, flora y clima que otros. Es un tesoro que a todas luces hay que cuidar y mimar. En Padornelo nació mi memoria en blanco, donde se desarrolló en ese ecosistema con sus aromas Y limpios aires. Pero estoy totalmente en contra de sacrificar este pueblo por mantener este "señor" en el maletín.
Por cierto, excluimos el marisco, ó el Mar te importa un carajo.
Saludos.
Hola a todos. Están apareciendo por este nuestro foro muchos nuevos foreros con mensjes y sin nombre, me parece bien, pero sin cachondeo. Gamba pelada, tu menaje enos instruye mucho sobre todos los litigios que hay en Padornelo, me parece muy bien que la junta vecinal nos defienda deesas torres de alta tensión, de esos cables de... pero esa es su obligación que no nos obliga a rendir a nadie pleitesia porque haga algo que tiene que hacer. Yo no se como está ese tema y por ello no voy a opinar de ... (ver texto completo)
pois ainda estás a tempo de aprendelo Joseba cando a tua familia che fale que axa en galego e se non se tes a oportunidade a la donde vivas de ter un canal de televisión galega copias o vocabulario verás como o aprendes a falar en imxenio de telefonica teñen un canal de Galiza; espero aberte servido de asxuda xa me contar´s un saludo
Hacia tiempo que no entraba a saludar a los foreros pero, la verdad, visto el giro que van tomando las cosas, no daban muchas ganas.
Los que hemos tenido contacto directo con el pueblo en mayor o menor medida, sabiamos que no todo era tan ideal ni tan perfecto, cosa lógica por otra parte.
Las vecindades y convivencias son en todos los sitios difíciles y, Padornelo, no iba a ser diferente. Siempre ha habido, en mayor o menor medida algún tipo de desacuerdos, ¿la diferencia? que ya no están las personas ... (ver texto completo)
Hace tiempo que ojeo este foro y me dais envidia de lo bien que escribiis el gallego, yo como descendiente de gallegos me gustaría hacerlo igual, no puedo porque no me lo enseñaron, estoy totalmente de acuerdo con Pepita con respecto al cuento del Toñiño y lo dice Gel Martínez, los cuentos no son exclusivos de un lugar, a veces son de hábito mundial, y las personas conocen muchos y pueden explicarlos donde crean oportuno. Un cordial saludo a todos.