Hola a todos:
Paulina tienes razon con respecto a la segunda denominación de Pendon. En el argot de la calle, se denomina Pendon a los hombres y mujeres que viven o actuan de forma libertina, de eso el calificativo de tu madre, pero de tiempos inmemoriables Pendon significa, bandera, standarte etc.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Hola a todos:
El Forense está desaparecido (gracias a Dios), en la autopsia que iba a hacer con tanta prisa la realizó tan mal que el paciente no la aguantó y murió otra vez. Aún esta corriendo, va con destino a Sudáfrica para hacer su chapuza en el Mundial.
El Puta era un hombre de Puebla que tenia un camión muy viejo ¿porque se le llamaba el Puta? pués no lo sé, quizas fuese un calificativo en función a la forma de hacer sus negocios, a nosotros si nos puteaba bastante.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Hola a todos:
El Pendón era o es un mástil de madera de unos cuatro o cinco mts de largo el cual en la parte superior se pone la Bandera Española. El pendón lo portaban los mozos y encabezaban la procesión. Yo le tenía envidia porque me parecian unos superhombres ya que se tenían que tener mucha fuerza para mantenerlo izado a causa del viento y el paso por debajo de los cables del teléfono que cruzaban la carretera. El citado Pendón se guardaba en la Iglesia y solo salía en las procesiones de las ... (ver texto completo)
O Pabliño estaba cos seus avós que o coidaban mentras os pais traballaban.
-Aboa, vou a xogar ca Lupita – Dícelle Pabliño. A Lupita era unha neniña que era nova no pobo.
-Bueno, vai, e non fagas trasnadas.
O rato volve correndo e pregúntalle:
-Aboa, ¿cómo se chama iso cando dóus dormen no mesmo cuarto e un está por enriba do outro?
A señora Herminia abreu os ollos e tragou dúas veces seguidas, pensando qué decir, pois os nenos ahora edúcanos doutra maneira ca ela aducara os seus, e nin quería pasarse nin quedar corta na explicación. Daquela pensou que o millor sería falarlle claro e díxolle o netiño:
-Mira Pabliño, iso chámase face-lo amor, ou falando claramente botar un polvo, ¿sabes fillo?
-Vale aboa.
O neno bota a correr pra calle. Nun intre está de volta, ca cara larga, o fociño saído e ponse dediante da aboa con brazos cruzados e dando cun pé no chan, dille:
-Aboa,! o que te preguntei antes chámase litera, e o pai da Lupita quere falar contigo!... ... (ver texto completo)
cando eu era rapaz ala po lo ano 1964 naceu miña irma, e viñeron o bautizo alguns familiares de lexos e que po lo paso do tempo xa non falaban galego. Una noite fumos a unha pereira que tiña o Jambrina q. e. d. e roubamoslle as peras, pero non sei como, enterouse e foi a protestarlle os meus pasi po lo feito. e unha prima que o ouviu decia,: "yo solo comi una rajita" Estamos no ano 2010 Agora no pobo de Lubian hai moitos frutais e pouca xente. Xa naide pasa fame. Xa chegou o progreso. Hai periódico, ... (ver texto completo)
Pepe te hago la misma pregunta que Pablo ¿Qué era el pendon?, me suena pero no logro acordarme exactamente que era, quizás Carmen con su habitual conocimiento de todos los temas nos pueda dar una explicacion.
Hola a todos. Está lloviendo y parece ue el cielo nos quiera reñir por algo, llueve como si todos los que están allí arriba se hubieran juntado para decirnos algo ¿por qué será?. Digo tema en espera porque ahora todo está dicho y esperemos que la justicia a la par que legal sea justa y todo nos podamos alegrar por el resultado. Con agrado leo que no ha vuelto a aparecer nnuestro amigo el forense, quiza le ha salido mal la autopsia y ha tenido que salir corriendo. Comparta la opinión de Pepe sobre ... (ver texto completo)
Paulina! Como humanos que somos, yo también me equivoque, "rifi rafe"pero lo dejamos en una confusión, aunque aprendo de mis errores que son muchos.
Pepe! Te devuelvo la pregunta; ¿Que era el pendón, que función hacia?
saludos.
Hola a todos. Algun dia eu tamen irei o fiadeiro
Hola a todos:
Yo también quiero manifestarme sobre la Fiesta del Corpus en Padornelo. Por aquellos tiempos era la Fiesta que más se celebraba, dos días, las mejores orquestas y las mejores galas (el quince de agosto era menor) como bién dice Carmina, las Orquestas las pagaban los mozos y según la cantidad de los mismos, así era la orquesta, ya que los recursos económicos estaban flojetes, pero no obstante Padornelo siempre tubo muy buenas orquestas. La orquesta de Monterrey, la del Ospicio de Zamora ... (ver texto completo)
Miro esta foto: ¿Y dudo si es Pablo Silva? A mi la imagen que más me quedo en la retina fue la de aquel gran hombre el Tío Erasmo.
El carouxo si se parece más aquellos largos inviernos de un pueblo llamado Padornelo, en que hoy aquí hemos bajado de 32º del viernes a 9º grados, todo el día pasado por agua "que por exceso bajaran la factura del agua" pues por defecto la subieron y casi estamos al desbordamiento.
Saludos.
Paulina! No es ningún rife, rafe entre dos familias, si así fuera cederíamos la calle para que la otra familia fuera feliz, es nuestro pueblo que nos pertenece atod@s y es nuestra generación la que le toca ahora luchar y conservar esta herencia, el desarrollo no es lo que tenemos sino lo que hacemos con lo que tenemos.
Yo también prefiero otros temas, pero me tengo que manifestar contra el estrato social que tenemos y nos "representan".
Saludos.
Xa que me queda pouco tempo de estar en Valladolid.
Os vou a contar un dos moitos casos que nos relata Miguel. Dice que certo día estaban no comercio bastante xente, tamén un par de viajantes, sacaron ó tema da nova técnica da inseminación artificial, comentaban sorprendidos os avances tan grandes en este tema.
De entre a xente, estaba unha muller de Acibeiros, movendo o seu pañuelo a cacharula hacia atras- cice con voz alta é firme, deixaros de chorradas, pra min como o sistema antiguo non hay ... (ver texto completo)
Llega el paleta a la obra y a la hora del almuerzo empieza a renegar como todos los días.
- Seguro que otra vez es de tortilla, seguro.
Un compañero que lo ve tan deprimido ante el bocadillo sin desenvolver, le dice para animarlo,-igual hoy es de sardina, de atún o de chorizo, ¿Por qué no lo abres y lo compruebas?.
-No seguro que es de tortilla como todos los días y no lo quiero. Pero llevas una semana sin almorzar-insiste el amigo- te vas a poner malo, Venga, ábrelo y pruébalo, igual es de jamón ... (ver texto completo)
A outra tarde tiñan soalleira o Miguel e o Baltasar. Eu acerqueime, porque sempre é agradable lembrar cousas do pasado tan ben contadas por esa xeneración.
E andaba Baltasar a describir a seguinte estampa:
Un mozo de pé, firme, cun arado ó lombo. Unha moza de pé, firme, cun cántaro de auga enriba da testa. Os dous levan nesa postura un rato longo, roendo a orella. E dice el:
--Maio cabrón: Inda non nace o sol, e xa se pon!
Carallo, Amancio. Manda carallo na Habana! E a noiva non tiña tataravoa?