Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
O do Mingo e certo, non penséis que é conto.

Tamén a ese mismo Sr. iba unha muller co fin de axudarlle a facer as cousas de casa é algo no monte.
O pouco tempo dou en crecerlle a barriga, pero non era de gorda.
As mulleres do pueblo o vela así, lle preguntaban ¿M. C.... Tú estás preñada? hay arrenegado sea o demo do inferno, ¡pero eu como vou a estar! si nunca fun con ningun home pra esas cousas, as veciñas insistían estás, estás, o que pasa que non queres decir quen te armou a barriga.
Pois ... (ver texto completo)
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Dixoche toda a verdade, pra nos e pra maioria dos galegofalantes, o galego do interior e mais enxebre co da costa non porque eu nacéra no interior, sinon porque os estudosos do tema asi o confirman, supoño que ti tamen. En Vigo rapaz, e raparigo, rifar e borregar, aunque na prouncia dicen borrejar, Vijo, tamen din mirar e nos decimos ver, mireino, mai e nai, pita e galiña, xeada e neve.Ésta ultima no ano 1981 me impactou muitisimo, cando eu vivía o lado do aeroporto de Peinador, no 1ºpiso da casa, ... (ver texto completo)
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
Sin sufrimiento, no hay gloria!! sin Hedroso, no hay historia!
! no pain, no glory!! no Hedroso, no history!
! esto he Hedroso-que carallo-aiqui naceu don pelallo
!... pro vello, pro novo, pro neno, pranena... por xuntarse en Hedroso vivir vale a pena!
HEDROSO-si dios existe naceu aiqui si non existe teria que vir...
Parroquianos de la pinta-feligreses de la fiesta-y es que a Hedroso se le quiere- mas q España a Andres Iniesta
Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Llega un lepero al infierno y pregunta a un demonio:
- Qué ¿dónde están las mujeres?
- Aquí no hay mujeres.
- Sí, hombre a mi me las vais a dar, ¿es que los cuernos os tocaron en una tómbola.?

Una fiera en la cama.

Con ochenta años mi marido es una fiera en la cama.
- ¿Te hace el amor como un salvaje?
- No, no, pero se mea en la cama para marcar su territorio.
Buenos dias feligreses. A parte de pedir amplia participacion, a lo mejor os recuerdo a un infame parroco q tuvimos en la localidad llamado angel q por infame la gente no le iba a misa y a los pocos q ibamos le echaba la bronca porque la gente no le iba. los participantes sois los q veis esto, pero lejos d echaros la bronca os pido labor evangelizadora como cristo a sus discipulos, si cada uno conseguis1,2 u12 beatos al final llenamos esta parroquia. Al tema, no podemos votar vagamente, sino concretamente ... (ver texto completo)
Confirmado por el Jefe, el Sabado 3 de Marzo, celebramos la comida de Carnaval, para a xente da Vilavella y Familia. animaros tod@s.
un abrazo
Perdon, la comida es en Ermua (Bizcaya)
saludos
Estoy de acuerdo con janita, Salva vamos a votar 3 ó 4, ahora que lo veo todo junto no se decidirme por una sola frase.
El color rojo, las frases: la 9,14,19 y 31.
Bueno como nosotros somos tres, tendré que quitar una de las frases. Así es que definitivamente nos quedamos con la 9 - 19 - 31.
Para hacer una ensalada, cuatro hombres hacen falta: para la sal un sabio; para el aceite un generoso; para el vinagre un avaro, y para revolverla un loco.

Peras y viudas, solitas se caen maduras.
Xente no Navallo tropa do cara…
Na Gudiña, cada catro una sardiña,
Non meior cada oito, que cada catro e moito
Os do Pereiro, zumballe o pandeiro
Entre Pias e Sover, tem o demo moito que facer
Os de Lubian comen a xixa sem pan, e non beben viño,
Por non untar o fuciño
Vaca de Manzalvos e muller da Mezquita, quita, quita
A xente da Canda fala mais que anda
Xente nova, e leña verde, todo e fume ... (ver texto completo)