Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Piño, eu non leí tal mensaxe, pero pola miña parte estás desculpado igual, xa sabemos que non eres de insultos nin trangalladas. Por eso podes estar tranquilo.
Saudos.
Si Angel, es cierto esa tradición, más que nada se hacia con los lobos, la gente colaboraba con chorizos y huevos y se hacia una merendola para celebrarlo, porque abundaban mucho los lobos y las perdidas que ocasionaban eran muy grandes, tiempos que casi toda la gente vivía del campo. Ahora es muy raro encontrar alguno por estas sierras, le falta el alimento principal, no hay ovejas, no hay cabras y su instinto no le permite ir a comprar a los supermercados.

El tío Santiago Cojo.
Si que era un ... (ver texto completo)
Hola Blas, muy buenas tardes, bueno aqui son las 7 de la tarde de hoy Domingo, ahi unas horas menos, te voy a contar otra historia de mi niñez, que tambien tiene su gracia claro, como que despues cuando eres mayor le quitas importancia, alli en no se que epoca del año, los machos de las cabras, no ivan con el rebaño, para que las cabras no parieran en epoca mala de frio, entonces se quedaban, abajo sin ir a la sierra, se ataban largo con una cuerda para que pastaran, bueno yo tendria unos 7 años ... (ver texto completo)
Estimada Sofia:
-- uno va estimando a la gente en la medida que se da a conocer --; es como tu dices, cuando aparecen estas imagenes en nuestros recuerdos, en edades actuales, como que nos reimos; lo mio fue un juego que me salio al reves, lo tuyo fue una inocentada de niña en la que deben haber pasado todos un buen susto y tú la primera; nuestras vidas son como las cadenas llena de eslabones que representan las distintas vivencias, unas mas alegres otras mas tristes, unas mas fuertes otras mas ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Xegamos sin novedad, onte foi ô primeiro dia, ca no Brasil, istamos
en Pernambuco, Hotel America, camisa corta, pantalón corto,ô padre Xosé quixo marearse un pouquito, tudo a conteceo en Portugal, bein teño que decir que a mala dos cuartos viñeron dois gaxos por ela munto bein portados, parecian fidalgos, coisa que ô padre José y ô fillo do Ruiz Matos saltaban de contentos, total que oxe xa istiben donde bou traballar ê un sitio de munto luxo.
Teño que repartir tarxetas pra facer ... (ver texto completo)
Mas tu Zé non estaras a inganarnos, tu o que fuste facere a Pernanbuco foi ir de ferias tu i o Pai José, ora beim o pai José ja estivera de Misioneiro nese estado face muntos anos, concretamente na sua capital Recife.
Bou falar pro Diamantino a vere queim e ele pra andare a facer pouco de min por o asunto do cuello, ou e que a voçe ou a ele nunca lhe fuxio un cuello da beira sua, cuando voçes estaun aterecidos coa neve.
Uma aperta
Na miña casa había unha variante a cerca da fustaxe. Recordo que miña abuela dicíame, mira que fustras levas coa faldra fora.
Non ouvira nunca FUSTRAS. Tampouco ven nos diccionarios ao meu dispór.
Sen embargo, ao buscar "fustras" no Estravís, vexo o adverbio FUSTRE, que significa "mal".
Pon como exemplo: "O negocio saíume fustre."
Paréceme que por aí anda a cousa, non?
Tamén encontro ese PALAFUSTRÁN de Gel: persoa nugallá e pobre. Home alto e groso. Palagartán.
(NUGALLÁ: feminino de NUGALLÁN, que significa "preguizoso, folgazán, desidioso, falto de vontade". Sinónimos: NUGALLAS, NUGALLÓN, LACAZÁN.)
Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Amigo Inda: A exposicion, estaba o lado xusto da casa dos primos meus, algo lle queda dela, porque o resto marcharon rodando.... adornar chales en Canido, Nigran, Baiona e un polomenos marchou pra serra de Madri xunto con arados romanos, e un par deles xunto con duas charruas portuguesas adornan a estacion de servicios de Erosa, tamen tiñan xugos e todo tipo de farramentas pra labranza.
¿Como se lle chamaría en Lubian as partes do carro? que onda nós lle chamamos
chedeiro, que se compon das chedas, ... (ver texto completo)
Amigo Barxes: O carro é moito carro, e son moitas as súas palabras. Un carro delas.
Está a EIXEDA ou AIXEDA. Toda dunha peza, desde a punta da CABEZOALLA ata os dous BRAZÓS da traseira.
Na cabezoalla están as CHAVELLAS, para suxetar a cabezoalla ao xugo co sobeo.

"Quíxente botar un polvo
na cabezoalla do carro
foise a chavella pra atrás
e esfolei todo o carallo"
(Jota cantada por un dúo de Ourense, na festa do pobo, adicada ao seu alcalde)
... (ver texto completo)
Amigo Zé: ¿Cuando e que veis? espero seja pro carnavale, que intaun falamos pros amigos de Chaves y Montalegre i ficamos con eis no restaurante Brasil eim Verin
o da 19 ameiodia, esta certo. Olla que no carnavale a Verin beim munta gente ate vein dos servizos segredos, mas taunbeim beim da contraexpionagem, mas pasase munto beim tudo mundo uns de cigarraum y outros de bispos, curas etc.
Quero que tires da cabeça o Brazil olla co beim que o estamos a pasar coas boas gentes da Vilavella, Lubian, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Xegamos sin novedad, onte foi ô primeiro dia, ca no Brasil, istamos
en Pernambuco, Hotel America, camisa corta, pantalón corto,ô padre Xosé quixo marearse un pouquito, tudo a conteceo en Portugal, bein teño que decir que a mala dos cuartos viñeron dois gaxos por ela munto bein portados, parecian fidalgos, coisa que ô padre José y ô fillo do Ruiz Matos saltaban de contentos, total que oxe xa istiben donde bou traballar ê un sitio de munto luxo.
Teño que repartir tarxetas pra facer ... (ver texto completo)
Tomen nota por favor, mis mas sinceras felicitaciones al ministro de economia,
pues ya era hora que comiencen a coger el toro por los cuernos, me refiero en especial a la rebaja de sueldo de Rodrigo Rato, nada menos que el 75%, claro no quisiste ser ministro de economia,"jodete".
Ahora mi más sincero pésame a esas familias destrozadas por el dolor de perder a sus seres queridos, que no son otros, que nuestros "Héroes Policias Nacionales",
del caso La Coruña.
Pediome ô xefe que le conteste coalquer coisa,-unha vez teño que coicidir co que voçe dice na sua mensaxe, por lo tanto penso parecido, tambein me uno a ise pesar por os policias mencionados, del caso de Acruña.
Sñr Ricardo, le felicito por la poesia, pero la encuentro un tanto triste.
Seria posible que nos deleitára con alguna mas alegre.
Muchas gracias.
Un saludo.
Queria decir o saudo o terminar, pero escapoume a mensaxe antes de tempo.
Agora un saudo pra tod@s
Nahún se preocupe, que a mensaxe nahún ten importancia, a outras coisas que se le escapan que tein más,ô outro día sin ir más lexos se le escapau, un cuello na neve coisa que logo colleo ô Diamantino.
Unha aperta.
Estaba mirando las fotos del foro y cuando ví esa del raposo pensé que en aquellos viejos tiempos hubiera venido de maravilla pues con el muerto ¡la cantidad de huevos y chorizos que se hubieran sacado pidiendo por el pueblo. Despues me parece recordar que se le dejaba a los mozos de otros pueblos para que hicieran la ronda en sus propios pueblos lo suyo con el cuerpo del raposo o del lobo. Con la garduña no lo se. El que lo podía saber era el ti Santiago Cojo que era un gran cazador, quizás el mejor ... (ver texto completo)
Hola Angel. El tío Santiago cojo ya murió hace tiempo. En el pueblo de gente mayor sólo queda Patrocinio, Mi madre, Elvira. y creo que no me olvido de nadie más. a mi tía Lita también. Que continues bien.
Prat. Muy bien esa poesía, me gusta.
Cómo se aprovecha los días fríos para que la mente trabaje, nosotros aquí, llevamos unos días que casi vives en un letargo debido a las bajas temperaturas.
Saludos.
Queria decir o saudo o terminar, pero escapoume a mensaxe antes de tempo.
Agora un saudo pra tod@s
Estaba mirando las fotos del foro y cuando ví esa del raposo pensé que en aquellos viejos tiempos hubiera venido de maravilla pues con el muerto ¡la cantidad de huevos y chorizos que se hubieran sacado pidiendo por el pueblo. Despues me parece recordar que se le dejaba a los mozos de otros pueblos para que hicieran la ronda en sus propios pueblos lo suyo con el cuerpo del raposo o del lobo. Con la garduña no lo se. El que lo podía saber era el ti Santiago Cojo que era un gran cazador, quizás el mejor ... (ver texto completo)