Mensajes de LUBIAN (Zamora) enviados por Piño:

Hoxe. Tamén se presenta un día de niebla cerrada, os días anteriores parecidos, por tal motivo, sacaremos partido a este aparatiño que é o ordenador.
Vai haber tempo hasta de visitar desde aiquí, o castro das Muradellas, unha volta por os Poulos, e como non, un paseo por o noso pueblo. (a mente, a veces tamen traballa.)
O ter tanto tempo, tranquilamente se pode estar cociñando un bon caldo e un botelo da terra, a materia prima ainda é toda de alá, de postre unhas castañas asadas, o viño xa terá ... (ver texto completo)
Barxes. Esto das setas e un vicio, ainda gusta máis ir a buscalas que comelas, en principio o andar po lo campo é unha gozada, despoís si tes a suerte de dar con un bon filón, eso xa e fora de serie, que si veís un cocumelo, xa empezas a buscar o compañeiro, si son boletos millor que millor.
Os níscalos sin son pequenos non os deixes crecer demasiado, amanados cuanto antes, pensa que hai moita " ave de rapiña " por esos montes de Dios.
Saudos.
Pon algo Piño. Se non vamos Usurpar este foro con gaitas da politica e a vida e unha cousa mais bonita. Cunta algunha historia dos vellos desas que tu sabes. Sen que teñamos que ferrarche o aguillosn nas nalgas. Cordiais saudos para todos.
Con ésto espero será suficiente pra librarme das aguilloadas nas nalgas, é dos ánimos do boy. No obstante, moitas gracias.
Bubela da casa da María. Teño que observar por los árboles das huertas do pueblo co fin de localizarte, me gustaría saber a donde teñes o nido. Me da a impresión que por a Fontarbela debe andar a cousa.
Saludos.
Es curioso que a finales de Noviembre, aun se puedan recoger en las tierras de nuestro pueblo éstos ejemplares, otros años por este tiempo imposible localizarlos, por las helados y el mal tiempo ya no suelen salir, los de la foto fueron recogidos el día 21-11-2011
También se puede ser de distintos ideales políticos y las personas llevarse perfectamente, incluso ser amigos, se están dando casos que en la misma familia, que cada miembro es de un partido, no por eso dejan de vivir juntos y ser felices.
Fácil que esté confundido, pero siempre he valorado mas a la persona que va a desempeñar ese cargo importante, que al partido que pertenezca.
As vacas dela na Agrela. Un día cortiño de inverno cheu de sol, pero inda así, frío.
Alá vou. Collo o atallo da canada das Corgas, e pola ponte nova, Devesa arriba, póñome alá, onda ela, no aire do demo. Dareille unha agradable sorpresa.
Alá está, no cimo do prado, ó abrigo da parede e tapada co mantón. Home, vai frío, pero tampouco é para tanto! Vaia sorpresa vai levar! Vou cos zamancos de puntiña por tras da parede, facendo menos ruido ca os chocallos e as esquilas. Encarámome silandeiro na parede, ... (ver texto completo)
Inda. Certo que non che saliu o viaxe de moito proveito, pero ainda podía ser peor, imagínate que tamén podía estar ela debaixo do mantón con outro.
Hoxe tiña intención de poñer algo en este foro, de repente, cómo que se me quitaron as ganas. ¿Por qué será.?
Manuel Varela. Muchas gracias por tú opinión sobre el relato de los lobos, (son muy crueles) el mérito es de los protagonistas, Martín que pasó muy mala noche. No hace mucho que me contó el caso y me impresionó, y la pobre burra la de peor suerte en la batalla, lo pagó caro con su vida.
Mi aportación en el tema no es relevante, simplemente contaros lo que sucedió y es muy fácil cuando se trata de una realidad.
Se agradece a todos os das Frieiras cuando entráis en este foro, vuestra presencia aquí ... (ver texto completo)
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
La casa del Peru. De acuerdo, en primavera o verano haremos por conocernos, será un placer recordar a nuestros antepasados y algunas de sus vivencias de cuando estaban en Verin.
Mi tia Mercedes y mi padre, comentaban mucho de esa época, debieron de pasarlo muy bien en familia y con sus amistades. (D. E. P. todos)
Nosotros en invierno, solemos irnos para Valladolid y de cuando en cuando algunos días a San Sebastián, tenemos allí parte de la familia.
Un abrazo.
Hoxe. Os estou leendo os mensaxes que enviáis desde esta hermosa sala de ordenadores que temos no Ayuntamiento de Lubian, e muy confortable, por outra parte, dan unhas ventanas pra calle con unhos inmensos castiñeiros enfrente, estou sentindo que algunhas castañas dan contra os cristales da sala, non pasa nada, xa que os cristales son blindados (seguridad a toda prueba.)
Ricardo. También quería hacer un comentario sobre aquella pequeña corza que vimos en verano en los prados de la Sorte, vamos, ... (ver texto completo)
Barxés. Estou de acordo contigo,
das millores solucions,
pra erradicar os pirómanos,
se lle queimen os collons.

Esa persoa fogoneira,
hasta pode ter ovarios ¡eu vexo!
a misma medida pra ela
que se lle queime ó "conexo"

As lebres seguirán correndo,
os paxariños criando,
os árboles verdes no monte,
o lobo,é a raposa observando.

Paseando vai tranquilo
o cazador sempre a espreita,
leva o morral sobre o hombro,
"non usar moito a escopeta"... ... (ver texto completo)
Me gusta o ben que escribís todos.

Pita tamén che digo,
ésto é un "falaraxe interno"
por palabras malsonantes,
non vai a ir un o Inferno.

Un taco, escandaliza,
ese lema, non vai conmigo,
o soltalo algunha vez,
¡Que a gusto quedas! amigo. ... (ver texto completo)
Estamos de enhorabuena estos días. Mui importante pra toda a xente de ben, o comunicado do fin de ETA, eu teño as miñas dudas si esto chegará a ser definitivo, moitas veces pensei que non iba a acordar a paz no Pais Vasco.
Outra, que o fin chegaron as augas otoñales, veinse as persoas con máis cara de felicidad que antes de chover, temos que reconocer que non estamos acostumbrados a tanto calor por esta zona, daba a impresión que vivíamos en Canarias, os árboles cambiaron totalmente de aspecto. ... (ver texto completo)
Lobonocortello y Pablo. Tomo nota de vuestras sugerencias. En este caso cambiaremos lo del gato por los chuletones. lo de guardar la sidra hasta que tengas los 67 años, pienso que se va picar un poco, mejor que vengas este año a probarla.
Como se nota que estuvimos en el País Vasco, las sidrerias de Astigarraga tienen fama internacional, buenas cenas que nos pegamos por allí, aun tendremos que volver a visitarlas de vez en cuando.
Un saludo.
El zumo que está saliendo de la fresa, ahora tiene buen sabor, es muy dulce, después al fermentar cambía de color, sabor, y cogerá algo de grados (serán pocos) se puede beber tranquilamente, no hace daño.
Estas manzanas molidas, para el mes de Marzo estará hecha una estupenda sidra.
para esa fecha, es cuando se embotella, a la vez, habrá que celebrarlo con una merienda en la bodega. Los forer@s serán invitados de honor.
Para tal evento, ya le tengo echado el ojo al gato de la vecina, es hermoso ¡Tiene un lomo.!
Somos todos un pouco perezosos pra escribir no foro, claro que o ser a "enfermedad"colectiva é menor o problema.
Eu estouche unhos días de paso po la ciudad, de paso me gusta asomarme o foro, vexo como vai o asunto é si podo escribo algo, aunque sexa unha tontería.

Ala vai outra.

El arzobispo de Santiago viaja en un avión y al despegar, le pide al asistente una copa de orujo. Un poco mas tarde llama al asistente y le pregunta:
¿A que altura vamos? a mil quinientos pies, ponme otro orujo.
Un ... (ver texto completo)
En un colegio de monxas entraron a roubar durante a noite, (bastante casos de éstos se dan últimamente) as monxas, o normal que hay que facer, deron cuenta do caso a policia do sucedido.
A mañá siguiente, o antes posible se presentan no colegio dous policias a tomar declaración do sucedido, os atenden muy amablemente a madre superiora e outra monxa bastante novas as duas, a que iba relatando o que lle faltaba era a superiora, nos llevaron una cruz de oro de mucho valor, dos imagenes las mas antiguas ... (ver texto completo)
Esta segunda fase da segada é como moito máis tranquila e relajante, sempre se conta algún chiste ou se crea no momento, risas con bastante frecuencia, total, que este grupo o está pasando muy ben recordando tempo pasados é unha mañá super agradable.
E pensar que antiguamente obreiradas como estas ou parecidas, había que segar todo o trigo de Castilla máis o centeno de Galicia.
¡Qué esclavitud a de entonces! terminaban os vereán agotados de tanto traballo, e por si fora pouco, a mayoría dos homes tiñan que irse as minas de Rio Tinto incluso andando é donde podian pra ganar un duro.
Ahora as cosechadoras o fan todo, certo que nos tamén colaboramos, xa que pra non ter que segar non sembramos. Viva o progreso... Esperemos que non volvan anos ... (ver texto completo)
Barxés y Pablo. Lo siento el no poder veros cuando estuvisteis en Lubián, este año por enfermedad de un familiar, he tenido que pasar parte del mes de Agosto fuera de casa.
En la próxima vez que volváis, que espero será más pronto que tarde, lo celebraremos doble, esa fecha que comenta el Sr. Romerales de la romería de la Tuiza, no es mala idea, suele haber muy buen ambiente y la ternera a la brasa que suele preparar un especialista en ello, suele estar deliciosa.
Casi apostaría que esas dos chicas ... (ver texto completo)
Hoy un comentario de entre vecinas de nuestra tía, hablan Valenciano y Castellano según coincide, una de ellas decía a las demás que se sentía muy satisfecha del buen acuerdo que había tenido.
Al parecer, el sábado pasado, se le juntaban a cenar cuarenta personas entre familiares y amigos, agobiada un poco entre pensar que poner de comer y prepararlo, decide llamar a un buen restaurante y encarga la cena para todos, dice toda convencida, ¡lo del diner y los collós son para las ocasiós! Me hizo gracia ... (ver texto completo)
Amigo Barxes. Mui agradecido po la invitación, xa falaremos é trataremos de resolver o problema das fechas, como ben dice Inda Cho Sei, en Verán temos a agenda das festas un pouco apretada en Lubian, en esa fecha do 15 de Agosto se celebran os carnavales, sempre co fin que participe máis xente que está de vacaciós no pueblo.
¡Ay Gerundina! Tú sempre tán preocupada por pisar a herba na palleira, tranquila, este ano vai a entrar ben, contamos con un verán mui seco é a cosecha será floxa, por eso, ... (ver texto completo)
Moito de verde, moita de carallada... Da xuntanza, de pasar un rato en boa armonía é de vernos as caras ¿qué me decís? eu estou deseando de reunirnos a mayor parte de foreir@s posible, comprendo que todos será imposible, dado que habrá personas que están traballando é outras de vacacions en lugares fora da zona, que ben pode ser no Caribe y está un tanto lexos.
Cuando sepáis o día fijo así como donde se celebrará o evento, por favor avisar, estaré en Lubián e no pueblo non teño Internet, si podo ... (ver texto completo)
Cousas que lle pasaron a Mucha da TVG.

O parecer a Mucha tiña un veciño que lle gustaba, unha tarde que ela estaba na escaleira, dice o tal, ahora que está descuidada e como un pouquiño tola, vou a ver si lle podo ver as bragas, a Mucha co sinte, morta de risa, dice ja ja él si que e tolo xa que bragas non levo.

Esta era de outro pueblo. Mamá... Mamá estou embarazada, pero que me dices filla, esto non pode ser, en estos tempos... ¿Pero tú non tomache medidas? si que as tomei por eso que collin ... (ver texto completo)
Referente a los niños que mencionamos anteriormente, efectivamente, son hijos de personal que se está incorporando a trabajar en los parques eólicos. También hay algún niño mas recién nacido y otros que vienen en camino, la "cigüeña está trabajando" estos años de atrás, como que visitaba poco la zona de entre As Portelas, ¡ánimo cigüeña.!
Ayer nos ha pillado una gran tormenta por la zona de Peñafiel, hemos tenido que parar el coche cerca de una hora y esperar a que parara de llover, era imposible ... (ver texto completo)
Me alegro moito o ver que foreiros os que aprecio seguís entrando no foro de Lubián.
¿Que queréis que os conte do pueblo? en principio están os montes que é unha pura alfobra de flores, e un colorido que chama a atención o que forman as carqueixas, urces, xestas, piornos, as dos árboles frutales xa lle caeron, van collendo tamaño os frutos, algunhos, os levou unha H. p. de xeada, no obstante, hay cireixos que xa empezaron a invitarnos oon unhas exquisitas cireixas.
Lubián vai aumentando o censo ... (ver texto completo)
O mes de Mayo, parece ser, que é o máis solicitado para que os nen@s fagan a súa primeira comunión, tamén esta familia colleu Mayo pra facer a 1ª comunión dos seus fillos mellizos, seu padre dentro da iglesia, andaba todo atareado en sacar as millores fotos dos fillos en día tan señalado, quietos, sonríe, vale, mui ben, ¡quedáis perfectos.!
Pero mira por cuanto, un dos rapaces xa levaba un rato pondo mala cara, retorcéndose na silla, non paraba de darlle a tabarra o pai, papá que tengo que ir al ... (ver texto completo)
Candil. Eu tamén vin as fotos en Facebook. desde un punto máis distante de esta vez, están mui ben, ¡que guapo é o noso pueblo.!
Un abrazo.
Inda Cho Sei. Moitas gracias, mui booooon, cuando me acordo se me solta a risa, a cousa ten gracia de carallo.
Lobo, algunha vez si nos tocou de mirar pras estrellas de tamañas alturas, casi que si as tocabamos coas maos.
Un saudo pra todos os foreiros, dentro de unhos días volverei a estar con vos.
Na choza de Lagarellos no se como es ni donde queda, pero solo pase una noche en la choza de Mallaoscuras que esta a 1700 m. altura, hasta medianoche inda la pase bien con lume y rodeado de estrume, después me quede dormido y cuando me despertei no me podía mover, tuve que arrastrarme hasta el sol para poder encajar los huesos, al ponerme de pie salio un ratón debajo mio lo cogí y lo torture, lo enterré vivo.
Pablo. estás abanzando moito escribindo galego, ¡ánimo que xa o fas moi ben!
O "hotel de Lagarellos" está na serra de Lubián, próximo a serra de Porto, debe estar a unha altura similar a do hotel de "Malloscuras de Padornelo, a categoría si e misma, cuatro estrellas, o dormir ali unha verdadera delicia, non hay ruidos, nin contaminación, ahora hasta nin chocallos se sinten, o colchón algo duro, pero bueno, se aguanta, tamén contamos con unha fonte buenísima se bebe agua o natural é muy fresca.
Os ... (ver texto completo)
Dirixido á persoa que desexa vivir nun lugar ermo por perfeizón:

Na choza de Lagarellos pode vostede acomodarse, restaurándoa ao seu antollo. Alí pode xogar a ser anacoreta ou asceta. Non haberá teta de vaca, nin talladas de touciño; pero pode alimentarse coas raíces das abriotas, estofado de grilos, ensaladas de acedas con saltois, asado de serpe con crema de borea de charrela e outros manxares tamén naturáis.
Ao cansarse de tal eremitaxe, baixe á miña casa, como amigos que somos, e papámonos ... (ver texto completo)
Despóis de unha vida tan austera en Lagarellos, o darlle esa tan boa benvida o amigo na túa casa, fácil que terías que botarlle o can (casi se me escapa o nombre, o ser tan famoso...) pra botalo de casa, non creo que intentara outra aventura na serra.
Xa vai tempo que colgache no foro de un lugar da zona, non o encontro, se trataba de un tema de un cura, podía ser o Avelino, falaban da caspa que tiña nas zapatillas negras él, a pregunta de un monaguillo, me fizo moita gracia, o podías contar de ... (ver texto completo)
A mín tamén me gusta a soledad de Lagarellos, a Xarda e lugares inóspitos que en Lubián a Dios Gracias, inda podemos disfrutar, non son partidario de transitar por carreteras con morrillos como nos tempos dos carromatos, tampouco son partidario de andar por cabaletes é carreirós cheus de maleza, en donde podes caer fastidiarte un brazo ou unha perna no millor dos casos, ou que aparezca un jabalí enseñando seus poderosos colmillos é te poña as tripas o sol en un plís plás.
Dentro do posible, teremos ... (ver texto completo)
O domingo vindeiro temos unha pequena viaxe: imos acompañar a nosa Banda das Portelas deica Melón (Ourense), a unha xuntanza de bandas.
A nosa banda xa vai sendo banda: 12 gaitas, un tambor, 2 timbáis, un bombo e 6 panderetas. O repertório xa anda polas 20 pezas.
Xantaremos na Caniza, xa na provincia de Pontevedra, e viremos a pasar o luscofusco na vila de Allariz.

E falando do pago do viño en Padornelo, paréceme que Pablo está ben informado de como foi ese conto. Beberao o outro rapaz, ou será ... (ver texto completo)
Banda As Portelas. Esto xa é unha señora banda, ¡como aumentou o personal! seguro que estáis ensayando moito, tampouco tedes que machacaros demasiado, tamén será conveniente ir tranquilos e descansados, todo vai a salir moi ben.
Tedes un repertorio alto, pero si hai un lapso de memoria en algunha peza, sempre habrá un recurrente. Tal como este -Sonche gaiteiro- sonche moi chulo - teño a gaita - pegando o culo....
Que paséis un día moi feliz, e disfrutar a tope tocando, esto é mui importante.
Para ... (ver texto completo)
Que ben se esta no pueblo. O Miercoles pasado estuve no cortello e estaba muy limpio e ben cuidado. a porta estaba aberta e o lobo xa fuxira. Ou igual se o lebou a Irene.
Seguro que lle gustaría atoparse co lobo, os tres pequeñajos disfrutarían de lo lindo, ¡cómo os lobos en Lubián falan é contan contos! ainda lle desperta máis interés.
Hace un par de días, estuvimos Mary-Tere y yo en León, al salir de la ciudad por autovía, nos dimos cuenta que Astorga estaba a muy pocos km. sin pensarlo más, allá que nos fuimos, un poco animados, debido a que hice allí la mili y tenía ganas de volver a darme un paseo por de la Ciudad Maragata, en donde he caminado varias veces vestido de soldado.
Ciudad preciosa, toda ella es un monumento, está la muralla romana, muy bien conservada, la catedral, el palacio de Gaudí, las termas Romanas en el ... (ver texto completo)
Un hombre, con cara de amargado, entra en una zapatería y le dice al dependiente:
--Quiero unos zapatos.
--De que número caballero?
--del 39...
---Pero si usted tiene el pie muy grande, ¡por lo menos necesita un 42!
--Deme unos del 39, haga el favor.
El dependiente algo mosqueado, le prepara el par de zapatos de la talla 39 y cuando el cliente está a punto de irse le pregunta:
--Perdone caballero, una curiosidad, los zapatos no son para usted ¿Noo?
--Si los zapatos son para mí.
--No es posible, pero si no le van a entrar ni de broma...
--Mire le explico: mi mujer me ha dejado por otro hombre, mi hijo está metido en la droga, mi hija es prostituta, me han echado del trabajo y no tengo ni un duro... La única satisfacción que me queda ahora es llegar a mi casa y quitarme los zapatos. ... (ver texto completo)
Aquel Holofernes de vai 2600 anos, estaría mui enchufado o Rey de Babilonia, tería moitos cartos, e tamén de vivir unha vida alegre y desenfreno, así lle fixeron a emboscada.
Do personaje que falamos na actualidad, a mayoría sabemos de quen se trata, dudo que Holofernes lle chegara en simpatía, ocurrente y esa facilidad tan natural pra facerche reír cuando conta as súas vivencias, sería un dos actores valorados pras películas de Santiago Segura.
Mi mayor enhorabuena a Isabel y Pablo. Vaya poder de convocatoria que tenéis, pedíais que participara mas gente en el foro de Padornelo y os ha venido un aluvión ¡que gusto da cuando es así! hasta de Argentina os han oído la llamada. Aquí cuando veo que solamente entramos dos o tres en el foro de Lubián, pido ayuda, pero de nada me vale, está claro que tengo la parabólica jo... no tiene cobertura, cierto, que yo quizá estoy entrando demasiado (ya perdonaréis) quiero aprovechar los días que me quedan ... (ver texto completo)
Dándolle un vistazo os mensaxes do foro de Lubián. Me chamou a atención cuando relatas as aventuras que a túa abuela pasou, no camiño entre o Pereiro e a Canda, encima de ter que ir cargada cos alimentos que ela podía conseguir no economato, (por entonces todo estaba racionado o máximo) ter que soportar os lobos de compañia... Coitada muller, que ganas tería de chegar a súa casa, a xentiña na aquela, foron unhos héroes, eles, elas pra poder sobrevivir, mui poucas personas se librarían de pasar fames ... (ver texto completo)
Xa está presidindo a plaza,
o lobo temos a espreita,
a mociña que se durma
atacarlle na verbena.
Ai que chove, que chove,
chove, que xa está chovendo
non temos medo a mollarnos,
nos cubren as estrelas do Ceo.
Cada dous con un paragüiñas
que ben se baila arrimado, ... (ver texto completo)
Dinme que me ei de perdere
por non calarlle a ninguenhe
o estar calado acabouse
xa tempo era tamenhe.

Arrimar arrimeime
funme arrimando
a criada do cura
cominlle o caldo
cominlle o caldo nena
cominlle o caldo
arrimar arrimeime, funme arrimando.

Non quero berzas con unto,
nin navizas con aceite
nin quero muxir a vaca
e que outros beban o leite.

Un gato cun empresario
cairon xuntos a un pozo
E como os dous tiñan uñas
rebuñaronse o pescozo.

Ai para cuñas pau de toxo,
Ai para o eixe de carballo,
Ai para contentalas nenas
Ai a cabezalla do carro.

Que cho teño ben gardado
heiche de dar o que teño
que cho teño ben gardado
nena cando foras miña
o caraveliño colorado. ... (ver texto completo)
Aun pensé en un momento, que lo del alto al fuego de Libia iba a surtir efecto, somos conscientes que Gadafi no es de los que se deja doblegar fácilmente, ante la intervención de los aliados, cabía la posibilidad (ese dicho, que el miedo guarda la viña) no fue así, lo del dialogo, y lo de entenderse las personas con acuerdos nacionales e internacionales, se fue al traste..
Seguiremos viendo, muertes, sufrimientos, como consecuencia de todas la guerras, NO me gustan las guerras, es evidente, que coincido con la con la gran mayoría de la gente, pero este problema es muy difícil de erradicar, existieron y existirán guerras mientras el Mundo sea Mundo, triste y lamentable, pero es así. Deseo que este conflicto, sea lo mas breve posible y con el menor número de bajas. ... (ver texto completo)
Estamos hablando de un alto al fuego, ahora mismo, oficialmente es lo que hay en Libia. Cada cual, puede entender como el quiera entender.
Satisfacción al oír que en principio, no va haber mas muertes inocentes en Libia (al menos una masacre)
De otra parte, cómo que profetizan un drama nuclear de la central de Fukushima, por si fuera poco, los 15000 muertos y desaparecidos que se llevó por delante el terremoto y la ola gigante en Japón.
Te entristece bastante, cuando ves éstas desgracias que están pasando en el Mundo. Esperemos, que ésto no vaya a mas y se encuentre una solución a la fuga radioactiva.
Ahora tenemos transportes mas seguros y sofisticados..

Es de noche, un camión de gran tonelaje corre por la carretera.
Va ocupado por dos conductores: uno que va al volante y el otro que duerme tendido en la colchoneta, de pronto el que va durmiendo se despierta, se estira y pregunta a su compañero:
¿Todo marcha bien?
--Sí.
-- ¿Donde estamos?
--No sé- dice el que conduce- pero debemos de estar muy cerca de una gran población.
- ¿En que te basas?
En que cada vez atropello a más gente.
Mui buenos tanto o soneto, romance, como a poesía, non teñen desperdicio ningún de eles.
A Quevedo se lle nota que estaba pero que mui inspirado en ese momento.
¿Qué tal os carnavales? aiquí bastante animados, creo que dos anos que máis, a crisis parece que non lle afectou a mayoría dos carnavaleiros, nin tampouco o que reduciran a velocidad a 110 como máximo, a xente quere juerga e pasalo ben, as comparsas representaban desde Blanca Nieves, a Duquesa de Alba, hasta Gadafi cos seus problemas en ... (ver texto completo)
Ainda ben valente foi home da Canda, eso e para morrer de infarto...
Pepita. tú te imaxinas cuatro lobos de acompañantes durante un camiño solitario, de noite, cruzándose por diante, por atrás, tocando a "castañola" (gruñidos de fame) si son eu, penso que casi prefería, tirarme de esa ponte que dices para abaixo e afogarme no río.
E digo eu, que este suceso sería pola Brea Vella (camiño de Santiago) esperemos que non lean esto os peregrinos, por que igual lle da por non asomar por ahí nunca máis. ... (ver texto completo)
A derradeira nevarada, amigo Piño, degallouche o acebeiro da porta. Foi a neve do louxado ó caer en plancha enriba del. Pero quedou moi mal olivado. Vas precisar de cinco minutos para amañalo un pouco, cando volvas.
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
Este ano parece ser, que a neve visita a Lubián con bastante frecuencia, dicen que é boa para ter boas cosechas, esperemos que sea así, aunque ahora no pueblo a parte da fruta, pouco máis se cosecha, si algún huerto por entretenimento.
Como ben dices, gracias os reflexos pudeches salvar as orellas (que Dios chos conserve moitos anos) primeiro salvar a cabeza, pero as orellas a parte do dolor o perdelas, tamén teín outra función mui importante, si se perden ¿cómo amarramos as gafas.?
Referente o ... (ver texto completo)