Donde andais metidos Lito, Xosé, Gel ou estais de vacacións. Veña que hai que poñer andar os foros.
Unha aperta.
cuelgo en mi faceboock una cancion dedicada a todos
creo q tu barxes la trascribes
la flor es de unas adormideras q salian en la casa de xefa bueno donde esta hoy la terraza y gel agadecido de que la uses
un bico
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
Pues si mal no recuerdo, venía a ver a la familia de Aurorita, una familia creo que de Laza, con un chaval joven. Ten en cuenta que en aquellos tiempos nosotros vivíamos en la Plaza, Justamente al lado de la casa en ruinas del Beato Sebastián. Supongamos que era por el año 1958, mas o menos
Aprezado amigo, tes más razón do cun santo, de dormir nas pañallaregas, assín era olla que eu dormía mellor daquila, que ahora na cama, tambéin recordo a contratar leiras grandes, más íso sempre ô facía ô xefe da cuadrilla. Cuando sucedia iso ô viño comprabasmolo a un sinor quero recordar que se xamaba Queipo ou Quepo nahún sei se ô digo béin y as sardiñas a un tal Seberiano que vivia cerca do Apareció. Me alegro que ô Benito fora seu padriño, munto bon home, más eu do fillo nahún dou conta, pasarín ... (ver texto completo)
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Eu tamén me alegro de que os que estaban convalecientes, xa estén recuperados.

Gel. Mui ben por ese poema de Rosalia de Castro, ésa muller me encanta como se expresa. Tamén hai un conto escrito por ti en algún outro foro, que está fenomenal, enhorabuena. Sabes darlle un toque especial.
¡Pleno!. Mi hermaqna es esa.

Con relación a D. Alfredo, seguro que es un buen hombre. Y me alegro que se encuentre entre vosotros.

Me parece que D. Camilo, sigue de párroco en Oimbra. No conozco el pueblo, pero seguro que es un lugar afortunado por el cura que le ha tocado.

Dime: ¿estabas con frecuencia, en los años 50/60 en casa de alguien de a Gudiña?.

Un abrazo
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
Bueno o término CHATEAR a o que me refería, con relación o Don Pedro da Herrería, era que tomaba bastantes chatos (vasos) de viño. Desde logo que non había ordenadores por aquel entonces. Pero recorda que a informática xa existía no tempo dos piratas, m pois éles xaq teñían (en términos andaluces) Sed de Ron = cdrom.
E un chiste.
Disculpa, más nahún cain ô primeiro na coisa, más algo ô respeito de íse sinor foi tudo un caballero con nos, poucos sitios me tratarín tan béin y tiña un viño tinto que nos dixo co trouxera da terra quéinte (Portugale),él tiña la un criadito que parecía bon home, más como si le faltara un bocadito de reflexos, quéin segaba béin era un fillo, eu quero pensar que se chamaba Melin, xa digo traballamos uns tres días pra él.
Unha aperta.
Amigo: Alégrome que teñamos lembranzas en común. Eu me acordo que chegaban a A Gudiña cuadrillas de segadores, cantando, porque seguro que as penas da alma se camuflan cantando. As cuadrillas a compoñían homes, mulleres e algún rapaz pra traer e repartir o barril da augua. Cobraban pouco, e iba incluida a comida. Normalmente dormían na Palleira. A miña familia, solía contratar unha cuadrilla de 8 segadores durante 3 días.

O Benito, que era panadeiro, resulta que era o meu padriño. O fillo, que ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, tes más razón do cun santo, de dormir nas pañallaregas, assín era olla que eu dormía mellor daquila, que ahora na cama, tambéin recordo a contratar leiras grandes, más íso sempre ô facía ô xefe da cuadrilla. Cuando sucedia iso ô viño comprabasmolo a un sinor quero recordar que se xamaba Queipo ou Quepo nahún sei se ô digo béin y as sardiñas a un tal Seberiano que vivia cerca do Apareció. Me alegro que ô Benito fora seu padriño, munto bon home, más eu do fillo nahún dou conta, pasarín ... (ver texto completo)
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Precioso el poema de Follas Novas, Gel. Disfruto mucho leyéndolos. Un abrazo. José.
E unha alegria para o foro que aparecerais, pero sobre todo que esteais ben.
Un saudo pra Cartagena e pra Eibar.
Gracias Barxes, aunque Gel ya se ha adelantado con un precioso poema, (como ves tampoco estaba de vacaciones), estoy preparando algo referente a Cartagena en plan curiosidades, que pronto os contaré. Ahora hace falta que nuestro vasco, a parte de flores nos mande algo más, aunque sea metiéndose con el marino. (Yo es que soy pelin masoquista, ¿sabes?). Un abrazo. Xosé.
Mikel, que evolucione a recuperáción e que Lito te siga coidando así de ben.
Apertas
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Se me va el cura D. Alfredo. No me acuerdo de él. En mis tiempos estaba D. Primitivo, D. Camilo (que creo anda por ahí cerca), D. José, amigo de D. Pedro de la Herrería y D. Lisardo. Por este orden.

Mi hermana tiene una peluquería cerca de donde tomas café.

Mis escapadas son hacia La Manga. Prec isamente el 18 de este mes Hemos estado en San Pedro del Pinatar, en el Hotel Balneario Talasia celebrando nuestro 35 aniversario.

Estoy de acuerdo contigo en que hay que pasarlo bien. Lo único que ... (ver texto completo)
Perdonad que saque temas ya obsoletos en el tiempo, pero quiero dar mi modesta opinión sobre el AVE.

Bienvenido AVE, símbolo de progreso. orgullo para Galicia que seamos la Puerta de la misma.

Igualmente que ha sido progreso la Autovía.

Los dos eventos nos han unido, mas bien dicho nos han acercado un poco mas al resto de España, (ya que nunca hemos estado desunidos).

Matizo: Autovia: Tengo muchos (casi todos) compañeros que, camino de su lugar de formación pasaban por el pueblo, paraban, ... (ver texto completo)