O Eladio tíñase por ateo. Veneraba a sabedoría da natureza, da que era, dito sea de paso, un gran amante. Alardeaba de ser inmune as bagatelas que o clero nos mete nos miolos.
Un bo día, dando un dos seus fecuentes paseos á veira do río, sentiu rebolir algo entre uns salgueiros. Mirou para atrás pero non viu nada. Proseguiu o camiño, cos poucos pelos que lle quedaban de punta, presa dun certo presentimento de que non estaba só. Ó cabo dun anaco volveu a mirar de reollo para atrás cando viu que o ... (ver texto completo)
Un bo día, dando un dos seus fecuentes paseos á veira do río, sentiu rebolir algo entre uns salgueiros. Mirou para atrás pero non viu nada. Proseguiu o camiño, cos poucos pelos que lle quedaban de punta, presa dun certo presentimento de que non estaba só. Ó cabo dun anaco volveu a mirar de reollo para atrás cando viu que o ... (ver texto completo)