Xa sei que en Barxa non hai lampreas, pero vexo que falades moito delas.
Eu tamén teño un amigo poeta perto de Padrón que sempre me anda a convidar para irmos a Manselle no tempo delas, pero nen arre nen xo. Cando el pode, eu non podo, e cado podo eu non pode el.
Algún día será.

Amigo Inda Cho Sei: Teño a completa seguridade, que o meu amigo Pereira de Ribadelouro, se pro ano lle vai tamben como este ano, seguro que nos invita
a comer algunha lamprea das que caza no rio Tea que son das mellores de Galicia,
dixen caza para que el non me corrixa como da outra vez, que me dixo que non se pescaban que se cazaban coa "filga" que mostrou na fotografia. Teremos que compartila co Ze que lle tomou o pelo decindo que as lampreas eran portuguesas, e
eran do rio Tea.
Un saudo pros ... (ver texto completo)

Valla hombre, que pena yo también casi ni me entero siento no haberme acordado e ir a llamaros ha sido en casa de Tono ya subiré unas fotos del magosto y como bien dices será para el próximo año. un saludo amigo

sI QUE TES RAZÓN QUE SON EU, NIN ME CONOCÍA. XA MA ENSEÑARÁS EN FOTO REAL UN VICO

Fay unhos minutos que acavo de chegar de Vilavella e xa a voto de menos, que lexos e a vez que cerca a sinto e o que mais me molesta e que asta dentro de 5 meses xa no na volvo a mirar. Que ve-no pasei, que vo tempo facía aunque onte a noite como chovía, pero esta mañan apareceu un día bastante vo. Por fin e despois de tantos anos por fin estube no magosto tan desxado e tamen comí unhas filloas boísimas e feitas por un madrileño. iso si que ten mérito ¿ou non?. Varela donde estabas que te perdiches ... (ver texto completo)

Pepita: Me comi un magosto en plan particular, solo con la familia me dedique ha poner flores a la Clotilde al Elisardo y en mi pensamiento tambien se la puse a seres queridos como mi viejita Sara madre de mi cuñado, estan enterrados al otro lado del Atlantico, pero se que algo sintierón con esas flores.

Despues me dedique a podar los arboles que falta les hacia y en realidad el unico que lo puede hacer soy yo, porque mi hermano ya no esta para estos trotes y mi hermana menos, bueno es lo mejor ... (ver texto completo)

Vigo?
Monsieur, vous n'êtes pas sur le bon chemin. Moi, j'habite sur les grandes montaignes, dans un petit village.
Au revoir.

Mais moi je n'ai jamais dit que c'est vous qui habitiez Vigo, Mr. "Inda cho sei", pourquoi est ce que vous vous sentez concerné?, il ya beaucoup d'autres personnes qui participent à ce forum, soyez pas si égocentrique, ou alors il y a anguille sous roche là...

Vigo?
Monsieur, vous n'êtes pas sur le bon chemin. Moi, j'habite sur les grandes montaignes, dans un petit village.
Au revoir.

Bonita palabra. Noutros eidos dícenlle zocos, tamancos ou galochas. Para min sempre foron zamancos.
A min facíamos meu pai. A madeira era de bedulo. Logo púñame unhas ferraduras coma as dos xumentos para que durase máis o piso. E xogabamos ao futbol con eles no adro da eirexa nos recreos da escola. Os dianteiros traguíamos sempre as canelas esfoladas polas couces dos defensas.
Menos mal que de mozos xa non os levabamos para xogar cando íamos á Vilavella, porque se os defensas os calzasen, pobres ... (ver texto completo)

¿Pero tan pouca cousa tés que facer en Vigo, pra adicar tanto tempo e enerxia a estes foros das "aldeias" da montaña?. Se queres eu douche angún enderezo....

Como colofón a la historia del “Frances”, aquí va mi aportación. Después de haberla escuchado, contada por el padre de la Casa del Perú, q. e. p. d., intenté averiguar algo mas sobre ese personaje tan misterioso. Localicé el pueblo, en realidad se llama Nebias y efectivamente pertenece al departamento del Aude, en la región francesa del Languedoc-Rosellón, cerca de la frontera española. Como resultado de las gestiones que realicé, que no voy a pormenorizar, logré identificar a la familia del señor ... (ver texto completo)

Pois resulta que o médico tamén é amigo meu. Un bó amigo de hai moitos anos.
A ver se somos todos amigos, carallo!

Xa sei que en Barxa non hai lampreas, pero vexo que falades moito delas.
Eu tamén teño un amigo poeta perto de Padrón que sempre me anda a convidar para irmos a Manselle no tempo delas, pero nen arre nen xo. Cando el pode, eu non podo, e cado podo eu non pode el.
Algún día será.

Se este menda quixera mandar unha mensaxe personal, utilizaría un email, unha carta ou unha flor.
¿Ou non lle entra na cachucha que o foro está aberto a tódolos cheiragateiras coma min?

A miña entrada neste foro non é debida ao mensaxe de KDT, senón á invitación do ínfulas ese que pensa que un foro coma este é prácticamente da sús propiedade.
Polas pistas que da o pedante, dame que KDT e máis eu somos amigos de hai moito tempo. E imos seguir amigos deica o fin do mundo, se o mundo tivera fin algún día.
Unha boa aperta, KDT.

Saúdos tamén para ese 25 polos relatos do meu mestre BEN CHO SEY.

Sinto non poder felicitarte onte pero non había cobertura en todo o día. polo tanto espero que pasaras un bo día e te regalaran oitísimos regalos, e ante todo perdón polo retraso (FELICIDADES) Un vico

Gracias hemanita, no tienes porqué pedirme perdón, loque cuenta son la intención y los buenos deseos y yo sé que los tuyos lo son.
En cuanto a los regalos, (materiales) no me quejo, para mi siempre es suficiente, cualquier cosa la acepto con cariño y agradecimiento. Pero, sin duda, el regalo mas grande lo recibo todos días, por parte de la familia.
Un beso grande, y gracias otra vez.

Xa estou de novo con todos vos, deixenme levar por disques e xa vistes o que me aconteceu, quedieme solo sen o calor da miña xente.
Non e verdade, eu non son as furnas esas xa están de volta e media, querido Barxés amigo ZE as lampreas non as comemos no seu tempo agora temos que esperar a nova tempada.
Parece que a prosima campaña promete moito menos ca anterior, falo das lampreas meus amigos que é un animal que en certas cousas parecese as persoas, de todo-los xeitos alguna delas a de ser cazada ... (ver texto completo)

Aprezado Pereira: Pedo disculpas por o asunto das lampreas, foi o meo xefe o que me dixo que eran portuguesas. Logo pensey íste tomoume o pelo, más como acostuma a menudo nahu le dey demasiada importancia. Istaba eu a pensar que sería do amigo Pereira que fezo ahí uhma exposizahu de lampreas pra deixarnos cos dentes largos y desaparecer. Teño ganas de coñecelo ispero cuando teña ferias acercarme a Vigo, de camiño que vexo o meu amigo Brxés.
Unha aperta.