Ay, que te pillaron como a un peixe, mira que ir a cairte dun guindo na Gudiña xa e difícil, porque non hay mais que dous ou tres encima da Fontenova. Si inda dixera que te caíras dun rebolo...

Pero penso que non te querías dar por aludido.

Si xogas e che toca o ramo do Beato Sebastián, espero que compartas algo
Home como un peixe quizais non sexa a expresión, mais ben como un "pardillo", e pra ser exactos non me pillaron, intentárono xustamente hasta que me caín, ja, ja. Efectivamente chega o San Aparicio, a min e un personaxe que me apasiona, a parte da súa faceta relixiosa que e pola que e coñecido e da que se sabe casi todo interésame tamén a súa parte, digamos, secular que por outra parte foi a mais larga da súa vida pois entrou na orde dos franciscanos con 70 anos. Cuando dicimos que os españois introduciron ... (ver texto completo)
Dicen que co tempo sabase tudo, mira a persoa que eu menos desconfiaba, foi a que le xodeo a guindeira ô meu xefe, xa pesabas munto pra irgazar a galla da forma que ô fixeste. A cuestión ê que nahún te fixeras mal.
Hola Ze, gracias por interesarte pola miña integridade fisica, pero da caída do guindo xa me recuperei. Garda algun dos papeis que levabas na mala do Rui porque parece que as cousas non andan muy ben pros turistas no Brasil neste momento. Unha aperta
Dicen que co tempo sabase tudo, mira a persoa que eu menos desconfiaba, foi a que le xodeo a guindeira ô meu xefe, xa pesabas munto pra irgazar a galla da forma que ô fixeste. A cuestión ê que nahún te fixeras mal.
Ay, que te pillaron como a un peixe, mira que ir a cairte dun guindo na Gudiña xa e difícil, porque non hay mais que dous ou tres encima da Fontenova. Si inda dixera que te caíras dun rebolo...

Pero penso que non te querías dar por aludido.

Si xogas e che toca o ramo do Beato Sebastián, espero que compartas algo
Apreciados foreros/as: No es mi costumbre escribir en los foros, primero por falta de tiempo, segundo por no herir la sensiblidad de nadie, como en foros cercanos a éste veo todo tipo de discrepancias al respecto, caso juez Garzón, quiero exponer mi opinión. Realmente (me cuesta escribir exjuez) es un símbolo, cuya caída celebra el PP porque se consideró perseguido por él y ahora sólo le falta mostrarlo como un trofeo. Para gran parte de la izquierda, es una víctima que simboliza su propia derrota ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, tanto tempo sin saber de voçe, por ô que vexo istá bein. Veña ter aquí onde nos que ô istamos a pasar munto bein, olle onte ô padre Xosé disfrazamolo de embarazada, tubo munto exito pois como téin sa barriga tan grande foi fácil de facer, eu ia de monguillo, tuda unha pasada. O sinor que tanto le gosta a misa, nahún ten problema ô padre Xosé faio ô are libre, según él di que ate ê más sana, pois corre más ô are.
Unha aperta.
Totalmente de acuerdo contigo. cómo los restaurantes y bares de las Frieiras, calidad precio, no los encuentras que le igualen por toda España, dan de comer superbarato y muy abundante.
Estos días de atrás estuvimos en San Sebastián viendo los hijos y nietos, no puedo negar que me encanta esa ciudad, pero tocante a hoteles, restaurantes y bares, se suben por las nubes con los precios, si tienen calidad, pero quizá pasan un poco cobrando, un simple vino Rioja o un verdejo con un pincho, te cobran ... (ver texto completo)
bueno piño de acuerdo pero si andas por el pais vasco como en todas partes hay baretos q cobran un pincho de tortilla como si fuese langosta pero me reconocera q tb hay bares q poer el mismo precio sacan verdaderos miniplatos elaborados,, una vuelta alrededor del mercado de la brecha en donosti o en la plaza de guipuzcoa o en bilbao en el casco viejo (plaza nueva -- victor montes....) un abrazo a los forer@s
bueno me tocasteis la moral... en restaurantes tanto gallegos como vascos dan de hosti... entonces no se pero quien se atreve hoy en euzkadi pedir un alvariño y un pulpo.. eso en el maruxa donosti se pone en 40 euros sin pan, ni postre,, ni cafe ni copa... por cierto en galicia tb em ha tocado pagar bonitas facturas... aunque la verdad en calidad precio no hay nada mejor q cualquier bar de las frieiras,, en especial pues los considero como de casa donde ambrosio.. un beso forer@s
Totalmente de acuerdo contigo. cómo los restaurantes y bares de las Frieiras, calidad precio, no los encuentras que le igualen por toda España, dan de comer superbarato y muy abundante.
Estos días de atrás estuvimos en San Sebastián viendo los hijos y nietos, no puedo negar que me encanta esa ciudad, pero tocante a hoteles, restaurantes y bares, se suben por las nubes con los precios, si tienen calidad, pero quizá pasan un poco cobrando, un simple vino Rioja o un verdejo con un pincho, te cobran ... (ver texto completo)
Yo en aquella epoca estaba en el limbo... pero hace tiempo que me he caido del guindo, ja, ja.
Dicen que co tempo sabase tudo, mira a persoa que eu menos desconfiaba, foi a que le xodeo a guindeira ô meu xefe, xa pesabas munto pra irgazar a galla da forma que ô fixeste. A cuestión ê que nahún te fixeras mal.
No sé si la imaginarias divisoria la usaban para auyentar a los que aprovechando el fiadeiro buscaban los amoríos de las mozas del otro bando. Lo nuestro era los juegos, que por cierto solamente había uno que tenía bula para jugar en nuestro bando. Amigo Pica, ¿en qué parte te encontrabas?

Cuando me refería a Campairos, era con relación a la fraga que está pegada al río. Allí me llevó Arturo, y la verdad es que me dió un poco de respeto. Un abrazo.
Yo en aquella epoca estaba en el limbo... pero hace tiempo que me he caido del guindo, ja, ja.
Amigo Camba, centrado e identificado. Yo no pertenezco a esa generación, pertenezco, quizás, a la siguiente. Con Don Laureano mi experiencia fue posterior, de hecho yo estaba en la escuela cuando él se marchó de Gudiña, pero ha sido un personaje que me influyó mucho a pesar, o quizás a causa, de mi niñez y guardo un recuerdo maravilloso de aquella epoca, tengo claro que sus cualidades de docente influyeron decisivamente en mi, particularmente en las ganas de adquirir conocimientos que ha sido mi ... (ver texto completo)
No sé si la imaginarias divisoria la usaban para auyentar a los que aprovechando el fiadeiro buscaban los amoríos de las mozas del otro bando. Lo nuestro era los juegos, que por cierto solamente había uno que tenía bula para jugar en nuestro bando. Amigo Pica, ¿en qué parte te encontrabas?

Cuando me refería a Campairos, era con relación a la fraga que está pegada al río. Allí me llevó Arturo, y la verdad es que me dió un poco de respeto. Un abrazo.
Ahora que se acerca la fiesta de S. Aparicio quiero unirme a todos mis vecinos, a todos los que, estando dispersos por el mundo nos une su espíritu, su amor a los demás y su humildad. A todos, Feliz día.

Un día, me sentí muy reconfortado, cuando, asistiendo a Misa en la Parroquia de Santa Casilda de Madrid, oficiada por un sacerdote de Veracruz, le insinué si conocia al Beato, y me dió detalles tanto de su cuerpo incorrupto, como de su obra y la devoción que allí le profesan. La fé no tiene fronteras. ... (ver texto completo)
Vexo por aiquí o Suso. Parente, que o Tito da Nova Galiza me pregunta por a Pina e por tí. Si tedes moito frío e vos apetece, dande unha voltiña por A Manga e nos vemos. Sabá que o final facíais un Magosto, aunque faltara o xabalí. Un abrazo
Me alegro que me hayas centrado que no identificado: Enhorabuena, pero yo a tí no logro ni siquiera horquillarte. Dime Picarel. Por casualidad te encontrabas, o conoces a alguien de A Gudiña que haya participado en la primera "novillada" total que le hicimos al maestro D. Laureano Prieto (muy querido y admirado por su labor docente) la totalidad de los rapaces allá por los años 50?. Y si estabas allí, ¿en que bando de los dos te encontrabas cuando teníamos dividido el pueblo para jugar, por una raya ... (ver texto completo)
Amigo Camba, centrado e identificado. Yo no pertenezco a esa generación, pertenezco, quizás, a la siguiente. Con Don Laureano mi experiencia fue posterior, de hecho yo estaba en la escuela cuando él se marchó de Gudiña, pero ha sido un personaje que me influyó mucho a pesar, o quizás a causa, de mi niñez y guardo un recuerdo maravilloso de aquella epoca, tengo claro que sus cualidades de docente influyeron decisivamente en mi, particularmente en las ganas de adquirir conocimientos que ha sido mi ... (ver texto completo)
Amigo Camba, no creas que soy el unico que ha leido tu mensaje, seguro que han sido muchos mas, lo que pasa es que la gente no se anima a participar, imagino que por diferentes razones. Con las explicaciones que das en tus mensajes ya te tengo centrado, ja, ja. De nuevo te doy la bienvenida y espero que esta nueva etapa que comienzas a instancias de tu mujer te sea gratificante. Un abrazo
Me alegro que me hayas centrado que no identificado: Enhorabuena, pero yo a tí no logro ni siquiera horquillarte. Dime Picarel. Por casualidad te encontrabas, o conoces a alguien de A Gudiña que haya participado en la primera "novillada" total que le hicimos al maestro D. Laureano Prieto (muy querido y admirado por su labor docente) la totalidad de los rapaces allá por los años 50?. Y si estabas allí, ¿en que bando de los dos te encontrabas cuando teníamos dividido el pueblo para jugar, por una raya ... (ver texto completo)
Emocionante el relato, tanto por su contenido como por la exactitud de la situación del Pico Sacro en Campairos. Lo que yo recuerdo, es que además, después de pasar Las Rabazas, La Aparición y Cerca de Retorta, entre robles y monte bajo, hay una fraga muy grande difícil de localizar, en posición vertical donde, al parecer, se agarimaban del viento del Norte los pobladores de aquellas tierras. Posiblemente de ahí venga el nombre der Rio da Fraga
Quendera que foreiros coma ti, Gel, Inda, Ballesteros, e algunhos mais participarades todos os dias, ainda que eu non estou xubilado, non teria
tempo a contestar a tantos.
Corria o ano 76 facendo o curso de telecumunicacións en San Sebastian
despois de facer seis meses na Gudiña ano 74 o de electricista SAF-PPO (Servicio De Accion Formativa) (Promoción Profesional Obrera) de su excelencia....
Eu durante ese tempo vivín e Lezo cun veciño carpinteiro, viaxaba de Gros a Renteria no autobus ou no ... (ver texto completo)
bueno me tocasteis la moral... en restaurantes tanto gallegos como vascos dan de hosti... entonces no se pero quien se atreve hoy en euzkadi pedir un alvariño y un pulpo.. eso en el maruxa donosti se pone en 40 euros sin pan, ni postre,, ni cafe ni copa... por cierto en galicia tb em ha tocado pagar bonitas facturas... aunque la verdad en calidad precio no hay nada mejor q cualquier bar de las frieiras,, en especial pues los considero como de casa donde ambrosio.. un beso forer@s