Estou de acordo con Varela, coido que se fai un pouco lonxe para unha comida; inda que o menú promete.
Ata despóis.
Ata despóis.
Mi pregunta, no es un poco lejano el sitio, mejor seria un dia ponernos todos de acuerdo y hacer algo na Vilavella.
Un saludo
Un saludo
Con toda a súa inocencia e mansedumbre das ovellas, a veces tamén dan sorpresas é sacan o xenio.
Non se me olvida a robada que me dou un carneiro, pilloume descuidado, ven correndo por detrás, e doume un golpe tan fuerte que me tirou o suelo ¡e con que forza! deixoume como un Nazareno, coa cara e maus todas ensangrentadas, máis un fuerte dolor nas nalgas do golpe, (ainda era un rapaz)
O carneiro era enorme, tiña unhos cornos de impresión, parece que o estou vendo... Esto era en Castromil, con deciros ... (ver texto completo)
Non se me olvida a robada que me dou un carneiro, pilloume descuidado, ven correndo por detrás, e doume un golpe tan fuerte que me tirou o suelo ¡e con que forza! deixoume como un Nazareno, coa cara e maus todas ensangrentadas, máis un fuerte dolor nas nalgas do golpe, (ainda era un rapaz)
O carneiro era enorme, tiña unhos cornos de impresión, parece que o estou vendo... Esto era en Castromil, con deciros ... (ver texto completo)
Claro, no mundo ovino pasa como en todalas especies, eles mais elas son da mesma raza, pero ben diferentes: elas doces e tranquilas e eles e bravos e ásperos, jajaja, bueno, sin ánimo de xeneraralizar, que tamén hay excepcións. A min único recordo semitraumático que me quedou das ovellas foi a pena que me daban os cordeiriños cando eran moi pequenos para ir pro monte co rabaño e quedaban soiños todo o día no curral berrando pola nai. ¡Qué angustiada me puñan! E para colmo en casa ríanse de min. Menos ... (ver texto completo)
A derradeira nevarada, amigo Piño, degallouche o acebeiro da porta. Foi a neve do louxado ó caer en plancha enriba del. Pero quedou moi mal olivado. Vas precisar de cinco minutos para amañalo un pouco, cando volvas.
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
Este ano parece ser, que a neve visita a Lubián con bastante frecuencia, dicen que é boa para ter boas cosechas, esperemos que sea así, aunque ahora no pueblo a parte da fruta, pouco máis se cosecha, si algún huerto por entretenimento.
Como ben dices, gracias os reflexos pudeches salvar as orellas (que Dios chos conserve moitos anos) primeiro salvar a cabeza, pero as orellas a parte do dolor o perdelas, tamén teín outra función mui importante, si se perden ¿cómo amarramos as gafas.?
Referente o ... (ver texto completo)
Como ben dices, gracias os reflexos pudeches salvar as orellas (que Dios chos conserve moitos anos) primeiro salvar a cabeza, pero as orellas a parte do dolor o perdelas, tamén teín outra función mui importante, si se perden ¿cómo amarramos as gafas.?
Referente o ... (ver texto completo)
Saudos a todos: Xa sei que é lunes e quedastes cansados de tanto brincar no fin de semana, pero xa podedes empezar a darlle os dedos e contar como vos foi. Eu, tuve de todo, a mañá foi algo tensa co carcamal do cura, despóis arreglouse un pouco o día, un bo xantar, boa compañía... e a pasalo ben. Hoxe un día normal de traballo, e a continuar a semana.
Unha aperta.
Unha aperta.
pili q te parece a cara de felizidad da nosa mai coasua neta avelina estaba muy guapa e feliz como senpre q estaba conmigo de vacacios ojala se vovera a repitir
que guapa estaba a nosa nai sabes quelle costaba sair da casa pero un a vez que o facia pasabao moi ven sempre estaba rindo e quen ven o pasaban os dous.
A derradeira nevarada, amigo Piño, degallouche o acebeiro da porta. Foi a neve do louxado ó caer en plancha enriba del. Pero quedou moi mal olivado. Vas precisar de cinco minutos para amañalo un pouco, cando volvas.
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
Con toda a súa inocencia e mansedumbre das ovellas, a veces tamén dan sorpresas é sacan o xenio.
Non se me olvida a robada que me dou un carneiro, pilloume descuidado, ven correndo por detrás, e doume un golpe tan fuerte que me tirou o suelo ¡e con que forza! deixoume como un Nazareno, coa cara e maus todas ensangrentadas, máis un fuerte dolor nas nalgas do golpe, (ainda era un rapaz)
O carneiro era enorme, tiña unhos cornos de impresión, parece que o estou vendo... Esto era en Castromil, con deciros ... (ver texto completo)
Non se me olvida a robada que me dou un carneiro, pilloume descuidado, ven correndo por detrás, e doume un golpe tan fuerte que me tirou o suelo ¡e con que forza! deixoume como un Nazareno, coa cara e maus todas ensangrentadas, máis un fuerte dolor nas nalgas do golpe, (ainda era un rapaz)
O carneiro era enorme, tiña unhos cornos de impresión, parece que o estou vendo... Esto era en Castromil, con deciros ... (ver texto completo)
pili q te parece a cara de felizidad da nosa mai coasua neta avelina estaba muy guapa e feliz como senpre q estaba conmigo de vacacios ojala se vovera a repitir
Piño: Es de lo que mas nos gusta a los Gallegos, impresionante Rosalia de Castro.
Hay otras poetisas que son de mi gusto como la Chilena Gabriela Mistral.
Las dos son una verdadera delicia, cualquier cosa que leas de ellas es para disfrutar.
Quiero terminar esta charla con una reflexión.
El hombre del conocimeento disfruta sobre el mar, y el hombre de la virtud goza sobre las montañas; porque el hombre sabio es inquieto y el virtuoso es pacifico.
Un abrazo para todos y gracias por enriquecer ... (ver texto completo)
Hay otras poetisas que son de mi gusto como la Chilena Gabriela Mistral.
Las dos son una verdadera delicia, cualquier cosa que leas de ellas es para disfrutar.
Quiero terminar esta charla con una reflexión.
El hombre del conocimeento disfruta sobre el mar, y el hombre de la virtud goza sobre las montañas; porque el hombre sabio es inquieto y el virtuoso es pacifico.
Un abrazo para todos y gracias por enriquecer ... (ver texto completo)
Esta poesía de Rosalia de Castro, a mín e unha das que máis me gusta, será de que coincidimos coa autora, o ter que vivir moitos anos fora do lugar donde nacimos.
Adiós ríos, adiós fontes:
adiós, regatos pequenos:
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cando nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criéi,
hortiña que quero tanto ... (ver texto completo)
Adiós ríos, adiós fontes:
adiós, regatos pequenos:
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cando nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criéi,
hortiña que quero tanto ... (ver texto completo)
Valla"o cientifico saliunos poeta, cantas sorpresas nos estás dando amigo, pois ála sigue asi. un saudo
Gustaríame contestarvos a cada un individualmente, pero non teño muito tempo, prácticamente acabo de chegar a casa e mañá teño que participar nunha ceremonia relixiosa e hai que dormir para ir despexado. Polo tanto diríxome a Pepita, por ser a última en escribir, pero, desde logo que tedes todos a miña consideración.
Agradezo os teus calificativos, pero teño que decirte que nin son unha cousa nin outra, non renuncio ós meus orixes, non se pode ser, sobre todo, científico se crece un con tantas carencias; ... (ver texto completo)
Agradezo os teus calificativos, pero teño que decirte que nin son unha cousa nin outra, non renuncio ós meus orixes, non se pode ser, sobre todo, científico se crece un con tantas carencias; ... (ver texto completo)
Valla"o cientifico saliunos poeta, cantas sorpresas nos estás dando amigo, pois ála sigue asi. un saudo
Antes de facer a autovía, era bastante corriente, desde a Penagueira que ese monte que temos enfrente de Lubián, algunhas noites de inverno se puñan os lobos a aullar "con todo ó descaro" de chavales nos xuntábamos unhos cuantos (un solo tiña medo)é pasábamos ratos a escoitalos, era digno de oir, parecía a orquesta sinfónica, unhos facian os graves outros os agudos, despois igual eran tres e parecian dez, cambiaban de tono con frecuencia, tratábamos de imitalos desde os prados do Rebouzo, coincide ... (ver texto completo)