Hola Lito! mira que fai tempo que no te vexo, nin o Manel mais a Carmen. A ver si pronto podemos comentar en persoa estos recordos tan bonitos que se nos veñen a memoria o ver estas fotos do noso querido pobo. Saludos a toda a familia
hola gel aqui estoy en tolosa con carmen, enseñando la casa de pereiro a la pequeña de carmen... esperamos poder utilizar este medio para saber algo de todos los del pueblo por el mundo, yo estoy con la intencion de hacer algo ahi... todavia estoy perdido sin saber donde estan la mayoria de las cosas.. bueno recbe un fuerte beso a vosotras de nuestra parte esperamos vernos y falaren esas escaleras...
¡Que envidia me dais todos los que vais a ir! ¡No sabéis cuanta! Yo por esta vez me tendré que quedar"con hondo dolor de mi corazón". Espero que os lo paséis muy bien. Antolín, me alegro mucho de que tú vayas, pasároslo bien y ya nos contareis. Un abrazo muy fuerte.
Hola Paquita. A mi me consta que eres una buena gallega y aunque te fuiste de Vilavella cuando eras muy pequeña nunca la has olvidado, asique bien venida al club de los gallegos
Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?
Peteretiño espero una respuesta a mi invitación.
Sexas benvida neste foro, e quedas tamén convidada á páxina oficial do Ayuntamiento (www. ayuntamientolubian. es), onde hai outro foro menos concurrido, pero moito material.
Eu tamén tuve un avó que foi o mellor contacontos do mundo de Lubián, e unha mai que tamén os contaba moi ben levados, pero que agora non lembra polo maldito alzheimer.
Todos estes contos e lendas son o noso patrimonio inmaterial. E non imos perdelo.
Nin que decir ten que probablemente non haxa nin un anaco de verdade en ... (ver texto completo)
Para Amador. Cuando quieras nos vemos aqui en la sierra y nos comemos un caldo Galego o una paella, cuando quieras me llamas y lo hacemos aqui en mi casa para recordar tiempos. Un saudo a todos Galegos do mundo y que este foro siga asi de cachondo.
no escribo en gallego, porque llevo muchos años fuera de galicia, y meteria la pata pero me siento gallega y hablo de galicia y villavieja por donde voy. no se quien es (inda cho sei)..... MUCHOS ABRAZOS PARA VILAVELLA (PEPITA HOLA GUAPA).. BESOS. MARCOS FRAN MUAC..........
CONTO DO ALCALDE DE LUBIÁN
Daquela inda non chegara a TV ó noso concello. Andaran uns navarros cunha antena cravada no cimo dun pao de piñeiro levantado preto da Escarramana. Pero aquelo máis parecía unha buraca chea de chispas que un televisor.
A radio inda hoxe non se escoita ben, pero naqueles tempos non che había outra cousa, e botaban aquelas radionovelas por episodios diarios...
-- ¡"Matilde, Perico y Periquín"! "Matilde Conesa, Pedro Pablo Ayuso..."
As amas de casa daqueles tempos (que ... (ver texto completo)
Mira que foi ben sincero o señor crego.
O mei querido pai DEP (fai precisamente hoxe xa 6 anos que nos deixou) foi albañil, e pola sua profesion recorreu mutos pobos nos seus anos novos, que despois viviu hasta xubilacion fora. E contabanos sempre historias do que pasaba polo contorno. Bueno, a veracidade delas eu non podo comprobala.
Esta histora sempre a recordo, non sei en que pobo foi, ben pudo ser Lubian o millor, onde vivía o tio Serna e a sua muller Sara mais o fillo do que non me acorda ... (ver texto completo)
"El gallego se siente, no hace falta escribirlo", discrepo: é necesario escribilo, falalo, ensinarllo os nosos fillos e fomentar o seu uso sen complexos xa que de non ser así unha lingoa está condenada a desaparecer. Non quero imaxinar a Castelao, Rosalia, Curros, Pondal,... escudandose en "no es necesario escribirlo"
Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)
Hola Pepita! Estou totalmente contigo, vou a perder a vergonza de escribir o galego con faltas, e escribilo tal como o falo. Eu tamen me sinto orgullosa de que se me note que son galega, pero eso de que alguns de outras provincias, casi sin abria a boca xa te veñan con tipico topico: gallega ¿no?, xa me cansa. Si, son galega, e qué, non sera unha desgracia, digo eu.
A semana pasada entrei en Amsterdam nunha tenda onde venden productos españois. O pan era por certo galego, segun dixo a boa muller. ... (ver texto completo)
Hola Peteretiño. Non sei por que e suete pra Vilavella que Inda-cho-sei non perteneza a ella. A verdade, que mais da. Tampouco fai falta ser tan encollidos. Eu son galega en cualquera parte que me encontre, e cuando me atopo con alguen que sin ser galego respeta o meu idioma e ainda o escribe mellor ca min e algo que valoro moito, porque a decir verdade hay mutos galegos que desprecian a sua lingua, e isto non e critica cara ninguen, que quede claro, simplemente a constatacion de un feito que todos conocemos.
Por muto tempo que votes fora de Galicia, o que ben se aprende non se olvida. Os que estan fora e non o falan e porque non queren o porque non llo enseñan. E repito, cada cual e libre. A mayoria dos galegos que estan (mos) fora creo que, si cabe, ainda se sinten mais galegos que os que non tuveron que irse, porque a morriña fai aflorar sentimentos moi profundos.
Eu identificome totalmente co poema de Victoriano Taibo. E mais, penso que o galego que non fala a sua lingua e galego a medias. Pero esto e unha opinion muy personal, sin pretensions de que naide se sinta aludido ou aludida. Saudos ... (ver texto completo)
q ilusion la casa donde naci junto con manel y carmen
la calle loreto que recuerdos.... gracias
Hola Lito! mira que fai tempo que no te vexo, nin o Manel mais a Carmen. A ver si pronto podemos comentar en persoa estos recordos tan bonitos que se nos veñen a memoria o ver estas fotos do noso querido pobo. Saludos a toda a familia
Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)
Porque o humor dos galegos de Galicia e do mundo enteiro ten outro xeito, aí vai, querido Amador, un do CARRABOUXO de cando inda había pesetas:

Levaba o Carrabouxo un cativo da man, camiñando cara unha velliña que vendía larpeiradas na rúa:
--Ai, señora, e logo cantas piruletas lle entran na peseta?
A avoa contestou ouveando:
--Oi! Ai!... Hai xa tempo que non entra nengunha...!