ruego a los amigos del foro de pueblos de españa, me informen mas o menos la fecha en que se realiza la queimada, yo la viví celebre en el año 2003 en santamarina de valdeon. picos de europa. pero no recuerdo si fue en julio o agosto,. yo trabajaba en el ospedaje la ardilla, fué algo mágico y delicioso, al entrar en jubilacion volví a buenos aires, argentina, y quiero realizarla acá, se que hay varias formulas de sus ingredientes, pero si me sugieren cual es la mas apropiada lo agradecere, muchas ... (ver texto completo)
Vaya poetas que estades feitos,, pero falta un.
Amigo 252525 por donde andas, parece que o arbitro te sacou a tajeta roxa e xa non estas no terreno de xogo, pois quero lembrarte que tù en este campo eres mais importante que CRISTIANO RONALDO no BERNABEU, tù tranquilo que èo falo con SANCHEZ ARMINIO pa que te quiten a tarjeta e pòdas voltar o terreno de xogo. SALUDOS AMIGO.
Pariente PIDAL, que distinto es el mundo, yò pasando la semana santa en VILAVELLA, mojàndome y pasando frio y tu en EE UU haciendo una visita a GEORGE VV BUSH, por lo menos me tenias que llamar y te acompañaba en la gira. Bueno, espero que lo pasàras bien en compañia de la parienta y de vuestro hijo, un abrazo MANOLO, CHAO
A la atenzahón del sinor Romerales: Penso que o sinor nahún debe haber mal fe, más eu le digo que ise páxaro andando eu na laboura pro do xapeo nas frieiras, sería por íste tempo total que me alegraba de oirlo, pois co seu cantaré tanhún peculiare, cu, cu, cu, cu, cu... totale que tudos los labregos da quila deciamos xa xegou o noso amigo.
Le pedo mil disculpas, pois debía contestar o meu amigo Barxés, espero que él nahún se enfade con migo.
Gracias, señor de Las Carvajas, por sus apreciables informes.
Precisamente intento conseguir un cuco para mi finca que cante "cu, cu, cu, cu..." Ése es el cuco que me conviene. Coinciden los suyos con los informes que me habían llegado desde Pinheiro por conducto español.
Verán ustedes. Aquí se me presenta cada año un cuco que canta "culo, culo, culo..." de manera reiterativa y cansina. Y como mi actual compañera exhibe un pompis de agárrate que hai curva, dice que la insulta, y me obliga cada ... (ver texto completo)
Señor Barxés: ¿qué sabe usted del Cuco? ¿Sabe algo del Cuco del cercano pueblo luso de Pinheiro? Los informes de los que dispongo son demoledores. Me gustaría contrastarlos, a no ser que en esta zona el tema siga siendo pariente del silencio ése producido por el miedo incrustado hasta en los huesos.
Señor Romerales: perdone usted por no dar contestación antes a su escrito, conozco mucha gente en los dos pinheiros ya que hay dos pueblos uno a tres km del otro con el nombre de pinheiro solo que uno es Pinheiro Novo y el otro es Pinheiro Vello. En eses dos pueblos no conozco ningun Cuco y pregunté a gente mayor y no me dan razón de ningun Cuco, donde si habia un Cuco era en Casterlos de Abajo ayuntamiento de Riós, ese si le he conocido ha fallecido hace seis años muy buena persona amigo de sus ... (ver texto completo)
Amigo Camba: o poema ten que ter autor, inda que non o busquemos. Ese poeta que levou vostede sempre, polo que se ve, dentro do seu uniforme, nas mesmas entretelas, cheo dunha sensibilidade que sabe transmitir moi ben nos seus relatos.
A tranquilidade do seu estado de ánimo queda retratada nesa reflexión lírica.
Qué distinto o estado de ánimo que manaba desta escrita miña, no deserto, cando vivía os vintedous e firmaba como Pintasilgo das Areas. Ten chovido desde aquela. Corría o 1.974.

FARTURA
Farto ... (ver texto completo)
Parece ser que xa choveu, e bastante. Ademáis, non debía de ser precisamente un lugar placenteiro pra sentirse inspirado. Doble mérito.

Cando chega a noite, vexo pouca tele, porque pro que hay que ver... e xa que teño todo o tempo do mundo, sempre que a miña muller me deixa ente trasto pra escribir, pois deixo escapar a imaginación. Non sei como empecéi cua nosa bandeira en febreiro, e sigo cuas miñas noites. Outro día cambiaréi de tema.
Un saludo e perdón
Como ben sabe vostede, en toda-las linguas hai sinónimos. Un concho é unha noz, e unha noz é un concho. Por iso unha nogueira é tamén unha concheira.
Eu sonlle zamorano, de Lubián. Hai galegos que se rín do galego que falamos nós eiquí. Eu calo, pero temos palabras, como GARAPIO, que non son coñecidas para a maioría dos galegos. O garapio é o guincho para arranca-lo esterco das cortes, e aparece no diccionario de galego de Estravís.
É como se nos andéramos a rir dun castelán porque dixese POLLINO ... (ver texto completo)
Gracias por contestarme, e alégrome que seamos casi veciños.
Referente o garapio, alego ignorancia de ese definición do que na Gudiña lle chamamos rastro."Perdón a os madrileños"
Sería o último que se me ocurriría de reírme da forma de expresarse de outra xente. ante todo me merecen o mayor dos respetos.
Eu casi nunca escribo en galego, porque en primeiro lugar, non quero que pareceza que lle estou dando patadas o noso idioma. Pero sí que o escribo tal cual o falamos toda a vida. Mira: Pra decir "muchos" non sei si o correcto e moitos, ou mutos; as duas me parecen correctas.
Entonces, tiro pola calle do enmedio, e imitando a Emilia Pardo Bazán, que na sua novela chamada Insolación, concretamente no cap. XX, pag. 193, describe o castellano-andalúz con a sua peculiar armonía, que non deixa indiferente a que o lee.
Alégrome que a RAG, conte con xente de Zamora.
Un abrazo ... (ver texto completo)
Amigo Camba: o poema ten que ter autor, inda que non o busquemos. Ese poeta que levou vostede sempre, polo que se ve, dentro do seu uniforme, nas mesmas entretelas, cheo dunha sensibilidade que sabe transmitir moi ben nos seus relatos.
A tranquilidade do seu estado de ánimo queda retratada nesa reflexión lírica.
Qué distinto o estado de ánimo que manaba desta escrita miña, no deserto, cando vivía os vintedous e firmaba como Pintasilgo das Areas. Ten chovido desde aquela. Corría o 1.974.

FARTURA
Farto ... (ver texto completo)
Hola, Blas, has hecho muy bien retirándote a descansar a ese paraiso. ¡Qué bien suena eso de la Cordillera de los Andes! Pero tan lejano... Yo ya me imaginé que estarías de vacaciones sin internet, aunque no puedo evitar pensar que si un día dejas de escribir en estos foros, no conocemos a nadie que nos pueda dar razón de tí. Y eso sí me entristece.
Recibe un abrazo y te deseo mucha salud para tí y tu familia, porque amor percibo que no os falta.:-)

P. D. ¿Ahí no utilizáis Facebook?
Ma. Teresa; es una alegria grande leer tu saludo, como si estuviesemos a la vuelta de la esquina; tu " hola Blas ", lo siento tan cercano, como Tú, distante la Cordillera de Los Andes.
Cuando pienso en esos lares y en todos vosotros, me imagino como percibiran los no videntes a sus amigos... los ojos del Alma ven mas alla de lo fisico, palpan los sentimientos, como el arco las cuerdas del Violin, cada palabra es percibida
como notas que llenan el corazon con la hermosa melodia AMISTAD...
No debes ... (ver texto completo)
No sé si procede hacerla sin caer la ignorancia, pero ahí va:

Se me ocurrió ayer, mientras comía mis cinco nueces de rigor de cada día, por eso de que son buenas para el colesterol.

El caso es que un año, cuando fui a recoger las castañas, me bajé a Verín, para aprovisionarme de ellas, en una tiendecita que tiene verduras y embutidos y estas nueces en cuestión dice que son de Oimbra. Se encuentra en la plaza donde está el bar Lolo, que es de a Gudiña. (siempre haciendo patria).

Y le digo ... (ver texto completo)
Como ben sabe vostede, en toda-las linguas hai sinónimos. Un concho é unha noz, e unha noz é un concho. Por iso unha nogueira é tamén unha concheira.
Eu sonlle zamorano, de Lubián. Hai galegos que se rín do galego que falamos nós eiquí. Eu calo, pero temos palabras, como GARAPIO, que non son coñecidas para a maioría dos galegos. O garapio é o guincho para arranca-lo esterco das cortes, e aparece no diccionario de galego de Estravís.
É como se nos andéramos a rir dun castelán porque dixese POLLINO no canto de JUMENTO, ou de ASNO, ou BURRO.
Desde 2.004 son académico correspondente da RAG. Alí non se rin de min xamáis. ... (ver texto completo)
Solo por pasar un rato, y siguiendo con mis noches.

Está al caer la noche
reinan los silencios.
En la lejanía
se escuchan
las aguas de alientos negros.
Después...
otra vez el silencio,
trágico, ... (ver texto completo)
Amigos Romerales, Camba, Ballesteros, 252525 etc É de agradecer que considereis o foro do pobo que me vío nacer trankilo, creo que ahora o é, aunque cuando eu empecei a escribir nel tamen tuven alguns que se meteron conmigo é o que e mais grave coa miña familia difunta, pero como Jesucristo perdonou a quen o matou temos que copiar del e olvidar levarnos ben e mirar pra diante.
Camba comentaches noutro foro das camiñatas e do tente en pié en Barxa, quero desde este intre decirche que se algun dia ... (ver texto completo)
Gracias Barxes. O teño en conta. Non sabes o que me gustaría compartir unha merenda.

As augas, por muy revoloteadas que anden, sempre chegan onde encontran un remanso de paz. Vólvense tranquilas, e podemos disfrutar de elas sin peligro aparente. Claro, que a veces hay que saber nadar e gardar a roupa.

Un abrazo
No sé si procede hacerla sin caer la ignorancia, pero ahí va:

Se me ocurrió ayer, mientras comía mis cinco nueces de rigor de cada día, por eso de que son buenas para el colesterol.

El caso es que un año, cuando fui a recoger las castañas, me bajé a Verín, para aprovisionarme de ellas, en una tiendecita que tiene verduras y embutidos y estas nueces en cuestión dice que son de Oimbra. Se encuentra en la plaza donde está el bar Lolo, que es de a Gudiña. (siempre haciendo patria).

Y le digo ... (ver texto completo)
o que foi unha lástima e que nos tempos de Rodriguez de la Fuente soltaron unhas águilas por aquela zona, pra que se reproduxesen, e xa se sabe: cada unha come cada día un cuello ou un páxaro, e ahí vay incluida a perdíz. Total, que mermaron un montón.

Ademáis, tu sabes que se sementaba moito centeno, e proliferaban xunto as pazcuallás.

Un abrazo