Pasan unhos días sin entrar no
foro, cuando volves atopas un montón de relatos,
fotos, xente a cual aprecias, esto é unha maravilla! Gracias a todos que participáis, por estos ratos tan bonitos que se pasa o leeros. Un abrazo.
Me fixo gracia, quero contalo.
Monchiño e un neno de cuatro anos, bastante espabilado, (a
Lubián ven con moita frecuencia) un día dicelle a súa abuela, estou pensando que casi deberíamos ir a pasear, a abuela mui contenta lle contesta, sí cariño, vamos donde queiras, baixando
... (ver texto completo)