Foro de BARXA (Orense)

o guarda montes

O pa según o meo xefe so dia ista nublado o 4l azul naun pinta nada mais se o dia ista de sol pinta uhma sombra munto bonita y a poltra caeo por falta de equilibrio, disculpa a miña interbenzahu co señor resulta debertido o pereia e pandigo so por explicar o da lamprea, mais sinto que naida me de as gracias sobretudo por contar o que eu sei con respeito os meus colegas qui foron a empadronarse na España pra votar o alcalde.

E logo que pintan as ruinas dun 4 L azul no medio do río?
E nas poldras, paréceme que falta unha. E hai alí unha pedra de xeixo moi resbalona, tramposa ela, que che pode botar a remollo.
Parabéns a Barxa, que aínda é quen de conservar unhas señoras poldras feitas e postas á conciencia.
Recibiume unha egua preta, pequena e regordeta, atada á borda do regueiro Ribeiriña. Ollou moito pra min; pero xuro que non son eu o culpable do seu estado.

Fillo do ZÉ pequeno, non teño gusto de coñecerte pero sendo amigo dos meos amigos non teño dúbidas de que sodes boa xente; pero nisto das lampreas andas moi enganado, bou tentar explicarcho.
En primeiro termo decirche que as lampreas nin son portuguesas nin sequera españolas, por acaso de nacemento, son ceibes andan polo mundo adiante sen saber de fronteiras nin de Ley en procura de alimento; (como dixera antes coma moita xente) ata que lle chega o día da gran festa, cando teñen esa necesidade de ... (ver texto completo)

Esquecinme dizerte que des saudos o teu jefe i a tuda malta dos potugueses coñeçidos arrainos que estaum ei eim Madride.

Mes apreciados foreros. Mais como sabeis a mayoria sou fillo do Ce Pequenho, de vez en cuando sigo mirando o foro mais como a minha muller marchou de casa e non tornou mais ahora ya vou recuperado y quero decir questas lampreas estan moito ben mais estamos en una situacion precaria en portugal para que voces esten a pescar como furtivos y levar as lampreas de portugal. Porque segun o meu xefe que ten o restaurante de toa vida conhoce a lamprea portuguesa. Y felicitar a todo o mundo y gracias os meus ... (ver texto completo)

Prezado amigo Zé: Eim primeiro lugar paravens por sair a escreber non soio a ler, quero dicerte que cuando veñas de ferias para o mes de agosto que veña a garota taumbeim, nâo quero que te depremas por culpa da mulher, que mulheres a muntas, eu sei que nas Carballas o teo pobo andaum a decer que a culpa foi do teo primo, mas non ralles mais com ele por irse da palleta.
Do asunto das laumpreias dile o teo jefe que o meo amigo de Ribadelouro nào é niñun furtado tein licença pra pescalas no Rio Miño ... (ver texto completo)

Barxes un saudo, en primeiro lugar dalle un abrazo a teus primos Xosé María e Antonio e de paso dices-lle o Antonio que coide ben o cabrito que xa o comeremos xunto coas Lampreas.
Recordo comer cabrito alguhnas veces, pero ún que se papou en Barxa non tiña desperdicio ningún, que bo estaba, que ledicia, que farta de rir cando se contou o do cura; e eu que estaba despistado pensei que se falaba do cabrito e contestastes todos "" si si o cabrito do cura".
Barxes pon día e hora e non perdas tempo, ... (ver texto completo)

Cambiamos un cabrito por duas lampreas amigo de Ribadelouro contesta no foro
Un saudo

Prezado amigo de Ribadelouro: Teño que darche as gracias por esa foto das lampreas que "cazache coa filga"non que as pescáras.... xa me entendes para que non me corrixas se che digo que as pescaches xa me quedou claro que se cazan coa filga que colgache neste foro, puideches colgala nalgunha mensaxe que a mira mais xente. Na tua mensaxe xa matizache que se cazan que non se pescan.
Tiñamos que intercambiar lampreas do rio Tea por cabritos das frieiras, faremos algun trato, pra invitar os bos foreiros ... (ver texto completo)

Os tres sodes unhos carallos ¡de moito carallooo! Sólo contades os bos contos cando eu non os vexo, mira por canto oxe, coincide en poder asomar o morro.
Barxes, o home que viche en Lubián o outro día non era eu, en eso si lle gano, son moito máis feu. Cando volvas a pasar por Lubián, pregunta por min, vivo muy cerca de ese bar que comentas, si me gustaría coñeceros.

Os vou a contar un caso de cuando estaba en San Sebastian traballando. por entonces, había algunhos homes sobretodo franceses que ... (ver texto completo)

¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.

Facendo memoria si lembro sendo eu pequeno, que falaban dun crego que ia polas discotecas de Verin e outros sitios, e tiña fama de mullereiro, este fora seminarista no seminario de Astorga, e aconsellarao a monxa que visitaba as aldeas coidando os maiores. Creo que onde a monxa quedou sin gasolina no 4L, foi na costa do Canizo subindo a Gudiña.
Unha forte aperta para Gel é Inda Cho Sei e paravens polas risadas que nos fan pasar o tempo mais agradable.

De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)

¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.

Para os amigos virtuais das portelas.
Amiga Gel e demais foreir@s das portelas e frieiras: Na semana santa tiven a oportunidade de visitar as frieiras e Lubian, que xa facia tempo que non estaba no pobo, aunque a Madrí vou con relativa frecuencia, e a Barxa cada 15 dias. En Lubian so parei coa compañeira a tomar unha cervexa no bar que está na rua Manuel Fabrega Coello, antiga estrada de Madrí a esquerda indo direción castela, foi o sabado 23, por certo tomando a cervexa apareceo un home nun renault ... (ver texto completo)

Barxes, xa vexo que na Semana Santa ficestes turismo pola zona. ¡Qué envexa! Pra min estas fechas son poucos días e muta á distancia.
O que máis me gusta da residencia da Mezquita e que alí atopas residentes procedentes de todo o contorno. Ó mellor, algún día dentro de múúúútos anos, seremos nós os residentes, e se chegamos alá teremos que formar unha sociedade de contacontos para amenizar os días da edade de platino.
A miña querida nai foi unha das primeiras residentes cando se abríu no 2004. ... (ver texto completo)

Se se trata do mesmo crego que eu penso, habería que engadir o que sigue:

Aquel mociño, unha vez cura, nunca precisou da "bacinilla". El enchía o depósito, sin derramar unha pinga, directamente coa súa mangueira, que che foi sempre moi milagreira.

Jaja, pois xa nos contarás algún deses milagres, que a miña fonte informativa non chegou a tanto.