Blas, no puedo irme a dormir sin celebrar contigo tu Cumpleaños, no mire el ordenador hasta ahora mismo, fijate si tenia que verlo, para decirte de todo corazon (FELICIDADES) Que muchos mas años podamos celebrarlos, y a ver si algun dia podria ser personalmente, se que no estuve cuando me llamabas, no estaba aqui pero en mi interiome recorde dia a dia de todos mis Foreros, somos una pequeña y gran familia que no nos vamos a dejar de comunicar, aunque nos ausentemos por temporaditas, volvemos seguro ... (ver texto completo)
Gracias Sofia querida; quisiera estar de cumpleaños todos los días; si con ello
logramos tener tu presencia en el foro; bonito regalo son tus palabras y amistad.
Para Duli también mi recuerdo, me ancanta la eleccion de los poemas que nos das a conocer tanto en Castrelos como hoy aquí: me imagino el poema suspendido en el Aire y que con el girar de la Tierra, todo el mundo pueda leerlo, gracias por tu saludo y regalo.

Para ambas y para todos un fuerte abrazo.
Blas
Amigo Camba: o poema ten que ter autor, inda que non o busquemos. Ese poeta que levou vostede sempre, polo que se ve, dentro do seu uniforme, nas mesmas entretelas, cheo dunha sensibilidade que sabe transmitir moi ben nos seus relatos.
A tranquilidade do seu estado de ánimo queda retratada nesa reflexión lírica.
Qué distinto o estado de ánimo que manaba desta escrita miña, no deserto, cando vivía os vintedous e firmaba como Pintasilgo das Areas. Ten chovido desde aquela. Corría o 1.974.

FARTURA
Farto ... (ver texto completo)
¡Sofia!"; cuanto te chamei, esperenado verte como en estos relatos tuyos, que nos llenan de alegria, gracias por tu recuerdo y aprecio, el que correspondo como a una amiga del Alma, por ahí able de un primer amigo Galego en Internet pero, referente a ti ablo como mi primera amiga gallega en mi madurez.
Estoy de acuerdo contigo en la respuesta a Pepe; somos de donde estamos, sin olvidar nuestras raices por cierto; si tuviesemos dos madres, una te pario, la otra te crio... ¿A cual llamariamos madre? ... (ver texto completo)
Blas, no puedo irme a dormir sin celebrar contigo tu Cumpleaños, no mire el ordenador hasta ahora mismo, fijate si tenia que verlo, para decirte de todo corazon (FELICIDADES) Que muchos mas años podamos celebrarlos, y a ver si algun dia podria ser personalmente, se que no estuve cuando me llamabas, no estaba aqui pero en mi interiome recorde dia a dia de todos mis Foreros, somos una pequeña y gran familia que no nos vamos a dejar de comunicar, aunque nos ausentemos por temporaditas, volvemos seguro ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
El foro está un poco frio, igual que el tiempo, no me gusta el agua, decia un Sr. de mi pueblo, el agua Dios me la quite de los pies que de la boca me la quito yo.
Sofia tu te preguntas ¿de donde somos?. Yo lo tengo muy claro, Galicia me lo dió todo, en la misma me forme profesionalmente y como persona, aquí lo tengo todo, mi casa, mi familia, mis amistades, vivo dignamente y muy agusto ya que la gente gallega es tremendamente encantadora y trabajadora, es totalmente incoerente la ... (ver texto completo)
Aquí estamos; después de una vuelta por Chaguazoso junto a O Candil; me encuentro en Las Hedradas y contigo estimado Pepe, describiendo lo que es vuestro querido terruño y a la vez, anticipandome; lo que sera mi viaje ultimo cuando el tiempo llegue, me iluminas con tu relato y mi corazón acelera su palpitar, mientra con los ojos cerrados voy recorriendo tu narrar.
A pesar de mi pensamiento; en mail anterior; es indudable que la terriña siempre te reclamara.
Hoy es un día de emociones; en el año ... (ver texto completo)
Hola, Blas, has hecho muy bien retirándote a descansar a ese paraiso. ¡Qué bien suena eso de la Cordillera de los Andes! Pero tan lejano... Yo ya me imaginé que estarías de vacaciones sin internet, aunque no puedo evitar pensar que si un día dejas de escribir en estos foros, no conocemos a nadie que nos pueda dar razón de tí. Y eso sí me entristece.
Recibe un abrazo y te deseo mucha salud para tí y tu familia, porque amor percibo que no os falta.:-)

P. D. ¿Ahí no utilizáis Facebook?
Ma. Teresa; es una alegria grande leer tu saludo, como si estuviesemos a la vuelta de la esquina; tu " hola Blas ", lo siento tan cercano, como Tú, distante la Cordillera de Los Andes.
Cuando pienso en esos lares y en todos vosotros, me imagino como percibiran los no videntes a sus amigos... los ojos del Alma ven mas alla de lo fisico, palpan los sentimientos, como el arco las cuerdas del Violin, cada palabra es percibida
como notas que llenan el corazon con la hermosa melodia AMISTAD...
No debes ... (ver texto completo)
No sé si procede hacerla sin caer la ignorancia, pero ahí va:

Se me ocurrió ayer, mientras comía mis cinco nueces de rigor de cada día, por eso de que son buenas para el colesterol.

El caso es que un año, cuando fui a recoger las castañas, me bajé a Verín, para aprovisionarme de ellas, en una tiendecita que tiene verduras y embutidos y estas nueces en cuestión dice que son de Oimbra. Se encuentra en la plaza donde está el bar Lolo, que es de a Gudiña. (siempre haciendo patria).

Y le digo ... (ver texto completo)
Como ben sabe vostede, en toda-las linguas hai sinónimos. Un concho é unha noz, e unha noz é un concho. Por iso unha nogueira é tamén unha concheira.
Eu sonlle zamorano, de Lubián. Hai galegos que se rín do galego que falamos nós eiquí. Eu calo, pero temos palabras, como GARAPIO, que non son coñecidas para a maioría dos galegos. O garapio é o guincho para arranca-lo esterco das cortes, e aparece no diccionario de galego de Estravís.
É como se nos andéramos a rir dun castelán porque dixese POLLINO no canto de JUMENTO, ou de ASNO, ou BURRO.
Desde 2.004 son académico correspondente da RAG. Alí non se rin de min xamáis. ... (ver texto completo)
Solo por pasar un rato, y siguiendo con mis noches.

Está al caer la noche
reinan los silencios.
En la lejanía
se escuchan
las aguas de alientos negros.
Después...
otra vez el silencio,
trágico, ... (ver texto completo)
No sé si procede hacerla sin caer la ignorancia, pero ahí va:

Se me ocurrió ayer, mientras comía mis cinco nueces de rigor de cada día, por eso de que son buenas para el colesterol.

El caso es que un año, cuando fui a recoger las castañas, me bajé a Verín, para aprovisionarme de ellas, en una tiendecita que tiene verduras y embutidos y estas nueces en cuestión dice que son de Oimbra. Se encuentra en la plaza donde está el bar Lolo, que es de a Gudiña. (siempre haciendo patria).

Y le digo ... (ver texto completo)
o que foi unha lástima e que nos tempos de Rodriguez de la Fuente soltaron unhas águilas por aquela zona, pra que se reproduxesen, e xa se sabe: cada unha come cada día un cuello ou un páxaro, e ahí vay incluida a perdíz. Total, que mermaron un montón.

Ademáis, tu sabes que se sementaba moito centeno, e proliferaban xunto as pazcuallás.

Un abrazo
Sofía, te presento a mi Kyara.:-)
Os la presento a tod@s, je, je.
Saludos.
Tu gatita muy bonita, yo también tuve una así, gato común europeo, son muy listos y muy cariñosos y con una gran intuición, no sabes lo que es un gato hasta que no lo tienes. Nosotros cuando íbamos al monte la llevábamos con nosotros y la soltábamos, trepaba a los arboles, se afilaba las uñas... la primera vez creíamos que no iba a volver, que la habíamos perdido, pero en cuanto abrimos el coche allí estaba ella. Cuando volvían los niños del cole ya estaba ella esperándoles en la puerta. Pepe, tu ... (ver texto completo)
Querida Belsiss, Gracias por tus buenos deseos. Y tienes razón: paciencia y paciencia porque la rehabilitación es dura pero todo va bien. Tita también está muy bien, ya casi recuperada de su intervención de prótesis de cadera (las Bembibre somos así, vamos a pares!). Muchos recuerdos para tu papá y tu marido y un beso muy fuerte para ti.
Xa lle ganei unha comida no D. Pepe por lento, jeje!
Buenoooo xa estou aki estuve esperando a.."soy aqel" pero non da chegado, perdona po lo retraso jajaja!
No, no.... pagas tu qe eu xa cheguei e tu nos estas, e pagaras suplementos porqe me vou a por as botas... jajaja!
No te preocupes que a pesar de las categóricas afirmaciones que aparecen, nadie tiene la posesión de la absoluta verdad.

La situación tuya y nuestra no es tan distinta, si solamente nos mueve, en este foro, intercambiar ideas, disfrutar de lo real y lo ficticio, y que cada uno se manifieste como quiera, dentro de los modos y formas que nos marcan los protocolos de respeto y educación. Y tu eres uno de ellos.

Un abrazo
Aprezado Camba: Munto obrigado por as tuas párabolas, que para mi sahún tahún gratificantes, que verdades más grandes dixeste, falas de respeto y educación, que coisas tahún bonitas cuando as levas a práctica.

Un abrazo.